Tibetan
ཉིད་ཀྱི་གནས་སུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་གྲངས་བཅུ་ནི་རབ་འབྱོར་ལ་བཀའ་སྩལ་ནས་བསྟན་པ་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་གཅིག་གོ །དེ་ནས་ཕྱིས་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པའོ། །དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་ལ་བཀའ་སྩལ་ནས་དེ་ནས་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་དང༌། དེ་ནས་འཕགས་པ་བྱམས་པ་དང༌། དེ་ནས་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་དང༌། དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་དང༌། དེ་ནས་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་དང༌། དེ་ནས་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ཉིད་ལ་བཀའ་སྩལ་ནས་རྟག་ཏུ་ངུ་དང་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་སླར་གནས་བརྟན་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་ནས་ཡོངས་སུ་གཏོད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་ཉི་ཁྲིའི་གཞུང་འགྲེལ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་མདོའི་རིམ་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ན་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟོས་ནས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྡུས་པའི་དོན་བཤད་པ་ནི་སླར་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྡུས་པའི་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་མདོའི་རིམ་པའི་བཤད་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་དེ་དང་དེའི་ཚིག་གི་དོན་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་དེ། རྟེན་དང་དབང་དུ་བྱ་བ་དང༌། ལས་དང་སྒོམ་པ་ལྷན་ཅིག་པའི། །རབ་དབྱེ་རྟགས་དང་ལྟུང་བ་དང༌། །ཕན་ཡོན་བཅས་པ་ཡང་དག་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་རྟེན་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པ་ལ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྟོན་པ་ལ་དབང་དུ་བྱེད་པ་སྟེ་བསྟན་པ་འདི་ ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་དུ་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའོ། །ལས་ཀྱི་བྱ་བ་སྟེ་བྱེད་པའོ། །འདི་ལྟར་སྤྱོད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་སྤྱོད་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པའོ། །བསྒོམ་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཅུའི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་བསལ་བའི་དོན་དུ་གང་ཞིག་བསྟན་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཅུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་གང་གི་གཉེན་པོར་འདིར་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དངོས་པོ་ཡོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། གང་གི་གཉེན་པོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་གང་གི་གཉེན་པོར་གཟུགས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །སྐུར་པ་འདེབས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་གང་གི་གཉེན་པོར་སྟོང་པ
Chinese
将会在您的地方宣讲。其中，十个类别是：对善现（梵文：Subhūti）开示后所作的“教诫略义”被称为第一类。之后，由长老善现所宣讲的，是第二类。之后，对帝释天开示，之后是长老善现，之后是圣慈氏（弥勒），之后是长老善现，之后是帝释天，之后是长老善现，之后是对长老善现本人开示，以常啼（梵文：Sadāprarudita）和法胜（梵文：Dharmottara）的故事，再次对长老阿难开示而完全交付，像这样，暂时按照二万颂的论释，在叙述经的次第时，是参照了一切而做的。解释略义是，之后论师陈那（梵文：Dignāga）以般若波罗蜜多略义的方式，不依赖于经的次第的解释，而是以那个和那个词的意义本身来做，即：所依和所作，事业和禅修同时，种种差别、征相和堕罪，以及利益都如实宣说。是这样说的。其中，所依是宣说般若波罗蜜多时，佛薄伽梵，对于圣善现等，也是由于佛的加持而出现的缘故。能作彼者，即是能作的菩萨等。事业的作为，即是所作。像这样应当行持，即是简要地开示行持。禅修是为了遣除十种分别念的散乱而开示的。十种分别念是菩萨应当完全断除的，即无实事分别念，以及作为其对治，这里说菩萨自身存在。实事分别念，以及作为其对治，菩萨不能如实照见等等。增益分别念，以及作为其对治，色性本空等等。损减分别念，以及作为其对治，空性
English
It will be expounded in your place. Among them, the ten categories are: the "Compendium of Teachings" taught by the Blessed One to Subhūti is called the first category. Then, the teachings by the Elder Subhūti later is the second. Then, taught to Indra, then to the Elder Subhūti, then to the Noble Maitreya, then to the Elder Subhūti, then to Indra, then to the Elder Subhūti, then taught to the Elder Subhūti himself, with the stories of Sadāprarudita and Dharmottara, again taught to the Elder Ānanda and completely entrusted. Thus, for the time being, following the commentary of the Twenty Thousand Verses, when narrating the order of the sutra, it is done in consideration of everything. Explaining the meaning of the Compendium is that later, the teacher Dignāga, in the manner of the Compendium of the Prajñāpāramitā, does not rely on the explanation of the order of the sutra, but does it by the meaning of that and that word itself, namely: the basis and the agent, the action and the meditation together, the various distinctions, signs, and downfalls, and the benefits are all truly stated. It is said like this. Among them, the basis is the Buddha Bhagavan for teaching the Prajñāpāramitā, and for the Noble Subhūti and others, it is also because they arose from the blessing of the Buddha. The agent is the bodhisattva who is the agent, and so on. The action of the deed is what is done. Like this, one should practice, which is a brief explanation of the practice. Meditation is what is taught for the purpose of dispelling the distraction of the ten kinds of conceptualization. The ten kinds of conceptualization are what the bodhisattva should completely abandon, namely, the conceptualization of non-existence, and as its antidote, it is said that the bodhisattva himself exists here. The conceptualization of existence, and as its antidote, the bodhisattva does not truly see, and so on. The conceptualization of superimposition, and as its antidote, form is empty of its own nature, and so on. The conceptualization of denigration, and as its antidote, emptiness
Tibetan
་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་གང་གི་གཉེན་པོར་གང་ཞིག་གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་དེ་ནི་གཟུགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་གང་ཞིག་གཉེན་པོར་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་གཟུགས་མ་ཡིན་ཏེ་གཟུགས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་གང་གི་གཉེན་པོར་འདི་ནི་མིང་ཙམ་སྟེ་གང་ཞིག་འདི་ནི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་གང་གི་གཉེན་པོར་གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ནི་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་འགག་པ་མ་ཡིན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན་རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །མིང་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་དོན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་གང་ཞིག་གཉེན་པོར་མིང་ནི་བཏགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་སོ། །དོན་ཇི་ལྟ་བར་མིང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་གང་གི་གཉེན་པོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མིང་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞིང་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དེ་དོན་ཇི་ལྟ་བར་ཞེས་བྱ་བས་གསུངས་པ་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་སྟེ། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་དོན་བཤད་པ་དང་མདོ་དང་སྦྱར་བ་ནི་འོག་ཏུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །རྟགས་ནི་མཚན་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ཞེས་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྟུང་བ་ནི་དོན་མ་ཡིན་པ་སྟེ། བདུད་ཀྱི་ལས་ལ་སོགས་པའོ། །དོན་འདི་རྣམས་ཀྱང་མདོ་ལས་གོ་རིམས་སུ་བཤད་ནས་ཟློས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་གསུངས་པ། དེ་ཉིད་དོན་ནི་འཁོར་བ་སྟེ། །སླར་ནི་དོན་གཞན་ལ་བརྟེན་པ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ། རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ལམ་ཤེས
Chinese
您说“不是空性”。对于单一性的分别念，以及作为对治，您说“某种色法的空性不是色法”。对于多样性的分别念，以及作为对治，您说“色法不是空性之外的他者，色法即是空性。空性也是色法”。对于自性的分别念，以及作为对治，您说“这仅仅是名称，即某种事物是色法”。对于差别的分别念，以及作为对治，您说“因为色法不是生，不是灭，不是完全染污，不是完全清净”。对于像名称一样对意义执着的分别念，以及作为对治，您用“名称是假立”等来讲述。对于像意义一样对名称执着的分别念，以及作为对治，菩萨既不正确地看待名称，也不执着，因为像意义一样，您所说的是，意指意义本身。详细的区分是十六种空性，即内空性，外空性，内外空性，空性空性，大空性，胜义空性，有为法空性，无为法空性，超越边际空性，无始无终空性，无舍空性，自性空性，一切法空性，自相空性，不可得空性，无事物自性空性。空性等的意义的解释和与经部的结合将在下面进行。相是记号，即凭借它菩萨会被认识为不退转者等等。堕落是不合道理，即魔的事业等等。这些意义也是从经部中按顺序讲述的，所以不是重复。如是说：“彼之意义是轮回，再次依赖于其他意义。”但是，全知性是道智。
English
You said, "It is not emptiness." Regarding the conceptualization of oneness, and as an antidote, you said, "The emptiness of form is not form." Regarding the conceptualization of diversity, and as an antidote, you said, "Form is not other than emptiness; form itself is emptiness. Emptiness is also form." Regarding the conceptualization of self-nature, and as an antidote, you said, "This is merely a name, that something is form." Regarding the conceptualization of difference, and as an antidote, you said, "Because form is not arising, not ceasing, not completely defiled, not completely purified." Regarding the conceptualization of clinging to meaning as to name, and as an antidote, you taught with "Name is an imputation," and so forth. Regarding the conceptualization of clinging to name as to meaning, and as an antidote, the Bodhisattva neither correctly sees the name nor clings to it, because like meaning, what you said means meaning itself. The detailed distinctions are the sixteen emptinesses, namely, inner emptiness, outer emptiness, inner-outer emptiness, emptiness of emptiness, great emptiness, ultimate emptiness, conditioned emptiness, unconditioned emptiness, emptiness beyond extremes, emptiness without beginning or end, emptiness of non-abandonment, emptiness of self-nature, emptiness of all dharmas, emptiness of self-characteristic, emptiness of non-apprehension, emptiness of the nature of non-things. The explanation of the meaning of emptinesses and their connection with the sutras will be done below. A sign is a mark, i.e., by which a Bodhisattva will be known as non-returning, and so forth. A downfall is unreasonableness, i.e., the deeds of Mara, and so forth. These meanings are also explained sequentially from the sutras, so it is not a repetition. As it is said: "Its meaning is samsara, again relying on other meanings." However, omniscience is the path wisdom.
Tibetan
་ཉིད། །དེ་ནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད། །རྣམ་ཀུན་མངོན་རྫོགས་རྟོགས་པ་དང༌། །རྩེ་མོར་ཕྱིན་དང་མཐར་གྱིས་པ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་མངོན་པར་རྫོགས་བྱང་ཆུབ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་དེ་རྣམ་བརྒྱད། །ཅེས་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་བསྡུས་པའི་དོན་འདི་གཞན་དག་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་པར་མི་བྱེད་སྙམ་ན། མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་དག་ལས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཐར་གྱིས་པ་ལ་སོགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གསུམ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་གཞུང་གི་ཚོགས་ལ་འདིར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལྔ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའི་གཞུང་གི་ཚོགས་རྣམས་མདོ་འདི་ལ་སྣང་བ་སྡེ་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་དེའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ངག་རྣམས་ ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་དང་པོར་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པའི་སྐབས་སུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་དང་གདམས་ངག་བརྒྱད་ཀྱང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞུང་གི་ཚོགས་དེ་ཙམ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདི་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེའི་འགྲེལ་པ་ལས་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གི་གདམས་ངག་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་གདམས་ངག་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་སྤོབས་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གང་ཡང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་གདམས་ངག་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་ལ། རབ་འབྱོར་འདུས་བྱས་ལས་ཐ་དད་པའི་འདུས་མ་བྱས་ནི་བསྟན་པར་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞུང་དེ་ཡང་ཕྱི་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་མང་པོ་རྣམས་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་གཞུང་རྣམས་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སོ་སོར་མདོ་འདི་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན། ཇི་ལྟར་དེའི་བཤད་པ་དང་མི་འགལ་བར། རབ་འབྱོར་ཁྱོད་སྤོབས་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་བླངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་གྱི་སྒྲས་སེམས་བསྐྱེད་པ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒྲས་འདིར་གདམས་ངག་རྣམ་པ་བཅུ་བརྗོད་དོ་ཞེས་བཤད་པར་གྱིས་ཤི
Chinese
ཉིད། 之后，一切智性。 诸相现证菩提， 顶位及渐次， 一刹那现证圆满菩提。 法身及其八种相。 如是二万五千颂般，此处亦以简略之义，示现其他。 何以故不示现耶？ 谓与经及论相违故。 渐次等三种现证，于论之聚中，此处无有故。 又，何者以现证五者示现，以广说之分别解说之论聚，此经中所现之品类，亦以彼与彼之现证之支分示现之语 均非完全圆满， 此如，于广说中，初于舍利子所教诫之时，发心二十二种及口诀八种亦宣说也。 彼等论之聚，于此薄伽梵母处，非一切种皆有，如是，然学派圣解脱部之释中，已示现六神通之口诀矣。 以见道之口诀作主， 善现菩萨摩诃萨等之般若波罗蜜多为始， 如菩萨摩诃萨等如何于般若波罗蜜多中决定生起，如是汝应勇猛云云。 又，以修道之口诀作主而说， 善现，有为法之外之无为法，不能示现云云之论，亦非在外。 如是，示现现证之多支分之论等，于此经中，现证各自皆无，是故， 如何不违彼之解说， 善现，汝应勇猛云云之经文取之， 如何之语，以发心二十二种，及般若波罗蜜多之语，此处说口诀十种也，如是说之。
English
ཉིད། Then, the nature of all knowledge. Manifest complete enlightenment in all aspects, Reaching the peak and gradually, Manifest complete enlightenment in a single instant. The Dharmakaya and its eight aspects. Just like the twenty-five thousand verses, here too, this condensed meaning shows others. Why is it not shown? Because it contradicts the Sutras and Shastras. The three kinds of Abhisamayas, such as the gradual one, are not possible here in the collection of treatises. Moreover, those collections of treatises that extensively explain the five Abhisamayas, the divisions appearing in this Sutra, and all the words that show the limbs of those Abhisamayas, are not completely perfect. For example, in the extensive explanation, when the Buddha first taught Shariputra, he also explained twenty-two types of mind generation and eight instructions. That collection of treatises is not entirely present in this Bhagavati, but even so, the instructions for the six supernormal powers have already been shown in the commentary of the venerable Acharya Vimuktisena. Taking the instructions of the path of seeing as the main point, Beginning with the Prajnaparamita of the Bodhisattva Mahasattvas, "How will the Bodhisattva Mahasattvas definitely arise in the Prajnaparamita? In that way, you should be brave," and so on. Moreover, taking the instructions of the path of meditation as the main point, he said, "Subhuti, the unconditioned, which is different from the conditioned, cannot be shown," and that treatise is not outside either. Likewise, the treatises that show many limbs of Abhisamaya are not present in this Sutra for each Abhisamaya. Therefore, How can it not contradict its explanation? Taking the Sutra, "Subhuti, you should be brave," and so on, With the word "how," it speaks of twenty-two types of mind generation, and with the word "Prajnaparamita," it speaks of ten types of instructions here, so it is said.