Tibetan
ན་པ་ཟད་པར་གྱུར་ན། ཉེ་བར་ལེན་པར་བྱེད་པ་དང་ཉེ་བར་བླང་བར་བྱ་བ་མེད་པས་ཉེ་བར་ལེན་པ་རྣམ་པ་བཞི་ཡང་འགག་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཉེ་བར་ལེན་པ་འགགས་པས་སྲིད་པ་འགག །སྲིད་པ་འགགས་པས་སྐྱེ་བ་ཟད་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ཐར་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་གང་ཟག་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་རྟོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ཉིད་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ཉིད་དག་ལ་དེའི་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་གི་ཞེས་བྱ་བར་དེ་དག་ལ་ལོག་པར་འཛིན་པ་ཟད་པར་གྱུར་ན། འདོད་པ་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་དང༌། བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པ་རྣམ་པ་བཞི་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བས་ནི་ བདག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་ལ། དེ་སྤངས་པས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ནི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་སྐྱེ་གནས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་འགག་པའི་ཕྱིར་དེའི་སྐྱེ་གནས་ལས་བྱུང་བའི་སྲིད་པ་ཟད་པར་འགྱུར་བས་དེ་ཟད་པས་ན་སྐྱེ་བ་ཟད་དེ། དེ་ནི་ཐར་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ནི་གང་ཟག་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་རྟོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཐར་པ་དེ་ཡང་གང་ཟག་བདག་མེད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཉོན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པས་འཐོབ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་ནི་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཐར་པ་ནི། སྒྲིབ་པ་རྣམ་གཉིས་སྤངས་པས་འཐོབ་པོ་ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་ཅིང༌། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་ཡང་ཐུན་མོང་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འདི་ཡན་ཆད་དུ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྩལ་བ་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་བསྟན་པས་གང་ཟག་བདག་མེད་པ་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྩལ་བ་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་བསྟན་པས་ཆོས་བདག་མེད་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་བདག་མེད་པས་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་ཞིང༌། བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པས་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ
Chinese
如果贪爱灭尽，因为没有能取和所取，所以四种近取也会止息，近取止息则有止息，有止息则生灭尽，那被称为解脱，那正是证悟人无我的果实。为了详细解释那一点，像这样，如果对于内外诸法执着于“其我”和“我的”灭尽，那么欲、见、戒禁取、我语这四种近取就会止息。其中，暂时见到无我，就会舍弃我语的近取，舍弃了它，也会舍弃剩余的近取，因为它们是我语近取的生处。因为近取止息，所以从它的生处产生的有也会灭尽，它灭尽了，所以生灭尽，那被称为解脱，这是证悟人无我的果实。为了显示那一点，也说了，那解脱也是因为见到人无我，所以是声闻和独觉的。佛陀的乘，是行者们断除烦恼障和所知障而获得的，断除烦恼障的方法就是如前所示的那些。因此，佛陀自己的解脱，是断除二障而获得的，这是特别指出的。断除烦恼障的方法，也是三乘共同的，那就是到此为止如前所示的那些。像这样，暂时驳斥了他人所说的论证，并且显示了自己无过失的论证，从而显示了人无我。现在，将通过驳斥他人所说的论证，并且显示自己无过失的论证，来显示法无我，通过法无我，就能断除所知障，获得无上智慧，因此那是声闻等。
English
When attachment is exhausted, because there is no taker and nothing to be taken, the four types of clinging also cease. When clinging ceases, existence ceases. When existence ceases, birth is exhausted, and that is called liberation. That is the fruit of realizing the selflessness of persons. To explain that in detail, if the clinging to "itself" and "mine" regarding both internal and external phenomena is exhausted, then the four types of clinging, namely desire, views, ethical discipline, asceticism, and the assertion of self, will cease. Among them, by temporarily seeing selflessness, one will abandon the clinging to the assertion of self. Having abandoned it, one will also abandon the remaining clinging, because they are the source of the clinging to the assertion of self. Because clinging ceases, the existence arising from its source also ceases. When that ceases, birth ceases, and that is called liberation. This is the fruit of realizing the selflessness of persons. To show that, it is also said that liberation is also that of the noble hearers and solitary Buddhas because they see the selflessness of persons. The vehicle of the Buddhas is attained by practitioners who have abandoned the obscuration of afflictions and the obscuration of knowledge. The methods for abandoning the obscuration of afflictions are those that have been shown as before. Therefore, the liberation of the Buddhas themselves is attained by abandoning the two obscurations, which is specifically pointed out. The methods for abandoning the obscuration of afflictions are also common to all three vehicles, which are those that have been shown up to this point. In this way, by temporarily refuting the arguments stated by others and showing one's own faultless arguments, the selflessness of persons is shown. Now, by refuting the arguments stated by others and showing one's own faultless arguments, the selflessness of phenomena will be shown. Through the selflessness of phenomena, the obscuration of knowledge can be abandoned, and supreme wisdom can be attained, therefore that is for the hearers and so on.