Tibetan
་བསྔགས་པའམ། སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་རྗེས་སུ་བསྔགས་ཤིང་སྤོང་བར་བྱེད་ན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེའི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པ་ཡིན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གང་ཡང་དག་པར་བསྔགས་པའམ། སྤོང་བར་འགྱུར་བ་མེད་དེ། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་དང་དོན་གཉིས་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང་སེལ་བ་ཡང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་བསྔགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བརྟགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དོན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་བས་ན་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྔགས་པ་སྒྲུབ་པ་དང་འགོག་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་ལོག་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཙམ་བྱེད་པར་ཟད་ཀྱི། གང་གིས་ཅི་ཡང་བསྔགས་པར་བྱས་པ་དང༌། བཀག་པ་མེད་དོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་བསྟན་ན་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞིན་དུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་པར་སྨྲས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མེད་ པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་དག་ཕན་ཚུན་དུ་བྱེ་བྲག་འགའ་ཡང་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་དོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། འཇམ་དཔལ་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ལང་བ་དེ་ལྟར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱང་བསམ་གྱིས་མི་ལང་བ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་ཏེ། ཅི་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ། །ཡང་ན་ཚིག་ཟུར་གྱིས་སྨྲས་པའོ། །འདི་ལ་དོགས་པ་མི་བྱ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གྱིས་མི་ལང་བ་ལགས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བློ་བཟང་པོས་སྨྲ་བར་འདོད་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་འཇམ་དཔལ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བ་སྟེ། རྒོལ་བ་སུ་ཡང་མེད་པར་གཉིས་ཀྱིས་ལན་འདེབས་པ་གཉིས་སྨྲས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བློ་བཟང་པོའི་བརྗོད་པར་འདོད་པ་སྟོན་པ་ནི་འདི་ལྟར་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ལང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཇི་ཙམ་ཇི་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སེམས་པའི་ངོ་བོ་འམ། གཞན་ཡང་རུང་འགའ་ཞིག་ལ་འབྱུང་བ་དེ་ཙམ་དེ་ཙམ་དུ་དེ་དོན་གཞན་ཡིན་པར་མངོན་པར་ཞེན་ཏེ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཡང་རྟོག་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་ལ་འཆེལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། དོན་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་རེག་སྟེ་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དོན་གཞན་གྱི་
Chinese
或者赞叹，或者舍弃。如果随之赞叹和舍弃，那么因为包含在空性之中，就会执着于一切法都是胜义谛。因此，没有什么可以如实赞叹或舍弃的，因为它的自性之声和意义二者不相符，而且成立和破除也不合理。此外，作者等差别，赞叹等一切都是分别，而那也不是真实存在的，因此显示了一切都不是真实的。因此，小孩子们赞叹、成立和遮止等，只不过是做虚妄的显现我慢而已，心中想着没有什么可以赞叹和遮止的。如果显示一切法不可思议，那么普通人也会像如来一样被说成是不可思议的。那也不合理，如果那样不存在，那么他们之间就不会有任何差别了，为了消除一些人的疑惑，文殊菩萨问道：世尊，如来如何不可思议，普通人也如何不可思议吗？剩下的“是什么呢？”是未尽之语，或者说是委婉的说法。为了显示不应该对此产生疑惑，世尊说：普通人也同样是不可思议的。善慧理解了文殊菩萨想要说的话，于是文殊菩萨回答说：是的，就是这样。为什么呢？这是反驳者，因为没有人反驳，所以两个人回答就是所谓的“二说”。因此，世尊显示善慧想要表达的是：一切思念都是不可思议的。意思是说，无论在什么情况下，只要有分别识产生，无论是心的自性，还是其他的什么，都会执着于那是其他的意义而产生，但实际上只是执着于分别的自性而已，并不是接触到其他的意义而产生的。就像其他的意义的
English
Or praise, or abandon. If one praises and abandons accordingly, then because it is included in emptiness, one will cling to all dharmas as being ultimately true. Therefore, there is nothing to be truly praised or abandoned, because its own nature of sound and meaning do not correspond, and establishment and refutation are also unreasonable. Furthermore, the distinctions of agent and so on, all praise and so on, are all discriminations, and that is not actually existent, therefore it is shown that all are not true. Therefore, the praise, establishment, and prohibition of children and so on, are merely making false manifestations of pride, thinking that there is nothing to be praised or prohibited. If all dharmas are shown to be inconceivable, then ordinary people will also be said to be inconceivable like the Tathagata. That is also unreasonable, if it does not exist in that way, then there will be no difference between them, in order to dispel the doubts of some people, Manjushri asked: World Honored One, how is the Tathagata inconceivable, and how are ordinary people also inconceivable? The remaining "What is it?" is an unfinished word, or a euphemistic expression. In order to show that one should not have doubts about this, the World Honored One said: Ordinary people are also inconceivable in the same way. Understanding what Manjushri wanted to say, Manjushri replied: Yes, that is so. Why is that? This is a rebuttal, because no one rebuts, so two people answering is the so-called "two sayings." Therefore, the World Honored One shows that what Good Wisdom wants to express is: all thoughts are inconceivable. The meaning is that, in whatever situation, as long as there is a discriminating consciousness arising, whether it is the nature of the mind, or something else, one will cling to it as if it were another meaning, but in reality, one is only clinging to the nature of discrimination itself, and it is not arising by touching another meaning. Just like the other meaning of
Tibetan
ངོ་བོ་ནི་དེའི་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དེས་མ་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་ལ་དོན་རྗེས་སུ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ། དེ་བས་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བསམ་པ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་དུ་བཞག་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བསམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་གནས་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མ་བཀག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་གིས་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ནི་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་གི་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཆིག་ཟུར་གྱིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི་གལ་ཏེ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་དང་པོ་འདྲི་བའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསམ་ གྱིས་མི་ལང་བ་དེ་བཞིན་དུ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱང་བསམ་གྱིས་མི་ལང་བ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་ཅིའི་སླད་དུ་དེ་སྐད་བཀའ་སྩལ། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་དྲི་བར་མི་བྱ་ཞེ་ན། ལན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྐལ་བ་མཉམ་པ་ཞེས་བྱ་བར་བརྟགས་པ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ལང་བ་ལགས་སམ། ཀྱང་གི་སྒྲས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོར་མ་བས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཁོ་ནའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་དགག་པའི་ཕྱིར་སྟོན་པ་ཡིན་ན་ནི་ཀྱང་གི་སྒྲས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དྲི་བ་འདི་བྱས་ཀྱི། རང་གི་བསམ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདིར་ལན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ལང་བའི་སླད་དུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ནི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ནི་དོན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ཡིན་པས་གཞན་གྱི་དོགས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དངོས་པོ་མཐའ་དག་ལ་ཁྱབ་པ་འདི་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བདག་དང་བདག་གི་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གོམས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འཐོབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ཐར་པ
Chinese
如果它的自性不是那样，又怎么能说它体验了未曾体验过的自性呢？因此，所有像凡夫俗子等都是不可思议的。特别设立的，是为了显示没有领悟到那个真如。所谓“思考”，是跟随他人的显现执着而显示的，不是因为事物存在，因为如果不遮止就会变成过失。我想要表达的，仅仅是这个，为了用片面的方式显示自己想要表达的，所以说，如果事物的法性自性和凡夫俗子也是不可思议的，那么最初提问时，为什么如来不可思议，而凡夫俗子也是不可思议的呢？世尊为了什么理由说了那样的话？为什么不那样提问呢？回答说，世尊说了“凡夫俗子本身也是”等等。所谓“凡夫俗子本身”，被认为是与有共同命运者相同，也是不可思议的吗？“也”这个词的意思是，不是凡夫俗子。或者说，“凡夫俗子本身也是”是为了否定仅仅是凡夫俗子的差别而显示的，如果是这样，那么“也”这个词就没有包含如来。那是因为什么呢？之所以这样说，是因为随顺他人的疑惑而提出这个问题，不是跟随自己的想法而提出的。这里的回答是，世尊说一切法都是为了不可思议的缘故。因为“是”这个词，是为了显示非常清楚的自性，因为这是非常清楚的道理，所以也没有其他的疑惑。因此，认识到不可思议遍及一切事物之后，为了舍弃能取和所取、我和我所等一切分别念，想要通过习惯于无相三摩地而获得涅槃的人们，应该努力于此，因为这是解脱
English
If its own nature is not like that, how can it be said that it experiences a nature that has not been experienced? Therefore, all beings such as ordinary people are inconceivable. The special establishment is to show that the true suchness has not been comprehended. The so-called "thinking" is shown by following the manifest clinging of others, not because things exist, because if it is not stopped, it will become a fault. What I want to express is only this, in order to show what I want to express in a one-sided way, so it is said that if the self-nature of the dharma of things and ordinary people are also inconceivable, then why is the Tathagata inconceivable when asking the first question, and ordinary people are also inconceivable? For what reason did the Blessed One say such words? Why shouldn't you ask that way? In response, the Blessed One said, "Ordinary people themselves are also," and so on. The so-called "ordinary people themselves," which is considered the same as those who have a common destiny, is also inconceivable? The word "also" means not ordinary people. Or, "ordinary people themselves are also" is shown to negate the differences that are only ordinary people, and if so, then the word "also" does not include the Tathagata. Why is that? The reason for saying this is because this question is raised in accordance with the doubts of others, not in accordance with one's own thoughts. The answer here is that the Blessed One said that all dharmas are for the sake of being inconceivable. Because the word "is" is to show the very clear self-nature, because this is a very clear principle, so there is no other doubt. Therefore, after realizing that the inconceivable pervades all things, in order to abandon all discriminating thoughts such as the taker and the taken, self and mine, those who want to attain Nirvana by being accustomed to the samadhi of no characteristics should strive for this, because this is liberation.
Tibetan
འི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕྱིན་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ནི་འདི་ལྟར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་ལ་དག་ཁ་ཅིག་གིས་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ལ་སོགས་པ་གུད་ན་ཡོད་པ་ཁོ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པར་བརྟགས་ནས་དེ་འཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་དོན་མེད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གང་བསམ་གྱིས་མི་ལང་བ་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར། མྱ་ ངན་ལས་འདས་པ་ལགས་ཏེ་དངོས་པོ་གཞན་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་གཏོགས་པར། །འཁོར་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་པ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ཤིན་ཏུ་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཐབས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དག་ནི་ཉམ་ཐག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐབས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དག་ནི་འཇིགས་པར་བཅས་པ་དང་ཉེ་བའི་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ་དཀའ་བ་དང༌། ཡུན་རིང་པོར་འཇིགས་པ་མེད་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕྱིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སྟེ། དེའི་སླད་དུ་བསམ་གྱིས་མི་ལང་བ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཐ་དད་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པར་དབྱེ་བ་མ་མཆིས་སོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་པར་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པར་ཁས་ལེན་པ་དག་ཡིན་ན་གང་དག་འདི་སྐད་དུ་འདི་དག་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་དག་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་དག་འདི་སྐད་དུ་འདི་དག་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་རྣམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ལོག་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ནི་གསལ་བར་རྟོགས་པ་དང༌། ལུང་གིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་དུ་ཟིན་གྱིས་ཀྱང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་པས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བསྙེན་བཀུར་གྱིས་ཤིག་དང༌། དེ་ནས་ཕྱིས་འདི་ད
Chinese
是前往城市並與之相符的道路。一切分別念止息的自性，唯有如此才是寂滅。有些人認為，通過各自觀察而產生的止息等是獨立存在的，並認為唯有如此才是寂滅，為了獲得它而努力，這些人就陷入了毫無意義的境地。為什麼呢？因為不可思議之物本身，為了捨棄一切分別念，才是寂滅，而不是變成了其他的東西。如此一來，除了分別念之外，輪迴從來沒有存在過。等等說法非常一致。因此，進入非正道的人們會變得可憐，進入非正道的人們就像走在充滿恐懼且接近危險的道路上，既艱難又長久，沒有恐懼，也無法到達寂滅之城。因為必須如此普遍認知的是不可思議的，因此，在不可思議的空性中，沒有凡夫俗子和圓滿正等覺等差別。進入寂滅是應該被考察的，這是剩餘的部分。如果有人自認為是善逝，並且說這些是凡夫俗子的法，如貪欲等，而這些是聖者的法，那麼有些人如何才能真正地理解真實呢？因此，世尊說了這些是凡夫俗子的法等等。這表明，這些只是一種錯誤的分別念，因為普遍存在於一切事物中的是清晰的覺悟，並且即使可以通過經文來了解，仍然會顛倒地執著。應該對他們說，因為所有圓滿的功德，如真實的智慧等，都依賴於善知識，所以應該親近和恭敬善知識，如佛陀和菩薩等，然後再
English
is the path that leads to and is in accordance with the city. The very nature of the cessation of all conceptualizations is, in this way, the only peace. Some people think that the cessation, etc., that arises from individual examination is something that exists separately, and they think that only this is peace, and they strive to obtain it. Those people have fallen into a meaningless state. Why is that? Because that which is inconceivable itself, in order to abandon all conceptualizations, is peace, and it has not become something else. In that way, apart from conceptualization, samsara has never existed. And so on, the statements are very consistent. Therefore, those who enter the wrong path will become miserable. Those who enter the wrong path are like walking on a dangerous and fearful path, which is difficult and long, without fear, and they will not reach the city of peace. Because what must be universally recognized in this way is inconceivable, therefore, in the inconceivable emptiness, there is no distinction between ordinary beings and fully enlightened Buddhas, etc. Entering peace is something that should be examined, and this is the remainder. If there are those who claim to be Sugatas, and they say that these are the dharmas of ordinary beings, such as desire, etc., and these are the dharmas of noble ones, then how can some people truly understand the truth? Therefore, the Blessed One said that these are the dharmas of ordinary beings, etc. This shows that these are only incorrect conceptualizations, because what pervades all things is clear realization, and even if it can be understood through scripture, it is still clung to in a reversed way. It should be said to them that because all the perfect qualities, such as true wisdom, etc., depend on a virtuous friend, one should be close to and respect virtuous friends, such as Buddhas and Bodhisattvas, etc., and then later