Chinese
因为不存在二的意义。如果说显现为二个月亮的是心，那么，因为它不是实有的，所以不成立，例如存在所要成立的法不完整的过失。如果显示色之识为空性，名为色的意义，那么，例子中存在所要成立的法不完整的过失。因为见到二个月亮的心不依赖外境而生是不成立的。此外，想要说的识不是与作为所缘的缘，色之识的色显现的那个相同，因为具有眼的缘，例如如同显现为它自己的自性一样，所以在名言中也是因为诽谤所缘的缘，所以与所作的边际相违。因为识以自己的自性必定存在，如果有因，没有见是不合理的，所以没有所缘是不成立的。如果有人这样认为：依赖于所缘，不缘则生起，依赖于不缘，不缘则生起。这样说没有过失，那么对这个观点的回答已经说过了，如果仅仅是识的生起完全成立，那么它也成为成立的东西，因为它不是完全成立的。即使它存在，如何会没有识呢？这个问题仍然存在。如果说因为没有生，所以没有意义，那么这正是随顺中观宗的说法。此外，即使已经接受了识，如果想要完全舍弃它，那么就像这样，用泥浆洗涤，不如保持距离更好。就像对意义进行无自性的观察一样，识也可以被理解为无我和无生。首先，应该修习外境的所缘，然后逐渐修习识和智慧的所缘，那么仅仅通过次第就能成就证悟无我，所以没有必要吝啬于一开始就同时修习。因此，那样全面观察和不见到他者的自在是不合理的。
English
Because the meaning of two does not exist. If it is said that what appears as two moons is mind, then, because it is not substantially existent, it is not established, for example, there is the fault of the dharma to be established not being complete. If the consciousness of form shows emptiness, the meaning of what is called form, then, in the example, there is the fault of the dharma to be established not being complete. Because the mind that sees two moons does not arise without relying on an external object, it is not established. Furthermore, the consciousness that wants to speak is not the same as that which appears as the form of the consciousness of form, which is the condition of the object, because it has the condition of the eye, for example, just as it appears as its own self-nature, so in name it is also because it slanders the condition of the object, so it contradicts the limit of what has been done. Because consciousness necessarily exists by its own nature, if there is a cause, it is unreasonable not to see, so it is not established without an object. If someone thinks like this: Relying on the object, non-object arises, relying on non-object, non-object arises. Saying this is without fault, then the answer to that view has already been said, if only the arising of consciousness is completely established, then it also becomes something established, because it is not completely established. Even if it exists, how can there be no consciousness? That question remains the same. If it is said that because there is no birth, it is meaningless, then this is exactly following the words of the Madhyamaka school. Furthermore, even if consciousness has been accepted, if you want to completely abandon it, then like this, washing with mud, it is better to keep a distance. Just as the observation of selflessness is carried out on meaning, consciousness can also be understood as selflessness and unborn. First, one should meditate on the object of external objects, and then gradually meditate on the object of consciousness and wisdom, then only through the sequence can one achieve the realization of selflessness, so there is no need to be stingy about meditating simultaneously from the beginning. Therefore, it is unreasonable not to see such a comprehensive observation and the freedom of others.
Chinese
因此，所有执著都不能获得寂灭。同样，“圆成实性”又是什么呢？如果说是诸法的如实性，那么，如果这些法本身在胜义中没有成立，那么这些法的法性也不合理，不是吗？如果说，在名言中，如梦一般的自性所生的事物，在胜义中并非如此存在，这才是诸法的如实性，那么，这仅仅成立为自性无生，因此是随顺中观宗的说法。如果有人认为，圆成实性并非不存在，而是二取不成立之实事相，如云：“二者实事皆无有，实事空性之体性。”如果这样说，那么，在这里又以什么道理成为二取不成立呢？如果说是通过“依于所缘而生起，无所缘亦能生起，依于无所缘而生起，无所缘亦能生起”而成立的，那么，那一方面的回答已经说过了。如果说“二取不成立”的遮破，如果是以否定不存在的方式来遮破，那么，这仅仅是否定二取不成立就耗尽了力量，因为没有成为不存在的过失，所以遮破是主要的，因为在胜义中并非不存在，所以像这样说“是二取不成立之实事”是不合理的。如果不是以否定不存在的方式来遮破，那么，因为立宗是主要的，所以会显示不存在的事物，这是不希望的，因为这是诽谤的边际。兔子没有角也不是不存在的事物，像这样，如果不存在的事物与胜义相同，那么就会成立断见。那么，它的所缘清净又是怎样的呢？如果说是以无分别的自性，那么，具有所缘的智慧并非称为无分别，虽然不作“这是这个”的分别，但因为境相显现，例如眼识一样，因此经部中说，什么是胜义谛？即智慧也不能进入，更何况文字呢？以及“无所见即是彼”。
English
Therefore, all attachments cannot attain quiescence. Similarly, what is "Pariniṣpanna-svabhāva"? If it is said to be the suchness of all dharmas, then, if those dharmas themselves are not established in the ultimate sense, then the dharmata of those dharmas is also unreasonable, isn't it? If it is said that in conventional terms, things that arise with a dream-like nature are not truly existent in that way in the ultimate sense, and this is the suchness of all dharmas, then this is only established as being without inherent origination, and therefore it is in accordance with the Madhyamaka's statement. If someone thinks that the Pariniṣpanna-svabhāva is not non-existent, but rather the characteristic of a non-dual entity, as it is said: "Both are non-existent entities, the nature of emptiness of entities." If you say so, then, here again, by what reason is it non-dual? If it is said that it is established through "Depending on the object, non-object arises; depending on non-object, non-object arises," then the answer to that aspect has already been given. If the negation of "non-duality" is meant to negate non-existence, then merely negating non-duality exhausts its power, because it does not become a fault of non-existence, so negation is primary, because it is not non-existent in the ultimate sense, so it is unreasonable to assert like this, "It is a non-dual entity." If it is not meant to negate non-existence, then, because the establishment is primary, it will show non-existent things, which is undesirable, because it is the extreme of defamation. The absence of a rabbit's horn is also not a non-existent thing, like this, if the non-existent thing is the same as the ultimate, then the view of annihilation will be established. Then, what is its perfectly pure object like? If it is said to be by nature of non-discrimination, then the wisdom with an object is not called non-discrimination, although it does not discriminate "this is this," but because the object appears, like eye consciousness, therefore the sutra says, what is the ultimate truth? That which wisdom cannot enter, what need is there to mention letters? And "that which is unseen is it."
Tibetan
ན་མཐོང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཚངས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དང་ཡང་འགལ་ལོ། །རྟོགས་པར་བྱ་བ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་འཇུག་པ་མེད་པར་གྲུབ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐུགས་སུ་ཆུད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཡང་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དབུ་མ་པའི་སྨྲ་བའི་ཚུལ་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་པ་ཉིད་ལེགས་སོ། །ཅི་སྟེ་འདི་སྙམ་དུ་དཔེར་ན་ཐག་པ་བསྡོགས་པ་ལ་སྦྲུལ་དུ་འདུ་ཤེས་པས་ཐག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་ན་སྦྲུལ་གྱི་འཇིགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་བས་ཉོན་མོངས་པ་ཞི་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དམིགས་པར་བྱ་བར་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། ཇི་ལྟར་ཐག་པ་བསྡོགས་པ་ལ་སྦྲུལ་གྱི་བློ་སྐྱེས་ན། ལོག་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་འཇིགས་པ་སྐྱེའི། དེའི་བློ་མ་སྐྱེས་ན་ཡང་དག་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་འཇིགས་པ་མེད་པ་དང༌། སྐྱོན་ཆ་མི་མཉམ་པ་སྐྱེས་ན་ནད་དུ་འགྱུར་གྱི། དེ་མ་སྐྱེས་ན་སྡུག་བསྔལ་མེད་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་པས། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འདོད་པར་མི་བྱའོ། །དངོས་པོ་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པ་ནི་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོར་ཉེ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དམིགས་པ་ཉིད་དུ་མི་ རིགས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས། སངས་རྒྱས་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་མེད། །མཚན་ཉིད་མཚན་ཉིད་ངེས་གྲོལ་བ། །དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟོད་པ་མཛད་དོ། །ཅི་སྟེ་འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མ་དམིགས་ན། ཇི་ལྟར་དེ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་སངས་རྒྱས་པར་གྱུར་སྙམ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཤེས་བྱ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་དང༌། སྤྱོད་ཡུལ་དང༌། ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་སངས་རྒྱས་པར་གྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དོན་དམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པར་མི་རིགས་ཏེ། འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་
Chinese
而且与“不见”之说，以及“诸佛菩提无所缘”之说等相违背。因为所证悟之法无生，所以了知也是无生的。因此，无入是成立的。世尊说以无异于所知之智慧通达一切法，这也是成立的。因此，完全依赖中观宗的说法才是最好的。如果有人认为，例如，在盘绕的绳子上误以为是蛇，如果认识到绳子的自性，就能平息对蛇的恐惧，同样，见到如是性就能平息烦恼，所以应该只缘于法界。那么，就像在盘绕的绳子上产生蛇的念头，因为是颠倒的认识，所以会产生恐惧；如果没有产生这种念头，因为是正确的认识，所以没有恐惧。如果产生不平衡的因素，就会变成疾病；如果没有产生，就不会有痛苦一样。因此，不应期望产生缘于如是性的智慧。诸法在任何方面都不成立，这就是诸法的实相。因为在任何方面都不会接近于境的实物，所以不应作为所缘。因此，世尊面前的文殊童子赞叹道：“佛陀无有虚空之相，相与非相皆得解脱，无所缘，我向您顶礼。”等等。如果有人认为，如果如来不缘于法界，那么他是如何通达它而证悟成佛的呢？因为一切法在任何方面都不成立，所以全知者的行境就是实相。通达了所知、实相、行境以及智慧无生之法界，从而证悟成佛。正如所说：“诸佛的菩提是通过无证悟来区分的。”一样。缘于如是性的智慧不应是胜义的行境，因为是有为法。
English
And it also contradicts statements such as "not seeing" and "the enlightenment of the Buddhas is without object." Because what is to be realized is unborn, so is knowledge also unborn. Therefore, non-entry is established. The Blessed One said that all phenomena are comprehended by the wisdom that is not different from what is to be known, and that is also established. Therefore, it is best to rely correctly on the way of speaking of the Madhyamikas. If someone thinks, for example, that when a rope is coiled, if one perceives it as a snake, and if one realizes the nature of the rope, the fear of the snake will be calmed, similarly, seeing suchness will calm afflictions, so one should only focus on the realm of phenomena. Then, just as when the thought of a snake arises on a coiled rope, fear arises because of wrong knowledge; if that thought does not arise, there is no fear because of correct knowledge. If an imbalance arises, it becomes a disease; if it does not arise, there will be no suffering. Therefore, one should not desire the arising of wisdom that focuses on suchness. The fact that things are not established in any way is the suchness of things. Because it does not approach the object of the object in any way, it is not reasonable to be an object of focus. Therefore, Manjushri, the youth, praised the Blessed One, saying: "Buddha has no characteristic of space. Characteristics and non-characteristics are definitely liberated. I prostrate to you who are without object." etc. If someone thinks, if the Tathagata does not focus on the realm of phenomena, how did he become enlightened by understanding it? Because all phenomena are not established in any way, the field of activity of the all-knowing is called suchness. He became enlightened by comprehending the realm of phenomena, which is the knowable, suchness, the field of activity, and the unborn wisdom. As it is said, "The enlightenment of the Tathagatas is distinguished by non-realization." The wisdom that focuses on suchness should not be the object of ultimate activity, because it is conditioned.