Tibetan
ད་དོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་རིགས་པ་དང་ལུང་གིས་ཡིན་ཏེ། གང་དག་གནས་པའི་རྒྱུ་ཚོགས་པ་དེ་དག་ནི་གནས་པ་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་གནས་པའི་རྒྱུ་མེ་དང་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ཚང་བར་ཚོགས་པ་བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་བར་མ་ཆད་པར་གནས་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ནོ། །གནས་པ་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ནི་གནས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཚོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་འདིར་འགལ་བར་བསྟན་པས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་མི་མཐུན་པ་ནི་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུན་ཆད་པའོ། །རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ནི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་མི་རིགས་པ་འགལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་ཅེ་ན། བཤད་པ། གནས་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཚེའི་འདུ་བྱེད་བཞག་པའི་དབང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྲོག་གི་དབང་པོ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ལས་ཡོངས་སུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཅན་མེད་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལས་བཟློག་པ་དེ་ནི་གནས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྟོན་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མི་མངའ་བར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གཞན་དུ་ཡིན་ན་ནི་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད། བྲམ་ཟེ་གཅང་སྦྲ་ཅན་གྱིས་མི་ཐོད་ཅན་ཡུན་རིང་དུ་བསྟེན་པས་སྐྱུག་མི་བྲོ་བ་བཞིན་ དུ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཐུགས་བརྩེ་བ་ནི་འབད་པ་མ་བྱས་པར་ཉམས་པ་མེད་དོ། །འབད་པ་ཡང་སྐྱོན་དུ་མ་མཐོང་བར་མི་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ཡང་འདི་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལ་བློ་ལྷག་པར་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བསྒོམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པར་སོང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་པ་ཡང་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཀུན་དགའ་བོ་གང་ཡང་རུང་བས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བསྟན་ཅིང་བསྒོམས་ཏེ་ལན་མང་དུ་བྱས་ན་ནི་འདོད་ན་བསྐལ་པ་འམ་བསྐལ་པ་ལས་ལྷག་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འབྲས་བུ་སྲོག་གི་ལས་ཟད་པ་ཡང་བསྐལ་བ་མི་ཉུང་བར་སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པ་བསགས་ཤིང་གོམས་པ་མཐའ་ཡས་པའི་ཐབས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པའི་འགྲོ་བའི་བླ་མ་ལ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པའི་འབྲས་བུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ན་འབྲས་བུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་འབྲས་བུ་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་ན་ནི་འབྲས་བུ་དང་དེ་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་མ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བྱེ་བྲག་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོན་པ་ལ་ཡང་སྲོག་དེའི་རྒྱུ་གཞན་གྱིས་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ན་དེས་ཇི་ལྟར་འདི་གནས་པ་མེད་པ་ཡིན། དེ་ཀུན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྲོག་ཡུན་རིང་དུ་ཡོད་པར་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པ་དང་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཚེ་རབས་མི་ཉུང་བ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །གང་ཡང་དངོས་སུ་གང་གི་རྒྱུ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དེ་ཡོངས་སུ་རྒྱས་ཤིང་རྐྱེན་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ན་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཡང་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད། གཞན་ཡང་ཆོས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གོམས་པའི་དབང་གིས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་དེའི་གནས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་ བས་ན་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཅན་མེད་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། འདིར་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱིས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཅན་མེད་པའམ། ཅི་གཞན་གྱི་གཟུགས་ཀྱིས་གདུལ་བར་བྱ་བ་ཡང་མེད་པ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཆེ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་བསྟན་པས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྐྱེ་བོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བཞུགས། ཐུགས་རྗེ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་འགྲོ་བའི་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་གཞན་ལ་ཡང་བསྟན་པར་མཛད་དེ། ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་གཟུགས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཅིག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྐྱེ་བོ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་དག་ན་དེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་
Chinese
那么，佛陀世尊为什么不住于涅槃呢？这是有道理和根据的。凡是聚集了住世的因缘，就不会脱离住世。例如，烟等住世的因缘，如火和木等完全聚集一样。佛陀世尊也是具有尽轮回之际无间断住世的因缘。普遍地遍及住世的坏灭，不是住世的因缘本身没有聚集。这在此处显示了矛盾，因此遍及是矛盾的。不相符的法是烟等中断。没有不具足的因缘，是不可能产生结果的，这是矛盾的。那么，理由如何成立呢？ 解释说，不具足住世的因缘，是因为没有成办有情利益的能力，以及远离大悲心，以及没有自在舍弃寿命的行，以及寿命的根完全成熟的业已穷尽，以及没有佛陀所应调伏的有情。与这些相反的就是住世的因缘。对此，导师以不具有阻碍的智慧能力而承诺，因此也不像第一种分别念那样。如果那样，与犀牛等有什么区别呢？就像婆罗门持净瓶者长期侍奉人头者而不感到厌恶一样，因为已经变成了他的自性，所以慈悲是不需要努力也不会衰减的。努力也不会不见到过失而产生。这也不是存在的，因为是功德的自性，为什么对那本身更加专注呢？因此也不像第二种分别念那样。因为修习神足已经达到圆满，所以第三种分别念也是不合道理的。如是说，阿难陀，无论何人，如果修习并串习神足，多次这样做，那么如果想住世一劫或超过一劫也是可以的。果报寿命的业已穷尽，也是因为在不少劫中积累和串习了戒杀，以及无边的方法布施等。
English
So, why did the Buddha, the Bhagavan, not abide in Nirvana? This is reasonable and based on scripture. Those who have gathered the causes for abiding will not depart from abiding. For example, the causes for smoke and the like to abide, such as fire and wood, are fully gathered. The Buddha, the Bhagavan, also has the causes for abiding uninterruptedly as long as samsara exists. What pervades the destruction of abiding is not the gathering of the causes for abiding itself. This shows a contradiction here, so the pervasion is contradictory. The dissimilar dharma is the cessation of smoke and the like. The absence of incomplete causes is contradictory because it is impossible for a result to arise. So, how is the reason established? It is explained that the causes for abiding are incomplete because there is no ability to accomplish the benefit of sentient beings, and because of being separated from great compassion, and because of not having the freedom to abandon the activities of life, and because the karma of the life force being fully ripened is exhausted, and because there are no sentient beings to be tamed by the Buddha. The opposite of these is the cause for abiding. Regarding this, the teacher promised with unobstructed wisdom ability, so it is not like the first conceptual thought either. If that were the case, what would be the difference from a rhinoceros and the like? Just as a Brahmin holding a clean vessel does not feel disgusted by serving a skull-headed person for a long time, because he has become his nature, compassion does not diminish without effort. Effort will not arise without seeing faults. This is also not existent, because it is the nature of merit, why is there more focus on that itself? Therefore, it is not like the second conceptual thought either. Because the practice of the miraculous feet has reached perfection, the third conceptual thought is also unreasonable. It is said, "Ananda, whoever cultivates and familiarizes themselves with the miraculous feet, doing so many times, then if they wish to abide for an eon or more than an eon, it is possible." The exhaustion of the karma of the fruition of life is also because in many eons, they have accumulated and familiarized themselves with abandoning killing, and limitless methods of giving, etc.
Chinese
具有布施等波罗蜜多的众生上师不存在。如果殊胜的因产生殊胜的果，不殊胜的因产生不殊胜的果，这才是因果之法。不是这样的，如果殊胜的因和不殊胜的因不能产生那样的果，那就不是果和产生果的因素，因为不依赖于它的差别。对于导师来说，如果不存在其他杀生等无罪的生命之因，那他怎么会没有住处呢？如果说所有这些的果就是遍知，那也不对，因为实际上已经显示了长寿。已经显示了断除杀生和布施波罗蜜多的果报是无数世。同样，如果直接显示了什么是因，那么当它完全发展并且因缘临近时，它就会产生那个果。如果它也变成了其他事物的因，那又有什么过错呢？此外，仅仅通过习惯于那种法本身，就可以成就一切相智，而福德资粮则会成为它的特殊住所，
English
There is no existence for the guru of beings who possesses the perfections such as generosity. If a superior cause results in a superior effect, and a non-superior cause results in a non-superior effect, this is the law of cause and effect. It is not like that; if a superior cause and a non-superior cause do not result in such an effect, then it is not the effect and the cause that produces it, because it does not depend on its distinctions. For the teacher, if there are no other countless causes of life, such as abstaining from killing, how can he not have a dwelling? If it is said that the result of all these is omniscience, that is also not correct, because it has actually been shown that life is long. It has been shown that the result of abandoning killing and the perfection of giving is not a small number of lifetimes. Similarly, if what is directly shown to be the cause of something, then when it is fully developed and the conditions are close, it will produce that. If it also becomes the cause of other things, what fault is there then? Furthermore, merely by being accustomed to that very dharma, omniscience will be attained, and the accumulation of merit will become its special abode,