Tibetan
ཅོད་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་དབྱིབས་དང་འདྲ་བས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ནི་རྩེ་མོ་གཉིས་སྦོམ་ལ་དབུས་ཕྲ་མོར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཡང་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་རྒྱ་ཆེ་བར་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏོ། །དབུས་ཕྲ་མོས་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དག་པའི་ས་བསྟན་ཏོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་རྡོ་རྗེའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། འདིས་ནི་ས་གསུམ་པོ་འདིའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །བསྡུས་པའི་དོན་ནི་མདོར་བསྡུས་ན་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གླེང་གཞི་དང༌། གླེང་བསླང་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། དེའི་གནས་སོ། །དེ་ལ་གླེང་གཞི་ནི་མདོ་སྡེ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་སྟེ། དེ་ཡང་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་འདིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་བས་ནི་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པས་བདག་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གླེང་བསླང་བ་ནི་མདོ་སྡེའི་དོན་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྐབས་དང་སྦྱར་བ་སྟེ། སྐབས་སུ་མ་བབ་པར་སྨྲས་ན་ཐམས་ཅད་འཆལ་བར་འགྱུར་བས་འཆལ་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་སྐབས་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བྱ་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་རིག་ནས། ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཐོག་མར་བཀོད་དོ། །སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པས་ཇི་ལྟར་གནས་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏོ། །སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དེའི་གནས་ནི་ཡུལ་གང་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གནས་པར་བྱ་བ་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། སེམས་རབ་ཏུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་དེའི་གནས་ཞེས་ བྱའོ། །དེ་ཡང་རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྐར་མ་རབ་རིབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་མའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏོ། །སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་དེའི་གནས་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱ་བ་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྟན་ཏེ་འདི་ནི་རེ་ཞིག་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །ཚིག་གི་དོན་ལ་སོགས་པ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་དེ་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཁས་ལེན་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་མང་པོ་ཞིག་ཏུ་ཡང་སྣང་མོད་ཀྱི། འདིར་ནི་སྐབས་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་འཇོག་པ་ཡིན་པར་བཟུང་ངོ༌། །འདི་ནི་མདོ་སྡེའི་དོན་འོག་ནས་འབྱུང་བ་མཐའ་དག་འཇོག་པར་བྱེད་དོ། །བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་ཅིང་དོན་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་པར་བསྟན་ཏོ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཐོས་པ་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་འོངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་དགག་པར་བྱེད་དེ། སངས་རྒྱས་མ་གཏོགས་པར་ཆོས་འདི་ལྟ་བུ་དག་རང་གིས་རྟོགས་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་ཡིད་མི་ཆེས་པ་སེལ་བར་བྱེད་དོ། །དུས་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་སྟེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་དཀོན་མཆོག་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཐོས་དཀའ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་བདག་ཉིད་མང་དུ་ཐོས་པར་སྟོན་ཏོ། །དུས་གཅིག་ན་འདི་ཐོས་ཀྱི་གཞན་ན་ནི་གཞན་དག་ཀྱང་ཐོས་སོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཡང་ན་དུས་གཅིག་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་སོ་ཞེས་འོག་མ་དང་སྦྱར་ཏེ། གདུལ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དེ་དག་ལ་ཕན་གདགས་པའི་དོན་དུ་གཞན་ན་ནི་གཞན་བཞུགས་སོ་ཞེས་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཕུང་པོ་དང༌། འཆི་བདག་དང༌། ལྷའི་བུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདུད་དང་བདུད་བཞི་བཅོམ་པ་དང་ལྡན་པས་ངེས་པའི་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པས་ལེགས་ལྡན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དབང་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་དང༌། །གཟུགས་དང་དཔལ་དང་གྲགས་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་དང་ནི་ནན་ཏན་དང༌། །དྲུག་པོ་དེ་ལ་ལེགས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །མཉན་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དྲང་སྲོང་མཉན་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་བསྟི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གྲོང་ཁྱེར་མཉན་ཡོད་དེ། དེས་མཚོན་པའི་ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་མཉན་ཡོད་ཅེས་བྱའོ། །ཡུལ་སྨོས་པ་དེ་ཡང་ཡུལ་དེ་མཆོད་རྟེན་དུ་གྱུར་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་འདི་ཉིད་ལས་ཀྱང་ས་ཕྱོགས་དེ་མཆོད་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཡང་ན་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པས་བདག་གི་ཚིག་གཟུང་བར་འོས་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་འཇིག
Chinese
庄严物与金刚的形状相似，故称为金刚。金刚两端粗，中间细。同样，这部般若波罗蜜多也完全显示了最初和最终以信乐行持之地，以及广大的佛地。中间细的部分则显示了增上意乐清净之地。因此，此似金刚之相，此显示了这三地所应表达的内容。总而言之，简而言之有五种相，即：开端、发起、使佛陀的种姓不绝、修持的体性和它的处所。其中，开端是经部产生的因，即从“如是我闻”开始，到“具寿善现”为止所显示的。因此，为了使人确信我（阿难），因为它能真实地摄集，所以应对一切经部都这样说。发起是为了解释经部的意义而结合时机，若不合时宜地说，一切都会变得散乱，为了消除散乱，无论何时都应结合时机。从“具寿善现从座而起”等开始显示。使佛陀的种姓不绝也是由它来显示的，圣者善现知道这部般若波罗蜜多能使佛陀的种姓不绝，因此，尊者善现首先陈述了如何使佛陀的种姓不绝。修持的体性是从“已入菩萨乘者应如何安住”等开始显示的。修持体性的处所，是指菩萨应安住的处所、应修持的以及应极力摄取的心，那就是它的处所。也就是善现，对于已入菩萨乘者，从“我当作如是”开始，到最后的偈颂“如星翳灯”等为止所显示的。修持的体性和它的处所，这
English
The ornament is similar in shape to a vajra, hence it is called a vajra. A vajra is thick at both ends and thin in the middle. Similarly, this Prajnaparamita also fully reveals the grounds for practice with faith and joy in the beginning and the end, and the vast Buddha-ground. The thin middle part shows the ground of pure higher intention. Therefore, this is like the form of a vajra, which shows that these three grounds are to be expressed. In brief, there are five aspects in summary: the introduction, the instigation, the perpetuation of the Buddha's lineage, the nature of the practice, and its place. Among these, the introduction is the cause of the arising of the sutra, which is shown from "Thus I have heard" to "the venerable Subhuti." Therefore, in order to make people believe in me (Ananda), because it truly gathers together, it should be said in all the sutras. The instigation is the combination of the occasion for the purpose of explaining the meaning of the sutra. If one speaks out of season, everything will become scattered. In order to eliminate the scattering, one should always combine it with the occasion. It is shown from "The venerable Subhuti arose from his seat" and so on. The perpetuation of the Buddha's lineage is also shown by it. The noble Subhuti knew that this Prajnaparamita could perpetuate the Buddha's lineage. Therefore, the venerable Subhuti first stated how to perpetuate the Buddha's lineage. The nature of the practice is shown from "How should one who has entered the Bodhisattva vehicle abide?" and so on. The place of the nature of the practice refers to the place where the Bodhisattva should abide, what should be practiced, and what mind should be strongly grasped. That is its place. That is, Subhuti, for those who have entered the Bodhisattva vehicle, from "I shall do thus" to the final verses "like a star, a fault of vision, a lamp," etc. The nature of the practice and its place, this
Chinese
二者已经完整地阐述了菩萨的一切行为，这只是一个简略的意义。词语的意义等也应当讲述，那些就那样讲述。其中，名为“如是”的声音，虽然也显现为承诺等多种意义，但在此处，凭借场合等力量，被认为是确定的。这确定了经部中从下文出现的一切意义。“我”这个词语是为了区分其他，并且表明意义是显而易见地听到的。意思是说，不是自己听到后，通过单一的传承流传下来的。“听到”这个词语是为了否定证悟，因为除了佛陀之外，没有其他人能够自己证悟这样的佛法。这消除了不信任。所谓“一时”，是指一个时间，表明在所有时间里，像这样的佛法是难以听到的。或者表明自己听闻了很多。表明在一个时间听闻了这个，而在其他时间也听闻了其他的。或者将“一时”与下文结合，说“世尊住于一时”，为了利益那些无数的可调伏者，所以在其他时间住在其他地方。所谓“世尊”，是指因为具有战胜烦恼、蕴、死主、天子魔以及四魔的能力，所以从词义上确定为世尊。或者因为具有权势等，所以称为“具德”，如云：具有权势和极其具有，美貌和光辉以及名声，智慧和精进，这六者称为具德。就像所说的那样。所谓“舍卫城”，是因为是名为舍卫仙人的住所，所以是舍卫城，也因为与它所代表的地区有联系，所以称为舍卫城。提到这个地方，也是为了说明这个地方变成了佛塔，就像这里也说这个地方变成了佛塔一样。或者为了证明能够正确地收集我的话语，所以全部都提到了，比如
English
The two have completely explained all the actions of the Bodhisattva, this is just a brief meaning. The meaning of the words, etc., should also be explained, those are explained in that way. Among them, the sound called "Thus," although it also appears as many meanings such as promise, etc., but here, by the power of the occasion, etc., it is considered to be certain. This determines all the meanings that appear from the following in the Sutra Pitaka. The word "I" is to distinguish others, and to show that the meaning is obviously heard. It means that it is not that I heard it myself and it has been passed down through a single lineage. The word "heard" is to negate realization, because apart from the Buddha, no one else can realize such Dharma by themselves. This eliminates distrust. The so-called "one time" refers to one time, indicating that it is difficult to hear such Dharma treasures at all times. Or it shows that I have heard a lot. It shows that I heard this at one time, and I also heard others at other times. Or combine "one time" with the following, saying "The Blessed One dwelt at one time," in order to benefit those countless who can be tamed, so he dwells in other places at other times. The so-called "Blessed One" refers to the fact that because he has the ability to overcome afflictions, aggregates, the Lord of Death, the Demon Son of the Gods, and the four demons, he is determined to be the Blessed One in terms of the meaning of the word. Or because he has power, etc., he is called "Possessing Virtue," as it is said: Having power and being extremely possessed, beauty and splendor and fame, wisdom and diligence, these six are called possessing virtue. Just like what is said. The so-called "Shravasti" is the city of Shravasti because it is the residence of the sage named Shravasti, and it is also called Shravasti because it is related to the area it represents. Mentioning this place is also to explain that this place has become a stupa, just as it is said here that this place has become a stupa. Or in order to prove that I can correctly collect my words, everything is mentioned, such as
Tibetan
་རྟེན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ནི་ས་ཕྱོགས་དང་བཅས་པ་རྣམ་པ་དང་བཅས། དབང་ཕྱུག་དང་བཅས་པས་སྨྲས་ན། གཞན་དག་གིས་ཚིག་གཟུང་བར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ན་ཚིག་གཟུང་བར་འོས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་མཉན་ཡོད་ཧ་ཅང་རྒྱ་ཆེས་ཏེ་གང་ན་བཞུགས་གཏོལ་མེད་པས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་དེའི་ཚལ་ཡིན་པས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ལོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྟེ་ན་སུ་ལ་ཡང་མ་གྲགས་ཀྱང་སྲིད་པས་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ཞེས་པ་མགོན་མེད་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་སྟེ་ཟས་སྦྱིན་པས་དེ་ལྟར་གྲགས་པ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕྱིར་རིན་པོ་ཆེ་བཀྲམ་པ་གཤིབས་པས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ལས་ཀུན་དགའི་ར་བ་ཉོས་པ་དང༌། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལས་ཅུང་ཞིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕྱིར་ཁང་པ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱན་དུ་བཅུག་པས་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཚལ་དེ་གྲགས་སོ། །གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་སྨོས་ན་ནི་ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་བརྗོད་པར་འདོད་པ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བས་ཚིག་གསུམ་ཆར་སྨོས་སོ། །ཡང་ན་མཉན་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་མང་པོའི་ནང་ན་བཞུགས་པས་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟོན་ཏོ། །རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་དབེན་པ་ན་བཞུགས་པས་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །འདི་ལ་དབང་སུ་ཡོད་སྙམ་པ་ལ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བས་དགེ་སློང་དག་གོ །བདུད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དག་གིས་མི་ཕྱེད་པས་མང་པོ་དེ་དག་ལ་དགེ་འདུན་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་དེ་དག་ནི་ཕལ་ཆེ་བ་དང་མཐུ་གཉིས་ཏེ། དེས་ནི་མཐུ་ཆེ་བ་བསྟན་ཏོ། །ཕལ་ཆེ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་པ་དང༌། སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེའི་ཚེ་ན་དེ་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་མང་བ་ནི་དེ་དག་གི་ཆེད་དུ་མདོ་སྡེ་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྙིང་སྟོབས་ཆེ་བའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་གོ །ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ལ་སྙིང་སྟོབས་ཡོད་པས་དེ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ཕྱིར། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཆོས་དང་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། མོས་པ་དང༌། བསམ་པ་དང༌། ཚོགས་དང༌། དུས་དང༌། ཡང་དག་
Chinese
应当信赖的理由是，连同处所和形貌，连同权势者所说的话，其他人才会听取，否则不应听取。 舍卫国非常广大，无法知晓住在哪里，所以说了“胜光王子的园林”，因为那是胜光王子的园林，所以是胜光王子的园林。 即使没有人听说过，也说了“在给孤独施主的祇陀林”，因为“给孤独施主”是对无依无靠者心怀慈悲，布施食物而出名的人，为了世尊，铺满了珍宝，从胜光王子那里买下了祇陀林。胜光王子也因此让世尊的房屋等物得到了装饰，所以这两个园林因此而出名。 如果只说其中一个，就无法理解想要表达的处所的差别，所以三个词都说了。 或者说，“舍卫国”是指住在很多人之中，显示了利他的圆满。 “胜光王子的园林，给孤独施主的祇陀林”是指住在寂静处，是自利的圆满。 想到这里是谁掌管时，就说了“比丘的大僧团”，因为远离烦恼的是比丘。 恶魔等外道无法摧毁的众多人，称为僧团。 比丘的大僧团具有多数和威力两种特点，这里显示了威力强大。 想到多数是什么样的，就说了“一千二百五十”等等，因为当时有那么多人。 比丘的僧团中有非常多的菩萨，是为了他们讲解经部。 那些是对菩提心怀大勇猛之心的菩萨。 为了区分声闻也有菩提心，所以说了“大菩萨”，包括法和发心，以及信心和想法，以及集合和时间，以及正确
English
The reason to have faith is that, along with the place and appearance, what is said by those with power will be heeded by others, otherwise it should not be heeded. Shravasti is very vast, and it is impossible to know where one resides, so it is said, "Jeta's Grove of Prince Jeta," because it is the grove of Prince Jeta, so it is Jeta's Grove of Prince Jeta. Even if no one has heard of it, it is said, "In Anathapindika's Jeta Grove," because "Anathapindika" is the name of the householder who is compassionate to the helpless and famous for giving food. For the sake of the Blessed One, he spread out jewels and bought Jeta Grove from Prince Jeta. Prince Jeta also had the houses and other things decorated for the Blessed One, so these two groves became famous. If only one of them is mentioned, the difference in the place that one wants to express will not be understood, so all three words are spoken. Or, "Shravasti" means that one dwells among many, showing the perfection of benefiting others. "Jeta's Grove of Prince Jeta, Anathapindika's Jeta Grove" means that one dwells in a secluded place, which is the perfection of benefiting oneself. When thinking about who is in charge here, it is said, "The great Sangha of monks," because those who are free from afflictions are monks. The many who cannot be destroyed by demons and other outsiders are called the Sangha. The great Sangha of monks has both majority and power, which shows great power. Thinking about what the majority is like, it is said, "One thousand two hundred and fifty," etc., because there were so many at that time. The Sangha of monks has a very large number of Bodhisattvas, which is why the Sutras are explained for them. Those are the Bodhisattvas who have great courage in Bodhicitta. In order to distinguish that the Shravakas also have Bodhicitta, it is said, "Great Bodhisattva," including Dharma and generating the mind, as well as faith and thought, as well as assembly and time, and correct.