Tibetan
པར་འགྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་བདུན་དང་ལྡན་པས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དག་གོ །དེ་ལ་ཆོས་ཆེན་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་བསྟན་པ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ཆེན་པོ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མོས་པ་ཆེན་པོ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ཆོས་ཟབ་ཅིང་ཆེ་བ་ལ་མོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་པ་ཆེན་པོ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་བསྐྱེད་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོགས་ཆེན་པོ་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ཆེན་པོ་ནི་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་ལམ་བཞི་པོ་དག་གིས་སམ། ཡང་ན་ཚངས་པ་དང་ལྷའི་དང༌། འཕགས་པའི་བཞུགས་པ་བླ་ན་མེད་པ་དག་གིས་བཞུགས་པའོ། །ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞུགས་ཟིན་པར་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་དགེ་ སློང་གི་དགེ་འདུན་ནི་བྱ་བ་བྱས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞབས་ཀྱི་དྲུང་ཉིད་ན་འདུག་པར་རིག་ནས་རྟག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གོང་དུ་སྨོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བྱ་བ་མ་བྱས་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་ཆེ་བས་འགྲོ་བའི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་སུ་རྒྱུ་བས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ཀྱི་དྲུང་ན་མི་འདུག་པས་འོག་ཏུ་སྨོས་སོ། །དེ་བས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་སྡེ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་དེ་དག་གི་ཆེད་དུ་མ་ཡིན་པ་དང༌། མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་འོག་ཏུའོ། །ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པ་སྟེ། འདིས་ནི་ཟས་ཀྱི་དུས་ངེས་པའོ། །དུས་ངེས་པ་ནི་དུས་འདི་ངེས་པར་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་དུས་ངེས་པའོ། །དེ་ཡང་གང་ཡིན་པ་མི་ཤེས་ནས་དེའི་ཕྱིར་སྔ་དྲོ་ཞེས་སྨོས་པས་འཆད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སྔ་དྲོ་ཡང་ཡིན་ལ་དུས་ཀྱི་ཚེ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསྡུའོ། །སྔ་དྲོའི་མཚན་ཉིད་ནི་བསྙེན་གནས་གནས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཟས་ཀྱི་དུས་ཕྱིར་འཐོབ་པར་འགྱུར་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཅིག་ཏུ་འཆད་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུས་ཀྱི་ཚེ་
Chinese
具足七种成办大相，故为大菩萨。其中，大法者，为菩萨众宣说般若波罗蜜多十万颂等广大之法故。大发心者，为发无上正等觉之心故。大信解者，为彼等信解甚深广大之法故。大意乐者，为具足利益安乐一切有情之意乐故。大积聚者，为福德与智慧之积聚不可思议故。大时者，为经三大阿僧祇劫获得菩提故。大正成办者，为正成办无上正等觉故。“住”者，谓以四种威仪住，或以梵天与天之，以及圣者之无上住而住。“谛”者，谓已示现安住。其中，比丘之僧伽，为作事及行悲悯故，知悉一切时处皆住于如来足下，为常恒示现故，于前已述。菩萨者，为成办无量有情之义利圆满，于应作未作而大悲悯，为成办有情之义利故，游行于诸世界，故非一切时处皆住于薄伽梵足下，故于后述。是故声闻之经藏中未言菩萨，以其非为彼等之故，且无常故。“其后”者，谓于其后。“时”者，谓决定，此谓食时决定。时决定者，谓此时决定应食，是为时决定。然不知是何时，故说“早晨”，应作解释，谓彼既是早晨，亦是时之“时”也，如是摄义。早晨之相者，谓近住律仪者及出家者等之食时，以外可得，故应知薄伽梵作一解说。
English
Having the seven great characteristics of accomplishment, therefore, they are great Bodhisattvas. Among them, the great Dharma is because the Bodhisattvas extensively teach the Dharma such as the Hundred Thousand Verses of the Prajnaparamita. The great generation of mind is because of generating the mind for unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. The great faith is because they have faith in the profound and vast Dharma. The great intention is because they possess the intention to benefit and bring happiness to all sentient beings. The great accumulation is because the accumulation of merit and wisdom is immeasurable. The great time is because enlightenment is attained after three great countless eons. The great perfect accomplishment is because of perfectly accomplishing unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. "Dwelling" means dwelling with the four postures, or with the unsurpassed dwelling of Brahma and the gods, and the noble ones. "Te" means having shown the completion of dwelling. Among them, the Sangha of monks, because of doing work and practicing compassion, knowing that they always dwell at the feet of the Thus-Gone One, and because of constantly showing it, has been mentioned above. Bodhisattvas, in order to accomplish the complete meaning of immeasurable sentient beings, have great compassion for what should be done but has not been done, and in order to accomplish the meaning of sentient beings, they travel in all the worlds, so they do not always dwell at the feet of the Bhagavan, so it is mentioned below. Therefore, the Bodhisattva is not mentioned in the Sutra Pitaka of the Hearers, because it is not for them, and because it is impermanent. "Then" means after that. "Time" means definite, this means the time for eating is definite. The definite time means that it is definitely time to eat at this time, this is the definite time. However, since it is not known when it is, it is said "morning", which should be explained, that is, it is both morning and the "time" of time, thus summarizing the meaning. The characteristic of morning is that the time for eating for those who observe the Upavasatha vows and the renunciants can be obtained later, so it should be known that the Bhagavan made one explanation.
Tibetan
ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གཞན་དུ་ན་སྔ་དྲོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ནི་དེ་གཅིག་ཏུ་ཆད་པར་མི་རྟོགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་གྱི་ན་མཛད་ཀྱང་སྲིད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཚིག་གསུམ་ཆར་སྨོས་སོ། །ཤམ་ཐབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱིམ་དུ་འདུག་པ་དང་མཐུན་པའི་གོས་མནབས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་རྣམས་བསླབ་པ་དག་ལ་གུས་པར་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་མཛད་དོ། །གཞན་དུ་ན་ནི་བདག་མ་དུལ་བས་གཞན་འདུལ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཆོས་གོས་མནབས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་གོས་མནབས་པ་ནི་བགོ་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། གཞན་ནི་སྐབས་མ་ཡིན་ནོ། །གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་སྟེ། མཉན་ཡོད་རྣམ་པར་བཅད་པའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཞུགས་ཤེ་ན། ཉན་ཐོས་རྣམས་འདོད་པ་ཆུང་བ་ལ་གཟུད་པ་དང༌། ཁྱིམ་གྱི་བུད་མེད་དང༌། དབུལ་པོ་དང༌། ནད་པ་དང༌། རྒན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕན་གདགས་པ་དང༌། ལོང་བ་ལ་སོགས་པ་མིག་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ངོ་མཚར་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ནར་མ་བསྟན་པས་གཞན་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་དགོས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཟས་ལ་སོགས་པ་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ཤིང་བསྒྲུབས་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆུང་ངུ་ལས་སྐྱེས་པ་དག་ཀྱང་ཟས་ཁམ་གྱིས་ཟ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་མི་བྱེད་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལས་འཁྲུངས་པ་ཇི་ག་མཛད་པར་འགྱུར་རམ། འདི་ལྟར་ཡང་འཕགས་པ་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ལས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བསྒྲིབས་པ་དང་སྐྱེམས་པ་མི་མངའ་བཤང་གཅི་མི་མཛད། སྐུ་ཉམ་ཆུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་དེ་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ཚེ་ཀླན་ཀ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཡང་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་གི་ཚེ་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ། སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་སྟོན་ཅིང་གདུལ་བའི་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་དང་འཚམ་པར་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ་ཀླན་ཀའི་སྐབས་སུ་ག་ལ་འགྱུར། མིར་གྱུར་པས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ན་ཡང་བླ་ན་མེད་པའི་གོ་འཕང་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་བོ་ཞེས་གཟེངས་བསྟོད་པའི་ཕྱིར་གདུལ་བ་པ་རྣམས་ལ་མིའི་ལུས་སྟོན་པས་དེ་ལྟར་ཞལ་ཟས་ཀྱི་ཚུལ་སྟོན་ཏོ། །སྦྱིན་པ་པོ་དང༌། སྦྱིན་བདག་གང་ལ་བསོད་སྙོམས་ཡོངས
Chinese
如是说。另外，说“早晨”一词，不要理解为是绝对的。因为世尊也有可能不做，所以说了全部三个词。所谓“裙子”，是指穿着与在家相符的衣服。这也是为了让声闻众对学处生起恭敬而做的。另外，如果自己没有调伏，怎么能调伏他人呢？所谓“穿法衣”，应该把穿法衣看作是穿着的特征，其他则不合时宜。所谓“大城市”，是地方的差别，是简别舍卫城的意思。为什么世尊为了托钵而进入呢？为了使声闻众安住于少欲， 为了利益在家的妇女、穷人、病人、老人等，为了使盲人等获得眼睛等，为了不断地显示各种各样的奇迹，从而使其他人对世尊生起信心。应该这样理解其中无数的必要。所谓“做了饮食之事”，是指对谁的饮食等做了饮食之事并成办了，就对他说那样的话。即使是梵天等从微小的善根中产生的，也因为远离了用食物团吃东西的贪欲而不做饮食之事，那么世尊从不可思议的善根中出生，怎么会做呢？像这样，在圣者正法集经中也说：“如来没有遮蔽和羞愧，不做大小便，身体不是虚弱的。”虽然那是真实的，但是，如果世尊的身体不是胜义谛，那么，在一切诤论的场合也会发生变化。什么时候这是世尊的化身，显示这样的行为，并且与所化有情的想法相符而行事，那时怎么会发生诤论呢？为了赞叹说，即使是人，如果发起精进，也能获得这样无上的果位，所以为了对所化者显示人身，才那样显示饮食的方式。对布施者和施主谁去乞食，
English
Thus it is said. Furthermore, the term "morning" should not be understood as absolute. Because the Blessed One might not do it, all three words are spoken. The so-called "skirt" refers to wearing clothes that are appropriate for being at home. This is also done to make the hearers respect the training. Furthermore, if one has not tamed oneself, how can one tame others? The so-called "wearing the Dharma garment" should be regarded as a characteristic of wearing, and others are not appropriate. The so-called "great city" is a distinction of place, meaning the distinction of Shravasti. Why did the Blessed One enter for alms? In order to make the hearers abide in few desires, In order to benefit laywomen, the poor, the sick, the elderly, etc., in order to enable the blind, etc., to obtain eyes, etc., and in order to constantly display various kinds of miracles, thereby causing others to generate faith in the Blessed One. One should understand the countless necessities in this way. The so-called "doing the work of food" refers to saying that to whomever the work of food, etc., has been done and accomplished. Even the Brahmas, etc., who are born from small roots of virtue, do not do the work of food because they are free from the desire to eat with food balls, so how could the Blessed One, who was born from inconceivable roots of virtue, do it? In this way, it is also said in the Sutra of the Collection of the True Dharma of the Noble Ones: "The Tathagata has no obscuration or shame, does not do defecation or urination, and the body is not weak." Although that is true, if the body of the Blessed One is not the ultimate truth, then changes will occur in all occasions of dispute. When this is the emanation body of the Blessed One, showing such behavior and acting in accordance with the thoughts of the beings to be tamed, how can disputes occur at that time? In order to praise that even a human being, if he initiates diligence, can obtain such an unsurpassed state, so in order to show the human body to those to be tamed, he shows the manner of eating in that way. To whom do the givers and patrons go for alms,