Tibetan
ཏན་ཚིགས་མ་གསུངས་ཤེ་ན། ཉེ་བ་ན་གནས་པའི་གདུལ་བྱའི་བྱེ་བྲག་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཆེད་དུ་འདི་བརྩམས་པ་ཡིན་ལ། གདུལ་བྱ་དེ་ཡང་སྐྱོན་མེད་པའི་དངོས་པོ་བསྟན་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་མེད་པར་ཡང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བར་དགོངས་ནས་རིགས་པ་བསྟན་པར་མ་བྱས་ཀྱི་གཞན་དུ་ནི་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་དག་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ན་མཉན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དོན་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དང༌། བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་སེམས་པར་བྱེད་པ་དང༌། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ཡང་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཡོད་མིང་གཉིས་དོན་ཡུལ་ཅན་ནི། །མཉམ་ལས་བྱུང་བའི་བློ་སོགས་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་རུང༌། མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣང་བྱེད་བཞིན་དུ་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་སྨྲའོ་ཞེ་ན། འདིར་ལན་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་གང་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མི་སེམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མཉན་པ་དང་བསམ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་མིང་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་སོ། །བསྒོམས་པས་ནི་ཉི་མ་རེ་རེ་ལུས་རྣམ་པར་བྱང་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཐའ་དག་ སྤངས་ནས་འཁོར་བའི་མཐའ་ཇི་ཙམ་པར་བཞུགས་པའི་ཉི་ཚེ་ལ་མིང་ངམ། དོན་ནམ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འམ། སེམས་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ཀྱང་འདི་ལ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པ་སྐྱེས་པ་གལ་ཏེ་ཆོས་འདི་སེམས་པར་མི་བྱེད་ན་འཕགས་པ་འཇམ་པའི་དབྱངས་འདི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དེ་ཇི་ལྟར་སེམས་པར་བྱེད་ཙེན། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་མི་སེམས་སམ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལན་དུ་གལ་ཏེ་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་མཐོང་ན་ནི་བདག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་སེམས་པ་ལགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏེ། ཇི་ཙམ་དུ་མཐོང་བ་མ་མཆིས་ན་དེ་ཇི་ལྟར་བསམ་པར་བགྱི་ཞེས་དགོངས་པའོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་ཡོད་པའོ། །དོན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་མ་མཐོང་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བསྒོམ་པ་དང་དུས་ཕྱིས་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དུ་དབྱེ་བ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ནི་འདི་ད
Chinese
如果未宣说理由，那么这是为了就近安住的所化有情的差别而造的分别，而且考虑到所化有情对于无过失的事物，即使没有宣说理由，也无疑会如实正确地领悟，所以没有宣说理路，否则就只是宣说而已。其他这些分别如果远离了能取和所取的相状，那么如何能以听闻所生的智慧自性来如实了知事物，以思惟所生的智慧自性来忆念它，以修习所生的智慧自性来反复串习它呢？“有、名二者境有义，俱生之智等即是。”这怎么可以呢？如果说因为是殊胜的，所以在显现的同时只说唯一的，那么，对此回答说：世尊还宣说了“于何法亦不思”等等。听闻和思惟的时候，是以不执著于名等等的方式安住的。通过修习，每天身体都得到清净，断除一切分别，在住于轮回边际的短暂时间里，根本没有名、或义、或分别、或忆念。这是总括的意义。其他的人也对此生起了非真实的分别，如果不对这个法进行思惟，那么圣者妙音如何思惟成为度彼岸自性的圆满佛陀之法呢？因此，世尊说：妙音，你不对诸佛之法进行思惟吗？回答说：如果我见到诸佛之法完全成立，那么我就会对诸佛之法进行思惟。意思是说，如果没有见到，那又如何进行思惟呢？完全成立就是存在。没有见到义完全成立有两种情况：修习的时候和之后的清净世间状态也是如此，因为法和有法没有差别，所以佛法就是这
English
If reasons are not stated, then this is composed for the sake of differentiation of the trainable beings who dwell nearby, and also considering that the trainable beings will undoubtedly truly and correctly understand the flawless things even without stating reasons, so reasons are not stated, otherwise it is just stating. If these other differentiations are separated from the aspects of grasping and being grasped, then how can one truly know things with the nature of wisdom born from listening, remember it with the nature of wisdom born from thinking, and repeatedly familiarize oneself with it with the nature of wisdom born from meditation? "Existence and name, both have meaning as objects, co-born wisdom etc. are that." How can this be? If it is said that because it is supreme, it only speaks of the unique while manifesting, then, in response to this, the Bhagavan also declared "Does not think of any dharma" etc. At the time of listening and thinking, one abides in a way that is not attached to names etc. Through meditation, the body is purified day by day, all differentiations are abandoned, and in the short time of dwelling at the edge of samsara, there is no name, or meaning, or differentiation, or remembrance at all. This is the summarized meaning. Others also have non-real differentiations arising about this, if one does not think about this dharma, then how does the noble Manjushri think about the dharma of the complete Buddha who has become the nature of going beyond? Therefore, the Bhagavan said: Manjushri, do you not think about the dharmas of the Buddhas? The answer is: If I see the dharmas of the Buddhas as completely established, then I will think about the dharmas of the Buddhas. The meaning is that if one has not seen them, then how can one think about them? Completely established means existing. Not seeing the meaning as completely established has two situations: during meditation and also in the later pure worldly state, because there is no difference between dharma and the possessor of dharma, so the Buddha dharma is this.