Chinese
应当清楚地理解作者和行为等所有术语。所谓“诸法”是指法处。这包含了未造作之法，因为法处具有七种实体的性质。其余的色等以及法处的一部分则显示了造作之法。这是一种象征，因此也应把握眼等。因为这在究竟上不涉及任何事物，并且他也不会认为“我已获得”，因此安住于正确的道路上，所以被称为入流者。如果他如此执着地认为“我已获得”，那么为什么不称其为入流者呢？世尊回答说：“如果……”等等。如果有人执着地认为“我”，那么他们就没有舍弃我见。没有舍弃我见的人，就没有生起圣道。没有生起圣道的人是凡夫，怎么会成为入流者呢？他是这样想的。像这样，如果有人执着地认为“我已获得”，那么我见就会普遍产生。这表明了要牢牢抓住心。所有这些都说明了这个地方的深奥。为了通过比喻来阐释并揭示这个意义，他宣说了“一来”等等。在这里，所有词语的意义和联系等都应像之前一样应用。断除了欲界中通过修习所要断除的六种烦恼，此圣者即为一来者，因为他会再次来到欲界。断除了欲界中通过修习所要断除的所有烦恼，此圣者被称为不还者，因为他不会再来到欲界。当他断除了三界中所有与烦恼相关的污垢时，那时他就是值得整个世界供养的阿罗汉。所谓“没有阿罗汉的法”，是指已经断除了那种烦恼障的智慧。
English
One should clearly understand all the terms such as the author and the action. The so-called "dharmas" refer to the dharma-sphere. This includes the unconditioned, because the dharma-sphere has the nature of seven entities. The remaining forms, etc., and one aspect of the dharma-sphere indicate the conditioned. This is a symbol, therefore the eye, etc., should also be grasped. Because this does not involve anything ultimately, and he does not think, "I have attained," therefore, abiding in the correct path, he is called a stream-enterer. If he were to cling to the notion that "I have attained," then why would he not be called a stream-enterer? The Blessed One replied, "If..." etc. If someone clings to the notion of "I," then they have not abandoned the view of self. One who has not abandoned the view of self has not generated the noble path. One who has not generated the noble path is an ordinary person, so how could he become a stream-enterer? He thought in this way. Thus, whoever clings to the notion that "I have attained" will universally generate the view of self. This indicates that the mind should be firmly grasped. All of this speaks to the profundity of this place. In order to illustrate and reveal this meaning through metaphors, he declared "Once-returner," etc. Here, too, all the meanings and connections of the words, etc., should be applied as before. Having abandoned the six types of afflictions to be abandoned through cultivation in the desire realm, that noble one is a once-returner, because he will return once to the desire realm. Having abandoned all the afflictions to be abandoned through cultivation in the desire realm, that noble one is called a non-returner, because he will not return to the desire realm again. When he has abandoned all the stains of afflictions associated with the three realms, at that time he is an Arhat, worthy of being offered to by the entire world. The so-called "there is no Dharma of an Arhat" refers to the wisdom that has abandoned such obscurations of afflictions.
Tibetan
ས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་དེ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་ལ། རྒྱུད་ཀྱང་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་དོན་དམ་པར་དེ་གང་ཡང་མེད་དེ། དེ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །ད་ནི་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བདག་ཉིད་དབང་ཡིན་པས་བདག་གི་ཚིག་གཟུང་བར་འོས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་ཐུན་མོང་བ་དགྲ་བཅོམ་པའི་སྒོ་ནས་བདག་ཉིད་རྗོད་པར་བྱེད་ཅིང༌། སེམས་རབ་ཏུ་གཟུང་བ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱེ་བྲག་གོ །དེ་ཡང་གཉི་གའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁོ་ན་བདག་ལ་དམིགས་ནས་གཞན་དག་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ནས་རྣལ་འབྱོར་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང༌། དེ་ལས་ལངས་པ་དེ་དག་ལ་དམིགས་ནས་གཞན་དག་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དེས་གནས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྣམ་པར་ དབྱེ་བ་འདི་ནི་དགའ་བའོ། །བདག་ལ་ལུང་མི་བསྟན་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཚེ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་བདག་གིས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་རྙེད་པར་དཀའ་ན། གང་གཉི་གའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དགྲ་བཅོམ་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པ་ཉིད་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པར་བྱ་སྙམ་པ་ལ་ཅི་ལ་ཡང་མི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསོལ་ཏོ། །བདག་གིས་འབྲས་བུ་འདུས་བྱས་སམ་འདུས་མ་བྱས་འགའ་ཞིག་ཐོབ་པོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པས་སུ་ཞིག་མི་གནས་པ་དེ་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པ་ཞེས་ཕྱོགས་དག་ཏུ་གསུངས་ཏེ། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ད་ནི་བདག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་མ་མཆིས་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལགས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པས་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཐ་སྙད་ཙམ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཡིན་གྱི། དེ་ནི་བདག་གིས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཅི་ཡང་མེད་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མར་མེ་མཛད་ལས་ཆོས་ཇི་ལྟར་བླངས། འོན་ཏེ་མ་བླངས་ན་ནི་དེའི་ཚེ་བདག་ཅག་ཆོས་ལེན་པར་འདོད་པ་རྣ
Chinese
因为在地的相续上安立了它，而且相续也存在安立的缘故，但在胜义中，它什么也没有，因为那是假立的，这样想的。现在圣者善现因为自己是自在的，为了使自己的话语值得听取，以具有殊胜的功德，无有烦恼而安住，以及共同的功德，以阿罗汉的方式来叙述自己，并且为了显示心完全被摄持，所以祈请说“我”等等。所谓无有烦恼，是三摩地的差别。而且，从二取中解脱的阿罗汉，唯独以我为对境，心想其他人不应生起烦恼，而进入瑜伽，并且从那之中起来的那些人，以他们为对境，其他人也不会生起烦恼，因此，无有烦恼的安住状态是怎样的，就称那些人为那样。这个分别就是欢喜。所谓“我没有被授记”，是因为那时没有断除我见，所以即使我难以获得入流果，那么对于从二取中解脱的阿罗汉所要获得的无有烦恼的安住，更不用说了，这样想的。对于“如何才能无有烦恼地安住”的想法，回答说“不住于任何事物”。因为我获得了有为或无为的果，像这样执着，所以谁不住于此，就说谁是无有烦恼的安住者，这是在各个方面所说的，这是“不是其他”的同义词。现在，我是如来应供正等觉，被授记为无有烦恼安住者中的第一。世尊，我即使是离欲的阿罗汉，也不是因为执着于我，那么是怎样的呢？只是执着于名言而已，我已经说过这个了。如果胜义中没有什么可获得和获得者，那么世尊，成为菩萨的他，是如何从燃灯如来那里接受佛法的？或者如果没有接受，那么那时我们想要接受佛法的人，
English
Because it is established on the continuum of the earth, and also because the continuum exists as established, but in the ultimate sense, it has nothing, because that is a fabrication, so thinking. Now, the noble Subhuti, because he himself is independent, in order to make his words worthy of being heard, with the special qualities of having no afflictions and abiding, and the common qualities, describing himself in the manner of an Arhat, and in order to show that the mind is completely subdued, therefore he prays by saying "I" and so on. The so-called without afflictions is a distinction of Samadhi. Moreover, the Arhat who is liberated from the two grasps, solely with me as the object, thinking that others should not generate afflictions, enters into Yoga, and those who arise from that, with them as the object, others will not generate afflictions, therefore, what is the state of abiding without afflictions, those are called that. This distinction is joy. The so-called "I have not been prophesied" is because at that time the view of self has not been abandoned, so even if I find it difficult to attain the fruit of stream-enterer, then what need is there to mention the abiding without afflictions to be attained by the Arhat who is liberated from the two grasps, so thinking. To the thought of "how can one abide without afflictions," the answer is "not abiding in anything." Because I have obtained a conditioned or unconditioned result, clinging in this way, therefore whoever does not abide in this, it is said that whoever is the one who abides without afflictions, this is said in various aspects, this is a synonym for "not other." Now, I am the Tathagata, Arhat, Perfectly Awakened One, prophesied as the foremost of those who abide without afflictions. Bhagavan, even though I am a desireless Arhat, it is not because of clinging to self, then how is it? It is only clinging to mere terms, I have already said this. If in the ultimate sense there is nothing to be obtained and no obtainer, then Bhagavan, how did he, having become a Bodhisattva, receive the Dharma from the Tathagata Dipamkara? Or if he did not receive it, then at that time we who want to receive the Dharma,
Tibetan
མས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱུང་བ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་མཉེས་པར་བྱ་སྙམ་དུ་གང་དག་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་གིས་ཐོས་པ་ཉུང་བ་གགས་སུ་གྱུར་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གནས་དྲུག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མར་མེ་མཛད་ལས་གང་བླངས་པའི་ཆོས་དེ་གང་ཡང་ཡོད་སྙམ་མམ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་ཀྱང་དགོངས་པ་སྔ་མ་ཉིད་བཟུང་ནས། དེ་ནི་མ་མཆིས་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །དོན་དམ་པར་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོས་ཆོས་གང་ཡང་བླངས་པ་མེད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབང་ གིས་ཚིག་གི་ཚོགས་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་བྱུང་བ་ཙམ་ལ་བླངས་པ་ཞེས་གདགས་ཏེ། དེས་ན་ཐོས་པ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བར་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་དོན་གྱིས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐོས་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་དུས་ན་སངས་རྒྱས་བྱང་བ་མཉེས་པར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བླང་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཡོངས་སུ་སྟོན་ཏེ། དེ་སྤང་བ་ལ་འདུན་པ་དང༌། སྨོན་ལམ་གྱིས་གནས་པར་བྱ་བ་ཡང་སྟོན་ཏོ། །མར་མེ་མཛད་ལས་ཆོས་གང་ཡང་བླངས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པས་ཆོས་བླང་བའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཟློག་པར་བྱེད་དོ། །བླངས་པའི་ཆོས་དེ་གང་ཡང་མ་མཆིས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་གཟུང་དུ་མེད་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་གཡེང་བ་ཚར་གཅོད་པ་ཡང་སྟོན་ཏོ། །གནས་འདིའི་ཟབ་པ་ཡང་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་སྨོན་ལམ་གདབ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེ་དག་དམིགས་པ་ཆུང་ངུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྒོམ་པ་གགས་སུ་གྱུར་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གནས་བདུན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྫུན་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་དང་དེར་ཇི་ལྟར་གསུངས་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང༌། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་ཞུས་པ་དང་ལན་དུ། ཞིང་བཀོད་པ་རྣམ
Chinese
何以故，若有如是解悟，谓应于如来出现而生欢喜者，是等远离少闻之过失故，而作第六住之自在。如来乃谓如来应供正遍觉，于锭光如来处，曾取何等之法耶？善现亦执持前念而白言：不也，世尊。如前所说，以胜义谛中，都无有可取及能取之法故。又以一切法自性寂静之故。虽如是，然由如来之威力，仅于种种名句等显现之识生起，而假立为取。是故，寻求多闻乃有果利。此即以理显示菩萨于寻求多闻时，应先生如来之欢喜，次乃取佛法。如是之显现执著，乃是违品。亦显示于断除彼等，应以希愿及愿力而安住。仅说由锭光如来处曾取法否一句，即可遮遣一切取法之相。由说所取之法都无有者，即可如实安立诸法之胜义谛，亦显示于彼安住瑜伽及断除散乱。亦说此住之深奥。设若业及作者等，于胜义谛中，体性本空，尔时，诸菩萨为求严净佛土故，应如何发愿耶？如是念者，是等远离于小境作意修习之过失故，而作第七住之自在。如来乃说诸菩萨所有等。不真者即是虚妄。若如是者，世尊何故宣说诸菩萨所有清净圆满之佛土耶？如是思惟，请问其故。答言：诸佛刹土之
English
Why is it that those who understand in this way, thinking that one should rejoice at the appearance of the Tathagata, are free from the fault of little learning, and thus attain the mastery of the sixth abode? The Tathagata said, 'Did the Tathagata, the Arhat, the perfectly enlightened Buddha, take any Dharma from Dipankara Buddha?' Subhuti also held to the previous thought and replied, 'No, Bhagavan.' As previously stated, in ultimate truth, there is no Dharma to be taken or a taker. Moreover, all Dharmas are inherently peaceful. Although this is so, due to the power of the Tathagata, it is only the arising of consciousness in which various collections of words and so forth appear that is nominally designated as 'taking.' Therefore, seeking extensive learning is fruitful. This shows that, in essence, a Bodhisattva should first please the Buddhas when seeking extensive learning, and then take the Buddhadharma. Such manifest clinging is an opposing factor. It also shows that to abandon these, one should abide in aspiration and vows. By merely saying 'Did you take any Dharma from Dipankara Buddha?' all characteristics of taking Dharma are refuted. By saying that there is no Dharma that was taken, the ultimate truth of all Dharmas is truly established, and it also shows abiding in yoga and cutting off distractions. It also speaks of the depth of this abode. If actions and agents, etc., are inherently empty in ultimate truth, then how should Bodhisattvas make aspirations in order to accomplish the purification of Buddha-fields? Those who think in this way are free from the fault of meditating on small objects, and thus attain the mastery of the seventh abode. The Tathagata then said, 'Whatever Bodhisattvas...' 'Untrue' means false. If so, why did the Bhagavan proclaim the pure and perfect Buddha-fields of the Bodhisattvas? Thinking in this way, they asked the reason. The answer is: 'The Buddha-fields of the...