Chinese
廣泛地說，聽說不會害怕。恐懼是不努力，對於聲聞乘，世尊說只有法的空性存在。對於大乘，兩者都不存在，因為它們的自性是被完全考察的。因此，在聽聞時，聽到沒有法會感到恐懼，聽到空性沒有事物會感到驚慌，在思考時，由於兩者都沒有事物，因此無法結合或使之結合，所以會完全驚慌。此外，應根據三種無自性來理解其種類。即自性與勝義無自性。為什麼呢？善現，這殊勝的波羅蜜多是如來所說。那又是什麼意思呢？接近第二個羞愧之處，因此這個法是最重要的，應當謹慎。其他的波羅蜜多是從主要性而來的波羅蜜多。如來所說的殊勝波羅蜜多，被稱為無量佛，這意味著所有的佛也都說了這個波羅蜜多，因此應被稱為殊勝。由於無法忍受痛苦，因此是寂靜的。此外，善現，如來所說的忍辱波羅蜜多是廣泛地說的。對於這個，又該如何知道所說的忍辱是什麼標誌？忍辱的相是什麼？忍辱的原因和對治是什麼呢？應當說，如何忍辱，就是通過分別認識到法無我，並完全顯示它是如此，這就是如來的忍辱波羅蜜多，即他所說的沒有波羅蜜多。如果要知道什麼標誌是忍辱，那就是如果正在受到傷害，那就是從我等概念的基礎上產生了害意的概念。這甚至不是忍辱波羅蜜多的概念，也不是沒有波羅蜜多的概念，因此顯示了它的相。任何
English
It is said extensively that one will not be afraid of listening. Fear is not making effort. For the Hearer Vehicle, the Blessed One taught that only the emptiness of phenomena exists. For the Great Vehicle, neither exists, because their nature is completely examined. Therefore, upon hearing, one becomes afraid upon hearing that there is no phenomenon, and one becomes alarmed upon hearing that emptiness is without substance. And at the time of thinking, since neither has substance, one becomes completely alarmed because one cannot combine or cause to combine. Furthermore, it should be understood as a category by way of the three natures of non-inherent existence. Namely, the characteristic and the ultimate non-inherent existence. Why is that? Subhuti, this supreme perfection of wisdom is spoken by the Thus-Gone One. What is the meaning of that? It is placed near the second place of shame, so this Dharma is the most important, one should be mindful. The other perfections are perfections from the principal itself. The supreme perfection of wisdom spoken by the Thus-Gone One, called Immeasurable Buddha, means that all the Buddhas have also spoken this perfection, therefore it should be called supreme. By way of being isolated by the very unbearable suffering. Furthermore, Subhuti, the Thus-Gone One's perfection of patience is spoken extensively. Regarding this, how should one know by what sign is the patience that was spoken of? What is the aspect of patience? What is the cause and antidote of patience? It should be said, how is patience, it is by individually realizing the selflessness of phenomena, and completely showing that it is so, that is the Thus-Gone One's perfection of patience, which is what he said, there is no perfection. If one should know by what sign is patience, it is that if harm is being done, it is the concept of harmful intent arising from the basis of the concept of self and so forth. This is not even the concept of the perfection of patience itself, nor is it the concept of no perfection, therefore its aspect is shown. Whatever
Chinese
那时，迦陵伽国王砍断我的手足时，我没有自我的概念，这是详细说明的。那么，这是如何忍受的呢？忍受剧烈的痛苦，也忍受持续的痛苦，为了完全展示这是如何的，所以说了“当迦陵伽国王砍断我的手足时”。还有，我清楚地知道，过去世的五百世中，我曾是名为“忍辱仙人”的苦行者，忍耐的原因也有三种痛苦：轮回的痛苦，众生邪行的痛苦，以及失去享用的痛苦。对于此，善现。 因此，菩萨摩诃萨应完全舍弃一切概念，发起无上正等觉之心，这是所说的。这显示了对轮回痛苦无法忍受之因的对治。发起菩提心也有三种方式：不希望仅仅因意识到痛苦而生起菩提心，因此详细说明了“完全舍弃一切概念”。这里有三种情况：意识到痛苦，以及所有想要安住于色等之上的概念，以及因这些轮回的痛苦而完全疲惫，以至于内心不发起菩提心。应不执著于色而发起菩提心，这与之前一样。同样，不执著于法，也不执著于非法，这是所说的。不执著于法，也不执著于法无我，不执著于此，正是为了遣除对此如字面意义般的自性进行普遍的分别，因为凡是安住的，那本身就是不执著的缘故，这是详细说明的。此外，菩萨为了利益一切众生，应完全布施，这是所说的。凡是对于众生的概念，那本身也是没有概念的，这是详细说明的。这指的是众生邪行的痛苦。
English
At that time, when the Kalinga king cut off my limbs, I had no concept of self, this was explained in detail. So, how was this endured? Enduring intense suffering, and also enduring continuous suffering, in order to fully demonstrate how this is, it was said, "When the Kalinga king cut off my limbs." Also, I clearly know that in the past five hundred lifetimes, I was a hermit named "Forbearance Speaker," the cause of forbearance is also three kinds of suffering: the suffering of samsara, the suffering of beings' wrongdoings, and the suffering of being separated from enjoyment. For this, Subhuti. Therefore, Bodhisattva Mahasattvas should completely abandon all concepts and generate the mind of unsurpassed perfect enlightenment, this is what was said. This shows the antidote to the cause of not being able to endure the suffering of samsara. Generating the mind of enlightenment also has three ways: not wanting to generate the mind of enlightenment merely because of being aware of suffering, therefore it was explained in detail, "Completely abandon all concepts." Here there are three situations: being aware of suffering, and all concepts that want to abide on form etc., and being completely exhausted by these sufferings of samsara, so that the mind does not generate the mind of enlightenment. One should generate the mind of enlightenment without being attached to form, this is the same as before. Similarly, it was said not to be attached to dharma, and also not to be attached to non-dharma. Not being attached to dharma, and also not being attached to the selflessness of dharma, not being attached to this, is precisely in order to dispel the universal discrimination of this as if it were the literal meaning, because whatever is abiding, that itself is the reason for not being attached, this was explained in detail. Furthermore, Bodhisattvas should completely give charity in order to benefit all sentient beings, this is what was said. Whatever concept of sentient beings there is, that itself is also without concept, this was explained in detail. This refers to the suffering of sentient beings' wrongdoings.
Tibetan
མི་བཟོད་པའི་རྒྱུའི་གཉེན་པོ་ཡོངས་སུ་སྟོན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་བྱེད་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བྱེད་པ་པོ་ངའོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་རྒྱུ་གང་ལས་སེམས་ཅན་དུ་འདུ་ཤེས་ཏེ་སེམས་ཅན་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་སྐྱོ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅེས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་སྟོན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་གསུང་པ་ཞེས་རྒྱས་པས་ཅི་ཞིག་སྟོན་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཡིད་ཆེས་པས་ཀྱང་བཟོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཡང་དག་པར་གསུང་པའོ། །དེ་སྒྲུབ་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བདེན་པ་གསུང་པའོ། །འདི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱ་བ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པའི་སྒྲུབ་པའོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་སྒྲུབ་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་གསུང་བ་དང་ཡང་དག་པར་གསུང་བ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ཡང་ཡང་དག་པ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་དོན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་གང་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའམ་བསྟན་པ་དེ་ལ་བདེན་པ་ཡང་མེད་བརྫུན་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བདེན་པ་མེད་པ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྫུན་པ་མེད་པ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། མི་ཞིག་མུན་པར་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པས་ལོངས་སྤྱོད་མ་ཚང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་བཟོད་པའི་རྒྱུའི་གཉེན་པོ་ཡོངས་སུ་སྟོན་ཏེ། སུ་ཞིག་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དོན་དུ་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་དེ་ནི་དངོས་པོར་ལྟུང་བས་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟུང་བ་ནི་བདེ་བ་འདོད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་མེད་པའི་ཆེད་དུའོ། །ཚོར་བས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དེ། ཇི་ལྟར་མུན་པར་ཞུགས་པ་ཅི་ནས་བདག་གིས་འགྲོ་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་དེའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་བདེ་བ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་དགའ་ཞིང་གང་དངོས་པོར་མ་ལྷུང་བས་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་མིག་དང་ལྡན་པའི་མི་ནམ་ལངས་ཏེ་ཉི་མ་ཤར་ནས་གཟུགས་སྣ་ཚོ
Chinese
完整地展示了不忍的因的对治，说的是为了所有众生的利益而完全施舍。如果对于那个本身，认为有能作者和作者“我”的众生也不存在，那么从什么因才能认为是众生，并对错误地建立众生产生厌离呢？因此也完全展示了人无我和法无我。 善现，如果详细地说“如来是真实语者”，这显示了什么呢？这是说，即使是对如来真实地相信，也应当安忍。 其中的真实语者，是从世俗谛的体性的角度说的。 建立它的，是从杂染和清净的体性的角度说的真实语。 应当杂染和应当清净，这是真实的建立。 从胜义谛的体性的角度说的是如是性。 建立它的，是从杂染和清净的体性的角度说的如是性和真实语。 在这里，为了完全断除对如实之语的自性的显现执着，如来所现证或开示的法，既没有真实也没有虚假。 没有真实，是因为没有如实之语的自性。 没有虚假，是因为有非如实之语的自性。 善现，比如，一个人进入黑暗，详细地说，这完整地展示了对于受用不圆满的痛苦的不忍之因的对治。 谁为了受用的目的而布施，那是由于堕入实有而布施。 那个堕入是为了希求安乐和没有痛苦。 感觉不会产生出离，就像进入黑暗的人想着我应当如何行走一样，因此只是对欲乐感到欢喜。 谁没有堕入实有而行布施，就像有眼睛的人天亮后太阳升起时看到各种各样的色
English
It fully demonstrates the antidote to the cause of impatience, stating that it is to give completely for the sake of all sentient beings. If that very sentient being who clings to the notion that there is an agent and an actor, "I," does not exist, then from what cause does one conceive of sentient beings and generate aversion to wrongly establishing sentient beings? Thus, it also fully demonstrates the selflessness of persons and the selflessness of phenomena. Subhuti, if it is elaborated that "the Tathagata is a speaker of truth," what does this show? It means that even by truly believing in the Tathagata, one should be patient. In this case, the speaker of truth is spoken from the perspective of the nature of conventional truth. Establishing it, the truth is spoken from the perspective of the nature of defilement and purification. That which should be defiled and that which should be purified, this is the establishment of truth. From the perspective of the nature of ultimate truth, suchness is spoken. Establishing it, suchness and the speaker of truth are spoken from the perspective of the nature of defilement and purification. Here, in order to completely abandon the manifest clinging to the nature of words as they are, the Dharma that the Tathagata has manifestly awakened to or taught has neither truth nor falsehood. There is no truth because there is no nature of words as they are. There is no falsehood because there is a nature of words that are not as they are. Subhuti, for example, a person enters the darkness, which fully demonstrates the antidote to the cause of impatience with the suffering of incomplete enjoyment. Whoever gives alms for the sake of enjoyment gives alms because they have fallen into reality. That falling is for the sake of desiring happiness and the absence of suffering. Feeling does not generate renunciation, just as a person who enters the darkness thinks, "How should I walk?" Therefore, they are only delighted in the pleasure of desire. Whoever gives alms without falling into reality is like a person with eyes who, when the sun rises after dawn, sees various forms.