Tibetan
ར་ཡོངས་སུ་རྟོག་ན་རྟག་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་མ་འགགས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་དེ་ནི་མི་འདོད་དེ། འབྲས་བུ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་འདོད་དོ། །སྟོང་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང༌། །སྟོང་པ་ཇི་ལྟར་འགག་པར་འགྱུར། །སྟོང་པ་དེ་ཡང་མ་འགགས་དང༌། །མ་སྐྱེས་པར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར། །འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་ན་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་ན་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་ཡོངས་སུ་རྟོག་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་མ་འགགས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་དེ་ཡང་མི་འདོད་དེ། འབྲས་བུ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་འདོད་དོ། །ཡང་གཞན་ཡང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་གྲངས་གཞན་དུ་དཔྱད་དེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཉིད་དུ། །ནམ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཞན་ཉིད་དུ། །ནམ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྐྱོན་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཉིད་ན། །སྐྱེ་དང་བསྐྱེད་པ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཞན་ཉིད་ན། །རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མིན་མཚུངས་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དོ། །ཡང་གཞན་ཡང༌། འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་གྲངས་གཞན་དུ་དཔྱད་དེ། འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་ན། །རྒྱུས་ནི་ཅི་ཞིག་སྐྱེད་པར་འགྱུར། །འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་སྐྱེས་བ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་བསྟན་པ་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ན། །རྒྱུས་ནི་ཅི་ཞིག་བསྐྱེད་པར་འགྱུར། །འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྐྱེ་བ་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་བསྟན་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་ ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཡང་རྒྱུས་སྐྱེད་པར་མི་འཐད་དོ། །སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །རྒྱུ་ཉིད་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་གང་གིས་ཀྱང་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པས་རྒྱུ་ཉིད་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདིར་སྨྲས་པ། རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དེ། རྒྱུ་འདིའི་འབྲས་བུ་འདིའོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་བཤད་པ། རྒྱུ་ཉིད་འཐད་པ་ཡོད་མིན་ན། །འབྲས་བུ་གང་གི་ཡིན་པར་འགྱུར། །འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ
Chinese
如果完全认为（果）是常有的，那么它也必然是不灭和不生的，这是不希望的。果实被认为是具有生和灭的性质。空性如何产生？空性如何灭亡？空性也是不灭的，也是不生的。在果实产生之前，以果实的自性为空性，是不会生和灭的。为什么呢？因为它自己的自性必定不住留。因此，如果在果实产生之前，完全认为以果实的自性为空性，因为没有，那么它也必然是不灭和不生的，这也是不希望的。果实被认为是具有生和灭的性质。还有，如果从因和果既非同一也非异的角度出发，可以从其他方面进行分析：因和果成为一体，无论何时都不会合理。因和果成为异体，无论何时都不会合理。会有什么过失呢？如果因和果是一体，那么生和产生者就会成为一体。如果因和果是异体，那么因和非因就会变得相同。因此，因和果既非一体也非异体是不合理的。还有，如果从果实本体存在和不存在的角度出发，可以从其他方面进行分析：如果果实本体存在，那么因又会产生什么呢？果实本体存在而产生，即使在名言上也难以说明。如果果实本体不存在，那么因又会产生什么呢？果实本体不存在而产生，即使在名言上也难以说明。因此，果实本体存在和不存在，因都不能产生。如果生是不存在的，那么因本身也不会合理。这样，因为任何因都不能产生果实，所以因本身也不会合理。这里说到：因是产生果实的，因为会说“这是这个因的这个果”。这里说到：如果因本身不合理，那么果实又会是谁的呢？产生果实的因
English
If one completely considers (the effect) to be permanent, then it necessarily becomes unceasing and unborn, which is undesirable. The effect is considered to have the nature of arising and ceasing. How can emptiness arise? How can emptiness cease? That emptiness is also unceasing and unborn. Before the arising of the effect, emptiness in its own nature as the effect does not arise or cease. Why? Because its own nature does not necessarily abide. Therefore, if one completely considers emptiness in its own nature as the effect before the arising of the effect, because it does not exist, then it necessarily becomes unceasing and unborn, which is also undesirable. The effect is considered to have the nature of arising and ceasing. Furthermore, if one considers cause and effect to be neither the same nor different, one can analyze it in other ways: Cause and effect becoming one, is never reasonable. Cause and effect becoming different, is never reasonable. What fault would there be? If cause and effect are one, then arising and the producer become one. If cause and effect are different, then cause and non-cause become the same. Therefore, cause and effect being neither the same nor different is unreasonable. Furthermore, if one considers the effect from the perspective of its own essence existing or not existing, one can analyze it in other ways: If the effect's own essence exists, then what would the cause produce? The effect's own essence existing and arising is difficult to explain even in conventional terms. If the effect's own essence does not exist, then what would the cause produce? The effect's own essence not existing and arising is difficult to explain even in conventional terms. Therefore, whether the effect's own essence exists or does not exist, the cause cannot produce it. If arising does not exist, then the cause itself is not reasonable. Thus, because no cause can produce the effect, the cause itself is not reasonable. Here it is said: The cause is what produces the effect, because it is said, "This is the effect of this cause." Here it is said: If the cause itself is not reasonable, then whose will the effect be? The cause that produces the effect