Tibetan
འཇིག་རྟེན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་གཞུང་ཡང་འདི་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྟེ་དེ་བས་ན་འདི་བསྣན་པ་ཁོ་ནའོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཅིག་པུ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་དེ་བཞིན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མཁྱེན་པ་ཡིན་ནོ། །མ་ལོག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་པར་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་མ་ཡིན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་མཚན་དུ་སྒྲ་རྣམ་པར་གྲགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཟབ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གཟུང་བར་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རབ་ཏུ་འབྱེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་ཏུ་སྟོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་སྤྲུལ་པ་སོ་སོར་རྙེད་པས་སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་བརྟེན་པའི་ངོ་བོ་རྗེས་སུ་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། སུ་ཞིག་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་བརྣག་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་སྨོན་ལམ་ནི་བརྣག་པ་ལ་དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །གཞན་དག་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་བརྣག་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ཞེས་དགག་ཚིག་དང་རབ་ཏུ་འབྲེལ་བ་སྨྲའོ། །འདི་ནི་རྣག་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཉིད་གསུངས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོང་སུ་བསྔོ་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ལ་འདོད་པའི་བརྣག་པ་ཡང་དག་པ་དེ་ལྟར་ཡན་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ཞི་བ་ལ་གཅིག་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཡན་མོས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། ལྷ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །གནས་པ་འདི་དག་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཁོ་ན་སྟེ། མ་ལོག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་པས་མང་པོའི་ཚིག་གོ །འོན་
Chinese
宣说并非了知世间之如实性的经文，也与此相符，因此这只是补充而已。因为唯一不可分为二等的体性即是如实性，因此像这样是了知世间之如实性。所谓不颠倒之如实性，是因为真实存在的缘故。所谓非异体之如实性，是因为不变的缘故。为了完全了知如此之如实性，在如实性上现证圆满成佛，因此在世间出现名为如来之音声，这在宣说时，就是像这样等等。所谓甚深，是因为即使声闻和独觉也难以领受的缘故。所谓善加分别，是因为 通达如实性而获得法身的缘故。所谓善加宣说，是因为依靠它而各自获得受用和化身，从而以三身之自性，对于一切有情随顺地转法轮，如是安住之体性是随顺领受的。因此，这被说成是由于具有极其微细之智慧的缘故，是行境。就像“谁对此”等等。阿罗汉之因是愿望完全圆满，也就是说，阿罗汉断除烦恼之愿望，就是愿望，而且也是完全圆满的。其他则说阿罗汉之愿望没有完全圆满，是与否定词密切相关的。这被说成是由于愿望没有完全圆满，而完全回向菩提，也就是说，以回向菩提之如来之加持，对于菩提之希求之愿望，也并非如是圆满。这在显示对于寂静唯一之阿罗汉，并非是信解之境，就像“具足天众”等等，也就是获得见道的菩萨。这些安住者唯是如实性，因为观待不颠倒之如实性等体性，所以是多数之词。然而
English
The scriptures that declare not knowing the suchness of the world are also in accordance with this, therefore this is only a supplement. Because the nature of being one and indivisible into two is suchness, therefore, like this, it is knowing the suchness of the world. The so-called non-inverted suchness is because it is truly existent. The so-called non-different suchness is because it is unchanging. In order to fully know such suchness, one becomes manifestly and perfectly enlightened in suchness, therefore the sound of the name "Tathagata" appears in the world, and this is what is being shown, like this and so on. The so-called profound is because even the Shravakas and Pratyekabuddhas find it difficult to grasp. The so-called well-differentiated is because by realizing suchness, one obtains the Dharmakaya. The so-called well-spoken is because by relying on it, one obtains the enjoyment and emanation bodies separately, and thus, with the nature of the three bodies, one turns the wheel of Dharma in accordance with all sentient beings, and the nature of abiding in this way is to receive accordingly. Therefore, this is said to be the object of practice because it possesses extremely subtle wisdom. Just like "Who to this" and so on. The cause of an Arhat is the complete fulfillment of aspiration, that is, the aspiration of an Arhat to abandon afflictions is aspiration, and it is also completely fulfilled. Others say that the aspiration of an Arhat is not completely fulfilled, which is closely related to the negative word. This is said to be because the aspiration is not completely fulfilled, and one completely dedicates to Bodhi, that is, by the blessings of the Tathagata who dedicates to Bodhi, the aspiration for Bodhi is also not so completely fulfilled. This shows that for the Arhat who is solely peaceful, it is not an object of faith, just like "the assembly of gods" and so on, which are the Bodhisattvas who have attained the path of seeing. These abiders are only suchness, because they depend on the nature of non-inverted suchness and so on, therefore they are words of the majority. However,
Tibetan
ཏེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་གསུངས་པ། དེ་ཇི་ཙམ་གང་ཞིག་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མི་འགྱུར་བའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་འདི་ལ་ཟད་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །ཆོས་ཟབ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་སྟེ་གཞན་མ་ཡིན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདིར་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཇི་ལྟར་གཞག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཟབ་པ་ཞེས་གནས་སྐབས་ཀྱིས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་རྣམས་དང་ཟབ་པའམ་ཅི། ཡང་ན་ངོ་བོ་གཞན་ཞེས་བྱ་བའི་དྲི་ བའི་དོན་ཏོ། །ལྷའི་བུ་དག་སྟོང་པའོ་ཞེས་འདི་ལ་མཚན་ཉིད་གཞག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་མ་ལོག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཟབ་པ་རྣམས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱས་ནས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་པའོ། །རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་སྤྲོས་པ་དང་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཞི་བ་ཉིད་ནི་མཚན་མ་མེད་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་སྨོན་ལམ་ཡོངས་སུ་དོར་བར་བྱས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་གཞན་སྨོན་པ་མེད་པས་སྨོན་པ་མེད་པས་མེད་པའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་འདོད་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་སྤྲོས་པ་ཆད་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པའོ། །སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་འདུས་མ་བྱས་པའི་གནས་སྐབས་ཅན་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པའོ། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པའོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཆད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཟབ་པ་ཞེས་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་ནས་གསུངས་པ་ནི་མི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་མེད་
Chinese
而且，如是之性是过去诸佛现证圆满正等觉者薄伽梵也宣说的。如是说，那要寻找多少呢？就像这样等等。由于不变化的圆满成立，所以圆满成立，与虚空相同，这是指此无尽之意。所谓甚深法，就是如是之性的自性本身，是与其它不同的如是之性等等。薄伽梵，在此如何安立相呢？是说以甚深为暂时的安立。如是之性等等，是因为如是之性的自性，所以与相甚深吗？或者说是其它的体性呢？这是提问的意义。天子们，空性啊，说在此安立相，相就是与如是之性不相违背的如是之性等等，以甚深空性来作安立。对此，由于远离了后来遍计所执的行境之体性，所以是空性。由于没有一切分别、种种分别、戏论和相，所以极寂静性是无相。对于已经完全舍弃了一切种种分别和愿望的人们来说，也没有其它的愿望，所以因为没有愿望而无有。一切希求因和果的种种分别和戏论断绝，所以是不现行。远离生等等，具有非为造作之状态，所以是无生和无灭。由于极其清净，所以是无有遍一切烦恼和无有清净。由于断绝了一切能取和所取等等的戏论，所以是无事物。由于一切烦恼和痛苦都已灭尽，所以是已灭。因为是圣者之法的因，所以是法界。无论如何，如是之性等等的相是空性，所以是甚深，为什么呢？因为怀疑而说的是不住，就是远离了一切分别和种种分别，不可言说，以胜义的自性而不极度安住等等。由于在一切方面都远离了一切相，所以是无相。
English
Moreover, suchness is also proclaimed by the Bhagavan, the fully enlightened perfect Buddhas of the past. As it is said, how much should one seek? It is like this, and so on. Because of the unchanging complete establishment, it is completely established, the same as the sky, which refers to the meaning of this being endless. The so-called profound Dharma is the very nature of suchness itself, which is different from other suchnesses, and so on. Bhagavan, how are characteristics established here? It is said that profoundness is a temporary establishment. Suchness and so on, because of the nature of suchness, are they profound with characteristics? Or is it another nature? This is the meaning of the question. Sons of the gods, emptiness, saying that characteristics are established here, the characteristic is suchness that is not contrary to suchness, and so on, and is established as profound emptiness. In this regard, because it is separated from the nature of the later imputed object of activity, it is emptiness. Because there is no all discrimination, various discriminations, elaborations, and characteristics, the extremely peaceful nature is without characteristics. For those who have completely abandoned all kinds of discriminations and wishes, there are no other wishes, so because there is no wish, there is nothing. All desires for cause and effect, all kinds of discriminations and elaborations are cut off, so it is not manifest. Being separated from birth and so on, having a state of non-fabrication, it is therefore unborn and unceasing. Because it is extremely pure, it is without all afflictions and without purification. Because all elaborations such as grasping and being grasped are cut off, it is without things. Because all afflictions and sufferings have been extinguished, it is extinguished. Because it is the cause of the Dharma of the noble ones, it is the Dharmadhatu. In any case, the characteristics of suchness and so on are emptiness, so it is profound, why? Because of doubt, it is said that it does not abide, that is, it is separated from all discriminations and various discriminations, it is unspeakable, and it does not extremely abide with the nature of ultimate truth, and so on. Because it is separated from all characteristics in every way, it is without characteristics.