Tibetan
སྔལ་ཕུང་པོ་འབའ་ཞིག་པ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་དག་འགག །བྱིས་པ་མ་རིག་པས་བསྒྲིབས་པས་ཡང་སྲིད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་འདུ་བྱེད་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དག་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་དག་གིས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དོ། །ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་གིས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་འགྲོའོ། །དེ་ལ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་ཅན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་ཞུགས་པར་གྱུར་པས་མིང་དང་གཟུགས་ཆགས་པར་འགྱུར་རོ། །མིང་དང་གཟུགས་ཆགས་པར་གྱུར་ན་མིང་དང་གཟུགས་ཆགས་པ་ལས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལས་རེག་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། རེག་པ་དེ་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། མིང་དང་གཟུགས་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མིང་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། །དེ་ལྟར་མིང་དང་གཟུགས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་པོ་འདུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རེག་པའོ། །རེག་པ་ལས་ཚོར་བ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ་སྟེ། ཚོར་བའི་དོན་ལ་སྲེད་པར་འགྱུར་རོ། །སྲེད་པར་གྱུར་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་རྣམ་པ་བཞི་ པོ་དག་ཉེ་བར་ལེན་པར་འགྱུར་རོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡོད་ན་ལེན་པ་པོའི་སྲིད་པ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་ན་དེས་ན་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་སྲིད་པ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་འགའ་ཞིག་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་བཅས་པ་དེའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྲིད་པ་དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྲིད་པ་ལས་ནི་སྐྱེ་བ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་ལས་རྒ་ཤི་དང་མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང༌། འཁྲུག་པ་རྣམས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོགས་འབའ་ཞིག་མ་འདྲེས་པ་འདི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མཁས་པ་རྣམས་ནི་འཁོར་བའི་རྩ་བའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་འདུ་མི་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་མཁས་པ་རྣམས་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་མ་རིག་པ་མ་འགགས་པར་གྱུར་ན་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །མ་རིག་པ་འགག་པར་འ
Chinese
仅仅是昔日的蕴。那样的确会完全止息。孩童被无明遮蔽，为了再次存在，众生用地狱等等的造作，以身语意如实地造作三种造作。业，善与不善，如何如实造作，无论是大、中、小，都将使众生前往地狱等等的诸趣。因此，以造作的因缘，识如何进入诸趣，从而形成名色。如果名色形成，那么从名色的形成中，将产生六处。依赖于六处，从中将产生触。触产生的次第是这样的：仅仅依赖于名色和作意而产生。如此，依赖于名色，识将产生。如此，名色和识三者聚合，那就是触。从触中，感觉将普遍产生。以感觉为缘，产生渴爱。将对感觉的意义产生渴爱。如果产生渴爱，那么四种近取将成为近取。如果存在近取，那么取者的有将极度产生。如果不存在近取，那么就将解脱。在某些情况下，他的有将不会产生。因为伴随着近取，所以有将产生。要知道，那有也是五蕴。从有中，将产生生。从生中，将产生老死和悲伤、哀号，痛苦和不悦，以及争斗。如此，痛苦的蕴，一个未混合的痛苦之集合将会产生。因此，智者们不会造作轮回之根本的造作。因此，不智者们是造作者，而智者们则不是。那为什么呢？因为他们看到了那本身。如果无明没有止息，那么造作们也不会产生。无明止息
English
Merely the aggregates of the past. That indeed will completely cease. Children, obscured by ignorance, for the sake of rebirth, sentient beings, with hells and so forth, create the three kinds of actions with body, speech, and mind. How good and non-virtuous actions are truly created, whether great, medium, or small, will cause sentient beings to go to the various realms such as hell. Therefore, through the condition of actions, how consciousness enters the various realms, thereby forming name and form. If name and form are formed, then from the formation of name and form, the six sense sources will arise. Relying on the six sense sources, from that, contact will arise. The order of the arising of contact is this: it arises solely relying on name and form and attention. Thus, relying on name and form, consciousness will arise. Thus, the aggregation of these three, name, form, and consciousness, that is contact. From contact, feeling will universally arise. Conditioned by feeling, craving arises. Craving will arise for the meaning of feeling. If craving arises, then the four kinds of clinging will become clinging. If clinging exists, then the existence of the clinger will greatly arise. If clinging does not exist, then there will be liberation. In some cases, his existence will not arise. Because it is accompanied by clinging, therefore existence will arise. Know that that existence is also the five aggregates. From existence, birth will arise. From birth, old age and death, sorrow and lamentation, suffering and displeasure, and strife will arise. Thus, the aggregate of suffering, an unmixed collection of suffering, will arise. Therefore, the wise do not create the actions that are the root of cyclic existence. Therefore, the unwise are the creators of actions, but the wise are not. Why is that? Because they see that itself. If ignorance has not ceased, then actions will not arise either. Ignorance ceases
Tibetan
གྱུར་བ་ནི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པ་གོམས་པར་བྱ་བ་དང༌། བརྟན་པོ་ཉིད་དུ་བྱས་པས་སོ། །སྲིད་པའི་ཡན་ལག་དེ་དང་དེ་འགགས་པར་གྱུར་པས་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་དེ་དང་དེ་མངོན་པར་མི་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོགས་འབའ་ཞིག་པ་མ་འདྲེས་པ་དེ་ཡང་དག་པར་འགག་ཅིང་གཏན་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །སྲིད་པའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ལ་འཇུག་པ་རྒྱ་ཆེར་མདོ་སྡེ་དང་ཆོས་མངོན་པ་དག་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །མདོར་བསྡུས་པའི་དབང་གིས་འདི་ལའང་བརྗོད་དོ། །སྲིད་པའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པའོ།། །།འདིར་སྨྲས་པ། ད་ཁྱོད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་མཐུན་པའི་མདོ་སྡེའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་མི་སྲིད་པར་སྟོན་ཅིག །འདིར་བཤད་པ། འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་ཞེས་དང༌། །མ་བྱུང་འཇིག་རྟེན་རྟག་སོགས་པར། །ལྟ་བ་གང་ཡིན་དེ་དག་ནི། །སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན། །མ་འོངས་དུས་གཞན་འབྱུང་འགྱུར་དང༌། །མི་འབྱུང་འཇིག་རྟེན་ མཐའ་སྩོགས་པར། །ལྟ་བ་གང་ཡིན་དེ་དག་ནི། །ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན། །ཟག་པ་ཐམས་ཅད་སྡོམ་པའི་རྣམ་གྲངས་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་སྡེ་ལས་གསུངས་པ་བདག་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་བར་གྱུར་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་བར་མ་གྱུར་ཅེས་བྱ་བའི་རྒྱུ་འདིས་འཇིག་རྟེན་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་མ་འོངས་པའི་དུས་གཞན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་མ་འོངས་པའི་དུས་གཞན་དུ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུ་འདིས་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་མི་འཐད་དེ། རིགས་པ་གང་གིས་ཤེ་ན། བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་གྱུར་ཅེས། །བྱ་བ་དེ་ནི་མི་འཐད་དོ། །སྔོན་ཚེ་རྣམས་སུ་གང་བྱུང་བ། །དེ་ཉིད་འདི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བདག་ཏུ་འགྱུར་སྙམ་ན། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་འགྱུར། །ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པར། །ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། །ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པའི། །བདག་ཡོད་མ་ཡིན་བྱས་པའི་ཚེ། །ཉེ་བར་ལེན་ཉིད་བདག་ཡིན་ན། །ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ནི་མེད་པ་ཡིན། །ཉེ་བར་ལེན་ཉིད་བདག་མ་ཡིན། །དེ་ནི་འབྱུང་དང་འཇིག་པ་ཡིན། །ཉེ་བར་བླང་བ་ཇི་ལྟ་བུར། །ཉེ་བར་ལེན་པོ་ཡིན་པར་འགྱུར
Chinese
成为十二缘起之知识，即是修习和习惯于禅定，并且使其稳固。当某个有支止息时，相应的有支就不会显现。如此，纯粹且不混杂的苦蕴和苦聚将会完全止息并最终灭尽。对于这十二有支的深入理解，应当从广大的经藏和阿毗达磨中获得。由于篇幅所限，这里也略作阐述。名为“十二有支之考察”，是第二十六品。在此陈述：现在请您依据与声闻乘相符的经藏之边际，来论证各种观点是不可能的。这里解释说：‘过去时已生’等，‘未生世界常’等，凡是这些观点，都是依赖于前际。‘未来时将生’等，‘不生世界’等，凡是这些观点，都是依赖于后际。在名为《一切烦恼止息之分类》的经中说，‘我过去时已生’，以及‘我过去时未生’，以此为因，凡是认为世界是常等的观点，都是依赖于前际。‘我未来时将生’，以及‘我未来时不会生’，以此为因，凡是认为世界有边等的观点，都是依赖于后际。这些观点是不合理的。以何种理路呢？将要解释：‘过去时已生’，这样的说法是不合理的。过去世中所生的，并非就是现在这个。如果认为那就是我，那么近取就会变得不同。除了近取之外，你的我又是谁呢？如果说除了近取之外没有我，那么近取本身就是我吗？如果近取本身就是我，那么你的我就不存在。近取本身不是我，因为它是生灭的。近取如何能成为近取者呢？
English
Becoming familiar with the knowledge of the twelve branches, that is, cultivating and habituating oneself to meditation, and making it firm. When a certain branch of existence ceases, the corresponding branch of existence will not manifest. Thus, the pure and unmixed heap of suffering and collection of suffering will completely cease and ultimately be extinguished. A thorough understanding of these twelve branches of existence should be obtained from the extensive Sutras and Abhidharma. Due to brevity, it is also briefly explained here. This is called "Examination of the Twelve Branches of Existence," which is the twenty-sixth chapter. Here it is stated: Now, please demonstrate, based on the edge of the Sutras that are in accordance with the Hearer Vehicle, that various views are impossible. Here it is explained: 'Born in the past' and so on, 'Unborn world is permanent' and so on, whatever views are these, they rely on the prior extreme. 'Will be born in the future' and so on, 'Unborn world' and so on, whatever views are these, they rely on the posterior extreme. In the Sutra called "Categories of the Cessation of All Defilements," it is said, 'I was born in the past,' and 'I was not born in the past,' because of this cause, whatever views hold that the world is permanent and so on, rely on the prior extreme. 'I will be born in the future,' and 'I will not be born in the future,' because of this cause, whatever views hold that the world has an end and so on, rely on the posterior extreme. These views are unreasonable. By what reasoning? It will be explained: 'Born in the past,' such a statement is unreasonable. What was born in past lives is not this one now. If you think that is the self, then the appropriation will become different. Apart from appropriation, who is your self? If you say there is no self apart from appropriation, then is appropriation itself the self? If appropriation itself is the self, then your self does not exist. Appropriation itself is not the self, because it is subject to arising and ceasing. How can appropriation become the appropriator?
Tibetan
། །བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས། །གཞན་དུ་འཐད་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཞན་ན་ལེན་མེད་པར། །གཟུང་ཡོད་རིགས་ན་གཟུང་དུ་མེད། །དེ་ལྟར་ལེན་ནས་གཞན་མ་ཡིན། །དེ་ནི་ཉེར་ལེན་ཉིད་ཀྱང་མིན། །བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་མེད་མིན། །མེད་པ་ཉིད་དུའང་དེ་མ་ངེས། །བདག་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་བར་གྱུར་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ནི་མི་འཐད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་སུ་གང་བྱུང་བར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ད་ལྟར་གྱི་བདག་འདི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་རྣམས་སུ་གང་བྱུང་བར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ད་ལྟར་གྱི་བདག་འདི་ཡིན་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཕྱིར་སྐྱོན་ཅིར་འགྱུར་སྙམ་དུ་སེམས་ན་དེ་ལ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་རྣམས་སུ་གང་བྱུང་བར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ད་ལྟར་གྱི་བདག་འདི་ཡིན་པར་གྱུར་ན་དེ་ལྟ་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་པར་ཡང་ འགྱུར་ལ། ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པར་བདག་ཡོད་པར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པ་ཁྱོད་ཀྱི་བདག་དེ་གང་ཞིག་ཡིན་པར་སྨྲ་བར་ནུས་སམ། ཁོ་བོས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་མི་འཐད་པར་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པའི་བདག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་ནི། དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་བདག་ཡིན་པར་འགྱུར་བའམ། ཡང་ན་ཁྱོད་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉེ་བར་ལེན་པ་དེ་ནི་འབྱུང་བ་དང༌། འཇིག་པ་ཡིན་པས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་བདག་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གཞན་ཡང༌། ཉེ་བར་བླང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུར་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱོན་དུ་མར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་ཉེ་བར་བླང་བ་ལས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་གཞན་ཡིན་པར་སེམས་ན། དེ་ལ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་གཞན་དུ་འཐད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་གཞན་ཡིན་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པར་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་དུ་ཡོད་པའི་རིགས་ན་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་བདག་ཉིད་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་གཞན་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན། ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན། འགའ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟག་པ་འདིས་བདག་སྔོན་འདས་པའི་
Chinese
我从近取中，并非于他处合理。若于他处无取，理应可为眼等所取，然实不可取。如是，从取而并非他，彼亦非是近取。我非无近取，亦非定是无。说我于先前已逝之时出现，此不合理。何以故？因于先前生世中所生者，并非即是现在之我。若汝作是念：若于先前生世中所生者，即是现在之我，如是则有何过？对此当说：若于先前生世中所生者，即是现在之我，如是则近取不应成各异，然近取亦成各异，且亦将成无近取而有我。对此，汝能说汝之离近取之外的我，是何者吗？我知于一切种皆不合理。若汝作是念：无离近取之外的我，如是，则近取即应成我，或汝之我即是无。说近取即是我，此亦不合理。何以故？因近取乃生灭之法，故将成生与灭。如是之法非我之体性。又，其他，何者是近取，彼如何能成近取者？故将成多过。若汝作是念：近取者异于近取，对此当说：我非于近取之外合理。何以故？若为异者，则无近取亦应可为眼等诸根所取，然实不可取。如是，我自身亦非异于近取，彼亦非是近取本身，亦非无近取，亦非定是全无。是故，以此常法，我于先前已逝之
English
I am not reasonably found elsewhere than in grasping. If there is no grasping elsewhere, it should be possible to grasp with the eyes, etc., but it is not graspable. Thus, having grasped, it is not other, nor is it the grasping itself. I am not without grasping, nor is it certain that it is non-existent. It is unreasonable to say that I appeared in a past time. Why? Because what appeared in previous lives is not this present self. If you think, 'If what appeared in previous lives is this present self, what fault would there be?' To this, it should be said: If what appeared in previous lives is this present self, then grasping should not become different, but grasping also becomes different, and it would also follow that there is a self without grasping. To this, can you say what your self is apart from grasping? I know that it is not reasonable in any way. If you think, 'There is no self apart from grasping,' then grasping itself should become the self, or your self is non-existent. To say that grasping itself is the self is also unreasonable. Why? Because grasping is something that arises and ceases, so it will become arising and ceasing. Such a thing is not the nature of the self. Also, furthermore, whatever is grasped, how can that itself become the grasper? Therefore, many faults will follow. If you think that the grasper is different from grasping, to this it should be said: I am not reasonably found apart from grasping. Why? If it is different, then even without grasping, it should be possible to grasp with the eyes, etc., but it is not graspable. Thus, I myself am not other than grasping, nor is it the grasping itself, nor is it without grasping, nor is it certain that it is entirely non-existent. Therefore, with this constant dharma, I in the past