Tibetan
ས་ནས་རབ་འབྱོར་གྱི་ཚིག་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། གང་པོས་སྨྲས་པ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འོན་ཏེ་གཟུགས་གང་མ་བཅིངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་ཡང་བཅིང་བ་དང་གྲོལ་བ་དག་ཀྱང་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་སྟེ། འོན་ཏེ་མེད་ན་དེའི་ཚེ་གཟུགས་ནི་མ་བཅིངས་ནི་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རབ་འབྱོར་གྱི་ལན་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བ་ཉིད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པ་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དོགས་པར་བྱེད་དེ། གང་ཞིག་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་གང་ཞིག་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམས་ཀྱང་བཅིང་བ་མ་ཡིན་ལ་དེ་བཞིན་དུ་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ཞིག་ཡང་འདི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ལ་སྐྱེས་བུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་སྒྲོ་བཏགས་པ་དེ་ནི་མེད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ བརྟགས་འདི་མེད་པའི་ཕྱིར་བཅིང་བ་དང་གྲོལ་བ་དག་མེད་དོ། །གང་ཞིག་ཡང་དེར་སྐྱེས་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྣང་བ་དེ་ནི་སྔགས་དང་རྒྱུད་ཀྱིས་བྱས་པའོ། །དེ་ནི་དབེན་པ་གསོ་བ་སྟེ་སྣང་བར་འགྱུར་བའི་ངོ་བོ་དེས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅིང་བ་ལས་གཞན་དབང་གིས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་ཕྱིར་བཅིང་པ་དང་གྲོལ་བ་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་སྒྱུ་མའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཡང་མི་སྐྱེ་བ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་དེ་སྐྱེས་བུ་སྣང་བའི་ངོ་བོས་རང་བཞིན་ལ་གནས་པ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་དེ་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཀུན་བརྟགས་པ་དང༌། གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་དག་གིས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཡང་བཅིང་བ་དང༌། གྲོལ་བ་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ་ཡང་གོ་ཆ་ཡོངས་སུ་མི་འདོར་བའི་དོན་
Chinese
从此处，以善现之语随后陈述为先导，何者所说，即从“此后”等开始，直至“何者色未被束缚”等，到“如是遍知之真如”之间的意旨是这样的：如果色等存在，那么那时对它来说，束缚和解脱等也确实会真实发生；但是如果不存在，那么那时“色未被束缚，既非束缚也非解脱”等说法就不合逻辑。对此，善现的回答是“如幻化之人”等，意旨是：正如幻化之人没有色等，却能被说成是那样，此处也是如此。“彼”指的是未被束缚也未被解脱。为什么呢？为了明显表达理由而提出疑问：凡是色等，都是遍计所执，而它们的真如也不是束缚，同样也不是解脱，因为它们是不存在的。还有，对于幻化之人，强加了“人”这个概念，但这是不存在的；同样，因为遍计所执不存在，所以束缚和解脱也不存在。还有，在那里，具有人形象的显现，是由咒语和密续所产生的。那是恢复寂静，因为显现的自性是空性的缘故。因为从束缚中以他性而完全寂静，所以束缚和解脱是不存在的。还有，关于树等的事物，幻化的理由也是不生的，那个人以人显现的自性安住于自性，树等事物以不生而完全成就的自性，就是不生，遍计所执和依他起的自性等。因此，对于它来说，束缚和解脱也是不存在的。“这些是”等是为了总结。仅仅说“披上大铠甲”，还应加上“真实进入大乘”和“真实安住于大乘”这些词语，意思是即使在进入等时候，也不完全舍弃铠甲。
English
From here, preceded by the statement of Subhuti, whatever was said, starting from "then" and so on, up to "whatever form is not bound" and so on, to "the suchness of complete knowledge," the meaning is this: If form and so on exist, then at that time, binding and liberation and so on will certainly truly occur to it; but if they do not exist, then at that time, the statement "form is not bound, neither bound nor liberated" and so on is not logical. To this, Subhuti's answer is "like an illusionary person" and so on, the meaning is: Just as an illusionary person does not have form and so on, but can be spoken of as such, so too here. "That" refers to not being bound and not being liberated. Why? In order to clearly express the reason, a question is raised: Whatever form and so on are, they are all completely imputed, and their suchness is neither binding nor liberation, because they are non-existent. Furthermore, for an illusionary person, the concept of "person" is imposed, but this is non-existent; similarly, because complete imputation is non-existent, binding and liberation are also non-existent. Furthermore, there, the appearance of a person's form is produced by mantras and tantras. That is restoring tranquility, because the nature of appearance is empty. Because it is completely tranquil from binding by other-power, binding and liberation do not exist. Furthermore, regarding things like trees and so on, the reason for illusion is also unborn, that person abides in nature with the nature of a person's appearance, the nature of things like trees and so on that are completely accomplished by being unborn, is unborn, the completely imputed and the nature of other-power and so on. Therefore, for it too, binding and liberation do not exist. "These are" and so on is for summarizing. In merely saying "having donned great armor," one should also add the words "truly entered the Great Vehicle" and "truly abiding in the Great Vehicle," meaning that even at the time of entering and so on, one does not completely abandon the armor.
Tibetan
དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །འགའ་ཞིག་ཏུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་འདི་ཙམ་འདོན་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་འདི་ལ་ཡང་གང་པོའི་ཡང་དག་པར་ཚིམ་པ་གསུངས་པ། དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བཤད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་རབ་འབྱོར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པའི་དོན་དུ་དྲི་བར་བྱེད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པ་ཡོད་བཞིན་པ་ཇི་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བར་འབྲེལ་ཏོ། །དེ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ངེས་པ་མེད་པས་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཉིད་དང་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་གནས་པ་ཉིད་དག་ཀྱང་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་དྲི་བར་བྱེད་དེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་གང་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཅི་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་འདིས་འགྲོ་བས་ན་ཐེག་ པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འཕགས་པའི་ལམ་དང་གནས་དང་འགྲོ་བ་པོ་དང་སྒྲུབ་པ་རྣམས་མེད་པས་དེ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་མི་རིགས་པས་དེ་རྣམས་ལ་ངེས་པའི་དོན་དུ་དྲི་བར་བྱེད་དེ། གང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཞན་དག་ནི་སླར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་འདིར། ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་བླངས་ནས་འདི་ལྟར་གྱི་སྒྲ་འདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་གང་ལགས། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པར་རིག་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བར་འདོན་པར་བྱེད་དོ། །འོག་ནས་ཀྱང་དྲི་བ་དང་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངག་རྣམས་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འོན་ཀྱང་གང་ནས་ཀྱང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན། གང་གིས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་མ་ཡིན། གང་དུ་ཡང་གནས་པར་མི་འགྱུར་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་གནས་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ལ་ཞེས་བྱ་བ་འདོན་པ་ཡིན་ཏེ། འདོན་པ་འདི་ཐམས་ཅད་སྔར་གྱི་པོ་ཏི་རྣམས་ལ་མེད་དེ་ལེགས་པར་འབྲེལ་བའི་དོན་ཡང་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་བཞག་པ་ཉིད་དོ། །སླར་ཡང་བཞག་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འཕགས་པ་རྣམ་གྲོལ་སྡེའི་འགྲེལ་པ་ལས་དྲི་བ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་གང་ལགས། ཇི་ལྟར་ན་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པར་
Chinese
应当如此看待。有些地方只念诵“已正确进入大乘”这一句。 妙吉祥说了“对此也完全满意”。“如是说”等等，像这样完整地讲述了大盔甲之后，妙吉祥会为了确定“已正确进入大乘”等等的含义而提问：“世尊，如何……”等等。既然已经分发了大盔甲，那么如何与“已正确进入大乘”和“已正确安住于大乘”相联系呢？ 因为大乘没有确定性，所以进入它和安住于它本身也不确定。对此还要提问：“大乘是什么？”意思是问它自己的本体是什么。 因为通过它而行，所以称为“乘”。由于没有圣者的道、处所、行者和修习者，所以进入等等是不合理的，因此为了确定这些的含义而提问：“从何处……”等等。 其他人则再次从“世尊，如何……”中取出“如何”，然后加上“这样”的语气，念诵为：“大乘是什么？如何才能知道已正确进入它？”。 之后，在提问和随说等语句中，也念诵“如何才能知道已正确进入它？”。 同样地，也念诵“通过度彼岸者而正确进入”等等。 同样地，也念诵“菩萨摩诃萨决定生起”等等。 然而，并非从任何地方决定生起。并非通过任何方式正确进入。虽然不会在任何地方安住，但会以无所住的方式安住于一切智智中。 所有这些念诵在以前的书中都没有，也没有很好地联系的意义，因此才被放置。 如果问再次放置的原因是什么？ 圣解脱部论中有五种提问方式：菩萨的大乘是什么？如何才能进入它？
English
It should be viewed in this way. In some places, only the phrase "having correctly entered the Mahayana" is recited. Manjushri said, "Also completely satisfied with this." "Thus said," and so on. Having completely explained the great armor in this way, Manjushri will ask to determine the meaning of "having correctly entered the Mahayana," and so on: "Bhagavan, how..." and so on. Since the great armor has already been distributed, how is it related to "having correctly entered the Mahayana" and "having correctly abided in the Mahayana"? Because the Mahayana has no certainty, entering it and abiding in it are also uncertain. One should also ask about this: "What is the Mahayana?" The meaning is to ask what its own essence is. Because one travels through it, it is called "yana" (vehicle). Since there are no noble paths, places, travelers, and practitioners, entering and so on are unreasonable. Therefore, to determine the meaning of these, one should ask: "From where..." and so on. Others again take "how" from "Bhagavan, how...", and then add the tone of "like this", reciting it as: "What is the Mahayana? How can one know that one has correctly entered it?" Afterwards, in the questions and subsequent statements, one also recites "How can one know that one has correctly entered it?" Similarly, one also recites "correctly entered through the perfections" and so on. Similarly, one also recites "Bodhisattva Mahasattva definitely arises" and so on. However, it does not definitely arise from anywhere. It does not correctly enter through any means. Although it will not abide anywhere, it will abide in omniscient wisdom in a non-abiding manner. All of these recitations were not in the previous books, and there is no well-connected meaning, so they were placed there. If asked what is the reason for placing it again? In the commentary of the Arya Vimoksha Sangha, there are five types of questions: What is the Bodhisattva's Mahayana? How can one enter it?
Tibetan
རིག་པར་རིག་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་སྦྱར་བ་བདེ་བླག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདོན་པ་དེ་དེར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་དེ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔར་དྲིས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ནི་ཇི་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྔར་ཉིད་དུ་དྲིས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ཇི་ལྟར་གྱི་སྒྲ་བསལ་ནས་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་བཞག་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་འབྲེལ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གནས་དང་གནས་རྣམས་ཞུ་གཏུགས་བྱས་ པ་རྣམས་ལ་འདོན་པ་མ་འབྲེལ་བ་སྟེ་བཞག་པ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལན་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཡང་ཐོག་མར་ཇི་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་དྲི་བ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་བརྗོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ལེན་འདེབས་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་དང་པོ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུངས་པ། གཞལ་དུ་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཞལ་དུ་མེད་པའི་ཐེག་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྤྱོད་པ་དང་བསམ་པ་དང་དུས་དང་རྟེན་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དང་འབྲས་བུ་ལ་ཞེས་དང་པོར་ཡང་གཞལ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞལ་དུ་མེད་པ་སྟེ། སྤྱོད་པ་ནི་དཀའ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་དེའི་མདོ་རྣམས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །བསམ་པ་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་བསམ་པའོ། །དུས་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །རྟེན་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ནི་འཁོར་བ་ཇི་ལྟར་སྐལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པ་དང་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འབྲས་བུ་ནི་སྐུ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡང་གཞལ་དུ་མེད་པ་སྟེ་གཞལ་དུ་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་ལ་གཞལ་དུ་མེད་པའི་གཟུགས་རྣམས་ཀྱིས་གཞལ་དུ་མེད་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡང་གཞལ་དུ་མེད་པ་སྟེ་གཞལ་དུ་མེད་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་གཞལ་དུ་མེད་པ་རྣམས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་གཞལ་དུ
Chinese
念诵“于智慧，于智慧”等。如是，因为与现观相合很容易，所以在那里念诵是合理的。世尊母，因为以大乘而真实进入，所以之前没有提问。而对于此，如何以大乘而真实进入，之前就已经提问了。如果去掉“如何”的语气，而安立“如此”等，那样也是没有关联的。同样，对于所陈述的处所和处所等，念诵是不相关的，是能见到的安立。世尊的回答是，所谓“大乘”等，即使最初提问如何以大乘而真实进入，但只要不述说大乘的自性，就无法接受和安立，所以首先宣说了大乘的自性。“无量”等，是无量乘的意思。行、思、时、依、有情之义和果，首先也是因为无量，所以是无量，行是各种各样的苦行，那是那些经的来源。思无量即是完全寂灭之思。时是具有三无数劫的体性。依是福德和智慧之聚所真实摄持。有情之义是轮回如何以业力而进入、成熟和解脱的体性。果是三身之自性，不住于轮回和涅槃之体性的佛陀本身。其中，法身是因为证悟无量法界之自性。报身也是无量的，因为在无量佛刹中，以无量之色相，真实显示无量之圆满。化身也是无量的，因为是无量的种种差别。因为具有如是等无量之法，所以是无量。
English
Recite "To wisdom, to wisdom," and so on. Thus, because it is easy to combine with Abhisamaya, it is reasonable to recite there. Blessed Mother, because of truly entering the Great Vehicle, there was no previous question. And for this, how to truly enter the Great Vehicle, was previously asked. If the tone of "how" is removed, and "thus" etc. is established, then it is also irrelevant. Similarly, for the places and places stated, the recitation is irrelevant, it is the visible establishment. The Blessed One's answer is that, so-called "Great Vehicle" etc., even if the initial question is how to truly enter the Great Vehicle, but as long as the self-nature of the Great Vehicle is not stated, it cannot be accepted and established, so first the self-nature of the Great Vehicle is declared. "Immeasurable" etc., means the immeasurable vehicle. Conduct, thought, time, support, the meaning of sentient beings, and fruit, first of all, because it is immeasurable, it is immeasurable, conduct is all kinds of asceticism, that is the source of those sutras. Immeasurable thought is the thought of complete extinction. Time is the nature of having three countless kalpas. Support is truly held by the accumulation of merit and wisdom. The meaning of sentient beings is the nature of how samsara enters, matures, and liberates by karma. The fruit is the nature of the three bodies, the Buddha himself who does not abide in the nature of samsara and nirvana. Among them, the Dharmakaya is because of realizing the self-nature of the immeasurable Dharmadhatu. The Sambhogakaya is also immeasurable, because in the immeasurable Buddha-fields, with immeasurable forms, the immeasurable perfection is truly shown. The Nirmanakaya is also immeasurable, because it is immeasurable kinds of differences. Because it has such immeasurable dharmas, it is immeasurable.