Chinese
进入是指以希求和趣入之心进入。之所以要特别指出，是为了排除声闻等菩提，如果说真正进入菩提，因为有三种菩提，也会理解为其他的菩提。听，是承诺的意思。修行的体性的词义等已经讲完。现在要讲它的处所，它的处所如果简略地说，有十八种，即：发菩提心，修习波罗蜜多，希求获得色身，希求获得法身，对于修习的差别希求没有慢心，令诸佛欢喜，祈愿清净刹土，成熟一切有情，为何要远离对论典的执着，修习摧毁对有情和器世界的整体执着，供养和承事如来，身心疲惫而从精进中退转，不造作和远离利养和恭敬，身体和心极度疲惫也不从精进的修习中退转，没有修习的就不修习，即使别人认为我是具有精进的人，也觉得无所谓，因为受到信心的支配，想要获得利养和恭敬，因此菩萨要远离和舍弃这一切，不把痛苦放在心上，远离品尝禅定的滋味，在证悟的时候，远离认为我证悟了的分别念，完全寻求诀窍，证悟，完全寻求佛地，这十八种处所，是菩萨应当安住、修习和牢记的。这些处所涵盖了三个地：即十六种处所是胜解行地，唯一的证悟处所是增上意乐清净地，完全寻求佛地就是佛地。为了让一切有情完全从痛苦中解脱而发心。
English
Entering means entering with a mind of aspiration and engagement. The reason for specifying this is to exclude the *bodhi* of the *shravakas* and others. If it is said that one has truly entered *bodhi*, since there are three *bodhis*, it could also be understood as other *bodhis*. "Hearing" means a word of acceptance. The meaning of the words of the nature of practice, etc., has already been explained. Now, its places will be described. These places, in brief, are eighteen in number, namely: generating the mind of *bodhi*, engaging in the *paramitas*, desiring to obtain the *rupakaya*, desiring to obtain the *dharmakaya*, not having pride in desiring the distinctions of meditation, pleasing the Buddhas, wishing for pure lands, maturing all sentient beings, why be free from attachment to the scriptures, practicing the destruction of the complete grasping of sentient beings and the vessel world, making offerings and service to the *Tathagatas*, turning away from diligence due to exhaustion of body and mind, not creating and being free from gain and respect, not turning away from diligent practice even when the body and mind are extremely exhausted, not practicing what has not been practiced, even if others think of me as a person with diligence, it doesn't matter, because under the influence of faith, one desires gain and respect, therefore, the *bodhisattva* should be free from and abandon all of these, not taking suffering to heart, being separated from tasting the flavor of *dhyana*, at the time of realization, being free from the discrimination of thinking that I have realized, completely seeking the instructions, realization, completely seeking the Buddha-ground. These eighteen places are where the *bodhisattva* should abide, practice, and keep in mind. These places encompass the three grounds: namely, the sixteen places are the ground of practice by aspiration, the single place of realization is the ground of pure superior intention, and completely seeking the Buddha-ground is the Buddha-ground. Generating the mind for the sake of completely liberating all sentient beings from suffering.
Chinese
此后，精进于波罗蜜多，是为了生起获得如来色身和法身的愿望。此后，使心远离从慢心等，乃至最终执着于“我是”之念之间的证悟之障碍。此后，为了证悟而遍求口诀。此后，进行证悟。此后，进一步遍求佛地。因此，它们的次第是这样的。其中，就发起菩提心而言，说了“众生有多少”。“有多少”就是数量。如果认为它们有数量吗？则说了“归纳为众生”。虽然众生的界限是无量的，然而，所谓众生，就是指与认为其自性之外的词义所推断的自性，即具有相似成分者，被称为众生。因此，将所见和分别的事物归纳为一，并将其假立为自性，因此，归纳为色等蕴的差别，因此，它们看起来像是具有生命一样。这样总的显示之后，为了分别显示，说了“卵生”等。 这些差别的体性，也以三种分类来说明：从生处的分类来说，有卵生等四种。从住处的分类来说，有色和无色，因为住处不同。有色是指在欲界和色界中活动者。无色是指无色界者。从执持相的分类来说，有“有想”等。除了果报大的那一类和生于有顶的众生之外，一切都是有想。果报大的那一类是无想。这也是作为执持相的分类，因为以无想来区分，所以用它来表示。生于有顶者，是非有想非无想。这种分类是为了利益智慧薄弱者而作，并非为了贬低他人。
English
Thereafter, diligently engaging in the perfections is to generate the aspiration to attain the Form Body and Dharma Body of the Tathagata. Thereafter, one separates the mind from the obstacles to realization, from pride and so forth, up to the point of ultimately clinging to the thought of "I am." Thereafter, one thoroughly seeks instructions for the sake of realization. Thereafter, one engages in realization. Thereafter, one further seeks the Buddha-ground. Therefore, their order is like this. Among these, with regard to generating the mind of enlightenment, it is said, "How many sentient beings?" "How many" means quantity. If one thinks, "Do they have a quantity?" it is said, "To be categorized as sentient beings." Although the realm of sentient beings is immeasurable, nevertheless, the term "sentient being" refers to that which is inferred from the meaning of the word that is other than what is thought to be its own nature, that is, those who are known as having similar components are categorized as sentient beings. Therefore, having gathered together what is seen and what is distinguished, and having imputed it as its own nature, therefore, they are gathered together by the distinctions of the aggregates such as form, therefore, they appear as if they possess life. Having shown this generally, in order to show it specifically, it is said, "Born from eggs," and so forth. These characteristics of distinctions are also explained by three divisions: From the division of birth-place, there are four types: born from eggs, and so forth. From the division of dwelling-place, there are those with form and those without form, because their dwelling-places are different. Those with form are those who act in the desire realm and the form realm. Those without form are those in the formless realm. From the division of holding onto signs, there are "those with perception," and so forth. Except for one side of great fruition and sentient beings born at the peak of existence, all are those with perception. One side of great fruition is without perception. This is also made as a division of holding onto signs, because it is distinguished by the absence of perception, so it is represented by that. Those born at the peak of existence are neither with perception nor without perception. This division is made for the benefit of those with weak intellect, not to disparage others.
Tibetan
བ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་མ་སྤྲོས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བཤད་པ་འདི་མི་འགལ་བར་བསྟན་པར་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གདགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བྱེ་བྲག་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་སྟེ། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བརྟགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདིས་ནི་སྐུར་བའི་མཐའ་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། བཏགས་པར་ཡོད་ན་སྐུར་པ་མི་འདེབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་གང་ལ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་འདིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དམན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་གྱ་ནོམ་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་སྙིང་བརྩེ་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་འབྲས་བུ་དམན་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་གྱ་ནོམ་པ་ཡོད་ཀྱང་ཐོབ་པར་བྱེད་མི་ནུས་པས་དེ་ལྟར་དོན་དུ་གཉེར་རོ་ཞེ་ན། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལྟར་ན་རིགས་གསུམ་དང་རིགས་མེད་པ་ཡང་ཡོད་པས་འབྲས་བུ་དམན་པ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐོབ་པར་བྱེད་མི་ནུས་པ་ཉིད་དོ། །འོན་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་ གཉིས་འདི་འདྲ་སྟེ། གང་གི་དབང་གིས་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཤུགས་ཀྱིས་ནོན་པ་དག་ནི་འདི་ཅི་ནུས་སམ་སྙམ་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་གྱི་དོན་མཛད་པ་གཞན་དག་ཀྱང་བཞུགས་བཞིན་དུ་འདིར་བདག་གིས་དོན་མེད་པའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་སྤངས་ཏེ། གཞན་ལ་ལྟོས་པ་རྒྱང་བསྲིངས་ཤིང༌། སྙིང་བརྩེ་བ་ཆེན་པོས་ཟིན་པ་རྣམས་འགྲོ་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མེ་འབར་བས་ཉེན་པར་མཐོང་ནས་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ཁོ་ནས་བསྐྱབ་པོ་ཞེས་སྨོན་ལམ་འདེབས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དཀའ་འམ་མི་དཀའ་སྙམ་པ་ཡི། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་སྤངས་ནས། །འགྲོ་བ་འདི་ནི་ཉམ་ཐག་ཅེས། །ཁྱོད་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞལ་གྱིས་བཞེས། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བུ་སྡུག་པ་རྒྱལ་པོར་སྨོན་པ་ལྟར་འཐོབ་པར་བྱ་མི་ནུས་པའི་གྱ་ནོམ་པ་ཉིད་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་མི་གདབ། གང་གི་ཕྱིར་ན་དམན་པ་ཁོ་ན་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད། དེ་ལྟ་བས་ན་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་འདིར་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་རིགས་ཏེ།
Chinese
为了遮止争论，所以没有详细阐述。所有法没有有情，为了显示这个说法不矛盾，为了显示有情界是世俗谛，所以说了“有多少”等等。所谓“假立”，是指了知五蕴的差别自性，不是说外道所遍计的，这是总结性的词语。这遮止了诽谤的边，因为假立存在就不会诽谤。不住涅槃的界，哪里是没有烦恼和蕴的剩余，那里就叫做声闻的完全涅槃，这里不是涅槃的界，因为那是低劣的。明明有殊胜的果，有慈悲自性的人们追求低劣的果是不合理的。如果说虽然有殊胜的果，但是不能获得，所以才那样追求，那么按照你的观点，也有三种种姓和无种姓，所以低劣的果也不是所有人都能获得的。或者菩萨们的种姓有两种，哪两种呢？一种是被大悲的力量所压倒，心想这能做什么呢？另一种是心想，既然有佛和菩萨们在做其他有情的事情，我在这里发无意义的愿有什么用呢？舍弃了这样的行为，远离了依赖他人，被大慈悲所摄持的人们，看到众生被痛苦的火焰所逼迫，心想只有我才能救护，于是发愿。如云：“困难或不困难，完全舍弃分别念，此众生真可怜，您亲自来承担。”如果这样，那么就像盼望心爱的儿子当国王一样，对于不能获得的殊胜果，为什么不发愿呢？为什么只追求低劣的果呢？因此，不住涅槃才是这里没有蕴的剩余的涅槃界。
English
In order to prevent disputes, it is not elaborated in detail. All dharmas are without sentient beings. In order to show that this statement is not contradictory, and to show that the realm of sentient beings is the conventional truth, it is said, "How many" and so on. The so-called "imputation" refers to knowing the distinct nature of the five aggregates, not what is completely conceived by the non-Buddhists, which is a concluding term. This prevents the extreme of slander, because if imputation exists, there will be no slander. The realm of non-abiding nirvana, where there is no remainder of aggregates with defilements, that is called the complete nirvana of the Shravakas, which is not the realm of nirvana here, because it is inferior. Although there is an excellent result, it is not reasonable for those with a nature of compassion to seek an inferior result. If it is said that although there is an excellent result, it cannot be obtained, so they seek it that way, then according to your view, there are also three lineages and no lineage, so not everyone can obtain the inferior result either. Or there are two kinds of lineages of Bodhisattvas, what are the two? One is overwhelmed by the power of great compassion, thinking, what can this do? The other is thinking, since there are Buddhas and Bodhisattvas doing the work of other sentient beings, what is the use of me making meaningless vows here? Abandoning such behavior, distancing themselves from relying on others, and being seized by great compassion, seeing beings threatened by the flames of suffering, thinking that only I can protect them, they make vows. As it is said: "Difficult or not difficult, completely abandoning discriminating thoughts, these beings are so pitiful, you personally take responsibility." If so, then just like hoping for a beloved son to become a king, why not make vows for the excellent result that cannot be obtained? Why only seek the inferior result? Therefore, non-abiding nirvana is the realm of nirvana without the remainder of aggregates here.