Tibetan
དག་གི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་ཅེས་དོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། འཇམ་དཔལ་ཅི་ཁྱོད་ང་ལ་འདི་སྙམ་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བདག་གི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ་སྙམ་སེམས་སམ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། སེམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ལྷག་མའོ། །ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྟོན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཐ་སྙད་ཙམ་ལན་དུ་མར་བརྗོད་པ་ལས་མངོན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ལ་རྩོད་པའོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྲས་ཉིད་དུ་ཤིན་ཏུ་གྲགས་པ་ཁྱོད་ཇི་ལྟར་ཡབ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་ཅེས་དགོངས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བདག་གི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་པའི་སླད་དུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །བརྒལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལན་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་བྱེ་བྲག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་བདག་དེ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་དམིགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ཉེས་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བདག་གི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་སྙད་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འདིའི་རྗེས་སུ་འབྲང་སྟེ། བདག་གི་མངོན་པར་ཞེན་པ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཆོག་གི་གནས་ཡབ་ལ་ རེ་ཞིག་ཇི་ལྟར་མི་དམིགས་ཞེས་དགོངས་པའོ། །ལན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གནས་པ་ནི་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པའི་ངོ་བོར་རོ། །ཁ་ཅིག་ལ་གཏན་ཚིགས་འདྲི་བ་ནི་མི་སྨོས་པར་དེའི་དེ་ཉིད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་འབྱུང་བ་དེའི་དོན་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེའི་དེ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལས་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་དེ་ལས་དོན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བ་དང་
Chinese
为了消除“是我的如来”这样称谓的疑惑。文殊，难道你对我生起这样的想法：如来是我的如来吗？世尊这样问道。 “心上”是多余的词。这两个词显示了执着，像这样仅仅是称谓，多次重复陈述就显而易见了。“世尊，不是的”是对执着的辩驳。为什么呢？意思是说，你作为如此著名的如来之子，怎么不对父亲产生执着呢？“世尊，我不这样想，如来是我的如来”这是回答。有人问：难道不是把辩驳本身作为回答了吗？不是的，因为有差别。因为不这样认为，所以执着于自己的本体，先前的过失不断地强烈产生。“如来是我的如来”这只是个称谓。因此，追随这个，显示了我的执着不会产生。为什么呢？意思是说，对于具有圆满功德、至高无上的父亲，怎么会暂时不执着呢？回答是：“世尊，如是性即是如来。”“是”的意思是“因为什么”。如是性如是安住是开示的总结。如是，是指无能取和所取的自性。有些人问理由，不说那个的如是性也是如是性，那个的意义是这样的：世尊，那个的实物本身就是如是性，远离能取和所取的相状本身就是如是性的总结。不说“那个的实物本身就是如是性”，而说“实物本身就是如是性”，是为了遮止有法（具有某种性质的事物）的自性变成其他事物。
English
In order to dispel the doubt that it is called "my Tathagata." Manjushri, do you think of me in this way: Is the Tathagata my Tathagata? The Blessed One asked. "On the mind" is a superfluous word. These two words show attachment, like this, it is only a term, and it is obvious from repeated statements. "Blessed One, no" is a rebuttal to attachment. Why? It means, how can you, as such a famous son of the Tathagata, not be attached to your father? "Blessed One, I do not think so, the Tathagata is my Tathagata" is the answer. Someone asked: Isn't the rebuttal itself taken as the answer? No, because there is a difference. Because one does not think so, one is attached to one's own essence, and the previous faults are constantly and strongly produced. "The Tathagata is my Tathagata" is just a term. Therefore, following this, it shows that my attachment will not arise. Why? It means, how can one not be temporarily attached to the father who has perfect merits and is supreme? The answer is: "Blessed One, suchness is the Tathagata." "Is" means "for what reason." Suchness abiding in suchness is the conclusion of the teaching. Suchness refers to the nature of non-grasping and non-grasped. Some people ask for the reason, not to mention that the suchness of that is also suchness, the meaning of that is like this: Blessed One, the reality of that itself is suchness, and the state of being separated from the aspects of grasping and being grasped is the summary of suchness. Instead of saying "the reality of that itself is suchness," it is said that "the reality itself is suchness" in order to prevent the nature of the dharma (something with a certain property) from becoming other things.
Tibetan
འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་སྟོན་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམ་པར་རིག་པར་མི་བགྱིད་ཅིང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་རིག་པར་མི་བགྱིད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་གང་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་ནི་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རིག་པར་མི་བགྱིད་དོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་རྣམ་པར་གཟིགས་པ་རྣམས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བར་ཇི་ལྟར་ཁས་བླངས་ཞེས་དགོངས་པའོ། །ལན་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་དོན་དམ་པར་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མ་མཆིས་ཤིང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པ་དང་གཟུང་བ་ཡིན་པར་འཇིག་རྟེན་པའི་བདག་ཉིད་འདོད་ལ། དེ་ལ་ངོ་བོ་དེའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་ཀུན་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གཟུང་བ་དང་ འཛིན་པ་རྣམ་པར་གཞིག་པ་དང༌། རྡུལ་ཕྲ་མོ་ལ་སོགས་པ་བཀག་པ་བསྟན་པས་འདི་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏེ་ཡང་བསྟན་མི་དགོས་ཀྱི། ཚིག་གི་མཚམས་སྦྱར་བ་དང༌། དོགས་པའི་གནས་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྤངས་ཤིང་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དབང་གིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་འོག་ནས་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བགྱི་བའི་ཚིག་གིས་བསྟན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། དོན་གྱི་ངོ་བོ་དེ་ནི་མིང་ཙམ་དུ་བས་ཏེ་མིང་ཙམ་སྙིང་པོ་ཡིན་གྱི། དོན་གྱིས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དེ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མིང་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་སྐད་དུ། མིང་གིས་མིང་ནི་སྟོང་པ་སྟེ། །མིང་ལ་མིང་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མིང་མེད་པ། །མིང་ནི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་དོན་དམ་པར་ཡོད་ཅིང་བརྗོད་པའི་གནས་སུ་གྱུར
Chinese
为了知晓显示远离能执之相，如来自己不分别如来，如来也不分别如来性，这样说，这是因为既不是任何能被执持之物，也不是为了显示如来性的自性，所以不分别。如果问：那为了什么缘故呢？意思是说，菩提和转法轮等等，以佛眼所见的这一切，如何承诺远离能取和所取呢？回答是：世尊，像这样，在胜义谛中，如来性不是实有，如来也不是实有，因为这个缘故。所谓如来性，世间人认为那是能执和所执，但它没有那个实体的自性。如来也是这样，仅仅是没有遍计所执的实有，那也是因为不超出如来性的自性。这样，能取和所取被彻底摧毁，并且已经显示了遮止微尘等等，所以这已经成立，不需要再次显示，只是为了连接词句和消除疑惑之处。胜义谛这个词，是因为没有舍弃分别念，并且由于显现执着的力量，能取和所取的实有是世俗谛，这是已经承认的缘故。为了进一步阐明这一点，下面也显示了理由，因此用“如来”这个词所显示的是这样的：事物的本质仅仅是名称，名称才是核心，但实际上是空虚，直到这里为止，因为在胜义谛中，一切法都是不可言说的，并且是无生的。或者说，所谓“如来”这个词是这样的：仅仅是说出名称而已，不适合被说出，就像这样说：以名名是空，名上名非有，诸法皆无名，名乃遍计也。这样说的。如果那样，那么在胜义谛中存在并且成为言说之处
English
In order to know that it shows the state of being free from the aspect of grasping, the Tathagata himself does not distinguish the Tathagata, and the Tathagata also does not distinguish the Suchness. It is said that this is because it is neither anything to be grasped, nor is it to show the nature of Suchness, so it is not distinguished. If asked, what is the reason for this? It means, how do you promise that enlightenment and turning the wheel of Dharma, etc., which are seen by the Buddha's eye, are free from the grasper and the grasped? The answer is: World Honored One, like this, in the ultimate truth, Suchness is not a real entity, and the Tathagata is also not a real entity, for this reason. The so-called Suchness is considered by worldly people to be the grasper and the grasped, but it does not have the nature of that entity. The Tathagata is also like that, only without the real entity of complete imputation, which is also because it does not go beyond the nature of Suchness. In this way, the grasper and the grasped are completely destroyed, and it has been shown that the obstruction of fine dust, etc., has been shown, so this has been established, and there is no need to show it again, just to connect the words and eliminate the place of doubt. The word "ultimate truth" is because the conceptual thought has not been abandoned, and due to the power of manifest attachment, the reality of the grasper and the grasped is conventional truth, which has been acknowledged. In order to further clarify this point, the reason is also shown below, so what is shown by the word "Tathagata" is like this: the essence of things is only a name, the name is the core, but in reality it is empty, up to this point, because in the ultimate truth, all dharmas are unspeakable and unborn. Or, the word "Tathagata" is like this: it is only uttering the name, it is not suitable to be spoken, just like it is said: By name, name is empty, on name, name is not, all dharmas are nameless, name is completely imputed. It is said like this. If so, then in the ultimate truth it exists and becomes the place of speech
Tibetan
་པ་གང་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བདག་གི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དང༌། མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་གང་ལ་བདག་འདི་སྙམ་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བདག་གི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །ཐེ་ཚོམ་གྱིས་བློ་དཀྲུགས་པ་དག་གིས་ར་ཆོད་དུ་ཡོངས་སུ་དྲིས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཁ་ཅིག་ཚིག་འདི་སྙམ་དུ་དོགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་འམ་ཞེས་དྲིས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲིས་མ་ཐག་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་རྒྱུན་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་འམ། རྒྱུན་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ངོ་བོར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའམ། རྒྱུན་རྒྱུན་ཆད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་ རུང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་འགའ་ཞིག་མཆིས་ན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡུལ་དེ་ལ་བདག་ཐེ་ཚོམ་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཚིག་དེ་གསུམ་གྱིས་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་རུང་བའི་དོན་གྱིས་དངོས་པོ་འདི་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཤེགས་པའམ། རྟོགས་པ་ལ་བྱ་ན། བྱེད་པ་རྣམ་པ་དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་རྒྱས་པར་བསལ་ཟིན་ཏོ།། །།འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བདུན་བརྒྱ་པ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ། བམ་པོ་བཞི་པ། ཁ་ཅིག་གི་བློ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཤཱཀྱའི་རིགས་སམ་གཞན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མ་བསྟན་ཏེ་བཞུགས་པ་དང༌། གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་དང་མཉམ་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་དེ་བས་ནི་འདིར་འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་ངོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་སམ་ཞེས་དྲིས་སོ། །འབྱུང་བ་སྨོས་པས་གནས་པ་ཡང་རིག་པར་བྱའོ། །དང་པོ་དང་རྒྱུན་གྱིས་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ལན་བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་འབྱུང་བ་མཆིས་ན་ནི་བདག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་ངོ་སྙམ་དུ
Chinese
如果有人说“如来是我的如来”，并且执着于此，那么什么是需要舍弃的呢？就是舍弃“什么也没有”这种想法。对于那些认为“如来是我的如来”等等的人来说，这就是需要舍弃的。为了消除那些被疑惑困扰的人的疑虑，即使已经彻底询问清楚了，世尊还是问文殊菩萨：“你对如来有疑惑吗？”“世尊，没有。”这就是对刚才提问的回答。如果如来以常等相出现，或者完全成立为与常不同的自性，或者如来完全寂灭于常断的自性中，或者存在某种完全成立的如来，那么我对如来在那个境地中是有疑惑的。这三句话显示了有为法的特征，即凡是生、老、死的事物，都可以被称作如来，但实际上没有任何事物可以被称为如来。因此，如来这个词只是作为一种行为的理由来解释的，即如实地行事，或者说是证悟。这两种行为方式都已经详细地阐述过了。《圣妙吉祥真实名经七百颂广释》，第四卷。有些人可能会想，如果不是有为法的三种特征的区分，那么释迦族或其他种族中如来的出现，以及如来没有显示寂灭而住世，还有像恒河沙一样多的佛陀世尊完全寂灭，那又是怎么回事呢？因此，世尊问文殊菩萨：“你认为如来会出现吗？”提到出现，也应该理解为住世。最初和持续的出现被称为出现。回答说：“世尊，如果法界中有出现，那么我就会认为如来会出现。”
English
If someone says, "The Tathagata is my Tathagata," and clings to this, what is to be abandoned? It is abandoning the thought that "there is nothing." For those who think, "The Tathagata is my Tathagata," and so on, this is what needs to be abandoned. To dispel the doubts of those who are troubled by doubts, even though they have been thoroughly questioned, the Blessed One asked Manjushri, "Do you have doubts about the Tathagata?" "Blessed One, no." This is the answer to the question just asked. If the Tathagata appears with the characteristics of permanence, or is fully established as a nature different from permanence, or the Tathagata is completely extinguished in the nature of constant cessation, or if there is some Tathagata who is fully established, then I have doubts about the Tathagata in that state. These three sentences show the characteristics of conditioned phenomena, that is, anything that is born, ages, and dies can be called Tathagata, but in reality, there is nothing that can be called Tathagata. Therefore, the word Tathagata is only explained as a reason for action, that is, acting in accordance with reality, or realization. Both of these ways of acting have been explained in detail. The Extensive Explanation of the Seven Hundred Prajnaparamita, Volume Four. Some may wonder, if there is no distinction between the three characteristics of conditioned phenomena, then what about the appearance of the Tathagata in the Shakya clan or other clans, and the Tathagata not showing Nirvana and abiding in the world, and the Buddhas, the Blessed Ones, as numerous as the sands of the Ganges, who have completely passed into Nirvana? Therefore, the Blessed One asked Manjushri, "Do you think the Tathagata will appear?" Mentioning appearance, it should also be understood as abiding. The initial and continuous appearance is called appearance. The answer is, "Blessed One, if there is appearance in the Dharmadhatu, then I would think the Tathagata will appear."