English
If one meditates on the selflessness of the individual, how could afflictions not be exhausted? The answer to this is that not diminishing is not diminished by gradually abandoning the great and so on. By abandoning everything from the smallest of the small, one will also not completely diminish. Because there is no complete exhaustion in this, it is not diminishing, and the aggregates and desires, etc., are also inexhaustible. Because those that are distinguished by the aspects of the aggregates, etc., and the grasped and the grasper are non-existent. Thus, the view of the aggregates enters in the form of self and what belongs to self. Desire, hatred, and ignorance, etc., enter in the form of attachment to pleasant and unpleasant objects, etc., so it is said with this understanding. Then, in these aspects, ordinary beings, etc., have not moved from the aggregates, and they are only inexhaustible in terms of desire, etc., because they will not be exhausted, and they will not be completely exhausted, so what is superior to them, and why is it taught to the Bodhisattvas in this way? No, because they are not accustomed to the selflessness of phenomena, so they do not realize Suchness. Those steadfast individuals have meditated on the selflessness of phenomena many times with many methods for a long time, so they have the realization of Suchness. Therefore, it is reasonable to teach in this way in terms of that itself. Those great beings think that all phenomena have no own-being, and sentient beings manifestly cling to things as real, so they think with great compassion. Therefore, they remain in existence for a long time with minds controlled by great compassion, for the sake of benefiting all beings in samsara, so it is said, "Those who have not transcended samsara," because they do not abide in the realm of nirvana without remainder. They do not belong to the number of samsara, because although they are born in the ocean of samsara, they are not defiled by its impurities like a lotus. They have shown that they themselves do not abide in samsara and nirvana. It is said, "Those who have also not departed from the path,"
Tibetan
བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ལམ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་གྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱང་མི་སྐྱེད་པ་ནི་དེའི་མཚན་མ་ཡིན་པ་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གིས་ནི་བསྟན་མ་ཐག་པའི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པའི་ཐབས་གསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་བསྟན་པ་འདིའི་དོན་འཚལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ཡིན་ནོ། །འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། དེ་སྐད་དུ་འཆད་པ་ནི་རང་དགའ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་ལ། འཇམ་དཔལ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཚིག་དེ་ནི་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། གང་ཞིག་སྲིད་པར་འཁོར་ཡང་སྲིད་པའི་སྐྱོན་དང་བྲལ། །སྟོང་པ་སྨྲ་ཡང་ལས་དང་འབྲས་བུ་གཏོང་མི་བྱེད། །ཤེས་པས་འདོད་པ་བསྲེགས་ཀྱང་གང་དག་ཐུགས་རྗེས་བརླན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྔགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མོས་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་དཀོན་ན་ཅི་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་ཡོད་དམ་སྙམ་བསམས་ནས་བཙུན་པ་འོང་སྲུངས་ཆེན་པོས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་མཆིས་པའི་དུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །གང་ལ་ལ་ཆོས་འདུལ་བ་ཟབ་མོ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་མཐོ་བའི་སྐས་འོག་ནས་བཙུགས་པར་གྱུར་པའི་མདོ་སྡེའི་དབང་པོའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལ་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་བྱའོ། །འདི་ལ་ཉན་པ་ནི་ཚིག་དང་དོན་བཤད་པ་ལ་གང་གིས་གུས་པས་རྣ་བ་གཏོད་པའོ། །མོས་པ་ནི་གང་ཞིག་གིས་ཐོས་ནས་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ཀྱང་འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་འཛིན་པའོ། །ཀུན་འཚལ་བ་ནི་གང་ཞིག་རིགས་པས་དེའི་དོན་གཏན་ལ་ཕེབས་པའོ། །རབ་ཏུ་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་ནི་གང་ཞིག་གིས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པས་བསྒོམ་ པའོ། །ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་གོ་རིམས་ནི་གསལ་ལོ། །ཡང་ན་མོས་པ་ནི་གང་ཞིག་གིས་ཐོས་ནས་དད་པ་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ཀྱི་དོན་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པའོ། །ཀུན་འཚལ་བ་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གང་སྒོམ་པར་བྱེད་པའོ། །རབ་ཏུ་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་ནི་བླ་མ་ལ་གུས་ཤིང་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་གླེགས་བམ་དུ་བཞུགས་པ་ཡང་ཀློག་པ་དང༌། འཆང་བ་དང༌། མཆོད་ཅིང་ཤིན་ཏུ་འཛིན་པའོ། །དེ་དག་ནི་འཁོར་འདི་ཉིད་ན་ག
Chinese
事业是，因为所有诸法都显现为无自性，而成为具有大悲心的道的自性。不生起道的概念，是因为不对其特征进行执着。他们已经阐明了不滞留于轮回和涅槃的方法。他们将会寻求此教义的意义，这是直到“一切方式和殊胜”之间的内容。如果有人怀疑这并非世尊的意旨，而如此宣说只是自作主张，文殊菩萨会说：“善哉！善哉！”意思是你的话语说得很好。正如所说：“何者于有轮转亦离有之过，虽说空性亦不舍弃业与果，以智燃欲然其心怀慈悲。”等等赞颂之语。如果成为殊胜士夫信解之器都如此稀有，那么心想未来时是否会有呢？于是尊者昂松大德请问：“世尊不住世时”等等。所谓“对于此甚深之法与律”，是指从增上生的阶梯下建立起来的经部自在王大王。“对于此甚深般若波罗蜜多”，是指义的体性。所谓“听闻此”，是指以恭敬心倾听讲述词句和意义。“信解”是指听闻后随信而行，并确信“这确实是如此”。所谓“寻求”，是指以理智确定其意义。所谓“将完全执持”，是指确定之后，通过如实修持而禅修。听闻等等的次第是清楚的。或者，“信解”是指听闻后，了知信心和智慧二者的意义确实是如此。“寻求”是指如实修持其意义。“将完全执持”是指恭敬上师，并且阅读、持诵、供养和精勤执持这部法与律的经卷。他们就在此眷属中。
English
The activity is because all dharmas appear as devoid of inherent existence, and it becomes the nature of the path endowed with great compassion. Not generating the concept of the path is because one does not cling to its characteristics. They have clarified the method of not dwelling in samsara and nirvana. They will seek the meaning of this teaching, which is up to the content between "all ways and supreme." If someone doubts that this is not the intention of the Bhagavan, and that speaking in this way is merely self-assertion, Manjushri will say, "Well done! Well done!" meaning that your words are well spoken. As it is said, "Whoever revolves in existence is also free from the faults of existence, although speaking of emptiness, they do not abandon karma and its results, burning desire with wisdom, yet their hearts are moistened with compassion." And so forth, praises were spoken. If becoming a vessel of faith for superior individuals is so rare, then thinking, will there be any in the future? Then the Venerable Ongsung the Great asked, "When the Bhagavan does not remain in the world," and so forth. The phrase "regarding this profound Dharma and Discipline" refers to the great king, the king of sutras, established from the bottom of the ladder of higher realms. "Regarding this profound Prajnaparamita" refers to the essence of meaning. "Listening to this" means respectfully turning one's ear to the explanation of words and meaning. "Faith" means that after hearing, one follows with faith and also ascertains that "this is indeed so." "Seeking" means that one establishes its meaning through reasoning. "Will completely hold" means that after establishing it, one meditates by practicing it truthfully. The order of listening and so forth is clear. Alternatively, "faith" means that after hearing, one understands that the meaning of both faith and wisdom is indeed so. "Seeking" means that one meditates on the meaning as it is. "Will completely hold" means respecting the lama and also reading, reciting, offering, and diligently holding this scripture of Dharma and Discipline. They are in this retinue.