Tibetan
ས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་གང་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དེ་ལ་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཆགས་པར་བྱ་བ་གཉི་གའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འདུ་ཤེས་ན་ཡང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཉམས་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རབ་འབྱོར་དེ་ཡང་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཆོས་གང་ཡང་འདོགས་པ་མེད་ན། ཆོས་ལ་ལ་ཞིག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་དེ་དེ་ནི་གནས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་ བའི་བར་གྱིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་ཞིང་མཚན་མར་འཛིན་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མི་འཐོབ་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་བསྟན་པའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་མངོན་པར་མ་ཆགས་པས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་འདུ་ཤེས་དང་མཚན་མར་འཛིན་པའི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཐབས་བསྟན་པའོ། །གསོལ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ལགས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་ཏེ། རང་བཞིན་གཅིག་ན་བདག་གིས་བདག་མངོན་པར་བསྒྲུབ་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། དཔེར་ན་རལ་གྲི་དེ་ཉིད་ཀྱི་སོས་རལ་གྲི་དེ་ཉིད་བཅད་དུ་མི་རུང་བ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དེ་དག་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བགྱི་ཞེས་གལ་བཟུང་སྟེ་ཞུས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་ཞེའམ་འདི་ནི་གཟུགས་སོ། །འདིའི་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་
Chinese
ས་（藏文，sa，梵文天城体，sa，梵文罗马拟音，sa，汉语字面意思：地）是这么个意思。为什么呢？因为就像这样，对于任何会显现执着的事物，它本身并不具备那种性质。这就是说，般若波罗蜜多既不是执着的制造者，也不是被执着的对象，这显示了它们两者都不具备自性的理由。如果善现菩萨摩诃萨对般若波罗蜜多产生执着，那么这位菩萨摩诃萨就会从般若波罗蜜多中退失。任何从般若波罗蜜多中退失的人，也会从一切法中退失。从“善现，就像这样，如来对任何法都不执着，又怎么可能对某种法完全证悟呢？那是不可能的”到“之间，说明如果对般若波罗蜜多等产生执着和实执，就会从般若波罗蜜多中退失，并且会导致无法获得无上正等觉的过失。然后，从“具寿善现对薄伽梵说了这样的话”到“为什么呢？因为般若波罗蜜多是用不执着来表达的”之间，说明了避免对一切法产生执着和实执的过失的方法。善现请问薄伽梵：般若波罗蜜多与般若波罗蜜多是不分离的吗？从“到“又该如何证得一切相智呢？”之间，说明了般若波罗蜜多等一切清净之法都与其自性分离。如果自性是唯一的，那么我就无法证得自己。例如，剑的刀刃无法切割剑本身。如何证得它们呢？这是以重视的态度提出的问题。薄伽梵回答说：善现，当菩萨摩诃萨行于般若波罗蜜多时，不应执着于“色”或“这是色”、“这是色的”等概念。
English
Sa (Tibetan, sa, Devanagari, sa, Romanized Sanskrit, sa, literal meaning: earth) has this meaning. Why is that? Because, like this, it does not possess the nature of that which would become attached to anything. That is to say, the Prajnaparamita is neither the maker of attachment nor the object of attachment, which shows the reason why neither of them possesses self-nature. If Subhuti Bodhisattva Mahasattva is attached to the Prajnaparamita, then that Bodhisattva Mahasattva will fall away from the Prajnaparamita. Anyone who falls away from the Prajnaparamita will also fall away from all dharmas. From "Subhuti, just like this, the Tathagata does not cling to any dharma, how could he fully awaken to some dharma? That is not possible" to "between, it shows that if one develops attachment and substantiality to the Prajnaparamita, etc., one will fall away from the Prajnaparamita and will lead to the fault of not attaining the unsurpassed perfect enlightenment. Then, from "The venerable Subhuti said this to the Bhagavan" to "Why is that? Because the Prajnaparamita is expressed by non-attachment," it explains the method of avoiding the fault of attachment and substantiality to all dharmas. Subhuti asked the Bhagavan: Is the Prajnaparamita inseparable from the Prajnaparamita? From "to "How should I attain the All-Knowingness?" it explains that all pure dharmas such as the Prajnaparamita are separated from their own nature. If the self-nature is unique, then I cannot attain myself. For example, the blade of a sword cannot cut the sword itself. How should I attain them? This is the question raised with an attitude of importance. The Bhagavan replied: Subhuti, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, he should not be attached to concepts such as "form" or "this is form," or "this is of form."
Tibetan
ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེའམ། འདི་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ། །འདིའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་པས་བདག་དང་བདག་གིར་མི་རྟོག་ཅིང༌། མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་ཡོད་པར་ལྟ་ཞིང་ཆགས་པས་ནི་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གཟུགས་རྟག་པའམ་མི་རྟག་པར་མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་ བྱ་བ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དབེན་པའམ། མི་དབེན་པར་མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྟག་པའམ། མི་རྟག་པའམ། བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་བའམ། བདག་གམ་བདག་མེད་པའམ། ཞི་བའམ་མ་ཞི་པའམ། སྟོང་པའམ་མི་སྟོང་པའམ། མཚན་མ་ཡོད་པའམ་མཚན་མ་མེད་པའམ། སྨོན་པ་ཡོད་པའམ། སྨོན་པ་མེད་པའམ། དབེན་པའམ་མི་དབེན་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང༌། མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་པས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆོས་ལ་ནི་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དབེན་ཞེས་བྱ་བའམ། མི་དབེན་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི། རྟག་པའམ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པས། མངོན་པར་ཆགས་པར་བྱ་ཞིང་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི། དེ་ལྟར་གོང་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་དུ་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ལ། དེ་ལ་མངོན་པར་མ་ཆགས་པར་ཕ་
Chinese
至，所谓的“一切种智”吗？这就是一切种智。直至所谓的“对于此的一切种智不执著”之间，因为通达了色等一切法在胜义中无实有，所以不执著我与我所，并且不执著本身就是成办布施等六度，如果认为实有而执著，则不能成办。这是所要显示的。从“对于色是常或无常不执著”至“对于一切种智是寂静或非寂静不执著”之间，对于色等一切法，认识到常或无常，乐或苦，我或无我，寂静或不寂静，空或不空，有相或无相，有愿或无愿，寂静或非寂静，并且不执著本身就是如实地通达，因此是成办布施等六度清净之法。这是所要显示的。为什么呢？从“对于无自性的法，不能执著为常或无常”至“不能执著为寂静或非寂静”之间，因为执著于常或无常等，以及所要成办的法在胜义中无实有，所以不能执著和成办。所谓的“自性不能以自性成办”，意思是像这样，一切法在胜义中自性空，因为无实有，所以不能以无实有的自性成办。善现，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多，直至“行布施波罗蜜多，则安住于一切种智”之间，像这样，如上所说的方式，通达一切法在胜义中是空性的自性，并且不执著于此而
English
To, is it called "all-knowingness"? This is all-knowingness. Up to the point of saying "there is no attachment to this all-knowingness," it is because one understands that all phenomena such as form are without substance in the ultimate sense, so one does not cling to self and what belongs to self, and non-attachment itself is the accomplishment of the six perfections, such as generosity. However, if one sees and clings to things as existing, one cannot accomplish them. This is what is to be shown. From "there is no attachment to whether form is permanent or impermanent" to "there is no attachment to whether all-knowingness is secluded or not secluded," one understands all phenomena such as form as permanent or impermanent, happiness or suffering, self or non-self, peaceful or not peaceful, empty or not empty, having signs or not having signs, having aspirations or not having aspirations, secluded or not secluded, and non-attachment itself is the correct understanding as it is, therefore it is the accomplishment of the pure dharmas of the six perfections such as generosity. This is what is to be shown. Why is that? From "for a dharma without inherent existence, one cannot cling to it as permanent or impermanent" to "one cannot cling to it as secluded or not secluded," because clinging to permanence or impermanence, etc., and the dharmas to be accomplished are without substance in the ultimate sense, so one cannot cling to and accomplish them. The so-called "self-nature cannot be accomplished by self-nature" means that in this way, all dharmas are empty of inherent existence in the ultimate sense, because there is no substance, so one cannot accomplish them with the self-nature of non-substance. Subhuti, the Bodhisattva Mahasattva who practices the Prajnaparamita, up to "practicing the perfection of generosity, will abide in all-knowingness," in this way, in the manner described above, one understands that all dharmas are the self-nature of emptiness in the ultimate sense, and without clinging to this,
Tibetan
རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་ནི། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་ རྒྱལ་པོ་གང་དང་གང་དུ་འགྲོ་བ་དེ་དང་དེར་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་དཔེ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དང༌། ཁ་ལོ་བསྒྱུར་བ་ལས་བླངས་ཏེ་བསྟན་པ་སྟེ། ལམ་མཉམ་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དམིགས་པ་ཅན་མེད་པའི་དཔེའོ། །གསོལ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ནི་གང་ལགས། ལམ་མ་ལགས་པ་ནི་གང་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གང་ན་བ་དེར། ལམ་མཉམ་པ་ནས་འགྲོ་ཞེས་གསུངས་པ། ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞུས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དམིགས་པ་ཅན་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལ་ལམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་སྟེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱད་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །འདི་ནི་ལམ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལྟ་བ་དམིགས་པ་ཅན་ལ་སྤྱད་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གསོལ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ལམ་དང་ལམ་མ་ལགས་པ་སྟོན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་དོན་ཆེན་པོའི་སླད་དུ་ཉེ་བར་གནས་སོ་ཞེས
Chinese
行持六度，是因为与一切种智的自性不相分离，所以安住于一切种智，这是所要显示的。 善现，例如转轮王的军队的四支，转轮王去往何处，它们也去往何处等等，这是用转轮王和驾驭者来比喻说明甚深般若波罗蜜多是其他波罗蜜多的首要。道路平等，是没有声闻和独觉的具有目标之道的比喻。 祈请世尊，菩萨摩诃萨们的道是什么？不是道的是什么？这是之前所说的一切种智在哪里，从道路平等处行进，善现所请问的什么是道，什么不是道。 世尊开示说，为了获得一切种智，声闻之道不是菩萨摩诃萨们的道。独觉之道不是菩萨摩诃萨们的道，这是说声闻和独觉的具有目标之道，不是获得一切种智的因，不是道的意思。 为了获得一切种智，以般若波罗蜜多为先导的六度是菩萨摩诃萨们的道，这是菩萨摩诃萨们的道，这是说，与般若波罗蜜多相应地行持六度，是能够获得一切种智的因，这是所要显示的。 这不是道，这是说，行持声闻和独觉的具有目标之见，不是能够获得一切种智的因的意思。 祈请世尊，如此在般若波罗蜜多中开示道和非道，是为了菩萨摩诃萨们的大义而安住。
English
The practice of the six perfections is taught as abiding in all-knowingness because it is inseparable from the nature of all-knowingness. Subhuti, for example, the four divisions of a wheel-turning king's army go wherever the wheel-turning king goes, and so on. This illustrates that the profound Prajnaparamita is the chief of the other perfections, using the example of a wheel-turning king and a charioteer. The equal path is an example of the absence of a path with a specific aim for hearers and solitary realizers. The question, "Lord, what is the path of bodhisattva-mahasattvas? What is not the path?" refers to Subhuti's inquiry about what is the path and what is not, following the previous statement about where all-knowingness is, proceeding from the equal path. The Blessed One replied, "The path of hearers is not the path of bodhisattva-mahasattvas for attaining all-knowingness. The path of solitary realizers is not the path of bodhisattva-mahasattvas." This means that the path with a specific aim for hearers and solitary realizers is not the cause for attaining all-knowingness, it is not the path. To attain all-knowingness, the six perfections preceded by Prajnaparamita are the path of bodhisattva-mahasattvas. This is the path of bodhisattva-mahasattvas, meaning that practicing the six perfections in conjunction with Prajnaparamita is the cause for attaining all-knowingness, which is what is being taught. "This is not the path" means that practicing the views with a specific aim of hearers and solitary realizers is not the cause for attaining all-knowingness. The request, "Lord, thus teaching the path and non-path in Prajnaparamita abides for the sake of the great benefit of bodhisattva-mahasattvas."