Tibetan
ན། །སེམས་ཙམ་པ་ཡི་འདོད་ལུགས་ལ། །སྔར་བརྟགས་པ་བྱས་པ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ།། ཕྱིའི་ཕུང་པོ་བརྟག་པ་ནི། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་མིང་དང་ནི། །ཞེས་པ་སྟེ། གཟུགས་ནི་འབྱུང་བས་འབྱུང་བའོ། །གཟུགས་དང་ཁ་རོག་ལ་སོགས་པ་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང༌། གཉི་ག་དང༌། གཉི་ག་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུས་སྐྱེས་པ་བརྟགས་པ་ཙམ་ན། མི་བདེན་པས་བརྟགས་མི་ནུས་པས་ལྦུ་བ་དང་འདྲ་སྟེ་སྟོང་ཉིད་དོ། །ཚོར་བ་ནི་བདེ་སྡུག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་ཡང༌། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྐྱེས་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་ཆུ་བུར་དང་འདྲའོ། །འདུ་ཤེས་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མིང་ཙམ་ཡིན་ནམ། སྨིག་རྒྱུ་དང་འདྲ་བར་མེད་པའོ། ། འདུ་བྱེད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། བཟའ་བ་དང༌། བཏུང་བ་དང༌། སྐོམ་པ་བདེ་བ་སྐྱེད་པ། དེ་ཡང་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སོ། །དེ་ཡང་རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཆུ་ཤིང་ལྟ་བུའོ། །སེམས་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རང་དབང་མེད་པར་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །སེམས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་སྟེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །དོན་དམ་པ་ལ་མེད་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཀྱང་གསུངས་པ། སེམས་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་དང༌། གཞན་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་སྟོང་བའོ། །སེམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་བལྟས་ཙམ་ན། གང་ཡང་མ་མཐོང་བར་སྟོང་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་བདེ་གཤེགས་བེམ་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ནམ་སེམས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། རྣམ་རྟོག་ལོག་པའི་དུས་ཙམ་ན་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་གནས་ཐོབ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའོ།། དེ་ཡང། འདི་ལྟར་དངོས་པོ་དེ་ཡང་མེད། །ཤེས་བྱ་དེ་ཡང་འདི་ལྟར་མེད། །གནས་པ་པོ་ཡང་མེད། །གནས་པ་ཡང་མེད་པའོ། །རོ་དང་འདྲ་བའི་ཚད་མ་མཁན་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ཡིན་ནོ། །བདེ་གཤེགས་ནི་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། དེ་ལྟར་བ་མཁྱེན་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་ཤེས་པའི་སྤྱན་གྱིས་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པའོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི། སེམས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་གོ །བརྟག་པ་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་ནི་ལྦུ་བ་བཞིན་ནོ། །ཚོར་བ་ཆུ་བུར་བཞིན་ནོ། །འདུ་ཤིས་སྨིག་རྒྱུ་བཞིན་ནོ། །འདུ་བྱེད་ནི་ཆུ་ཤིང་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྒྱུ་མ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཕུང་པོ་བདག་མེད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་དངོས་པོ་གྲུབ་པ་འདི་ལྟར་མེད་མོ་གཤམ་མོའི་བུའི་དཔོན་བཞིན་ནོ། །ཕུང་པོ་བདག་མེད་པ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །།ད་ནི་ཤེས་རབ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་དོན་དུ་བདག་མེ
Chinese
那。 唯识宗的观点是，应当像先前考察过的那样去了解。 对外在的蕴进行考察，即是：色、受、名。 所谓色，是由地、水、火、风等元素所生。 对于色以及声音等，考察其本体存在与否，以及既存在又不存在，以及非存在非不存在的因所生，仅仅是考察，因为不真实所以无法考察，如同水泡一般，是空性。 感受是苦乐的本体，也是由缘起所生，没有因，如同水泡一般。 想不是实有之物，那只是名称而已，如同海市蜃楼一般，是不存在的。 行不是实有之物，饮食、饮用、口渴产生快乐，那也是由风等元素所致。 那也是没有分别念的事物，如同水中的树木一般。 心，也就是识，是无自主地产生的性质。 心只是分别念而已，如同幻术一般。 在胜义谛中是不存在的。 《般若经》中也说到：心存在与否，以及其他，都是无自性而空。 心观心时，什么也看不到，是空性的。 如果这样，如来岂不是变成僵尸了吗？ 并非如此，当心和识，以及分别念消失的时候，就能获得法身。 获得佛的果位，是智慧之身。 也就是：如此这般，事物是不存在的；所知也是如此这般不存在；能安住者也不存在；所安住处也是不存在的。 如同味道一般的量，是无知孩童们的分别念。 如来是了知过去、未来，以及如此这般一切的。 以现量之眼，能见到一切。 心所生起的是心的分别念。 考察如前。 色如水泡。 受如水泡。 想如海市蜃楼。 行如水中的树木。 识如幻术。 分别念是蕴无我，识无我，事物成立，就像没有女儿的寡妇的管家一样。 显示蕴无我的章节，第二。 现在为了增长智慧，讲述无我。
English
Now. The view of the Mind-Only school is that it should be understood as it has been previously examined. The examination of the external aggregates is: form, feeling, name. Form is what arises from the elements. For form and sounds, etc., examining whether their essence exists or not, and both existence and non-existence, and arising from causes that are neither existence nor non-existence, is merely examination. Because it is not true, it cannot be examined, like a bubble, it is emptiness. Feeling is the essence of pleasure and pain, and it also arises from dependent origination, without a cause, like a water bubble. Perception is not an existent thing, it is just a name, like a mirage, it is non-existent. Volition is not an existent thing, eating, drinking, and thirst create happiness, and that is also due to the elements such as wind. That is also a thing without conceptualization, like a tree in the water. Mind, which is consciousness, is the nature of arising without autonomy. Mind is just conceptualization, like an illusion. It does not exist in the ultimate truth. The Perfection of Wisdom Sutra also says: Whether the mind exists or not, and others, are all empty of self-nature. When the mind looks at the mind, nothing is seen, it is emptiness. If so, wouldn't the Tathagata become a corpse? It is not so, when the mind and consciousness, and conceptualization disappear, one can obtain the Dharmakaya. Obtaining the state of Buddha is the body of wisdom. That is: In this way, things do not exist; what is to be known also does not exist in this way; the one who abides also does not exist; the place where one abides also does not exist. The measure like taste is the conceptualization of ignorant children. The Tathagata knows the past, the future, and everything in this way. With the eye of direct perception, one can see everything. What arises from the mind is the conceptualization of the mind. The examination is as before. Form is like a bubble. Feeling is like a water bubble. Perception is like a mirage. Volition is like a tree in the water. Consciousness is like an illusion. Conceptualization is the aggregates without self, consciousness without self, things are established, like the butler of a widow without a daughter. The chapter showing the aggregates without self, the second. Now, in order to increase wisdom, I will explain the selflessness.
Tibetan
ད་གཉིས་སུ་བསྡུས་ནས་བཤད་པ་སྟེ། སེམས་མེད་པས་ན་ཆོས་ཀྱང་མེད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས། །ཆོས་ནི་དངོས་པོ་སྟེ། བྱས་པ་དང༌། མ་བྱས་པ་མེད་པའི་ཕུང་པོ། སའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་ བཞིན་ནོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བ་འདི་སེམས་ཡིན་པས་ན། སེམས་འགོག་པའོ། །གོང་དུ་སེམས་བྱུང་ཆོས་ཉིད་ལས་སེམས་འཁྱོགས་པའི་ཚིག་གསུངས་པ། གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ནི། ཡི་གེ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །ཐོས་པ་ཅི་ཡོད་བཤད་ཅི་ཡོད། །ཐོས་དང་བཤད་དང་དོན་ལ་ནི། །མཉམ་པ་ཉིད་དེ་ཡི་གེ་མེད། །གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་སྤྱོད་ལ་མ་བརྟེན་པར། །དོན་དམ་པ་ལ་བཤད་པ་མེད། །དོན་དམ་པ་དེས་མ་ཤེས་པར། །མྱ་ངན་འདས་པ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་ལས་གསུངས་པ་ནི། རྟེན་འབྲེལ་རྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་གང༌། །དེ་ནི་སྟོང་ཉིད་རབ་ཏུ་བཤད། །རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་གང་སྐྱེས་པ་དང༌། དེ་ནི་སྐྱེ་མེད་ངོ་བོ་ཡིན། །རྟེན་འབྲེལ་ལ་རྟེན་གང་འབྱུང་བ། །སྟོང་པ་རུ་ནི་རབ་ཏུ་བཤད། །སྟོང་ཉིད་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ། །བསྙོ་མེད་མཁྱེན་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །མང་དུ་བཤད་པ་དོན་མེད་ཡིན། །དེ་ལྟར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་གྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ། །དེའི་ལམ་དེ་ངེས་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེ་རང་ཉིད་གཉིས་མེད་དོ། །ཡང་ན་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བ་མེད་པས་ན། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང༌། དངོས་པོ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་གཉི་ག་རྟོག་པ་མེད་པས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་གཉིས་མེད་དོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཤེས་ནས་དངོས་སུ་གང་བྱེད་པ་དེ། དེ་ཉིད་མཁྱེན་པས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །སངས་རྒྱས་དེ་སྙིང་རྗེའི་སྟོབས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་གསུངས་སོ། །མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ཀྱི་བར་ལ་སྐྱེ་བ་ལེན་ནོ། །མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་ནམ་འགགས་པ་ཤེས་ཙམ་ན་དེ་ཉིད་མཁྱེན་པའོ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་རྟེན་མེད་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་རྟེན་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་བདག་མེད་པའོ། །དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་བྱེད་པ་པོ་དང་ཚོར་བ་པོ་རྟེན་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ ཤེས་རབ་ཀྱིས་བདག་མེད་པ། དངོས་པོ་སྟོང་ཉིད་བྱེད་པ་པོ་དང་ཚོར་བ་པོ་རྟེན་པ་མེད་པའོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་པ་སྟེ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་དོན་དམ་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན
Chinese
现在简略地归纳为二来说明，如“没有心识就没有法”等等。法是事物，是没有造作和没有不造作的蕴，地界等等也是这样。一切法的根本是心识，因此要止息心识。上面说的是从心所生起的法性中，心识转变的语句。此外，佛陀还说过：对于没有文字的法性，有什么可听的，有什么可说的？听闻、讲述和意义，都是平等的，因为没有文字。此外，佛陀还说过：不依赖世俗的行持，就没有对胜义谛的讲述。如果不了解胜义谛，就不会有涅槃。此外，论典中还说到：凡是依缘而生起的，那就是空性，已经很好地阐述了。凡是依缘而生起的，那就是不生的自性。凡是依缘而生起的，都很好地阐述为空性。凡是了解空性的，那就是无与伦比的智慧。说多了也没有意义。像这样，通过无二的道路，成就佛陀，成为一切智者。为了明确了解那条道路，要知道无二的道路本身就是无二的。或者因为没有生和死，所以对于有和无、常和无常，以及事物存在和不存在等等，都没有任何分别，这就是无二的智慧。这样就是无二。对于这两者的疑惑，是无法言说的，这就是般若波罗蜜多的智慧。了解了这些之后，实际所做的一切，都是因为了知这些，所以是佛陀薄伽梵。佛陀以慈悲的力量充分地宣说。从无明等等直到存在之间，都在不断地受生。一旦知道无明等等何时止息，那就是了知。所有这些都是无所依赖的。这就是说，以无所依赖的慈悲和智慧之眼，看到的是无我。事物是空性的，作者和感受者，都是没有依赖的慈悲，以智慧看到的是无我。事物是空性的，作者和感受者，都是没有依赖的。所有这些都是三界无余，也就是没有，是空性。那就是胜义谛。般若波罗蜜多。
English
Now, to explain it briefly by summarizing into two, such as "Without mind, there is no dharma," and so on. Dharma is a thing, it is the aggregates without creation and without non-creation, and so are the earth element and so on. Since the root of all dharmas is mind, therefore, mind must be stopped. Above, it was said that from the nature of the mind-born dharmas, there are words of the transformation of mind. Furthermore, the Buddha also said: For the dharma nature without letters, what is there to hear, what is there to say? Hearing, speaking, and meaning are all equal, because there are no letters. Furthermore, the Buddha also said: Without relying on conventional conduct, there is no explanation of the ultimate truth. If the ultimate truth is not understood, there will be no nirvana. Furthermore, it is also said in the scriptures: Whatever arises from dependence, that is emptiness, which has been well explained. Whatever arises from dependence, that is the nature of non-arising. Whatever arises in dependence, it is well explained as emptiness. Whoever knows emptiness, that is incomparable wisdom. It is meaningless to say more. In this way, through the path of non-duality, Buddhahood is achieved, becoming all-knowing. In order to clearly understand that path, know that the path of non-duality itself is non-dual. Or, because there is no birth and death, there is no distinction between existence and non-existence, permanence and impermanence, and the existence and non-existence of things, etc. This is the wisdom of non-duality. Thus, it is non-dual. The doubt about these two is unspeakable, this is the wisdom of the Prajnaparamita. After understanding these, whatever is actually done is because of knowing these, therefore it is the Buddha Bhagavan. The Buddha fully proclaimed with the power of compassion. From ignorance and so on until existence, rebirth is constantly taken. Once it is known when ignorance and so on cease, that is knowing. All these are without dependence. That is to say, with the eyes of compassion and wisdom without dependence, what is seen is selflessness. Things are emptiness, the doer and the feeler are compassion without dependence, what is seen with wisdom is selflessness. Things are emptiness, the doer and the feeler are without dependence. All these are the three realms without remainder, that is, non-existence, is emptiness. That is the ultimate truth. Prajnaparamita.