Tibetan
་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མ་མཆིས་ཏེ། འདི་ལ་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོར་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་གཉིས་སུ་དབྱེར་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་གཉིས་སུ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཉིས་སུ་བྱར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པའོ། །ཡང་དོན་འདི་ཉིད་གཏན་ཚིགས་དང༌། གཏན་ཚིགས་ཅན་གྱི་དངོས་པོས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་གང་གི་སླད་དུ་འདི་གཉིས་སུ་མ་མཆིས་ཏེ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མ་མཆིས་པའི་གཏན་ཚིགས་དེའི་སླད་དུ་འདི་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་ཏེ། གཉིས་མཆིས་ན་ནི་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་མི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་སླད་དུ་འདི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་ལགས་པ་དེའི་སླད་དུ་འདི་ནི་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པའི་དབྱིངས་ཏེ། བརྟགས་པའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡོད་ན་ནི་བསམ་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་སླད་དུ་འདི་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པའི་དབྱིངས་ལགས་པ་དེའི་སླད་དུ་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཤིན་ཏུ་དཀར་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རིགས་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ལ། དེའི་སྒྲོ་འདོགས་པར་འཕྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་སླད་དུ་འདི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལགས་པ་དེའི་སླད་དུ་འདི་ནི་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་མ་མཆིས་པའི་དབྱིངས་སོ། །ཉོན་མོངས་ པ་ཅན་གྱི་ཆོས་ཀུན་དུ་འབྱུང་ན་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རིགས་ཡིན་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་ཉིད་རྣམ་པར་མ་དག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་སླད་དུ་འདི་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་མ་མཆིས་པའི་དབྱིངས་ལགས་པ་དེའི་སླད་དུ་འདི་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་ཏེ། གལ་ཏེ་འདི་རྒྱུད་གཞན་ལ་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་མ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ་འདི་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་མེད་པའི་རིགས་སུ་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་དོན་ཉིད་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟ་བུའོ། །གང་གི་སླད་དུ་འདི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་ལགས་པ་དེའི་སླད་དུ་འདི་ནི་བདག་གི་དབྱིངས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་བྱིས་པའི་རྒྱུད་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱང་རྒྱུད་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་ཏེ། བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་སླད་དུ་འདི་བདག་གི་དབྱིངས་
Chinese
一切皆非二元，因此，此中不存在二元的实体划分，故为非二元。此之差别在于不可分为二，因为此中不存在可分为二的事物，故不可分。又，以理和有理之物来阐明此义，即因何理此非二元，不可分，因此理，此为不可思议之界。若有二元，则不可分之性便不能成立。因何理此为不可思议之界，因此理，此为无生之界。若所考察之法具有生，则将成为思虑之境。因何理此为无生之界，因此理，此为法界。若非如此，则不会成为极白之法的种类，也不会成为远离一切增益的无生之界。因何理此为法界，因此理，此为无生起之界。若烦恼之法生起，则也不会成为极清净之法的种类，因为其自身是不清净的。因何理此为无生起之界，因此理，此为不可思议之界。如果此非存在于其他相续中的功德不可思议之种类，则此时此也不会成为无生起之种类，如此，无生起本身就是极清净之义，犹如如意宝。因何理此为不可思议之界，因此理，此为自性之界。如果不是极清净之自性，则此时如孩童之相续般，如来藏也不会成为其他相续功德之因，因为没有差别。因何理此为自性之界
English
Everything is non-dual. Because there is no division of duality in this, it is non-dual. The distinction of this is said to be indivisible into two, because there is nothing to be divided into two in this, so it is indivisible. Furthermore, this meaning is clarified by reason and the object of reason: for what reason is this non-dual and indivisible? For that reason, this is the realm of the inconceivable. If there were duality, then the very nature of indivisibility would not be established. For what reason is this the realm of the inconceivable? For that reason, this is the realm of the unborn. If the examined phenomena were to possess birth, then it would become an object of thought. For what reason is this the realm of the unborn? For that reason, this is the realm of Dharma. If it were not so, it would not become the category of extremely white dharmas, nor would it become the unborn realm free from all elaborations. For what reason is this the realm of Dharma? For that reason, this is the realm of non-arising. If afflicted dharmas were to arise, then it would not become the category of extremely purified dharmas, because it is itself impure. For what reason is this the realm of non-arising? For that reason, this is the realm of the inconceivable. If this were not the category of inconceivable qualities that exist in other continuums, then at that time, this would not become the category of non-arising, just as non-arising itself is the very meaning of extreme purity, like a wish-fulfilling jewel. For what reason is this the realm of the inconceivable? For that reason, this is the realm of self. If it were not the nature of extreme purity, then at that time, like the continuum of a child, the Tathagatagarbha would not become the cause of the qualities of other continuums, because there is no difference. For what reason is this the realm of self?
Tibetan
ལགས་པ་དེའི་སླད་དུ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དབྱིངས་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཆོག་མཐར་ཕྱིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་མ་འདྲེས་པ་ཡིན་པར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་སླད་དུ་འདི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དབྱིངས་ལགས་པ་དེའི་སླད་དུ་འདི་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་ཏེ། གལ་ཏེ་བསམ་པར་ནུས་པ་ཡིན་ན་ནི་བློ་ཤིན་ཏུ་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ཅིའི་ཕྱིར་ཡང་སྨྲ་བར་བྱེད། འདི་སྔར་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དབྱིངས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་སྨྲས་སམ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་མེད་དེ་སྐབས་ལ་རྒོལ་བ་སེལ་བའི་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། འདི་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འདི་ཉིད་གནས་པ་དེས་ན་དེ་གནས་པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་གནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་སླད་དུ་འདི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་ལགས་པ་དེའི་སླད་དུ་འདི་ནི་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་མ་མཆིས་པའི་དབྱིངས་ཏེ། སྲིད་པར་གནས་པ་བཞིན་དུ་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་མ་མཆིས་པ་གང་ལགས་པ་ དེ་ནི་མཆིས་པ་མ་ལགས་ཏེ། མ་སྐྱེས་པ་ནི་ཡོད་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་མཆིས་པས་ལགས་པ་དེ་ནི་འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་མི་གོས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་ཐུགས་རྗེས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་བཞུགས་པའམ། འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཞན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པར་མཁས་པ་ནི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སྟེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡ་མཚན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་དེ་ལ་རྒོལ་བའི་ལན་གྱི་མཇུག་སྡུད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་བརྟགས་པའི་དྲ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་དབེན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ལ། དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་གནས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབྱིངས་དང༌། བདག་གི་དབྱིངས་འདི་ནི་གཉིས་སུ་མ་མཆིས་ཏེ། གཉིས་སུ་དབྱེར་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ནང་གི་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་བདག་ཕ་རོལ་པོ་དག་གིས་བརྟགས་པར་དེའི་དབྱིངས་ནི་དོན་དམ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བརྟགས་པ་མཐའ་དག་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་མེད་
Chinese
因此，这是般若波罗蜜多的界限。如果不是这样，就不会达到般若的顶峰。那时也不可能是不混杂的，因为它是非共同的。因为这是般若波罗蜜多的界限，所以这是不可思议的界限。如果能够思考，智慧就会达到极致。为什么要再说这个呢？难道之前没有说过，什么是般若波罗蜜多的界限，那就是不可思议的界限吗？没有过失，这是为了消除对当前情况的辩驳而作的总结。已经说过了。因此，这个存在，因为那个存在，就是不可思议的存在，般若波罗蜜多存在。因为这是不可思议的界限，所以这是不真实成就的界限，就像存在一样，不会在轮回中产生。什么是不真实成就的？那是不存在的，因为未生者是不可能存在的。什么存在呢？它不会被轮回的法则所玷污，因为它是被极大的慈悲所完全掌握而住留，或者直到说是唯一的。它不会毁灭，因为擅长利益他人，所以会存在到轮回存在为止。什么不会毁灭呢？那是不可思议的，因为它是所有事物中最殊胜的，所以令人惊叹。这也是从另一种角度对它的辩驳所作的回答的总结。何时从所有如此考察的网中解脱出来，那就是般若波罗蜜多，而且它的自性也是薄伽梵，这样安住。因此，如此一来，如来藏和自我的界限这两者不是二元的，已经说过，没有二元的分离。因为内在的作者补特伽罗外道们所考察的那个界限，是超越了所有对胜义自性的考察的自性，在任何地方都没有。
English
Therefore, this is the realm of Prajñāpāramitā. If it were not so, one would not reach the peak of Prajñā. At that time, it would also be impossible to be unmixed, because it is uncommon. Because this is the realm of Prajñāpāramitā, therefore this is the inconceivable realm. If one were able to conceive, wisdom would reach its extreme. Why say this again? Has it not been said before that what is the realm of Prajñāpāramitā is the inconceivable realm? There is no fault, this is for the sake of concluding to dispel objections to the current situation. It has been said. Therefore, this exists, because that exists, that which exists is the inconceivable, Prajñāpāramitā exists. Because this is the inconceivable realm, therefore this is the realm of non-true accomplishment, just as it exists, there is no birth in saṃsāra. What is non-true accomplishment? That is non-existent, because the unborn cannot exist. What exists? It is not defiled by the laws of saṃsāra, because it dwells being completely grasped by great compassion, or until it is said to be the only one. It will not perish, because it is skilled in benefiting others, therefore it will exist as long as saṃsāra exists. What does not perish? That is inconceivable, because it is the most excellent of all things, therefore it is amazing. This is also the conclusion of the answer to the objection to it from another aspect. When one is separated from all the nets of such examination, that is Prajñāpāramitā, and its nature is also Bhagavan, thus it abides. Therefore, in this way, the realm of the Tathāgata and the realm of self are not dual, it has been said that there is no separation of duality. Because that realm, which is examined by the internal agent, the person, the heretics, is the nature that transcends all examinations of the ultimate self-nature, and it does not exist anywhere.
Tibetan
པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱོན་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཐམས་ཅད་ལས་དབེན་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་པ་དང་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་མཉམ་པས་ན་དེ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཟླ་ལ་མདོ་སྡེ་གཞན་ལས་གསུངས་པའི་དོན་ཀྱང་སྟོན་པ་ནི་མདོ་སྡེ་གཞན་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་བདག་བསྒོམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱང་མེད་དོ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། བསྟན་མ་ཐག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་བདག་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ངོ་བོ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ རྟོགས་ནས་དྲིས་པ་སྟེ། བདག་བསྒོམ་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ཅིག་ཤོས་གཉིས་ནི་གཅིག་ཡིན་པར་མི་རིགས་ཏེ། འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་བཞེད་པ་སྟོན་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་ནི་བདག་གི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚིག་བླ་དགས་ལགས་པའི་སླད་དུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་དག་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འོན་ཀྱང་གསུང་གི་བཞེད་པ་ཕ་རོལ་པོས་མ་རྟོགས་ནས་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་ཏེ་ཇི་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྟན་པ་རང་དབང་ཅན་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་དང་བྲལ་ཏེ། དེ་ལས་བཟློག་པ་བདག་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པར་བསམས་པའོ། །དེ་ནས་བཞེད་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གིས་བདག་གི་དབྱིངས་བདག་གི་དོན་དམ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་བས་འཚལ་བ་དེས་ཆགས་པ་མ་མཆིས་པའི་དབྱིངས་འཚལ་ཏེ། དེ་ནི་བདག་གི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཕ་རོལ་པོ་དག་དགོངས་པ་མ་རྟོགས་པ་ལ་གང་གི་ཆགས་པ་མ་མཆིས་པ་ཉིད་འཚལ་བ་དེས་ཆོས་གང་ཡང་འཚལ་བ་མ་མཆིས་ཏེ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ནི་མཚན་མར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་བ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆགས་པ་མེད་པ་མཁྱེན་པ་ནི་དེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དེ་ཅི་ཡང་མི་མཁྱེན་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་བསམ་གྱིས་
Chinese
的缘故。如来是无垢且无二的智慧之体性，也安住于远离一切被考察之自性的缘故，以及完全超离了知与言说之境的缘故。以如此之方式平等，故说其为无二。月称论师也阐释了其他经部中所说的意义，即其他经部中，世尊曾开示说：“何者修习我，即是修习般若波罗蜜多。”可将此句与无二且无二之自性相结合。以刚刚揭示的方式而言，我与般若波罗蜜多体性相同。那么，这是为了什么呢？这是因为没有领悟其意而提出的问题。修习我是颠倒的，而修习般若波罗蜜多是不颠倒的。颠倒与不颠倒二者不应为一，因为它们是相违的。为了阐释所说之意，世尊说：“所谓般若波罗蜜多，乃是我的界之异名。”这些方式已经阐述过了。然而，由于对方没有领悟佛陀的意图，所以问“那又是为了什么呢？”，心想如何才能了知般若波罗蜜多是坚固、自主等等，是与我分离的，并且与我之自性相反呢？然后为了阐明其意，世尊说：“世尊，若有人精勤于修习我的界，我的真实自性，那么他就是在寻求无染之界，因为那是我之自性的缘故。”然而，对于那些没有领悟其意的人，世尊说：“若有人寻求无染之界，那么他什么法也未寻求到。”因为对于它来说，没有可作为相状之自性。这是因为什么呢？其想法是这样的：如此如来了知无染，如果他以具有一刹那的智慧而显现一切所知，那么怎么会他什么也不知道呢？因此，如此思虑
English
Therefore. The Tathagata, being the embodiment of immaculate and non-dual wisdom, also abides in being separate from all examined entities, and because it is completely beyond the realm of knowing and speaking. Because of being equal in such a way, it is said to be non-dual. The meaning stated in other sutras is also explained by Chandrakirti, that is, in other sutras, the Blessed One taught, "Whoever meditates on the self is meditating on the Prajnaparamita." This sentence can be combined with non-duality and non-dual nature. In the way just revealed, the self and the Prajnaparamita are of the same nature. So, what is this for? This is a question raised because the meaning was not understood. Meditating on the self is inverted, while meditating on the Prajnaparamita is not inverted. The two, inverted and non-inverted, should not be one, because they are contradictory. In order to explain the meaning of what was said, the Blessed One said: "The so-called Prajnaparamita is another name for my realm." These ways have already been explained. However, since the other party did not understand the Buddha's intention, he asked, "Then what is it for?", thinking about how to realize that Prajnaparamita is firm, autonomous, etc., is separate from me, and is the opposite of my nature? Then, in order to clarify its meaning, the Blessed One said: "Blessed One, if someone diligently cultivates the realm of the self, my true nature, then he is seeking the undefiled realm, because that is the nature of my self." However, for those who did not understand its meaning, the Blessed One said: "If someone seeks the undefiled realm, then he has not sought any Dharma." Because for it, there is no nature to be characterized. Why is this? The idea is this: If the Tathagata knows the undefiled, and if he manifests all knowable things with the wisdom of one moment, then how can he not know anything? Therefore, think like this