Tibetan
ག་གོ་ཞེས་དབྱེ་བར་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་གཞན་དམིགས་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་འདི་འདྲ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ནི་འདི་དག་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཆོས་གང་ལ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་དང༌། དེ་དང་འབྲེལ་པའམ་འདུ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཁོ་ན་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ཉིད་ལ་ཐེ་ཚོམ་ ཟ་བ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པ་ཅི་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམས་པ་ན་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ཉེ་བར་མི་གནས་པ་ཡིན་ན་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་དང་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དག་དང་འབྲེལ་པའི་ཆོས་དེ་མ་འདྲེས་པར་ཇི་ལྟར་སྟོན། དམིགས་པ་མེད་པར་ནི་ཚིག་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཆད་པ་ནི་བཤད་པར་བཞེད་པ་མེད་ན་མེད་པ་ཡིན་ལ། བཤད་པར་བཞེད་པ་ཡང་རྗེས་སུ་མྱོང་བ་མི་འཁྲུལ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་མྱོང་བ་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཐུག་པ་ཡིན་པས་དོན་སྒྲུབ་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལན་དུ་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པའི་རིགས་ཀྱི་བུས་ཆོས་དེ་ཉིད་ཀྱང་མི་དམིགས་ཏེ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བྱའོ། །མི་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་ཅན་གང་ཡིན་པ་དང་འབྲེལ་བ་ཉིད་དུ་བརྟག་པ་དམིགས་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་དེ་ཉིད་ཀྱང་མི་དམིགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་བསྣན་པའི་དོན་གང་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་ཆོས་ཅན་དེ་ཉིད་ཀྱང་མི་དམིགས་ན་གང་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཆོས་ལྟ་དམིགས་སུ་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མཐའ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཅན་ལགས་པས་ཆོས་དེ་མི་དམིགས་ཤིང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བའི་སླད་དུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཐ་མར་སྨོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སློབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་དང་པོ་ནས་རེ་རེ་དང་སྦྱར་བའི་དོན་ཡིན་ཏེ། འདིས་ཅི་ཡང་བསྟན་པ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་དབང་གིས་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་སྣང་བའི་ཤེས་པ་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་འདི་ལ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་རྟོག་པ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་དབྱིངས་དང༌། སྤངས་པའི་དབྱིངས་དང༌། འགོག་པའི་དབྱིངས་དག་ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདི་ནི་འགོག་པའི་དབྱིངས་སོ་ཞེས་བགྱི་བའི་བར་དུ་ཡང་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་སྤངས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་དབྱིངས་སོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་པ་ནི་སྤངས་པའི་དབྱིངས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དངོས་པོ་སྤངས་པ་ནི་འགོག་པའི་དབྱིངས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ། འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་འདོད་ཆགས་ཟད། །གཞན་དག་སྤངས་པས་སྤངས་པའི་དབྱིངས། །འགོག་པར་བརྗོད་པ་དངོས་པོ་སྤངས། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅིག་ལ་ཏེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རམ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་འོ་ན་ནི་ངའི་སྐྱེ་བ་ཟད་དོ། །ཚངས་པར་སྤྱད་པ་བསྙེན་ཏོ། །བྱ་བ་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་ལྷག་པར་ཞེན་པར་བྱེད་བ་དེ་དག་ཇི་ལྟར་ལྷག་པར་ཞེན་པར་བྱེད་པའི་རུང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་དེ་འགོག་པའི་ཆོས་གང་ལགས་པའི་ཆོས་དེ་གང་ཡང་མི་མཐོང་སྟེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིས་བསྟན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ནི་རང་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོར་འདུག་ལ་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་གསུམ་ཡང་རེ་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་རིག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་དེ་ན་ཡོད་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ལྟ་དམིགས་པར་ག་ལ་འགྱུར། གང་གིས་ན་དེ་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་དམིགས་པར་འགྱུར། གཞན་ཡང་སོ་སོར་བརྟགས་པས་འགོག་པའི་བདག་ཉིད་དམ། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་རྟག་པ་ཞིག་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ
Chinese
因为不明白如何区分的缘故。即使在远离分别念过患的阶段，也仅仅是没有其他所缘，因为没有像这样的分别念之处。因此，修习般若波罗蜜多，从“这些是异生之法”到“对于任何法，分别念都不安住”之间这样宣说了。因为分别念不介入法与有法的事物，以及与此相关的聚合等自性中。宣说“这些是异生之法”等，说异生之法等是为了断除其他的分别念。如果不是这样，就应该只说圆满正等觉的法，因为这本身就陷入了怀疑。那是因为什么缘故呢？如果修习般若波罗蜜多时，如前所说的分别念不安住，那么如何不混淆地显示与孩童异生、有学、无学和独觉等相关的法呢？没有所缘就不会有言辞的产生。因此，如实地讲述，如果不愿意讲述，那就是没有讲述；如果愿意讲述，也是不欺骗的随觉。如果随觉涉及到有法和法等，那么成立意义的证成就是成立的，是这样吗？回答说，瑜伽勤奋的善男子不缘那法，这样说了。所谓法，是指在异生等上安立的有法之义。不缘是指对于任何有法，考察与其相关的所缘是不可得的缘故。在“那法也不缘”等中，添加“那”字的意义是什么呢？暂且如果那有法也不缘，那么能显示的那个法又怎么会有所缘呢？这是总结语。最后说“因为是有法超越边际，所以不缘那法，并且不能如实地随见”是为了什么呢？对于有学……
English
Because one does not understand how to differentiate. Even in the state of being free from the faults of conceptualization, it is only the absence of other objects of focus, because there is no place for such conceptualization. Therefore, the practice of the Perfection of Wisdom is taught from "These are the dharmas of ordinary beings" to "Conceptualization does not abide near any dharma." Because conceptualization does not enter into the nature of things, such as dharmas and entities possessing dharmas, and their related aggregates, etc. The statement "These are the dharmas of ordinary beings," etc., mentioning the dharmas of ordinary beings, etc., is to abandon other conceptualizations. If it were not so, then only the dharmas of the perfectly complete Buddhas should be stated, because doubt would enter into this itself. What is the reason for this? If, when practicing the Perfection of Wisdom, the conceptualizations as previously shown do not abide near, then how can one show without confusion the dharmas related to childish ordinary beings, learners, non-learners, and solitary realizers, etc.? Without an object of focus, words do not arise. Therefore, to explain as it is, if one does not wish to explain, then there is no explanation; and if one wishes to explain, it is also an unerring subsequent experience. If the subsequent experience touches upon entities possessing dharmas and dharmas, etc., then the establishment of the proof of meaning is established, is it? In response, the son of a noble family who strives in yoga does not focus on that dharma, it is said. The term 'dharma' refers to the meaning of an entity possessing a dharma that is established on ordinary beings, etc. Non-focusing means that for any entity possessing a dharma, the object of focus that is examined in relation to it is unattainable. In "That dharma is also not focused on," etc., what is the meaning of adding the word "that"? For the time being, if that entity possessing a dharma is not focused on, then how can there be an object of focus for the dharma that is being shown? This is the concluding remark. Finally, why is it said, "Because it is an entity possessing a dharma that transcends limits, therefore that dharma is not focused on, and it cannot be truly seen subsequently"? For the learner...
Chinese
結合各個詞語的第一個字的意思是，這表明沒有任何指示。這也表明，由於對無目標的運用，詞語所表達的法和補特伽羅的無我，會生起於具有福德的意識中。如果其他人對此產生非真實的念頭，認為是無目標的，那麼，種姓之子們，你們如何依靠它來捨棄三界的煩惱呢？以及如何現證離貪之界、捨棄之界和止息之界呢？ 因此，在此，世尊說，修習般若波羅蜜多的瑜伽的種姓之子，從「這是欲界」到「這是止息之界」之間，也是不了解的。其中，捨棄貪欲是離貪之界。捨棄除此之外的嗔恨等煩惱是捨棄之界。從煩惱中解脫的對象捨棄是止息之界。如是說：「離貪是貪欲盡，捨棄其他是捨棄之界，止息所說是捨棄對象。」那麼，這是為了什麼呢？這是因為沒有一，是嗎？如果是這樣，那麼，我的生已經盡了，梵行已經修習了，該做的已經做了等等，那些特別執著的，如何能夠特別執著呢？因此，世尊說，這樣，他不見任何作為止息之法的法。這表明，修習般若波羅蜜多是無垢智慧所完全區分的自性，它安住於僅僅是自證的本質中，由於欲界等三界暫時不存在，如果它不存在於自證中，那麼存在於那裡的貪欲等如何成為目標呢？憑藉什麼，與之分離的特徵，離貪等界會成為目標呢？此外，通過個別觀察而止息的自性，或者無生的自性，一個常恆的離貪
English
The meaning of combining each word from the first word is that it shows that there is no indication of anything. It also shows that due to the use of the non-objective, the words that express the selflessness of Dharma and individuals arise in the consciousness of those who possess merit. If others have non-veridical thoughts about this, considering it to be non-objective, then, sons of good family, how do you rely on this to abandon the afflictions of the three realms? And how do you directly realize the realm of detachment from desire, the realm of abandonment, and the realm of cessation? Therefore, here, the Bhagavan said that the son of good family who strives in the yoga of meditating on the Prajnaparamita, from "This is the desire realm" to "This is the cessation realm," also does not understand. Among them, abandoning desire is the realm of detachment from desire. Abandoning other afflictions such as hatred is the realm of abandonment. Abandoning the object that is liberated from afflictions is the realm of cessation. As it is said: "Detachment from desire is the exhaustion of desire, abandoning others is the realm of abandonment, cessation is said to be the abandonment of objects." So, what is this for? Is it because there is no one? If so, then, my birth is exhausted, the pure conduct has been practiced, what needs to be done has been done, etc., how can those who are particularly attached be particularly attached? Therefore, the Bhagavan said that in this way, he does not see any Dharma that is the Dharma of cessation. This shows that meditating on the Prajnaparamita is the nature that is completely distinguished by immaculate wisdom, and it abides in the essence of mere self-awareness. Since the three realms such as the desire realm do not exist temporarily, if it does not exist in self-awareness, then how can desire and so on that exist there become objects? By what, the characteristic of being separated from it, the realms such as detachment from desire, become objects? Furthermore, the nature of cessation through individual examination, or the nature of non-birth, a permanent detachment from desire