Tibetan
དག་ཏུ་ནི་སྤོ་ཞི་བྱ། །དབང་པོ་དག་དང་དབང་དོན་དག །རུས་སྦལ་ཡན་ལག་བཞིན་བསྡུས་ལ། །དྲན་པས་ཡི་གེ་ཨོཾ་བརྗོད་ན། །དེ་གུས་སྐྱེས་བུ་གྲོལ་བར་འགྱུར། །འཕྲོག་བྱེད་གུས་པས་གྲོལ་བར་ནི། །འཕྲོག་བྱེད་མཐོང་བས་མི་རིགས་ཉིད། །རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་དང་བཅས་ཕྱིར། །དཔེར་ན་འཕྲོག་བྱེད་མཐོང་བ་བཞིན། །གྲོལ་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པ་ཡི། །མི་རྟོག་བློ་ཡང་མི་འདོད་དེ། །མཚན་མར་འཛིན་ཕྱིར་བརྫུན་ཡིན་ན། །ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཆགས་སོགས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། །ཚངས་སོགས་རྣམས་ནི་ཕྱུགས་རྫི་བཞིན། །དེ་ཉིད་རིག་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། །རྒྱུ་ལ་མཁས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པའི་ཆོས་ནི་བསྟན་པའམ། །རང་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིས། །ཆོས་ནི་བསྲུངས་པར་འགྱུར་ཡིན་ན། །དེ་ལ་འདི་ནི་གཉི་ག་མེད། །ཀུན་ཀྱང་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ། །སྨྲ་ལ་རང་བདག་ཐ་དད་པ། །གང་གི་ཚིག་ལ་བདེན་པའམ། །མི་བདེན་པར་ནི་བརྟག་པར་བྱ། །དེ་གཅིག་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་ཅེ་ན། །ཚངས་པས་ཚངས་བསད་ཇི་ལྟ་བུ། །གཅིག་ཉིད་རབ་ཏུ་བཀག་པའི་ཕྱིར། །གཅིག་ཉིད་ཡིན་པར་མི་རིགས་སོ། །བདག་ལས་དབྱེ་བ་མི་རིགས་པས། །གསུམ་ཉིད་དུ་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ལ་ རྨོངས་རྣམས་ལ། །དེ་ཞིའི་གཏམ་ཡང་ག་ལ་ཡོད། །རིག་ལས་རྣལ་འབྱོར་བསྟན་པ་ནི། །དེ་བསྟན་པ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་བསྲུང་བར་ནི་ནུས་པ་ཡི། །རེ་ཞིག་ཆོས་བདེན་སྨྲ་མི་ནུས། །སྒྲུབ་པ་ལས་ནི་ཉམས་པའི་ཕྱིར། །གཞན་དག་ཞི་བར་ཁྲིད་མི་ནུས། །ཇི་ལྟར་གཡང་སར་རང་ལྷུང་བ། །གཞན་དག་འདྲེན་པར་མི་ནུས་སོ། །རྟོག་པའི་དྲ་བས་བཏགས་པ་ཡི། །ལོག་པའི་གཏན་ཚིགས་གསུམ་པོ་ལ། །རིགས་སམ་མི་རིགས་དཔྱད་ནས་ནི། །གསུམ་པོ་འདི་ནི་གཏང་བའི་རིགས། །སྣ་ཚོགས་བྱེད་པ་བྱེད་བྱེད་སོགས། །རིགས་པ་མིན་པས་སྔར་སྨྲས་སོ། །བྱེད་པོ་ཡིན་པར་བདེན་ཉིད་ན། །འདི་དག་གིས་ནི་ཅི་ཞིག་བྱས། །རེ་ཞིག་བདག་ནི་མ་སྐྱེས་ཕྱིར། །དེ་ཡིས་བྱས་པར་མི་འདོད་དོ། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་དེས་མ་བསྐྱེད། །དེའི་ཡོན་ཏན་ཕྱིར་ད་ལྟ་བཞིན། །གལ་ཏེ་འདི་དག་བྱེད་པོས་ཡིན། །ལས་ཀྱིས་བྱ་བའི་མ་ཡིན་ན། །ལས་དང་བྱ་བ་དེ་དག་གིས། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཉེར་དམིགས་པའི། །ལུས་ཀྱང་དེ་དག་ལ་འཇུག་པས། །དེས་ན་ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལུས། །དབང་ཕྱུག་སོགས་ཀྱིས་བྱས་མི་རིགས། །བསྐལ་པ་དང་པོའི་ལུས་ཅན་ལུས། །སྔོན་བྱས་མ་མཐོང་རྒྱུ་ཅན་ཏེ། །བདེ་སོགས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཕྱིར། །དཔེར་ན་ད་ལྟར་ལུས་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་གི་དབང་ཕྱུག །དེ་ཡང་བསོད་ནམས་བྱས་ཤེ་ན། །དེ་ཡང་བསོད་ནམས་གཞན་དབང་ཕྱིར། །དབང་ཕྱུག་དབང་ཕྱུག་མིན་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་གི་དབང་ཕྱུག །གློ་བུར་གྱུར་པར་འདོད་ན་ནི། །དེས་ན་གཞན་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། །དབང་ཕྱུག་དབང་ཕྱུག་མིན་པར་འགྱུར། །དབང་ཕྱུག་ཤེས་དངོས་ཡིན་ཞེ་ན། །དེས་ན་དེས་བྱས་འགྲོ་བ་རྣམས། །རྒྱུ་ཡི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་ཀྱང་སེམས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་རྒྱུ་ཡིན་ན། །འགྲོ་བ་ཕྲ་སོགས་ལྡན་པར་འགྱུར། །ལས་བྱེད་དབང་ཕྱུག་ཡིན་ཞེ་ན། །དེ་ཡང་དམྱལ་བ་དག་ཏུ་འཚེད། །དེ་མིན་གཞན་དག་འཚེད་ན་ནི། །བྱས་ཉམས་མ་བྱས་འཕྲད་པར་འགྱུར། །ཐར་པ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། །རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ལྡན་ཕྱིར། །དེ་ཡི་སྡུག་བསྔལ་ག་ལ་ཞི། །མེ་ནི་འབར་བར་གྱུར་བ་ཡི། ། ཚ་བ་མ་ཞི་མཐོང་བ་བཞིན། །གཅིག་པུ་སྣ་ཚོགས་མིན་ཞེ་ན། །འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་ཇི་ལྟ་བུ། །འདོད་པས་སྣ་ཚོགས་ཡིན་ཞེ་ནའང༌། །གཅིག་པུ་སྣ་ཚོགས་མི་རིགས་སོ། །རྟག་པ་ཆ་མེད་ཕྲ་བ་དང༌། །འགྲོ་བའི་བྱེད་པོ་གཅིག་པུ་ཉིད། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ལོ། །འདི་ལས་མཚར་བ་གཞན་ཅི་ཡོད། །ཕན་ཚུན་ཟ་བས་འཇིགས་པ་ཡི། །བདེ་བ་རྙེད་དཀའི་དུད་འགྲོ་དང༌། །ཞིབ་ཏུ་འཐག་ཅིང་གཅོད་འབིགས་པའི། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གི་ཟད་དམྱལ་བ་དང༌། །མི་རྣམས་སྐྱེ་རྒ་ནད་དག་དང༌། །སྡུག་བསྔལ་ཟུག་རྡུའི་རྨ་བཏོད་ནས། །དགའ་འགྱུར་གང་ཡིན་དྲག་པོ་ཞེས། །མིང་དོན་ལྡན་པ་དེ་ཕྱག་འཚལ། །འཛིན་པ་ཅན་གང་ནོར་ལྡན་དང༌། །གཞན་གྱི་མཚོ་བཅས་དགེ་བ་ཅན། །ཆོས་མིན་ཅན་འགའ་མཐོ་གནས་ལྡན། །དབང་ཕྱུག་སྤྱོད་པར་གསལ་བ་ཡིན། །ཡོན་ཏན་ནོར་ལྡན་ཚེ་ཐུང་དང༌། །ངན་པར་སྤྱོད་རྣམས་ཚེ་རིང་དང༌། །གཏོང་ལྡན་དབུལ་པོ་མཐོང་བས་ན། །དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་གསལ་བ་ཡིན། །ཁ་ཅིག་སངས་རྒྱས་པ་ཡང་བདེ། །དེ་ལ་གུས་པ་ཁ་ཅིག་སྡུག །དབང་ཕྱུག་བཀས་ནི་བསོད་ནམས་ཅན། །དག་ཀྱང་ཅི་ཕྱིར་སྡིག་མི་བྱེད། །སྣ་ཚོགས་ལས་ལ་མི་ཤེས་པས། །དེ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ཡིན། །སྣ་ཚོགས་བྱེད་པོར་ཚངས་པ་ནི། །མི་རིགས་སྔོན་དུ་བསྟན་པ་བཞིན། །ཚངས་པ་བྱེད་པོར་བདེན་ན་ཡང༌། །དེ་ཡིས་ཅི་ཞིག་བྱས་པར་འགྱུར། །དང་པོར་སེམས་ནི་མཉམ་བཞག་པས། །བློ་ཡི་སྒོ་རྣམས་ལེགས་བསྡམས་ལ། །ཡིད་ལ་ཤི་བ་གཞག་པར་བྱ། །འདི་ལྟར་ཡི་གེ་ཨོཾ་བསྒོམས་ཏེ། །སྙིང་ལ་གཟུངས
Chinese
应当清净而安住。 诸根以及诸根之对境， 如龟收敛肢体般摄持， 以忆念诵念嗡字（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）， 彼具敬信之人将得解脱。 以敬信从强夺者中解脱， 以见强夺者则不应理。 以其具有分别之相故， 譬如如同见到强夺者。 为解脱故具瑜伽者， 亦不欲求无分别之智， 以执持相故若为虚妄， 则更何须说完全分别耶？ 以贪等恒常行用之故， 梵天等即如牧童般。 以彼舍弃智慧之故， 非为善巧于因者。 真实之法若为宣说， 或以自性成办之故， 若谓法将得守护者， 则于彼者此二皆无有。 于一切皆为生起之因性， 说者自性各别相异， 于何者之语有真实， 或不真实则应观察。 若谓彼一故无过失者， 如梵天杀梵天又如何？ 以极力遮止一之故， 不应道理为一性也。 以不应道理与自性相异， 如何又能成为三性耶？ 于痛苦之因 愚昧诸人等， 彼寂灭之语又岂会有？ 从智慧宣说瑜伽者， 以从彼宣说而退失故， 能守护正法之人， 暂时亦不能说正法。 以从成办而退失之故， 不能引导其他得寂灭， 如自堕入悬崖者， 不能引导他人也。 以分别之网所系缚者， 于邪妄之三理根据， 以理或非理观察后， 此三者是应舍弃之理。 种种作者能作等， 以非正理故先前已说。 若谓作者是真实者， 则此等又作何事耶？ 暂时自性未生之故， 不欲彼者所作者也。 法与非法彼未生起， 以彼功德故如现在。 若此等为作者所作， 非为业所作之事物， 则以彼等之业与事物， 如何能成因与果耶？ 于安乐与痛苦所逼迫之， 身体亦趣入于彼等中， 是故有情众生之身体， 不应道理为自在天等所作。 最初劫之有情众生身， 具有不见先前所作之因，
English
One should purify and abide in peace. The senses and their objects, Gathered like a tortoise withdrawing its limbs, If one recites the syllable Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡） with mindfulness, That reverent person will be liberated. Liberation from the plunderer through reverence, Seeing the plunderer is not reasonable. Because it has the characteristic of discrimination, For example, like seeing a plunderer. For the sake of liberation, the yogi, Does not desire non-discriminating wisdom, If it is false because it holds onto characteristics, Then what need is there to speak of complete discrimination? Because of the constant use of attachment and so on, Brahma and others are like cowherds. Because they have abandoned that very knowledge, They are not skilled in causes. If the true Dharma is taught, Or if it is accomplished by its own nature, If it is said that the Dharma will be protected, Then in that case, neither of these two exists. In everything, the nature of the cause of arising, The speaker's own nature is different, In whose words is there truth, Or untruth should be examined. If it is said that it is one, therefore there is no fault, How is it like Brahma killing Brahma? Because oneness is strongly refuted, It is not reasonable to be oneness. Because it is not reasonable to be different from self, How can it also become three natures? To those who are ignorant of the cause of suffering, How can there be talk of its cessation? The yoga taught from wisdom, Because it is lost from that teaching, The one who is able to protect the Dharma, For the time being, cannot speak the true Dharma. Because it is lost from accomplishment, Cannot lead others to peace, Like one who falls into an abyss, Cannot lead others. Bound by the net of discrimination, To the three false reasons, After examining whether it is reasonable or unreasonable, These three are the reason to be abandoned. Various agents, actors, etc., Because it is not reasonable, it has been said before. If it is true that the agent is real, Then what have these done? For the time being, because self is unborn, It is not desired to be done by that. Neither Dharma nor non-Dharma is produced by that, Because of its qualities, as it is now. If these are done by the agent, Not the object of action by karma, Then with those actions and objects, How can cause and effect become? The body that is afflicted by pleasure and pain, Also enters into those, Therefore, the bodies of sentient beings, It is not reasonable to be made by Ishvara and others. The bodies of sentient beings in the first kalpa, Having the cause of unseen previous actions,
Chinese
是诸等生起之因故，譬如现在之身体。若谓自在之自在，彼亦福德所作者，彼亦福德他所使，自在即成非自在。若谓自在之自在，忽然转变所欲者，是故与他相同故，自在即成非自在。若谓自在是知者，是故彼所作众生，随逐于因之故，一切皆成具心者。若谓自在是因者，众生即成具微等。若谓业作者自在，彼亦于地狱中烧，若非彼者烧其他，作者受报未作者遇。亦且无有解脱者，以常具足痛苦因，彼之痛苦何能息？如火燃烧炽盛者， 不见其热息灭也。若谓唯一非种种，云何果是种种耶？纵谓欲故成种种，然一成多不应理。常恒无分微细者，及诸有情唯一作者，谓是遍一切处者耶，更有何事胜于此？互相啖食所怖畏，安乐难得之旁生，以及细磨且复断，穿刺痛苦无尽之地狱，人众生老病诸般，痛苦刺痛创伤作，何者能令喜乐名，名符其实彼敬礼。执持有者财富具，以及具足他人之海，具德者，某些非法者具高位，是自在受用之显现。功德财富具足者短命，以及恶行者长寿，见有布施者贫穷故，是自在所作之显现。某些成佛者亦安乐，于彼恭敬某些苦，自在之命是福德者，彼等为何不作罪？于种种业不解故，是故说彼为因性。种种作者梵天者，如前所说不应理。梵天作者若是真，彼复作何所成耶？首先心住于等持，善为守护智慧门，于意念中安立死，如是修习嗡字（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），执持于心。
English
Since it is the cause of arising of things like these, just like the present body. If it is said that the lord of freedom is also made by merit, then that is also controlled by other merits, and freedom becomes non-freedom. If it is said that the lord of freedom suddenly changes as desired, then because it is the same as others, freedom becomes non-freedom. If it is said that freedom is a knowing entity, then because all beings made by it follow the cause, all will become those with minds. If it is said that freedom is the cause, then beings will become those with subtle things. If it is said that the actor is freedom, then it also burns in hell. If it is not that one who burns others, then the one who acts will meet the one who does not act. There is also no liberation, because there is always a cause of suffering. How can its suffering be extinguished? Like a fire that has become blazing, It is seen that the heat does not subside. If it is said that it is one and not diverse, how are the fruits diverse? Even if it is said that it is diverse because of desire, it is not reasonable for one to become diverse. Constant, indivisible, subtle, and the only maker of beings, is said to be pervasive everywhere, what else is more wonderful than this? Animals who are afraid of eating each other and are difficult to find happiness, and hells where suffering is endless by finely grinding, cutting, and piercing, people's birth, old age, disease, and all kinds of suffering, creating wounds of pain, whoever makes joy, the powerful one, whose name is meaningful, I prostrate to him. Whoever has possessions has wealth, and whoever has the ocean of others is virtuous, some non-Dharmic people have high positions, it is clear that they enjoy freedom. Those with qualities and wealth have short lives, and those who act badly have long lives, seeing that those who give are poor, it is clear that it is done by freedom. Some who become Buddhas are also happy, some who are respectful to them suffer, the command of freedom is the meritorious, why don't they commit sins? Because they don't know various actions, therefore they say that it is the nature of cause. Brahma, the maker of various things, is not reasonable as mentioned before. If Brahma the maker is true, what will he make? First, the mind dwells in equanimity, the doors of wisdom are well guarded, death is established in the mind, thus meditate on the letter Om（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）, and hold it in your heart.