Tibetan
ས་ཅན་རྣམས་དབང་ཕྱུག་སྟེ། འཇིགས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་མི་རྟེན་པར་དབང་དུ་གྱུར་པའི་དབང་ཕྱུག་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་འཕགས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ཀྱང་ཡིན་པས་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གོ །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཤེས་པའམ། །ཤེས་པའི་མཆོག་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་བོ། །དམ་པའི་དངོས་པོ་ནི་དམ་པ་ཉིད་དེ་དམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་གང་ལ་མཆོག་གཞན་མེད་པ་ནི་དམ་པ་བཤད་དེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་དམ་པ་ཉིད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འདི་སྐད་དུ། རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཤེས་པ་དམ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཤིན་དུ་མཆོག་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། ཀུན་དགའ་བོ་ཤེས་རབ་གང་གིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་བསྔོ་བ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྡོས་ན་དེ་དམ་པ་ཡིན་ནམ། ཀུན་དགའ་བོས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དམ་པ་ལགས་སོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་དམ་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་བས་ན་དམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ལ་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་སྒྲ་སྦྱར་བ་ཡང་དཀའ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ངེས་པའི་ཚིག་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །དོན་ དམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། གོ་ཆ་དང༌། འཇུག་པ་དང༌། ཚོགས་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཟབ་མོའི་དོན་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལ་གང་གི་ཚེ་རྒྱུའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བྱ་ན་ནི་ཡུལ་གྱི་བདུན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་འབྲས་བུ་ལ་བྱ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རྒྱུ་མཚན་གྱི་བདུན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྤྱད་པ་ནི་རྣམ་པ་མང་སྟེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་ནི་མོས་པའི་སྤྱད་པའོ། །ས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་དྲུག་ལ་ནི་སྒྲུབ་པའི་སྤྱད་པའོ། །ས་བརྒྱད་པ་ལ་ནི་ངེས་པའི་སྤྱད་པའོ། །དེ་ལ་མོས་པའི་སྤྱད་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རང་གི་དོན་དང༌། རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་དང༌། གཞན་གྱི་དོན་ཏེ། རེ་རེ་ལ་ཡང་སོ་སོར་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུ་དགུའོ། །དེ་ལྟར་
Chinese
拥有土地者是自在者，不依赖于恐惧和痛苦之因，而成为自在的自在者，就称之为自在者。这位也是圣者，也是观世音自在，所以是圣观世音自在。了知各种各样的形态，或是智慧的殊胜，所以是智慧。殊胜的事物就是殊胜本身，仅仅是殊胜。在世间没有比它更殊胜的，就说是殊胜，在智慧的殊胜中，就是智慧的到彼岸。因此这样说，以自性空性等形态来认知，就成为殊胜的智慧，凡是具有极度殊胜的，那就是智慧的到彼岸。就像这样，《圣八千颂般若波罗蜜多经》中说：‘具寿阿难陀，以何种智慧回向善根于无上正等觉，那才是殊胜的吗？’阿难陀回答说：‘世尊，是殊胜的。善逝，是殊胜的。’世尊开示说：‘因此，因为是殊胜的缘故，才能获得名为到彼岸。’经中如是说。对于其他的，决定性的词语是不合逻辑的，而且组合词语也很困难，而且也会与世尊的决定性词语相违背。意义 殊胜的智慧到彼岸，是所有形态完全清净的法身之相。除此之外，发心、盔甲、进入、积聚、以及决定性出离的修持之相，是因的自性。甚深之义之前已经说过了。对于何时将因的智慧到彼岸作为对象时，那是境的第七种。何时将果作为对象时，那时是因缘的第七种。对此，修行的方式有很多种，对于异生地的结合道来说，是信解的修行。对于二地等六地来说，是修行的修行。对于八地来说，是决定的修行。对此，信解的修行有三种，即为自利、自他利、以及利他，每一个又各自有小小之小等的差别，各有九种形态。像这样
English
Those who possess land are the powerful ones; that which is independent, not relying on the causes of fear and suffering, is called the powerful one. This is also a noble one, and also Avalokiteśvara, so it is the noble Avalokiteśvara. Knowing various forms, or being the supreme of wisdom, therefore it is wisdom. The sacred object is sacred itself, it is only sacred. That which has no other supreme in the world is said to be sacred; in the sacredness of wisdom, it is the perfection of wisdom. Therefore, it is said thus: knowing with aspects such as emptiness of one's own nature becomes sacred wisdom; whatever possesses extreme sacredness is indeed the perfection of wisdom. Thus it is said in the 'Noble Eight Thousand Verse Prajñāpāramitā': 'Ānanda, with what wisdom does one dedicate the roots of virtue to unsurpassed, perfect, and complete enlightenment? Is that sacred?' Ānanda replied: 'Bhagavan, it is sacred. Sugata, it is sacred.' The Bhagavan taught: 'Therefore, because it is sacred, it will obtain the name 'gone beyond'.' Thus it was said. For others, the definitive word is illogical, and it is difficult to combine words, and it will also contradict the definitive words of the Bhagavan. Meaning: The sacred perfection of wisdom is the Dharmakāya, the nature of which is the complete purification of all forms. Other than that, the nature of generating the mind, armor, entering, gathering, and the practice of definitive emergence is the nature of the cause. The meaning of profoundness has already been explained. When the perfection of wisdom of the cause is taken as the object, then it is the seventh of the object. When the fruit is taken as the object, then it is the seventh of the cause and condition. There are many ways to practice this. For the path of combining ordinary beings, it is the practice of aspiration. For the second to sixth grounds, it is the practice of cultivation. For the eighth ground, it is the practice of certainty. There are three types of practice of aspiration: for one's own benefit, for the benefit of oneself and others, and for the benefit of others. Each of these has nine forms, with differences such as small, smaller, and smallest. Like this
Tibetan
མོས་པ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ནོ། །སྒྲུབ་པའི་སྤྱད་པ་ནི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་བསླབ་པ་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་རྣམ་པར་དག་པས་ནི་ས་གཉིས་པའོ། །ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་རྣམ་པར་དག་པས་ནི་ས་གསུམ་པའོ། །ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་རྣམ་པར་དག་པས་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། དེས་ནི་ས་ལྷག་མ་བརྒྱད་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང༌། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང༌། རྩོལ་བ་དང་བཅས་ཤིང་མཚན་མ་མེད་པར་གནས་པ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་རྣམ་པར་དག་པས་ནི་འོད་འཕྲོ་བ་ཅན་ལ་སོགས་པས་བཞི་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་དྲུག་ནི་སྒྲུབ་པའི་སྤྱད་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པའི་སྤྱད་པ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་མཚན་མ་མེད་པའི་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་རྣམ་པར་དག་པས་ནི་ས་བརྒྱད་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་འདོད་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ངེས་པས་ན་ངེས་པའི་སྤྱད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདིར་ནི་བྱེ་བྲག་མ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་སྤྱད་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་བཟུང་ངོ༌། །སྤྱད་པ་ནི་སྤྱོད་པ་སྟེ། རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའོ། །ཡང་ན་མོས་པ་ཉིད་སྤྱད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་རྩོམ་པའི་ས་ཡིན་ བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ས་བཅུ་གཅིག་པོ་བརྩམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོབ་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དང༌། རྣམ་པར་དག་པ་ནི་དེ་བས་གཞན་པས་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ཡུལ་དེ་ལ་འང་དེའི་ཆེད་དུ་སྤྱོད་པ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་བལྟ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཛད་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་གྱི། ལས་གཞན་བྱེད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འཁོར་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛད་པའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་འཆད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུ་ཞུགས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ཡང་འདྲི་བ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་བལྟ་སྟེ་ཞེས་འབྱུང་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་སྟེ། སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །ཡི་གེ་ཁ་ཅིག་ལས་འདི་ལྟར་ཞེས་འབྱུང་བ་དེའི་ཚེ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་རང་གི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང༌། མ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པ་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བཞེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དོན་
Chinese
信解有二十七种。修持的方便是增上戒等三学完全清净的自性，其中增上戒学完全清净是第二地。增上心学完全清净是第三地。增上慧学完全清净有八种，由此包括了剩余的八地。其中菩提分法和四圣谛和缘起和勤奋并具无相安住和极其具足的增上慧学完全清净是发光等四种，这样六种是修持的方便。决定的方便是任运成就且无相的增上慧学完全清净是第八地，如所希望的清净佛土中行持是决定的，因此称为决定的方便。此处因为没有分别执取，所以全部执取方便本身。方便是行持，是随顺修持。或者信解本身就是方便，因为这是造作之地。正是由此造作极喜地等十一个地。获得和完全成就和完全清净是由其他剩余者来分别安立的。在那个境上也为了那个而观察行持本身，是进入随顺世尊的作为，没有做其他事业之义。其他眷属也同样是进入随顺如来的作为，然而圣观自在是宣说者，因此显示了如是进入。舍利子也是提问者之故。出现“观察”等字样，是观察自己的自性空性等各种相，即个别思考。有些文字中出现“如此”等字样，那时“如此”这个词是指自己的事物空性和无相和无生等下面出现的各种相的特殊见解。因此是多种意义。
English
There are twenty-seven kinds of faith. The means of practice is the nature of the three trainings, such as higher morality, being completely pure. Among them, the complete purification of higher morality training is the second ground. The complete purification of higher mind training is the third ground. The complete purification of higher wisdom training has eight aspects, which encompass the remaining eight grounds. Among them, the complete purification of higher wisdom training, which includes the aspects of enlightenment, the four noble truths, dependent origination, diligent and abiding without characteristics, and being extremely complete, is fourfold, such as the radiant one. Thus, these six aspects are the means of practice. The definitive means is the complete purification of higher wisdom training, which is spontaneously accomplished and without characteristics, is the eighth ground. Because the practice in the pure Buddha-field is definite as desired, it is called the definitive means. Here, because there is no specific grasping, all the means themselves are grasped. Means is conduct, which is following and practicing. Alternatively, faith itself is the means, because this is the ground of creation. It is precisely by this that the eleven grounds, such as the Joyful Ground, are created. Attainment, complete accomplishment, and complete purification are distinguished and established by the others, the remaining ones. In that realm also, for that purpose, one observes the conduct itself, which is entering into accordance with the actions of the Bhagavan, meaning there is no other action. Other retinues also enter into accordance with the actions of the Tathagata, but since the noble Avalokiteshvara is the speaker, it is shown that he entered in that way. Shariputra is also the questioner. The appearance of "observing" and other words is the observation of various aspects such as the emptiness of one's own nature, which is individual thinking. In some texts, the words "in this way" appear. At that time, the word "in this way" refers to the special view of various aspects that appear below, such as the emptiness of one's own entity, the absence of characteristics, and non-arising. Therefore, it is a variety of meanings.