Tibetan
ཇིགས་པ་འབྱུང་བ་མི་ཤེས་པ་ལས་གྱུར་པའི་འཁྲུལ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མངའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། བརྟགས་ན་སྐྱོན་མི་མངའ་བ་ཉིད་དུ་སེམས་ཅན་ལ་མཛད་པ་རྩོམ་མོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་མཛེས་སོ། །ཀུན་ཏུ་གཟིགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་གཟིགས་པ་དང༌། བསྐུམ་པ་དང༌། བརྐྱང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མི་དང༌། ལྷ་དང༌། ཚངས་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། དུད་འགྲོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞུད་པ་དང༌། བྱོན་པ་ལ་སོགས་པ་ ཐམས་ཅད་ན་ཞབས་གཉིས་ཀྱི་མཐིལ་ས་ལ་མི་རེག་གོ །འཁོར་ལོ་རྩིབས་སྟོང་དང་ལྡན་པའི་རྗེས་ས་ལ་འབྱུང་ངོ༌། །གང་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞབས་བོར་བ་དེར་པད་མོ་ཡིད་དུ་འོང་བ། བསུང་དང་ལྡན་པ་དག་འབྱུང་ངོ༌། །ཞབས་ཀྱིས་དུད་འགྲོ་ལ་རེག་ན་ཡང་ཞག་བདུན་དུ་བདེ་བ་མཆོག་གིས་ཚིམ་པར་གྱུར་ཏེ། ཤི་འཕོས་ན་ཡང་བདེ་འགྲོ་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་ན་བཟའ་སོར་བཞིར་མི་རེག་ཅིང༌། རྣམ་པར་འཐོར་རླུང་གིས་ཀྱང་བསྐྱོད་པར་མི་ནུས་སོ། །སྐུའི་འོད་ཀྱིས་ཀྱང་མནར་མེད་པ་ལ་ཐུག་པའི་བར་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་བདེ་བ་དག་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་འཁྲུལ་པ་མི་མངའོ་ཞེས་བྱའོ། །གསུང་ལ་ཡང་འཁྲུལ་པ་མི་མངའ་སྟེ། དུས་སུ་གསུང་བ་དང༌། བདེན་པར་གསུང་བ་དང༌། སྙན་པར་གསུང་བ་དང༌། མ་ནོར་བར་གསུང་བའི་ཕྱིར། གསུང་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ཟློས་བུར་མི་གསུང་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་ངེས་པར་གསུང་བ་དང༌། རིགས་པ་དང་ལྡན་པར་གསུང་བ་དང༌། གསུང་གཅིག་བརྗོད་པས་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གོ་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུགས་ལ་ཡང་འཁྲུལ་པ་མི་མངའ་སྟེ། རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང༌། བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བའི་ཆོས་ཅན་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པ་དང༌། སྒྲིབ་པ་མི་མངའ་བར་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་པ་དང་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྟག་ཏུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་མི་མངའ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་དང་པོའོ། །ཅ་ཅོ་མི་མངའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་དག་དགོན་པ་ན་ལམ་སྟོར་ནས་ཅ་ཅོའི་སྒྲ་འབྱིན་པའམ། བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་གད་མོ་རྟ་གད་འབྱིན་པ་དང༌། ཚིག་ལ་ཡི་གེ་ལོག་པར་འབྱུང་བ་དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་རྣམ
Chinese
像这样由于不了解恐惧的来源而产生的错乱，如来在一切的一切中都没有。如来是不忘失的法性，观察后，对众生发起没有过失的事业。如来们的行为举止对世间来说是美好的。普遍观看、分别观看、收缩、伸展等等，使人和天、一切梵天和一切旁生都感到满足。例如，如来行走和来临等一切时，双足的脚底不接触地面。具有千辐轮的足迹会显现。无论如来在哪里留下足迹，那里都会出现令人愉悦、带有香气的莲花。即使脚接触到旁生，也会在七天内因极乐而感到满足，死后也会转生到善趣天界。如来的身体上，袈裟不会接触到四指的距离，也不会被四处飘散的风所动摇。身体的光芒能使直至无间地狱的众生获得安乐，因此说如来的身体没有错乱。语言也没有错乱，因为在适当的时候说话，说真实的话，说悦耳的话，说没有错误的话。远离一切语言的过失，不说重复的话，说非常确定的话，说具有道理的话，说一句就能让一切众生在同一瞬间理解。心也没有错乱，因为恒常处于等持中，是不忘失的法性，对一切法没有执着和障碍地了知和观看，并且一切事业恒常任运成就且没有分别。因此说如来没有错乱，这是第一不共之法。所谓没有喧哗，就像阿罗汉们在寂静处迷路后发出喧哗的声音，或者因习气的影响发出驴叫般的笑声，或者词语中的字母颠倒一样，佛陀们
English
Such confusion arising from not knowing the source of fear, the Thus-gone One does not have in all of all. The Thus-gone One is of the nature of not forgetting, and after examining, initiates actions for sentient beings without fault. The conduct of the Thus-gone Ones is beautiful to the world. Looking everywhere, looking separately, contracting, stretching, and so on, make humans, gods, all Brahmas, and all animals satisfied. For example, when the Thus-gone One walks and comes, etc., the soles of the two feet do not touch the ground. Traces with a thousand-spoked wheel appear. Wherever the Thus-gone One leaves footprints, there appear pleasing lotuses with fragrance. Even if the foot touches an animal, it will be satisfied with supreme bliss for seven days, and after death, it will be reborn in a happy realm, in the heavens. On the body of the Thus-gone One, the robe does not touch within four fingers' distance, nor can it be moved by the scattering wind. The light of the body will cause sentient beings up to the Avici hell to obtain happiness, therefore it is said that the body of the Thus-gone One has no confusion. Speech also has no confusion, because it is spoken at the right time, spoken truthfully, spoken pleasantly, and spoken without error. It is free from all faults of speech, not speaking repetitively, speaking very certainly, speaking with reason, and speaking one word that all sentient beings understand in one instant. The mind also has no confusion, because it is always in equipoise, is of the nature of not forgetting, knows and sees all dharmas without attachment or obscuration, and all actions are always spontaneously accomplished and without discrimination. Therefore it is said that the Thus-gone One has no confusion, this is the first unmixed dharma. The so-called no clamor, like Arhats who, having lost their way in a solitary place, make a clamorous sound, or due to the influence of habit, make a donkey-like laugh, or the letters in words are reversed, the Buddhas
Tibetan
ས་ལ་ཅ་ཅོ་མི་མངའ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་མི་མངའ་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་དང༌། རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་ གཞག་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མི་མངའ་བར་བཞུགས་པ་དང༌། བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཅ་ཅོ་མི་མངའ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་གཉིས་པའོ། །བསྙེལ་བ་མི་མངའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་མ་བསམས་ནས་བརྗེད་པར་བྱ་བ་ཤོར་བ་དང༌། དུས་ལས་ཡོལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མི་མངའ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཐམས་ཅད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བསྙེལ་བ་མི་མངའོ། །དེ་བས་ན་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་གསུམ་པའོ། །སེམས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་མི་མངའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་དག་གང་གི་ཚེ། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ན་མཉམ་པར་གཞག་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་གྱི་ཚེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཀྱང་རུང༌། སྙོམས་པར་མ་ཞུགས་ཀྱང་རུང༌། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟབ་མོ་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། འདི་ནི་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་བཞི་པའོ། །ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མངའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་དག་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པའི་བློ་འཇུག་གི །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་མཉམ་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་སྟེ། ཐུགས་རྗེའི་དབང་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་གིས། འཁོར་བ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའམ། དཀར་པོ་དང༌། ནག་པོའི་ཆོས་རྣམས་སམ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པའམ། ཕན་འདོགས་པ་དང༌། གནོད་པ་བྱེད་པའམ། ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་དང༌། ལོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའམ། སེམས་ཅན་མཆོག་དང་ཐ་མ་རྣམས་ལ་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་ མི་འཇུག་སྟེ། འདི་ནི་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་ལྔ་པའོ། །སོ་སོར་མ་བརྟགས་པའི་བཏང་སྙོམས་མི་མངའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་སོ་སོ་མ་བརྟགས་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡལ་བར་འདོར་བ་དེ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་མཛད་དེ། དེ་ནི་དུས་དང་
Chinese
地上没有喧嚣，对于一切众生和一切法，没有贪恋和愤怒，完全超越世间的一切法，恒常处于禅定之中，安住于没有烦恼之中，因为已经彻底摧毁了一切习气。因此，被称为“没有喧嚣”，这是第二种不共之法。所谓“没有遗忘”，就像阿罗汉们不经意间忘记了应该做的事情，或者错过了时机，这种情况在如来那里是不存在的。如来对于一切众生的所有利益，一切法和一切事业，以及所有时间，都没有遗忘。因此，被称为“没有遗忘”，这是第三种不共之法。所谓“没有心不平等”，就像阿罗汉们，只有在入定的时候才会处于平等状态，其他时候则不然。如来无论入定与否，都恒常处于平等状态。如来是甚深禅定的究竟彼岸，这是第四种不共之法。所谓“没有不同的概念”，就像阿罗汉们，对于轮回和涅槃，以及烦恼和清净之法等，会有不同的想法。如来们则不是这样。如来们恒常安住于众生平等和法平等之中，凭借着慈悲的力量和无分别智慧的力量，对于轮回和涅槃，或者白色和黑色的法，或者具有戒律和破戒者，或者利益和损害者，或者确定为正确和确定为错误，或者 श्रेष्ठ（梵文天城体：श्रेष्ठ，梵文罗马拟音：śreṣṭha，汉语字面意思： श्रेष्ठ）和ต่ำ（梵文天城体：ต่ำ，梵文罗马拟音：ต่ำ，汉语字面意思：ต่ำ）的众生，都不会产生不同的概念，这是第五种不共之法。所谓“没有不加区分的舍弃”，就像阿罗汉们不加区分地舍弃众生的利益一样，如来不会这样做，因为那是时间和
English
There is no clamor on the ground, and there is no attachment or anger towards all sentient beings and all dharmas. Having completely transcended all worldly dharmas, constantly abiding in samadhi, and dwelling without afflictions, because all habitual tendencies have been completely destroyed. Therefore, it is called "no clamor," which is the second unshared dharma. What is called "no forgetfulness" is like how arhats inadvertently forget what should be done, or miss the opportunity, such a situation does not exist in the Tathagata. The Tathagata has no forgetfulness regarding all the benefits of all sentient beings, all dharmas and all activities, and all times. Therefore, it is called "no forgetfulness," which is the third unshared dharma. What is called "no unequal mind" is like how arhats are only in a state of equality at the time of entering samadhi, but not at other times. The Tathagata, whether in samadhi or not, is always in a state of equality. The Tathagata is the ultimate shore of profound samadhi, which is the fourth unshared dharma. What is called "no different concepts" is like how arhats have different thoughts about samsara and nirvana, and defiled and purified dharmas, etc. The Tathagatas are not like that. The Tathagatas constantly abide in the equality of beings and the equality of dharmas, and by the power of compassion and the power of non-discriminating wisdom, they do not have different concepts about samsara and nirvana, or white and black dharmas, or those with precepts and those who break precepts, or those who benefit and those who harm, or those who are determined to be right and those who are determined to be wrong, or श्रेष्ठ (Śreṣṭha, श्रेष्ठ, Superior) andต่ำ (ต่ำ,ต่ำ, Low) sentient beings. This is the fifth unshared dharma. What is called "no indiscriminate abandonment" is like how arhats indiscriminately abandon the benefit of sentient beings, the Tathagata does not do that, because that is time and