English
In that place. All phenomena are shown to be without substance. At that time, names were given in accordance with that, and the sound was made famous throughout the world. All the gods utter sounds greatly, and became victorious with the name "without substance." Immediately after being born, he took seven steps, and the Victorious One explained that all phenomena are without substance. When the all-knowing Thubpa became the king of the Buddha's teachings, from the grass, trees, bushes, medicinal mountains, and rocks, the sound of all phenomena being without substance also arose. In that world, as many sounds as there are, all say that there is no substance and nothing at all. In this way, the guide of the world, the aspect of sound, will appear very well. Thus it was said. Because the nature of things is unreasonable, the sound of all phenomena being without substance also arises. One should understand the meaning of the sutra, such as, "In that world, as many sounds as there are, all say that there is no substance and nothing at all." Because such things appear, and because one wants to express the negation of existence, the meaning of "without substance" is the meaning of "without inherent existence." The commentary on the fifteenth chapter called "Examination of Inherent Existence" from the Clear Words by the teacher Chandrakirti. Here it is said: The nature of things is indeed existent, because samsara exists. Here, it is called samsara because of samsara, and it is called going because of going; going to another place is called samsara. If the nature of things is not existent, then who would go from one place to another and wander in samsara? The actions of the son of a corpse are non-existent, so samsara is not seen. Therefore, because samsara exists, the nature of things is also existent. It should be said: If samsara itself exists, then the nature of things should also exist, but it does not. Here, if samsara exists, then there must be either an actor or a sentient being in it. Either way, there is a fault, as it is said: If you think that the actor wanders, if they are permanent, they do not wander, and if they are impermanent, they do not wander either. The same applies to sentient beings. If one thinks that the actors wander, are they permanent or not?
Tibetan
་རྟག་པ་དག་ཅིག་འཁོར་གྲང༌། དེ་ལ་རྟག་པ་དག་ནི་མི་འཁོར་ཏེ། བྱ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མི་རྟག་པ་རྣམས་ཁོ་ན་བྱ་བ་དང་བཅས་པར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་མི་རྟག་པ་དག་ཡིན་ན་ནི། །གང་མི་རྟག་པ་དེ་དག་ནི་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པ་ཡིན་ལ། གང་དག་ཞིག་བ་དེ་དག་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་མོ་གཤམ་གྱི་བུའི་འདུ་བྱེད་དག་བཞིན་དུ། འགར་ཡང་འཕྱན་པར་ག་ལ་འགྱུར། དེ་ལྟར་ན་མི་རྟག་པ་རྣམས་ཀྱང་འཁོར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་འདུ་བྱེད་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པས་རིམ་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་ཅིང་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འཇུག་པ་མི་རྟག་པར་གྱུར་པ་དག་ཁོ་ན་འཁོར་རོ་སྙམ་ན། འདི་ཡང་མི་འཐད་དེ། རེ་ཞིག་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་གར་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་འཁོར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ནས་ཀྱང་མི་འོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། གར་ཡང་མི་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ཞིག་པར་གྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང་ འཁོར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ནས་ཀྱང་མི་འོང་པའི་ཕྱིར་དང༌། གར་ཡང་མི་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདུ་བྱེད་ཙམ་ལས་མ་གཏོགས་པར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དག་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཞིག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེས་པ་ན་སྔ་མ་འཁོར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་གཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ནི། །དེ་དེ་ལྟར་འགྱུར་ན། གཅིག་ཉིད་དུ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མིག་དང་གཟུགས་དང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དུས་གཅིག་གི་ཚེ་ལྷ་མི་རྣམས་གཅིག་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་མེད་དེ། དེ་བཞིན་དུ། འདིར་ཡང་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་བསྙད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་ཞིག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་བཞིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་གཞན་ཉིད་ཡིན་པ་ན་འཁོར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་གཞན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱང་འཁོར་བར་འགྱུར་ལ། མར་མེ་གཞན་འབར་བ་ན་ཤི་བའི་མར་མེ་ཡང་འབར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང
Chinese
如果说常法才能轮转，那么常法是不会轮转的，因为常法没有作用。只有瓶子等无常法才能被认为具有作用。如果说无常法才能轮转，那么无常法一生下来就坏灭了，坏灭的事物是不存在的，就像石女的儿子一样，怎么会到处游荡呢？这样看来，无常法也不是轮转。如果认为行（འདུ་བྱེད་）是因和果相续不断，次第连续不断，只有这种变成无常的行才能轮转，这也是不合理的。暂且不说果产生的地方没有轮转，因为它既不从任何地方来，也不到任何地方去。因坏灭的地方也没有轮转，因为它既不从任何地方来，也不到任何地方去。因为除了行之外，过去和未来都不成立，而且坏灭和未生本身也是不存在的。如果说后一刹那产生时，前一刹那就是轮转，如果前一刹那和后一刹那变成同一个，如果那样的话，同一个是不存在的，因为它们是因和果的事物，就像眼睛、颜色和眼识一样。此外，如果是一个，那么就不能说是前一刹那和后一刹那了。没有人在同一时间说天人和人一个是前一个，一个是后一个。同样，因为这里是一个，所以也不能说是前一刹那和后一刹那。此外，也不能说前一刹那坏灭了，因为它和后一刹那没有差别。也不能说后一刹那产生了，因为它和前一刹那没有差别。如果说是不同的才能轮转，那么这样一来，因为不同的众生有在轮回中出生的，所以阿罗汉也会在轮回中，而且也会变成另一盏灯燃烧时，熄灭的灯也在燃烧。
English
If it is said that only permanent dharmas revolve, then permanent dharmas do not revolve, because they are devoid of activity. Only impermanent things like pots are perceived to have activity. However, if it is said that only impermanent things revolve, then those impermanent things are destroyed as soon as they are born, and those that are destroyed do not exist, like the actions of a barren woman's son. How could they wander anywhere? Thus, impermanent things also do not revolve. If it is thought that only impermanent actions (འདུ་བྱེད་) revolve because they are a continuous series of cause and effect, then this is also unreasonable. For the place where the effect arises does not have revolution, because it does not come from anywhere, nor does it go anywhere. That which has become a destroyed cause also does not have revolution, because it does not come from anywhere, nor does it go anywhere. Because past and future are not established apart from actions, and also because destruction and non-arising themselves do not exist. If it is said that when the later moment arises, the former moment revolves, if the former and later moments become the same, then it is not possible for them to be the same, because they are the objects of cause and effect, like the eye, form, and eye consciousness. Furthermore, if they are the same, then it cannot be said that they are former and later moments. There is no saying that gods and humans at the same time are one earlier and one later. Similarly, here also, because it is one, it cannot be designated as former and later moments. Furthermore, it cannot be said that the former moment has ceased, because it is no different from the later moment. Nor can it be said that the later moment has arisen, because it is no different from the former moment. If it is said that it is different, then it revolves, then in that case, because different beings have birth in samsara, even arhats would be in samsara, and it would also be said that when another lamp is lit, the extinguished lamp is also burning. Furthermore,