Tibetan
ར་བྱང་བ་མེད་པའོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཆད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཟབ་པ་ཞེས་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་ནས་གསུངས་པ་ནི་མི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བའོ། །འོན་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་མཚན་ཉིད་འདི་རྣམས་གསུངས་པ་སྔར་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། འདི་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུགས་སུ་བགྲང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་དབེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་རྣམས་ལ་རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱ་ལམ་ན་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཐོག་མར་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱེད་པ་པོ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། མཚན་ཉིད་འདི་དག་ནི་ལྷའམ་མིའམ་མི་མ་ཡིན་བདག་གིས་མ་བཞག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ལ་མི་འགྱུར་བའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ་ནི་བསྐྱོད་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བསྐྱོད་པའམ་གནོད་པར་བྱེད་པ་མི་ནུས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མཚན་ཉིད་འདི་དག་ཁོ་ནར་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་གིས་མཚན་ཉིད་དེ་དེའི་ཟློག་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་སོ་སོར་བྱེད་པར་གྱུར་པ་ཡང་ནམ་མཁའ་གཞན་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལག་གིས་གཞག་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ལྷའི་བུ་དག་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནམ་མཁའ་ནི་སུས་ཀྱང་མ་བཞག་གོ །འདི་ལྟ་སྟེ་ནམ་མཁའ་ནི་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་གང་གིས་ཀྱང་བཞག་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །ལྷའི་བུ་དག་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འབྱུང་ཡང་རུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་ཀྱི་གནས་པའོ། །གནས་པའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སུ་ཞིག་ནམ་གྱི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་འདི་དག་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཉིད་རྟོགས་པའམ་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་ངེས་པའི་ཚིག་གི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་ཉིད་ཟབ་མོ་འདི་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཚན་ཉིད་རྣམས་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་ཟབ་པའོ། །ཇི་སྐད་གསུངས་པ། རྟོགས་པ་པོ་མེད་རྟོགས་བྱ་ནི། །དོན་དམ་པ་འདིར་ཡོད་མ་ཡིན། །ཀྱེ་མ་ཤིན་དུ་རྟོགས་དཀའ་བ། །ཆོས་ཉིད་ཁྱེད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆགས་པ་མ་མཆིས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ལ་ཁྱད་པར་དུ་ཐ་དད་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པས་གསུངས་པ་ནི། ཆགས་པ་མ་མཆིས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་བས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་མཚན་ཉིད་ཡང་དག་པར་མཐོང་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འཇིག་རྟེན་ལ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཞེས་ཉེ་བར་བསྟན་ནས། ཉེ་བར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ད་ནི་བྱས་པ་ཤེས་པ་དང་བྱས་པ་ཚོར་བ་ཉིད་ཀྱི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྟན་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །མི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫས་དང་ཆོས་ཀྱི་གནས་ནི་རྟེན་ནོ། །དེ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཆོས་ལ་བཀུར་སྟིར་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ
Chinese
无有边际的。因为断绝了能取和所取等一切戏论，所以是无实物的。因为一切烦恼和痛苦都已寂灭，所以是寂灭。因为是圣法之因，所以是法界。既然如此，为何说真如等自性是空性之故而深奥呢？因为疑惑而宣说的是不住，即远离一切分别和虚妄分别，不可言说，以胜义谛的自性而不安住等等。因为在一切方面都远离一切相，所以以无相的自性如虚空般安住，所以与虚空相似。如果如来现证菩提后宣说这些相，之前是不存在的。因此，为何说与虚空相同呢？所说的是这些等等。所说不是色等，是因为它们是寂静的自性。所说不依赖于色等，是因为与虚空等同者没有所依。 如虚空般，如来们在百道中显现，最初是有能作分别者，因此所说的是，这些相不是天或人或非人我所安立的。所说的是法性中不变的圆满成就和无颠倒的圆满成就之相，即不能动摇，意思是不能动摇或损害。所说这些相仅此而已，即任何以任何相损害其反面，但不是以其相。因为虚空即使被蕴等差别所区分，也不会损害其他虚空。所说不是手所造，是因为如虚空般恒时存在。因此所说的是，天子们，任何等等。世尊，虚空不是任何人所造。例如，虚空是无为法，因此不是任何人所造的。
English
It is without limits. Because all elaborations such as grasping and being grasped are cut off, it is without substance. Because all afflictions and sufferings are extinguished, it is nirvana. Because it is the cause of the noble dharmas, it is the realm of dharma. Since this is the case, why is it said that the characteristics such as suchness are profound because of emptiness? Because of doubt, what is said is non-abiding, that is, it is separated from all conceptualization and false conceptualization, inexpressible, and does not abide by the nature of ultimate truth, and so on. Because in every way it is separated from all characteristics, it abides like space with the nature of no characteristics, so it is similar to space. If the Tathagata manifests complete enlightenment and then proclaims these characteristics, they did not exist before. Therefore, why is it said to be the same as space? What is said is these and so on. What is said is not form, etc., because they are the nature of solitude. What is said is not dependent on form, etc., because those who are equal to space have no basis. Like space, the Tathagatas appear in a hundred ways, and at first there is a discriminator, so what is said is that these characteristics are not established by gods or humans or non-humans. What is said is the characteristic of the unchanging perfect accomplishment and the non-inverted perfect accomplishment in the nature of dharma, that is, it cannot be moved, meaning it cannot be moved or harmed. What is said is that these characteristics are only this, that is, whatever characteristic harms its opposite, but not with its characteristic. Because even if space is distinguished by the differences of aggregates, etc., it will not harm other space. What is said is not made by hand, because it exists at all times like space. Therefore, what is said is, sons of gods, anything, etc. World Honored One, space is not made by anyone. For example, space is unconditioned, so it is not made by anyone.
Chinese
就像那样，“诸法自性”之意。天子们，如是如来等出现，是法的住处。所说住处的自性，是因为诸法自性恒时安住，如谁何时说如来，如这些如何安住等。说“如来”是指如是证悟或如实证悟，因此“如来”是决定的词语。这些甚深自性等，诸法自性是现证菩提，这些是无自性的，因此是甚深的。如是所说：无有证悟者，所证悟的，胜义谛此无有。噫！甚难证悟，法性您已证悟。就是这样，般若波罗蜜多是如来等无染的智慧。一切无碍的智慧和无染的智慧。也就是胜义中，诸法皆不可得的自性，因此诸法皆不可得。世俗中，如镜子等的智慧自性，般若波罗蜜多以总相的自性，想要特别地宣说差别，所以说为了无染的智慧。因此是般若波罗蜜多的行境。如是，以诸法皆无自性和如实见自性，般若波罗蜜多示现于世间，如是略说之后，将要略摄，就是善现“如此”等。现在，以知所作和觉受所作的自在，如实地示现世间，并且示现，就是善现“如何”等。此法是指略说，般若波罗蜜多是指广说。“不住”是指事物和法的住处是所依。因为没有它，如虚空般对法恭敬，就是般若波罗蜜多。
English
Just like that, the meaning of "all dharmas' characteristics." Sons of the gods, the Tathāgatas appear in this way, and so on, which is the abiding place of the Dharma. The characteristic of abiding is explained because the characteristics abide at all times. How can someone say when the Tathāgata is, like how these abide, and so on. Saying "Tathāgata" means realizing it as it is or realizing reality, therefore "Tathāgata" is a definitive term. These profound characteristics, and so on, the characteristics are the complete enlightenment, and since these are without inherent existence, they are profound. As it is said: There is no one who realizes, what is to be realized, the ultimate truth is not here. Alas! It is very difficult to realize, you have realized the nature of reality. It is like this: the Prajñāpāramitā is the wisdom without attachment of the Tathāgatas. The wisdom that is unobstructed in everything and the wisdom without attachment. That is, in the ultimate sense, the nature of all dharmas being unobservable, therefore all dharmas are unobservable. In the conventional sense, the nature of wisdom like a mirror, and so on, the Prajñāpāramitā, with the nature of generality, wants to specifically explain the difference, so it is said for the sake of wisdom without attachment. Therefore, it is the field of activity of the Prajñāpāramitā. Thus, by seeing that all dharmas are without characteristics and by truly seeing the characteristics, the Prajñāpāramitā shows it to the world. After briefly explaining it like this, it will be briefly summarized, which is Subhuti "like this," and so on. Now, by the power of knowing what has been done and experiencing what has been done, it truly shows the world, and showing it is Subhuti "how," and so on. This Dharma refers to the brief explanation, and Prajñāpāramitā refers to the extensive explanation. "Non-abiding" means that the abiding place of things and dharmas is the support. Because it is not there, like the sky, it respects the Dharma, which is the Prajñāpāramitā.
Tibetan
་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་བཀུར་སྟིར་མཛད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་ཞེས་ན། དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཆོས་ཉིད་དེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལ་བཀུར་སྟིར་མཛད་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་འདི་ལས་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་བཀུར་སྟི་ལ་སོགས་པ་མཛད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི། བྱས་པ་ཤེས་ཤིང་བྱས་པ་ཚོར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ནི་བདག་གིས་བྱས་འདི་ནི་བདག་གིས་རྟོགས་ཞེས་རང་ཉིད་ཀྱིས་འོང་བ་དང་སྒྲུབ་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་བྱས་པ་ཉིད་བསྔགས་པར་མཛད། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་གྱི་སྒྲ་ནི་ངེས་པ་ལའོ། །འདི་ནི་བྱས་པ་ཤེས་པ་ཉིད་དང༌། བྱས་པ་ཚོར་བ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ཐེག་པ་གང་དང་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོས་སོ། །སྒྲུབ་པ་གང་དང་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་སོ། །རྗེས་སུ་འཛིན་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་དེ་མི་བརྗེད་པ་ལས་སོ། །རྗེས་སུ་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་བྱས་པ་མ་བྱས་པ་ཞེས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གིས་ཀྱང་མ་བྱས་པའི་ཆོས་རྣམས་མ་བྱས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའོ། །འགྱུར་བ་མེད་པ་མེད་པ་ནི་འགྱུར་བ་དང་བྲལ་བའོ། །འགྱུར་བ་མེད་པ་ཞེས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་མི་འགྱུར་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མཁྱེན་པར་རོ། །མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་འདོན་པ་ལ་ཡང་དོན་འདི་ཉིད་དོ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱས་པ་ཤེས་ཤིང་བྱས་པ་ཚོར་བར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཡང་མ་བྱས་པའོ་ཞེས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་བྱས་པ་ཤེས་པ་ཉིད་མ་བྱས་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་མ་བྱས་པ་ཉིད་འདིར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་འཇུག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མ་བྱས་པ་ཞེས་གང་ཞིག་ཡེ་ཤེས་འཇུག་པ་དེ་ཡང་འདི་དག་གིས་བྱས་པ་དང་འདི་དག་གིས་རྟོ
Chinese
是到彼岸的缘故。同样，对于此进行恭敬等的原因是什么呢？因此所说的是“此般若波罗蜜多”等等。如果诸法的本性是法性，即使那样，为何对此进行恭敬呢？为何呢？所说的是“由此”等等。善加辨别是完全成就。即使那样，为何进行恭敬等呢？所说的是“知所作且觉所作”等等。因为自己了知“此为我所作，此为我所证”，自己了知到来和成办。又以“何者”等等对那些本身所作进行赞叹。如来是，因为“何之”的语气是决定的。这是显示知所作本身和觉所作本身，是以“善现以何”等等。以何者和何者之乘，是指大乘。以何者和何者之成办，是指见道。随持，是指自己不忘失它。随护，是指为了如其所是地向众生宣说其分。未作未作，现证菩提，是指以任何都未作之法，以未作之自性现证菩提。不变无有，是指远离变化。不变，现证菩提，是以不变的自性了知。现证未作，此等念诵也具有同样的意义。应当了知如来的知所作且觉所作，即无论如何也未作，虽然现证菩提，但如何知所作本身，以未作本身来知，未作本身在此转变，所说的是依于般若波罗蜜多等等。一切法皆入智慧，是指以空性之自性，未作，即任何入于智慧，那也是由此等所作和由此等所证
English
is the reason for going to the other shore. Similarly, what is the reason for showing respect to this, etc.? Therefore, what is said is "this Prajñāpāramitā" etc. If the nature of all dharmas is dharmatā, even so, why show respect to this? Why? What is said is "from this" etc. To discriminate well is to be completely accomplished. Even so, why perform acts of reverence etc.? What is said is "knowing what is done and feeling what is done" etc. Because one knows "this is what I have done, this is what I have realized," one knows the coming and the accomplishment oneself. Moreover, with "whoever" etc., one praises those very actions themselves. The Tathāgata is, because the tone of "what" is definitive. This is to show the very knowing of what is done and the very feeling of what is done, with "Subhūti, by what" etc. By which vehicle and which vehicle, it refers to the Mahāyāna. By which accomplishment and which accomplishment, it refers to the path of seeing. To hold on to, it means that one does not forget it oneself. To protect, it is to teach beings according to their respective capacities. Unmade, unmade, fully enlightened, it means that with dharmas that have not been made by anyone, with the very nature of unmade, one attains complete enlightenment. Unchanging, non-existent, it means being free from change. Unchanging, fully enlightened, it is to know with the unchanging nature. Fully realized, unmade, these recitations also have the same meaning. One should understand the Tathāgata's knowing what is done and feeling what is done, that is, no matter what, it is unmade, although one attains complete enlightenment, but how does one know what is done, knowing it as unmade itself, the unmade itself transforms here, what is said is based on the Prajñāpāramitā etc. All dharmas enter into wisdom, it means that with the nature of emptiness, unmade, that is, whatever enters into wisdom, that is also done by these and realized by these.