Tibetan
བར་མེད་པ་ཙམ་ལ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བརྟགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་བར་རྣམ་པར་འཇོག་ཅིང་སྟོང་པ་དང༌། བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་བགྱིད་པ་མ་ལགས་པ། མི་འབྱེད་པར་བགྱིད་པ་མ་ལགས་པ་ཞེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་སུ་བགྱིད་པ་མ་ལགས་པ་མི་གཉིས་པར་བགྱིད་པ་མ་ལགས་པ་ནི་གཉིས་ལས་དཔེན་པའི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གིས་ཡོན་ཏན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་དེ་དག་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་མཐའི་འདམ་དུ་གཞན་དག་འབྱིང་བ་དེ་བས་ན་དེ་ཡང་རྩ་བ་ནས་འདོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདིའི་ཡོན་ཏན་དུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་ཞེ་ན་འཇམ་དཔལ་གཡོ་བ་མེད་པ་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་བར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། གང་གིས་དེ་དག་ནི་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པ་དང་སྤང་བ་ལ་གཡོ་བ་མེད་པ་དེ་དག་ཉིད་རང་གི་ངང་གིས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རྒྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྐྱོན་གྱི་དྲ་བ་མཐའ་དག་ཤིན་ཏུ་རིང་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལྟ་བུར་གནས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྩོན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གང་དག་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་མི་གཉེར་ཞིང་འདོད་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉི་ཚེ་གང་ལ་གནས་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དང་བཅས་ཏེ་བལྟ་བ་དང༌། དེ་དག་གི་མཚན་བརྗོད་པ་ཡང་ཤེས་པ་དང༌། མཆོད་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་བྱེད་པ་དང༌། དེ་དག་གིས་ཆོས་བསྟན་པ་ཡང་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དང༌། མཆོག་དེ་དག་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དེ་དག་གིས་འདི་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འཇམ་དཔལ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སློབ་པར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།། །།འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བདུན་བརྒྱ་པ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་བམ་པོ་དྲུག་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སློབ་པར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཐབས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཆོལ་བ་དང༌། དེའི་ཐབས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་བསྒྲུབ་པས་སོ། །འདི་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་མེད་པར་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་
Chinese
所謂“僅僅是無間”是指，這僅僅是安立為考察，並且成立空性以及無作用，並非是分別，不是不分別，因為一切法自性清淨的緣故。不是二取，不是不二取，因為在任何時候都安住於二者之外，因此排除了他們對功德的妄加增益。為了從根本上拔除那些沉溺於詆毀功德之邊見泥潭中的人。據說，這應當被理解為此般若波羅蜜多的功德。什麼呢？即文殊師利所說的從“無動搖”到“無事物”之間。如此宣說道： 由於他們是所有被考察的事物皆無自性的本質，並且對於生起和捨棄一切功德和過患都無動搖，他們自身本性就具備一切功德，並且由於遠離一切過患之網，因此被稱為具有功德。因此，精勤於如此安住的般若波羅蜜多是成佛之直接因。那麼，那些不追求菩提，並非大欲的菩薩們，安住於何種三摩地，能夠看見包括佛土在內的一切佛陀薄伽梵，並且知曉稱念他們的名號，也能夠做無上的供養，也能夠領悟他們所宣說的法，並且僅僅追求這些殊勝之處，他們應當修學什麼呢？因此，文殊師利也宣說了“菩薩摩訶薩想要修學菩薩的三摩地”等等。《聖妙吉祥真實名經》七百頌廣釋第六卷。所謂“想要修學菩薩的三摩地”是指尋求完全了知其方便，以及成辦完全了知其方便。所謂“若不精進則不能成就”，是指簡略的。
English
That which is called "merely without interval" means that this is merely established as investigation, and establishes emptiness and non-action, and is not discrimination, not non-discrimination, because all dharmas are naturally pure. Not dualistic, not non-dualistic, because at all times they abide outside of duality, therefore eliminating their superimposition of qualities. In order to uproot those who are drowning in the mire of the extreme of denigrating those qualities. It is said that this should be understood as the quality of this Prajnaparamita. What is it? That is, what Manjushri said from "immovable" to "no thing." Thus it is declared: Because they are the essence of all investigated things being without essence, and are unwavering in generating and abandoning all qualities and faults, they themselves are inherently endowed with all qualities, and because they are far removed from the net of all faults, they are called endowed with qualities. Therefore, diligence in the Prajnaparamita that abides in such a way is the direct cause of becoming a Buddha. Then, what kind of samadhi do those Bodhisattvas who do not seek enlightenment and are not of great desire abide in, so that they can see all the Buddhas, Bhagavat, including the Buddha-fields, and also know how to recite their names, and also make unsurpassed offerings, and also comprehend the Dharma they teach, and only seek these excellent places, what should they study? Therefore, Manjushri also declared "Bodhisattva Mahasattva who wants to study the samadhi of the Bodhisattva" and so on. The sixth volume of the extensive commentary on the Seven Hundred Prajnaparamita Sutra. The so-called "wanting to study the samadhi of the Bodhisattva" refers to seeking to fully know its means, and accomplishing the full knowledge of its means. The so-called "if you do not strive diligently, you will not achieve it" refers to the brief.
Tibetan
དོན་ཡིན་ནོ། །མི་བསླབ་པའི་ཚུལ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པས་སོ། །དེ་བས་ན་མི་དམིགས་པར་སྦྱོར་བ་ཁོ་ན་འདིར་ཐབས་ཡིན་ཏེ། རང་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་རང་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ། འདི་ལྟར་དྲིས་པའི་ཡུལ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པར་འདིས་མཐོང་ཞིང་དམིགས་པ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །ལན་ནི་འཇམ་དཔལ་མ་སྐྱེས་མ་ འགགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གནས་པ་དང་འཇིག་པ་དེ་གཉིས་ཞི་ཞིང་བྲལ་བ་གང་གི་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བའོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཇམ་དཔལ་མ་སྐྱེས་པའོ། །མི་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུན་གྱིས་སྐྱེ་ཞིང་འབྱུང་བ་དང་བྲལ་བས་མི་འབྱུང་བ་སྟེ་རྒྱུན་ཆད་པའོ། །དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་འབྱུང་བ་མེད་པའོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་མི་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཉིད་དེ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་རྩོལ་བ་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་ལ་ཕན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཞུགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བས་ན་མི་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མ་འགགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་མི་འབྱུང་བ་མེད་པ་གཉིས་གོ་རིམས་བསྣོར་ནས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་གྱི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་བདག་གི་ཆེད་དང་གཞན་གྱི་ཆེད་དུ་རྩོལ་བ་བྱ་བ་མེད་པས་བྱ་བ་མེད་པའོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་མི་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཀུན་ནས་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། མི་འབྱུང་བ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་ལ་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ། །མཇུག་སྡུད་པ་ནི་དེ་བས་ན་འཇམ་དཔལ་གཏན་ཚིགས་དེའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ
Chinese
是这个意思。所谓“不学之理”，如前一样，是由于三轮完全清净的缘故。因此，不执著的结合才是这里的方法，因为自己也是不执著的自性。那么，如果自己也是不执著的自性，那为什么叫做般若波罗蜜多呢？像这样提问的对象，是因为他看见并执著于彼岸，所以才这样说。因此，世尊才提问“为了什么而称此为…”等等。回答是“文殊，因为不生不灭”。对此进行辨别是这样的：所谓“从本以来寂静之性”，是指安住和坏灭这二者寂静且分离，那是什么的呢？那就是从本以来寂静的。它的实物就是那个本身。因此，因为从本以来寂静之性，文殊才是不生的。所谓“无不出现之性”，是指因为远离了恒常的生起和出现，所以是不出现，也就是断绝。那在什么上不存在呢？那就是无不出现。它的实物就是无不出现之性，也就是为了在轮回存在期间，不需勤作就能利益世间而安住的最终之语。因此，因为无不出现之性，所以是不灭的。将从本以来寂静和无不出现二者顺序颠倒过来进行辨别，就是“因为无作为之性，以及无事物之性之间”等等。对此，为了自己和他人的缘故而勤作是没有的，所以是无作为。它的实物就是那个本身。因此，是无不出现。对此，一切遍计所执的事物都不存在，所以是无事物。它的实物就是那个本身。因此，是从本以来寂静的。这样，所谓“什么事物不存在”，那是因为它被一切遍计所执的事物完全分开的缘故。所谓“那是般若波罗蜜多”，这仅仅是象征而已，对于什么是不出现也应当观察。结尾是，因此，文殊，因为那个理由，般若波罗蜜多
English
That is the meaning. The so-called "way of not learning" is, as before, because the three circles are completely pure. Therefore, only the union without attachment is the method here, because oneself is also the nature of non-attachment. Then, if oneself is also the nature of non-attachment, why is it called Prajñāpāramitā? The object of asking like this is because he sees and clings to the other shore, so it is said like that. Therefore, the Blessed One asked, "For what reason is this called...?" etc. The answer is, "Manjushri, because it is unborn and unceasing." Differentiating this is like this: The so-called "nature of peace from the beginning" refers to the stillness and separation of abiding and destruction, which belongs to what? That is peace from the beginning. Its substance is that itself. Therefore, because of the nature of peace from the beginning, Manjushri is unborn. The so-called "nature of non-arising" means that because it is separated from constant arising and appearing, it is non-arising, that is, cessation. Where does it not exist? That is non-arising. Its substance is the nature of non-arising, that is, the final word of abiding in order to benefit the world without effort as long as samsara exists. Therefore, because of the nature of non-arising, it is unceasing. Reversing the order of peace from the beginning and non-arising to differentiate is "because of the nature of non-action, and between the nature of non-things," etc. For this, there is no effort for the sake of oneself and others, so it is non-action. Its substance is that itself. Therefore, it is non-arising. For this, all imputed things do not exist, so it is non-things. Its substance is that itself. Therefore, it is peace from the beginning. Thus, the so-called "what things do not exist" is because it is completely separated by all imputed things. The so-called "that is Prajñāpāramitā" is only a symbol, and one should also observe what is non-arising. The conclusion is, therefore, Manjushri, because of that reason, Prajñāpāramitā