Tibetan
འབྱུང་བ་སེམས་ཙམ་པ་འདོད་པའམ། དེ་ལྟར་མི་འདོད་ན་དགེ་སྡིག་སུས་ཁུར། མུ་སྟེགས་ཆད་པ་པོ་རུ་ཐལ། །དེའི་ལན་ནི། དངོས་པོ་ལ་ནི་བདེན་པ་མེད། །ལས་ཀྱིས་འབྱུང་ཡང་རྨི་ལམ་བཞིན། །དངོས་པོ་འདི་ལྟར་མེད་པས་ན། །མ་སྐྱེས་མེད་པ་དེ་ལ་ནི། །ཡུན་རིང་རྟེན་འབྲེལ་འདོད་ཙམ་ན། །དེ་དུས་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱོང༌། །འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་འཆི་བ་གང་ཡང་མེད། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་བ་གང་ཡང་མེད། ལས་ཀྱིས་མེད་པ་མི་སྲིད་དོ། །བྱས་པའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བར་བྱེད། །ཐོག་མ་མེད་པ་འཁོར་བ་ལ། །ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས། གང་གིས་རྟག་ཏུ་སྟོང་ཉིད་བཤད། །ཡོད་དང་ཆད་པ་སྤངས་པ་ཉིད། །འཁོར་བའི་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་མིང༌། །ལས་མེད་པར་ནི་མི་འགྲོའོ། །འཕགས་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མདོ་ལས། སྔར་བྱས་དེ་ནི་མི་འཛད་དོ། །མི་འཛད་པ་དེ་དགེ་མི་དགེ །བདེ་བར་གཤེགས་ཀྱིས་སྔར་བགྱིས་པ། །དེ་ཡང་འཛད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་ཡང་འཛད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བརྟན་པ་ཐོབ་པར་བྱས་པ་ཡང༌། །དེ་ཡང་འཛད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ལས་ཀྱང་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བསྐལ་པ་བྱེ་བའི་བར་དུ་ཡང༌། །རྟེན་འབྲེལ་འཛོམ་པའི་དུས་ལས་ནི། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་མྱོང༌། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་པ་ལ། དབང་ཕྱུག་གིས་ཇི་ལྟར་གལ་ཏེ་མ་སྤྲུལ་ན། འཇིག་རྟེན་པ་ཇི་ལྟར་བྱུང༌། མོ་གཤམ་མོ་ཡི་བུ་ལ་ཡང༌། །དེ་ལ་བུ་སྐྱེས་སྐྱེ་བར་མཛད། །འཇིག་རྟེན་པ་འདི་སྔར་མ་སྐྱེས། །ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དང་པོར་རང་མ་སྐྱེས་པ་རྟེན་འབྲེལ་ལས་འབྱུང་ བའི་དངོས་པོ་ཡིན། དེ་ལ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་སུས་ཀྱང་སྐྱེར་འཇུག་པ་མེད། སེམས་ཅན་པ་དང་པོ་རང་སྐྱེས་པ་མེད་པས། དབང་ཕྱུག་ཁོ་རང་མ་གྲུབ་པ་ལ། རྟེན་འབྲེལ་ལས་འབྱུང་བའི་དབང་ཕྱུག་གིས་སྐྱེ་རུ་བཅུག་པ་མེད། ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས། སྐྱེ་དང་འཆི་བ་དེ་གཉིས་ནི། །བྱིས་པ་རྨོངས་པ་མཐོང་བ་ཡིས། །སྐྱེ་མེད་འཆི་མེད་དེ་གཉིས་ནི། །ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་དེ་ལྟར་མཐོང༌། །འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས། ཡོད་པ་མེད་པ་དེ་ལ་ནི། །གཉིས་ཀ་མཐའ་ནི་མེད་པ་ཡིན། །དག་དང་མ་དག་དེ་ལ་ནི། །དེ་གཉིས་ལ་ཡང་མཐའ་མེད་དོ། །དེ་གཉིས་སྤངས་པ་དེ་ལ་ནི། །དབུས་སུ་གནས་པ་གང་ཡང་མེད། །དེ་ལྟར་མཁས་པས་རྟོགས་པར་བྱ། །དབུ་མ་དར་བ་ནས། རྟོག་པ་གང་གིས་རྟོག་ཙམ་ན
Chinese
如果承认诸法唯是心，如果不这样承认，那么善恶由谁承担？那就会成为顺世外道的断灭论者。对此的回答是：事物没有真实性，业的产生也如梦境一般。因为事物本不存在，对于那不生不灭的法性，仅仅是长期以来执着于缘起，那时便会体验到业的果报。《圣妙三摩地王经》中说：这个世间没有任何死亡，也没有前往其他世间的，业的作用是不可能消失的，它会给予所作之业的果报。在无始的轮回中。《楞伽经》中说：谁如果恒常宣说空性，那就是舍弃了有和断灭。轮回的名称是梦幻和幻术，没有业是不可能运行的。《圣虚空藏三摩地经》中说：以前所造的业不会耗尽，这不会耗尽的业是善还是不善？如来以前所作的业，也不会耗尽。菩萨的菩提心，也不会耗尽。已经获得的稳固，也不会耗尽。业也不会消失，即使经过无数劫，在因缘聚合之时，有情众生也会体验到果报。无生之自性。如是说。自在天如何，如果他不化现，世间众生如何产生？如同石女的儿子，他也能生子。这个世间众生本来没有产生。识等最初没有产生，是依缘起而产生的法。因此，自在天等任何事物都不能使之产生。众生最初没有自生，自在天本身没有成立，因此，依缘起而产生的自在天也不能使之产生。《楞伽经》中说：生和死这二者，是愚痴的孩童所见。不生不灭这二者，是具有智慧者所见。《圣妙三摩地王经》中说：有和无，这二者都没有边。清净和不清净，这二者也没有边。舍弃这二者，没有任何事物存在于中间。智者应如是了知。自从中观兴盛以来，任何的分别念都只是分别念而已。
English
If one accepts that all phenomena are only mind, if not, who bears the burden of virtue and vice? Then one would become a nihilistic materialist. The answer to this is: Things have no truth, and the arising of karma is like a dream. Because things are non-existent in this way, for that unborn and non-existent nature, merely clinging to dependent origination for a long time, at that time one will experience the results of karma. The Sutra of the King of Samadhi says: In this world there is no death, nor is there any going to other worlds. It is impossible for the effect of karma to disappear; it will give the results of what has been done. In beginningless samsara. The Lankavatara Sutra says: Whoever constantly speaks of emptiness has abandoned existence and annihilation. The name of samsara is dream and illusion; it is impossible to go without karma. The Sutra of the Samadhi Equal to Space says: What was done before will not be exhausted. Is that which is not exhausted virtuous or non-virtuous? What the Sugata did before will not be exhausted. The Bodhicitta of the Bodhisattva will not be exhausted. What has been done to obtain stability will not be exhausted. Karma will not disappear, even after countless eons. When the conditions come together, sentient beings will experience the results. The nature of unborn. Thus it is said. How is it that if Ishvara does not emanate, how do sentient beings arise? Like the son of a barren woman, he can also give birth to a son. These sentient beings were not originally born. Consciousness and so on were not originally born; they are phenomena that arise from dependent origination. Therefore, Ishvara and so on cannot cause them to arise. Since sentient beings were not originally self-born, and Ishvara himself is not established, therefore, Ishvara, who arises from dependent origination, cannot cause them to arise. The Lankavatara Sutra says: Birth and death, these two, are seen by foolish children. Unborn and undying, these two, are seen in this way by those with wisdom. The Sutra of the King of Samadhi says: Existence and non-existence, these two have no end. Purity and impurity, these two also have no end. Abandoning these two, there is nothing that exists in the middle. The wise should understand in this way. Since the flourishing of the Madhyamaka, any conceptualization is merely conceptualization.
Tibetan
། །དེ་རྟོག་འབྲས་བུ་མེད་པར་འདུག ། དེ་ལྟར་ན་ནི་མཁྱེན་པས་གསུངས། །རྣམ་རྟོག་གིས་ནི་ཐ་མལ་བཅིངས། །བརྟགས་པ་བྱས་ནས་གྲོལ་བར་བྱེད། །དེ་བྱེད་པས་ནི་གྲོལ་བ་ཡིན། །རྣལ་འབྱོར་བས་ནི་སྟོང་པར་མཐོང༌། །ཇི་ལྟར་རབ་རིབ་མཐོང་གྱུར་པ། །སྨན་གྱི་སྦྱོར་བས་མཐོང་བ་ལྟར། །རབ་རིབ་དེ་ཡང་གསལ་བར་འགྱུར། །མ་རིག་པ་ཡི་རབ་རིབ་ཀྱིས། །བསྒྲིབས་པའི་མིག་གིས་སྐྱེ་བ་དང༌། །འཆི་བ་བསྟན་པར་གཟུང་ནས་ཏེ། །བག་ཆགས་དབང་གིས་གྲོལ་མ་ནུས་པ་རྣམས་ལ་གསུངས། དོན་མེད་འཁྱམས་པ་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་སོགས་པའི་གསུངས་སོ། །བྱེད་པ་པོ་དང༌། ཚོར་བ་པོ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་མེད་པ་ལ། གྲོལ་བའི་དོན་མི་བྱེད་པར་དོན་དམ་པར་འཁྱམས་པའོ། །ཡང་ན་དོན་མེད་དུ་འཁྱམས་པ་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་སྒྱུ་མའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟར། འཕགས་པ་ལྷའི་ཞབས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ནི། །ཡོད་དམ་མེད་པ་གཉི་ག་མེད། ཡོད་མེད་གཉིས་བསྲེ་ས་དེ་ཡང་མེད། །དེ་མིན་ལོགས་ན་དེ་ཡང་མེད། །བརྟག་པ་ཡུན་རིང་བྱས་ཀྱང་ནི། །དེ་ལྟ་ཚིག་བརྗོད་ཤིན་ཏུ་དཀའ། །དངོས་པོ་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། འཆི་བ་གང་ཡང་སྤངས་པའི་ཆོས་བདག་མེད་པར་བསྟན་པའི་ ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།། །།ད་ནི་ཕུང་པོ་བདག་མེད་དུ་སྟོན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་ནས་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་སྐྱེ་ལུགས་ནི། །རྣམ་རྟོག་ལས་ནི་འཇིག་རྟེན་འབྱུང༌། །ཞེས་པ་ནི། རྣམ་རྟོག་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་རྟོག་པའོ། །དེ་ལ་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་བྱུང་བ་འཇིག་རྟེན་པའོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བས་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་ཏུ་ཕུང་པོ་བླངས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པའི་མིང་ངོ༌། །རྣམ་རྟོག་གིས་བསྐྱེད་པའོ། །ཆུ་འམ་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་རྟོག་དང་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་བླངས་པ་ཡིན། སྐྱེ་བ་བླངས་པས་སེམས་བྱུང༌། སེམས་ལས་བདག་འཛིན་བྱུང༌། དེ་ལས་གཞན་ཡང་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ཡང་རིན་པོ་ཆེ་ཕྲེང་བ་ནས་གསུངས་པ། ཕུང་པོ་འཇིག་པའི་བར་དུ་ནི། །དེ་ལ་བདག་འཛིན་འབྱུང་བར་འགྱུར། །བདག་འཛིན་བྱས་པའི་དུས་སུ་ཡང༌། །དེ་ལ་ལས་བྱས་སྐྱེ་བ་ལེན། །དུས་གསུམ་དུ་ནི་མཐའ་མེད་པར། །དབུས་སུ་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་ནི། །མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་ལྟར་དུ་འཁོར། །རྟེན་འབྲེལ་འཛོམ་པས་འཁོར་བའོ། །སེམས་ལས་ལུས་ཀྱང་བྱུང་བ་ལ། །ཞེས་པ་ནི། བདག་ཡོད་པ་ནི་གཞན་འབྱུང་ངོ༌། །རང་གཞན་ཆ་ཡིས་ཞེ་སྡང་འབྱུང༌། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་རབ་བཅིངས་པ། །སྐྱོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སྐྱེས། །ལུས་ལ་བརྟག་པར་བགྱིས་ཙམ་
Chinese
因此，分别念没有结果。 如此说乃是智者所说。 分别念束缚凡夫， 通过观察而获得解脱。 这样做就能获得解脱。 瑜伽士视其为空性。 犹如见到眼翳， 通过药物的调配而得见。 眼翳也会变得清晰。 由于无明的眼翳， 以被遮蔽的眼睛，执取生与死为实有， 对那些因习气所困而无法解脱的人所说。 这是对无意义游荡的世间人等所说。 对于无作者和无感受者等， 不做解脱之义，却在胜义中游荡。 或者说，如幻城般，在无意义地游荡于有海之中。 圣天尊者如是说： 存在或不存在，二者皆非。 存在与不存在的混合处也不存在。 除此之外，别处也不存在。 即使经过长久的观察， 如此言说也极其困难。 这是对舍弃了事物存在、不存在、生、死等一切法的无我之法所作的阐述。 第一品。 现在，为了说明蕴无我，是依于世俗谛而说的。 世间人的出生方式是： 从分别念中产生世间。 也就是说，分别念是善与非善的念头。 依靠这些因缘而产生的就是世间人。 通过善与非善，在六道中取蕴，这就是世间人的名称。 这是由分别念所产生的。 水或果实等，都是通过分别念和因缘而取得的。 取生之后产生心， 从心中产生我执， 从我执中又产生其他。 这也如宝鬘论中所说： 直到蕴坏灭之间， 我执都会产生。 在产生我执之时， 也会造业并受生。 在三世中无有边际， 在中央旋转的轮回之轮， 犹如火轮般旋转。 这是因缘聚合而产生的轮回。 所谓从心而产生身体， 意思是，有了我，就会产生他。 由于自他的分别，产生嗔恨。 由这二者紧紧束缚， 一切过患都因此而生。 仅仅是对身体进行观察
English
Therefore, conceptualization is without result. Thus it is said by the wise. Conceptualization binds ordinary beings, Through examination, one is liberated. By doing that, one is liberated. Yogis see it as emptiness. Just as one sees a cataract, As one sees through the application of medicine. That cataract also becomes clear. Due to the cataract of ignorance, With eyes obscured, taking birth and death as real, It is said to those who are unable to be liberated due to the power of habit. This is said to worldly people who wander meaninglessly. For those without a doer and without a feeler, Without doing the meaning of liberation, they wander in ultimate truth. Or, like a city of illusion, wandering meaninglessly in the ocean of existence. The venerable Deva said: Neither existence nor non-existence, both are not. The place where existence and non-existence mix is also not. Apart from that, there is also nothing else. Even after a long examination, It is very difficult to express such words. This is an explanation of the selflessness of phenomena, abandoning all phenomena of existence, non-existence, birth, and death. Chapter One. Now, to show that the aggregates are without self, it is said based on conventional truth. The way of birth for worldly people is: From conceptualization, the world arises. That is to say, conceptualization is the thought of virtue and non-virtue. What arises from that interdependence is the worldly. Through virtue and non-virtue, taking aggregates in the six realms, that is the name of the worldly. It is generated by conceptualization. Water or fruit, etc., are taken through conceptualization and interdependence. Taking birth produces mind, From mind arises self-grasping, From that, others also arise. This is also said in the Precious Garland: Until the aggregates are destroyed, Self-grasping will arise. At the time of self-grasping, One also creates karma and takes birth. In the three times, without end, The wheel of cyclic existence that revolves in the center, Revolves like a wheel of fire. It is the cycle produced by the gathering of interdependence. As for the body also arising from the mind, It means that if there is a self, then others will arise. Due to the division of self and other, anger arises. By these two, one is tightly bound, All faults arise from this. Just by examining the body