Tibetan
ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་སྔོན་གྱི་མཐར་མི་དམིགས་སོ། །གཟུགས་ཕྱི་མའི་མཐར་མི་དམིགས་སོ། །གཟུགས་དབུས་སུ་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དབུས་སུ་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པས་དེ་དག་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་པར་བྱར་མེད་སྤང་བར་ཡང་བྱར་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་ཞིག་ཡོད་ན་དུས་གསུམ་ལས་སྔོན་གྱི་མཐའམ། ཕྱི་མའི་མཐའམ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་ན་ཡོད་ཅིང་དམིགས་པའི་རིགས་ན་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟགས་ན་དུས་གསུམ་ཆར་དུ་ཡང་དངོས་པོ་ཡོད་པར་མི་དམིགས་པས། དེ་དག་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་པར་ཡང་མི་བྱེད། མི་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྤང་བར་ཡང་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། དེ་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དུས་གསུམ་དུ་དམིགས་སུ་མེད་པར་སྟོན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཞིང་རྟོགས་པ་དང་ཡིད་ཆེས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཟབ་བོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་སྟོན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་བོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། ཟབ་པའི་དོན་ཉིད་རྣམ་གྲངས་གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་བཤད་པའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཚད་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཚད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་དོན་དེ་ཉིད་ཚད་མེད་པས་བསྟན་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་དངོས་
Chinese
当行般若波罗蜜多时，色于前际不可得，色于后际不可得，色于中际不可得，从色于中际不可得，乃至一切相智于中际不可得之间，是说色等一切法，就胜义谛而言，因为没有实物，所以为了成办它们而勤奋是没有必要的，舍弃也是没有必要的，这是显示了这样的理由。如果色等一切法是实物，那么在三时中，或者在前际，或者在后际，或者在现在出现之时存在，并且在能见之境中，如果以如实的智慧来观察，在三时中也不可得有实物。因此，为了成办它们也不用勤奋，为了不成办它们也不用舍弃，这是所要显示的。此后，具寿舍利弗对薄伽梵这样禀告说，从舍利弗，一切相智的真如甚深之故，般若波罗蜜多甚深啊，乃至之间，是说如是色等一切法在三时中不可得，显示此般若波罗蜜多不是一切有情的行境，并且因为难以证悟和信解，所以禀告说甚深啊。薄伽梵说，色等一切法没有实物的自性真如，因为不是现量，所以显示如是宣说的般若波罗蜜多甚深啊。禀告说，薄伽梵，般若波罗蜜多极难测度啊，从般若波罗蜜多极难测度，乃至舍利弗，一切相智极难测度之故，般若波罗蜜多极难测度之间，是为了以其他名相显示甚深之义而宣说极难测度。禀告说，薄伽梵，此般若波罗蜜多是无量啊，从舍利弗，一切相智是无量之故，般若波罗蜜多是无量之间，是以无量显示极难测度的意义，即色等一切法就胜义谛而言是实
English
When practicing the Perfection of Wisdom, form is not found at the prior limit, form is not found at the posterior limit, form is not found in the middle. From 'form is not found in the middle' up to 'omniscience itself is not found in the middle,' it shows that all phenomena such as form, in ultimate truth, are without substance. Therefore, striving to accomplish them is unnecessary, and abandoning them is also unnecessary, thus demonstrating this reason. If all phenomena such as form were substantial, they would exist in one of the three times: either at the prior limit, the posterior limit, or in the present moment. And if they were objects of perception, when examined with accurate wisdom, no substance would be found to exist in any of the three times. Therefore, one does not strive to accomplish them, nor does one abandon them for not accomplishing them, this is what is being shown. Then, the venerable Sharadvatiputra said to the Blessed One, 'From Sharadvatiputra, because the suchness of omniscience is profound, the Perfection of Wisdom is profound,' up to, it is said that the Perfection of Wisdom, which shows that all phenomena such as form are unobtainable in the three times, is not the domain of all sentient beings, and because it is difficult to realize and believe, it is said to be profound. The Blessed One said that the suchness of the nature of all phenomena such as form, which is without substance, is not manifest, therefore, the Perfection of Wisdom, which teaches in this way, is profound. It is said, 'Blessed One, the Perfection of Wisdom is immeasurable,' from 'the Perfection of Wisdom is immeasurable,' up to 'Sharadvatiputra, because omniscience is immeasurable, the Perfection of Wisdom is immeasurable,' it is said that the meaning of immeasurability is shown by immeasurability, that is, all phenomena such as form, in ultimate truth, are real.
Tibetan
པོ་མེད་པས། གྲངས་དང་ཚད་འདི་ཙམ་མོ་ཞེས་བརྟག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཏིང་དཔག་དཀའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལྟར་གོང་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་དེ་ཟབ་ཅིང་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་དང༌། ཚད་མེད་པ་ཡིན་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཟབ་ཅིང་གཏིང་དཔག་དཀའ་ལ་ཚད་མེད་པ་ཡིན་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཇི་ལྟར་སྤྱད་པར་བྱ་ཞེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་པའི་ཐབས་ཤཱ་རིའི་བུས་ཞུས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གལ་ཏེ་གཟུགས་ཟབ་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ ཞེས་བྱ་བ་ནས། གལ་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཟབ་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས་ཟབ་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཟུགས་ཀྱི་ཟབ་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཟབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཟབ་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཟབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གལ་ཏེ་གཟུགས་གཏིང་དཔག་དཀའ་ཞེས་བྱ་བར་མི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་
Chinese
因为没有数量。因为无法衡量说数量和尺度只有这么多，所以是难以测度的意思。请问：世尊，菩萨摩诃萨如何行于般若波罗蜜多？意思是：如上所说的道理，一切法在胜义中无实有，深奥且难以测度，并且是无量的，所以不是一切的行境。般若波罗蜜多也同样深奥且难以测度且无量，所以不是一切的行境。菩萨如何行于般若波罗蜜多呢？这是舍利子请问行于般若波罗蜜多的方法。世尊开示说：舍利子，菩萨摩诃萨在行于般若波罗蜜多时，如果不行于“色是深奥”等，就是行于般若波罗蜜多。 从“如果不行于‘一切种智是深奥’等，就是行于般若波罗蜜多”之间，意思是：如果对于色等一切法，在胜义中以自性空而认为是深奥，并且没有分别念，就是以不行于般若波罗蜜多的方式而行，这是所要显示的。为什么呢？舍利子，色的深奥性，不是色等，直到一切种智的深奥性，不是一切种智之间，意思是：对于色等一切法，没有深奥的念头，并且不分别的般若波罗蜜多是行，这是显示的理由。色等一切法，所谓的深奥是指无实有，无实有不是色等的自性，所以不是分别的对境，这是所要显示的。舍利子，菩萨摩诃萨在行于般若波罗蜜多时，如果不行于“色是难以测度”等，就是行于般若波罗蜜多。
English
Because there is no number. Because it is impossible to measure and say that the quantity and measure are only so much, therefore it means difficult to fathom. Question: World Honored One, how does a Bodhisattva Mahasattva practice the Prajnaparamita? It means: As the above-mentioned principle, all dharmas are not substantial in the ultimate sense, they are profound and difficult to fathom, and they are immeasurable, so they are not the object of practice for everything. The Prajnaparamita is also profound and difficult to fathom and immeasurable, so it is not the object of practice for everything. How does a Bodhisattva practice the Prajnaparamita? This is Shariputra's request for the method of practicing the Prajnaparamita. The World Honored One taught: Shariputra, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, if he does not practice "form is profound," etc., then he practices the Prajnaparamita. From "If you do not practice 'all-knowing wisdom is profound,' etc., then you practice the Prajnaparamita," it means: If all dharmas such as form are considered profound in the ultimate sense because they are empty of nature, and there is no discrimination, then it is practicing in a way that does not practice the Prajnaparamita, which is what is to be shown. Why? Shariputra, the profundity of form is not form, etc., until the profundity of all-knowing wisdom is not all-knowing wisdom, which means: For all dharmas such as form, there is no thought of profundity, and the non-discriminating Prajnaparamita is practice, which is the reason shown. All dharmas such as form, the so-called profundity refers to non-substantiality, and non-substantiality is not the nature of form, etc., so it is not the object of discrimination, which is what is to be shown. Shariputra, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, if he does not practice "form is difficult to fathom," etc., then he practices the Prajnaparamita.
Tibetan
ཞེས་བྱ་བ་ནས། གལ་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གཏིང་དཔག་དཀའ་ཞེས་བྱ་བར་མི་སྤྱོད་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱང་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཟུགས་ཀྱི་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཏིང་དཔག་དཀའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་བྱ་སྟེ་དངོས་པོ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གལ་ཏེ་གཟུགས་ཚད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གལ་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཚད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས་ཚད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱང་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཟུགས་ཀྱི་ཚད་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཚད་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་འབྱུང་ཞིང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྤྱོད་པ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
从“如是”开始。如果不用“一切种智深不可测”这个词，那么直到“行于般若波罗蜜多”之间，就表明了由于色等一切法自性为空，因此也没有深不可测的观念，也不分别，这就是行于般若波罗蜜多。为什么呢？舍利子，从“色的深不可测不是色”开始，直到“一切种智的深不可测不是一切种智”之间，表明了对于色等一切法没有深不可测的观念，也不分别，这就是行于般若波罗蜜多的理由。色等一切法称为深不可测，是指没有事物，没有事物就不是色等的自性，因此不是分别的对境。像这样不分别就是行于般若波罗蜜多。舍利子，此外，菩萨摩诃萨在行于般若波罗蜜多时，如果不用“色是无量”这个词，那么直到“行于般若波罗蜜多”之间，以及如果不用“一切种智是无量”这个词，那么直到“行于般若波罗蜜多”之间，就表明了由于色等一切法自性为空，因此也没有称为无量的观念，也不分别，这就是行于般若波罗蜜多。为什么呢？舍利子，从“色的无量不是色”开始，直到“一切种智的无量不是一切种智”之间，表明了对于色等一切法不生起无量的观念，也不分别，这就是行于般若波罗蜜多的理由。色等一切法称为无量
English
From "thus" onwards. If one does not use the term "all-knowingness is unfathomable," then up to "engaging in the Prajñāpāramitā," it indicates that since all phenomena such as form are empty in nature, there is no concept of unfathomability, and there is no discrimination, then one is engaging in the Prajñāpāramitā. Why is that? Sharadvatiputra, from "the unfathomability of form is not form" to "the unfathomability of all-knowingness is not all-knowingness," it indicates that there is no concept of unfathomability for all phenomena such as form, and there is no discrimination, which is the reason for engaging in the Prajñāpāramitā. The term "unfathomable" for all phenomena such as form refers to the absence of things, and the absence of things is not the nature of form, etc., therefore it is not the object of discrimination. Thus, non-discrimination is engaging in the Prajñāpāramitā. Sharadvatiputra, furthermore, when a Bodhisattva Mahāsattva engages in the Prajñāpāramitā, if one does not use the term "form is immeasurable," then up to "engaging in the Prajñāpāramitā," and if one does not use the term "all-knowingness is immeasurable," then up to "engaging in the Prajñāpāramitā," it indicates that since all phenomena such as form are empty in nature, there is no concept of being called immeasurable, and there is no discrimination, then one is engaging in the Prajñāpāramitā. Why is that? Sharadvatiputra, from "the immeasurability of form is not form" to "the immeasurability of all-knowingness is not all-knowingness," it indicates that the concept of immeasurability does not arise for all phenomena such as form, and there is no discrimination, which is the reason for engaging in the Prajñāpāramitā. All phenomena such as form are called immeasurable.