Tibetan
འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བདུན་བརྒྱ་པ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ། སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤྲཱི་ལ། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བདུན་བརྒྱ་པ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ། སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤྲཱི་ལ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱཪྻ་སཔྟ་ཤ་ཏི་ཀཱ་པྲཛྙཱ་པཱ་ར་མི་ཏ་ཊཱི་ཀཱ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བདུན་བརྒྱ་པ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ། བམ་པོ་དང་པོ། ཀུན་ཏུ་གཟིགས་ཕྱག་ན་ཨུཏྤལ་ སྔོན་པོ་དྲི་མ་མེད་པ་བསྣམས་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། ལམ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་འདི་བརྩམས་ཏེ། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་བདག་གིས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ན་མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྡུད་པ་པོས་བྱས་པའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེའི་དོན་མཐའ་དག་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ལས་ལུང་ནོད་པ་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་པའོ། །འདིས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞལ་གྱི་པད་མོ་ནས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་པར་བསྟན་ཏོ། །ཐོས་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རྗེས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་གྱི། རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་འདི་ལྟ་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་གཏོགས་པར་གཞན་གྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་མཐུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གཅིག་ན་སྟེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ལྟ་བུ་དམིགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་རེས་འགའ་ཞིག་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་རྙེད་པར་དཀའ་བར་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ན་དུས་གཅིག་ན་བདག་གིས་ཐོས་ཀྱི། གཞན་དུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་གཞན་དང་གཞན་ངས་ཐོས་སོ་ཞེས་ཟུར་གྱིས་བདག་ཉིད་མང་དུ་ཐོས་པ་ཡིན་པར་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱི་ཚུལ་བཞིན་དུ་བརྗོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་ཐོང་ཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཅེས་བྱ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དབང་གིས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་མདོ་སྡེའི་དོན་མཐའ་དག་སྣང་བ་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཐུན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྨི་ལམ་ན་ལྷའི་དབང་གིས་དུས་ཐུང་ངུར་ཡང་ལོ་བརྒྱ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་བཞིན་ནོ།
Chinese
圣妙吉祥真实名经广释。 导师莲花戒。 圣妙吉祥真实名经广释。 导师莲花戒。 印度语：Āryasaptaśatīkāprajñāpāramitāṭīkā。 藏语：圣妙吉祥真实名经广释。第一品。 恒常顶礼眼观一切，手持无垢青莲者。 为了如来之自性，以及误入歧途者而造此论，为了如实揭示其自性。 无论我如何所见，亦应如是观如来。若行般若波罗蜜多，速证无上正等觉。 “如是”等语，乃结集者所说，总摄经部一切义理而宣说。 “我”者，谓从自身领受传承，非由他人。 此乃显示亲从薄伽梵之莲口所闻。 “闻”者，乃耳识之随觉，非证悟，因如是之法，除如来外，余者无有通达之力。 “一时”者，谓仅于一时，因于一切时，如是之珍贵经部，不可能成所缘。 此乃显示其为偶有，故显示此法难得。 又或“一时我闻”，余时则闻其他法类，如是旁敲侧击，如医王具悲悯心般宣说自为多闻。 有说“一时”者，谓刹那顷亦名一时，以薄伽梵之加持，结集者能于一刹那间，现见经部一切义理，与耳识相符之意识生起，如梦中由天神加持，于短暂时间亦能缘及百年等事。
English
The Extensive Explanation of the Seven Hundred Prajñāpāramitā, the Noble One. Teacher Kamalaśrīla. The Extensive Explanation of the Seven Hundred Prajñāpāramitā, the Noble One. Teacher Kamalaśrīla. In Sanskrit: Āryasaptaśatīkāprajñāpāramitāṭīkā. In Tibetan: The Extensive Explanation of the Seven Hundred Prajñāpāramitā, the Noble One. First Chapter. I constantly prostrate to the one who sees all, who holds the immaculate blue lotus in hand. This is composed for the sake of the self-nature of the Tathāgata and those who have gone astray on the path, in order to reveal its self-nature without inversion. However I have seen, one should view the Tathāgata in that way. If one practices the Prajñāpāramitā, one will quickly awaken to unsurpassed, perfectly complete enlightenment. "Thus," and so on, are the words spoken by the compiler, summarizing and explaining all the meanings of the sūtras. "I" means that I received the transmission from myself, not from others. This shows that it was heard directly from the lotus mouth of the Blessed One. "Heard" means experiencing through ear consciousness, not realization, because no one other than the Tathāgata has the power to comprehend such a Dharma. "At one time" means at one time, because it is impossible to focus on such a precious sūtra at all times. This shows that it is occasional, thus showing that it is difficult to find. Or, "At one time I heard," and at other times I heard other kinds of Dharma, thus indirectly stating that one has heard a lot, like the compassionate king of medicine. Some say that "at one time" means that a moment is called one time, because by the power of the Blessed One, the compiler can perceive all the meanings of the sūtras in one moment, and a mind consciousness with a form consistent with ear consciousness arises, just as in a dream, by the power of the gods, one can focus on hundreds of years even in a short time.
Tibetan
།ད་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མདོ་སྡུད་པར་མཛད་པས་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་གཞན་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་ཕྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་མཛད་པ་ན་བར་སྐབས་སུ་དུས་ཀུན་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་མི་སྲིད་པ་དང༌། གལ་ཏེ་ན་ལུང་དུ་མ་བསྟན་ པའི་ཡུལ་གཞན་ལ་སེམས་དམིགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཕྱིས་མདོ་སྡེ་མཐའ་དག་སྡུད་པ་འགལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབང་གིས་དོན་ཀུན་རྫོགས་པར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཡང་ཆོས་ཉན་པའི་བདུད་རྩིའི་རོས་ངོམས་པ་མེད་དོ། །གདུལ་བྱའི་ཚོགས་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། ཡོངས་སུ་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་ནི་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དག་འདའ་བར་བྱའོ། །ཕྱོགས་བཅུར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཇི་སྲིད་མ་ལུས་པ་དག་གི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་མེ་ཏོག་ཐམས་ཅད་དང༌། བཀོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་པར་བགྱིའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་གང་འཆད་པ་དང༌། སྟོན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་འཚལ་བར་བགྱིའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྐལ་བ་མེད་པས་ན་དེ་ལྟ་བུ་ངེས་པར་འཛིན་པར་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ཐ་མ་འདི་དང་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དང་སྦྱར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །བདུད་བཞི་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རམ། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །བཞུགས་པ་ནི་འདུག་པའོ། །ཡང་ན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གདུལ་བྱའི་ཡིད་འཕྲོག་ཅིང་འཛུད་པའོ། །གཞན་གྱི་ཚེ་ན་ནི། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་དང༌། ཡངས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པ་གཞན་དུ་བཞུགས་པ་ཡོད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གང་གིས་གཞན་གྱི་དོན་མཛད་པ་འདི་རང་གི་དོན་ལྷུར་མཛད་པ་བཞིན་ཡུལ་གཅིག་ལ་ཆགས་ཏེ་བཞུགས་ཤེ་ན། ཡུལ་དེ་ཡང་དེའི་ཕྱིར་མཆོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མདོ་སྡུད་པས་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །མཉན་དུ་ཡོད་པ་དེ་ཡངས་ཕྱོགས་མང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གཞོན་ནུ་མ་དང་འདྲེས་པའི་ཚལ་གྱི་ནང་དུ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ཁྱིམ་བདག་གིས་ཉོས་པའི་ཀུན་དགའ་ར་བན་སྟེ། ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མདོ་སྡུད་པས་དེ་དག་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་
Chinese
因此，为了汇集经部，为了利益其他应化度的众生，后来示教佛法时，中间不可能时时处于等持状态。如果未在纳隆指示的其他地方专注于心，后来汇集所有经部也不会有矛盾，因为如来凭借其力量，能使一切意义圆满显现的智慧如是生起。这对于听法的甘露之味是不会厌足的。如果其余的应化度众生群体不会这样变化，那又如何呢？完全清净的菩萨众是会如此变化的。如是说，一刹那间，应超越东方不可说不可说的世界。十方也同样类推，以所有未尽的世界中的如来，用所有的鲜花和陈设来供养。世尊佛陀们所宣说和开示的一切，我都了知。这样说道。对于其余的众生来说，不会变化，因为没有特殊的福分，所以无法确定地把握。或者，应该将“在舍卫城居住”这句话的最后与“一时”结合起来理解。因为降伏了四魔，或者因为具有自在等功德，所以是世尊。居住就是安住。或者，是吸引和引导各种应化度的众生。在其他情况下，王舍城和广严城等地方也有居住的情况。为什么为了利益他人而行事的人，像专注于自己的利益一样，执着于一个地方而居住呢？经部暗示说，那个地方也因此值得供养。舍卫城是因为广阔而有很多方面，所以提到了国王胜利者。在与少女混合的园林中，是给孤独长者购买的祇陀林。经部所示的地域划分等，是为了与世间相符，因为世间的人们是这样的。
English
Therefore, in order to compile the Sutras, and for the benefit of other beings to be tamed, later when teaching the Dharma, it is impossible to always be in a state of Samadhi in the interim. If the mind is focused on other places not indicated in Nalung, it will not be contradictory to compile all the Sutras later, because the Tathagata, by his power, can cause the wisdom that makes all meanings appear perfectly to arise in that way. This is never enough for the taste of the nectar of listening to the Dharma. If the remaining groups of beings to be tamed do not change in this way, how could it be? The assembly of completely pure Bodhisattvas will change in this way. It is said that in a single moment, one should pass beyond countless inexpressible world realms of the eastern direction. Similarly, apply this to the ten directions, and offer flowers and all arrangements to the Tathagatas in all the worlds without exception. I know all that the Buddhas, the Bhagavat, speak and teach. Thus he spoke. For the rest, there is no change, because there is no special merit, so they cannot grasp it with certainty. Alternatively, the last phrase "residing in Shravasti" should be understood in conjunction with "at one time." Because he has conquered the four Maras, or because he possesses qualities such as freedom, he is the Bhagavan. Residing means abiding. Or, it attracts and guides various beings to be tamed. In other cases, there are residences in places such as Rajagriha and Vaishali. Why does one who acts for the benefit of others, like one who focuses on his own benefit, cling to one place and reside? The Sutra implies that that place is also worthy of offering. Shravasti is mentioned as the victorious king because it is vast and has many aspects. In the grove mixed with young women, it is the Jeta Grove purchased by Anathapindika. The division of regions and so on shown by the Sutra is to conform to the world, because worldly people are like this.
Tibetan
རྩོད་པར་གྱུར་ན་བརྡ་ཕྲད་པར་འདོད་པ་དག་གིས་ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་བརྗོད་པས་ཤགས་འགྱེད་པ་རྣམས་བརྡ་སྤྲོད་པར་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་བར་བལྟ་བར་བྱ་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་བདག་ཉིད་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་སྟེ། བདུད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དབྱེར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དགོས་པ་གཅིག་ལ་གནས་པ་ལ་བརྟན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཕྱིས་བཀའ་སྩལ། ཇི་ཙམ་དུ་བུ་ཐུ་བོར་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི་དང་པོར་སྨོས་པའི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ནི་རྟག་པའི་ཕྱིར་དང་པོར་བཤད་དོ་གཞན་དག་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འདུག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱིས་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ནི་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་རིན་པོ་ཆེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཉན་པར་བྱེད་པས་ན་འདི་ལྟར་དགེ་བ་དག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དཔག་ཏུ་མེད་པར་གཤེགས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་བྱ་བ་བྱས་པ་དག་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ལ་བསམ་པ་བྱས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །གཞན་གྱི་དོན་ལ་བསམ་པ་བརྟན་པས་དེ་དག་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཡིན་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་གོ་བགོས་པས་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་དག་གི་ཐེག་པ་འཆད་པའི་ཕྱིར་འདུས་པ་མང་ངོ༌། །འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ནི་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་མང་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ལ་གཟིགས་ནས་ཉི་མ་འཆར་བ་ལ་ཡང་མ་བསྡད་པར་ཤིན་ཏུ་བཞེད་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་སུ་གཤེགས་སོ། །སྐྱ་རེང་ནི་སྣང་བའོ། །དེ་ཤར་བ་ནི་བྱུང་བའོ། །དེ་ཉིད་དུས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གང་གིས་འདི་ད་ལྟར་ཚེ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ནི་ཐ་སྙད་པའི་དུས་ཡིན་གྱི་གཟེགས་ཟན་པས་བཏགས་པའི་དུས་རྟག་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་གི་ངོ་བོ་དེ་ནི་སྔ་དྲོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་མི་འཐད་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །རང་གི་གནས་ནས་བྱུང་སྟེ་ཕྱོགས་གང་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕོ་བྲང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནང་དུ་ ཡང་དག་འཇོག་པའི་ཁང་བ་དེར་སོང་ནས་ཕྱིན་པ་དང༌། ཕོ་བྲང་གི་སྒོའི་ཕྱི་རོལ་ན་འདུག་གོ །ཡང་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་གི་གནས་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ནས་ལངས་ཏེ། ལམ་གང་ནས་
Chinese
如果发生争论，那些想要使用术语的人，通过陈述地点等差别来进行辩论的人，就像是在进行语法教学一样。 “与比丘的大僧团一起安住”这句话中的“比丘的大僧团”，应被视为已断除烦恼的障碍，并且因为具有伟大的功德。因此称为僧团，因为恶魔等外道无法区分，并且因为安住于同一目的而变得坚定。为什么菩萨摩诃萨们后来才被提及？既然那些成为长子的人应该首先被提及。比丘的僧团是常住的，所以首先被讲述，而其他则不是一直都在，所以后来才被指出。例如，那些菩萨听闻甚深珍贵的无量经藏，因此这些善行会前往无量世界，而那些做声闻行的人则不是这样。因为思维菩提，所以是菩萨。因为坚定地思维他人的利益，所以他们被认为是伟大的勇士。因此，据说因为将自己和他人的利益分开，所以是披上了伟大的盔甲。为了宣说他们的乘，聚集了很多人。圣者妙吉祥菩萨看到会产生许多利益和安乐，甚至没有等到太阳升起，就非常渴望地前往如来的住所。 曙光是显现。它的升起是出现。那就是时间。为什么用什么来称呼这个为现在的时间呢？因为它是名言的对境。因此，那是名言的时间，而不是胜论派所安立的常时，因为一个事物的体性不应有早晨等的差别。从自己的住所出来，前往任何方向的世尊如来的宫殿，也就是世尊如来安住其中的房间，到达后，就站在宫殿的门外。或者，菩萨从自己的果位住所起身，从哪条道路
English
If a dispute arises, those who wish to use terms, those who debate by stating differences such as location, appear to be teaching grammar. In the phrase "abiding together with the great Sangha of monks," the "great Sangha of monks" should be regarded as having abandoned the obscurations of afflictions, and because of possessing great qualities. Therefore, it is called Sangha, because it cannot be distinguished by opponents such as demons, and because it has become steadfast by abiding in the same purpose. Why are the Bodhisattva Mahasattvas mentioned later? Since those who have become the eldest sons should be mentioned first. The Sangha of monks is permanent, so it is mentioned first, while others are not always present, so it is pointed out later. For example, those Bodhisattvas listen to the profound and precious immeasurable Sutras, so these merits go to immeasurable realms, but those who practice as Hearers are not like that. Because of contemplating Bodhi, they are Bodhisattvas. Because of steadfastly contemplating the benefit of others, they are regarded as great heroes. Therefore, it is said that because they separate their own benefit from the benefit of others, they are clad in great armor. In order to proclaim their vehicle, many people gathered. The noble Manjushri Bodhisattva, seeing that many benefits and happiness would arise, and without even waiting for the sun to rise, very eagerly went to the abode of the Tathagata. Dawn is appearance. Its rising is emergence. That is time. Why is this called the present time by what? Because it is the object of designation. Therefore, that is the time of designation, not the permanent time established by the Vaisheshikas, because the nature of one thing should not have differences such as morning. Having come from his own abode, he went to the palace of the Bhagavan Tathagata in whatever direction, that is, the room in which the Bhagavan Tathagata abides, and having arrived, he stood outside the door of the palace. Or, the Bodhisattva arose from his own abode of fruition, from which path