Tibetan
་མ་བྱས་གཉིས་ཀ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་སྟེ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཚུ་རོལ་དང་ཕ་རོལ་དང་གཉིས་ཀའི་དབུས་ན་ཡང་མི་གནས་སོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཐབས་མི་མཁས་པས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་དུ་འདུ་ཤེས་སུ་བགྱིད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གསོག་ཏུ་འབྱིན་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རིང་དུ་སྤོང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆགས་པ་དང་མ་ཆགས་པ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཟབ་ཅིང་མོས་པར་དཀའ་བ་བསྟན་པའི་སྐབས་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་ཅིང་དམིགས་པ་མེད་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་དུ་རྟོག་ཅིང་ཤེས་པར་བྱེད་ན་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སུན་འབྱིན་ཅིང་སྙིང་པོ་མེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་དང་མི་མཐུན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རིང་དུ་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། རབ་འབྱོར་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ནི་མིང་དུ་ཡང་ཆགས་པ་ཡིན་མཚན་མར་ཡང་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་དུ་འདུ་ཤེས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གསོག་ཏུ་འབྱིན་ཅིང་རིང་དུ་སྤོང་བ་ཡིན་པར་བཤད་པ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ལེགས་སོ་ཞེས་བསྟོད་ནས། དེ་ལྟར་དམིགས་པའི་ཚུལ་དུ་འདུ་ཤེས་སུ་བྱེད་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མིང་དང་མཚན་མར་འཛིན་ཅིང་ཆགས་པའི་སྐྱོན་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་མིང་དུ་ཡང་ཆགས་ཤིང་མཚན་མར་ཡང་ཆགས་པ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་དང་ མཚན་མར་འཛིན་ཅིང་ཆགས་པའི་དོན་གོང་དུ་མདོར་བཤད་པ་དེ་ཞིབ་ཏུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཞུས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མིང་དུ་འཛིན་ཏམ་མཚན་མར་འཛིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་ཅིང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཆགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན
Chinese
未作二者亦空性中一味，以平等性故，此菩萨之智慧波罗蜜多，于此岸与彼岸及二者之中亦不住也。请问：世尊，若菩萨乘之种姓之子或种姓之女，以不善巧之方便，于此智慧波罗蜜多以耽著之方式而作意，乃是舍弃智慧波罗蜜多也，远离智慧波罗蜜多也。如是所说，乃是为以耽著与不耽著显示此智慧波罗蜜多甚深且难信解，为分别此等段落故，善现请问：若以耽著之方式而思择了知，极清净且无所缘，无相之智慧波罗蜜多，则彼乃是诽谤智慧波罗蜜多且令其无有实义也，以与智慧波罗蜜多之义相违故，乃是远离智慧波罗蜜多也。世尊告曰：善现，是如是，善现，善哉善哉。善现，彼亦是耽著于名，亦是耽著于相也。如是所说，乃是赞叹上文善现所说，若以耽著之方式而作意，则是舍弃且远离智慧波罗蜜多，如是赞叹后，显示若如是以耽著之方式而作意，则于一切法执著名相且亦成耽著之过失也。请问：世尊，如何是耽著于名且耽著于相耶？如是所说，乃是为详细阐释上文简略所说之执著名相及耽著之义故而请问也。世尊告曰：善现，于此，种姓之子或种姓之女菩萨乘者，若执著智慧波罗蜜多之名或执著其相，乃至彼以智慧波罗蜜多而生骄慢，且以耽著智慧波罗蜜多故，
English
Not done, both are of one taste in emptiness, because of equality, this Bodhisattva's Prajnaparamita does not abide in this shore, the other shore, or in the middle of both. Question: Blessed One, if a son or daughter of a bodhisattva vehicle, with unskilled means, contemplates this Prajnaparamita in a clinging manner, it is abandoning Prajnaparamita, and distancing oneself from Prajnaparamita. As it is said, it is to show that this Prajnaparamita is profound and difficult to believe by showing clinging and non-clinging, and for the purpose of distinguishing these sections, Subhuti asks: If one contemplates and knows the extremely pure and unconditioned, signless Prajnaparamita in a clinging manner, then that is slandering Prajnaparamita and making it meaningless, and because it contradicts the meaning of Prajnaparamita, it is distancing oneself from Prajnaparamita. The Blessed One said: Subhuti, it is so, Subhuti, well said, well said. Subhuti, that is also clinging to name, and also clinging to sign. As it is said, it is to praise what Subhuti said above, that if one contemplates in a clinging manner, then one is abandoning and distancing oneself from Prajnaparamita, and after praising thus, it shows that if one contemplates in a clinging manner, then one will grasp names and signs in all dharmas and also become the fault of clinging. Question: Blessed One, how is it clinging to name and clinging to sign? As it is said, it is to ask in order to explain in detail the meaning of grasping names and signs and clinging, which was briefly explained above. The Blessed One said: Subhuti, here, a son or daughter of a bodhisattva vehicle, if they grasp the name of Prajnaparamita or grasp its sign, and so on, they become arrogant with Prajnaparamita, and because of clinging to Prajnaparamita,
Tibetan
་པ་གསོག་ཏུ་འབྱིན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རིང་དུ་སྤོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་དུ་འདུ་ཤེས་སུ་བྱེད་ན་མིང་དང་མཚན་མར་འཛིན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གསོག་ཏུ་འབྱིན་ཅིང་རིང་དུ་སྤོང་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དང༌། དེ་ལྟར་མིང་དང་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཉིད་ཡང་དག་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་ལོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་དེ་ཉིད་བསྙེམས་ཤིང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་ན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གསོག་ཏུ་འབྱིན་ཅིང་རིང་དུ་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཡང་དེ་ལྟར་ལེགས་པར་བཤད་ཅིང་ལེགས་པར་བསྟན་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་མ་ཆགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་མཆིས་པ་ངོ་མཚར་ཆེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆགས་པ་དང་མ་ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་འོག་ནས་ཞིབ་ཏུ་བཤད་པའི་སྐབས་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་དང་སྦྱར་ན་དོན་དམ་པར་ཆགས་པ་དང་མ་ཆགས་པ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་རིགས་པ་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདི་དག་ནི་ཆགས་པའོ། །འདི་དག་ནི་མ་ཆགས་པའོ་ཞེས་སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ་བཤད་པ་ངོ་མཚར་ཆེ་སྟེ་ལེགས་སོ་ཞེས་གསོལ་པའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་འདུ་ཤེས་ན་ཆགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུས་རབ་འབྱོར་ལ་ཆགས་པ་ དང་མ་ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དྲིས་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཐུག་གི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་དམིགས་པ་དང་བཅས་ཤིང་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་འདུ་ཤེས་ན་ཡང་སྟོང་པའི་མཐའ་ལ་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཐབས་མི་མཁས་པས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་འདས་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བར་འདུ་ཤེས་ན་ཆགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་ན་ཆགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་ཆོས་རྣམས་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོད་པར་འཛིན་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་
Chinese
会促成，并远离般若波罗蜜多。如果以执著的方式理解般若波罗蜜多，因为执著名相，与般若波罗蜜多的意义不符，所以会促成并远离般若波罗蜜多。并且，如果认为执著名相才是正确的，其他都是错误的，因此而自满和傲慢，也会促成并远离般若波罗蜜多。 善现请问：世尊，对于菩萨摩诃萨们，如此善说和善示的般若波罗蜜多，也有执著和不执著的情况，真是太稀奇了。 这是为了区分下面详细解释执著和不执著的体性，所以善现才请问。如果结合般若波罗蜜多的意义，从胜义谛来说，执著和不执著也是不可言说的，但从世俗谛来说，区分开来说“这些是执著，这些是不执著”，真是太稀奇了，说得太好了。 之后，具寿舍利弗对具寿善现说了这样的话，直到“如果认为一切种智是空性，就是执著”之间，是舍利子问善现执著和不执著的体性是什么。如果以执著和有相的方式，理解色等直到一切种智之间的法都是空性，那么也是执著于空性的边。 具寿舍利弗，另外，如果菩萨乘的种姓之子或种姓之女，因为不善巧方便，如果认为过去的法是过去的法，就是执著，直到“如果行于一切种智，就是执著”之间，是指以执著的方式认为三时的法是存在的，并且，对于六度等一切种智的
English
will cause accumulation and abandon the Perfection of Wisdom. If one understands the Perfection of Wisdom in a way that clings to it, because one grasps at names and characteristics, it is inconsistent with the meaning of the Perfection of Wisdom, so it is shown that one will cause accumulation and abandon it. And, if one thinks that grasping at names and characteristics is correct, and that others are wrong, and becomes arrogant and conceited, it is also shown that one will cause accumulation and abandon the Perfection of Wisdom. Subhuti asked: "Bhagavan, it is very wonderful that there are also attachments and non-attachments to this Perfection of Wisdom, which is so well explained and well shown to the Bodhisattva Mahasattvas." This is because Subhuti asked in order to distinguish the characteristics of attachment and non-attachment, which will be explained in detail below. If we combine it with the meaning of the Perfection of Wisdom, attachment and non-attachment are also inexpressible in the ultimate sense, but in the conventional sense, it is very wonderful to separate and say, "These are attachments, and these are non-attachments," and it is well said. Then, the venerable Saradvatiputra said this to the venerable Subhuti, from "If one understands that all-knowingness is emptiness, it is attachment" to the point where Sariputra asked Subhuti what the characteristics of attachment and non-attachment are. If one understands that the dharmas from form, etc., up to all-knowingness are empty in a way that is attached and has characteristics, then one is also attached to the extreme of emptiness. The venerable Saradvatiputra, furthermore, if a son or daughter of a Bodhisattva vehicle family, because of unskilled means, if he understands that past dharmas are past dharmas, it is attachment, until "If he practices in all-knowingness, it is attachment," which refers to grasping at the dharmas of the three times as existing in a way that is attached, and to the six perfections, etc., of all-knowingness.
Tibetan
བར་དུ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་དམིགས་པ་དང་བཅས་ཤིང་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོད་ན་ཡང་ཡོད་པའི་མཐའ་ལ་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆགས་པ་མེད་པ་གང་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཐབས་མཁས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཆགས་པ་མེད་པ་དག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་དུས་གསུམ་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཚན་མར་མི་འཛིན་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་བཅྭ་བརྒྱད་དང་སྦྱར་ཏེ། དེ་དག་ལ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པས་མཚན་མར་མི་འཛིན་ཅིང་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པར་སྤྱོད་པ་ནི་ཆགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཆགས་པ་དེ་དག་ལ་ཆགས་པར་གྱུར་ན། ཆགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་གོང་དུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ མཐའ་ལ་ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་དོན་དེ་ཉིད་འཁོར་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཞིབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་རབ་འབྱོར་ལ་དྲིས་པ་དང༌། རབ་འབྱོར་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་དང་བཅས་ཤིང་མཚན་མ་དང་བཅས་པར་འདུ་ཤེས་ན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཆགས་པར་གྱུར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་དང་མི་མཐུན་པས་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པར་མ་ནུས་སོ་ཞེས་ཆགས་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་བཅས་པར་བསྟན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཆགས་པ་དང་བཅས་ཤིང་འདུ་ཤེས་དང་བཅས་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མི་རིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཐུག་གི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་སྟེ། སྟོང་པའི
Chinese
中間如果以緣於清淨之法，以及有相的方式行持，則已執著於有的邊，這是所要顯示的。具壽舍利弗，如果有人這樣說，菩薩摩訶薩在般若波羅蜜多中行持，什麼是沒有執著的呢？從「是」到「具壽舍利弗，那些菩薩摩訶薩是善巧方便，在般若波羅蜜多中行持時沒有執著的」之間，是不執著於以緣於五蘊和三時的方式所顯現的相，並且將六度等菩薩的行持與十八空性相結合。因為緣於這些，所以不執著於相，並且以三輪清淨的方式行持，這就是沒有執著，這是所要顯示的。然後，天王帝釋對具壽善現說了這樣的話，從「是」到「如果對那些執著產生執著，就不能在沒有執著的般若波羅蜜多中行持」之間，為了向眷屬們以另一種方式詳細地顯示上述執著於有和無的邊的特徵，帝釋詢問善現關於執著的特徵，並且善現說，即使以緣於一切清淨之法，如菩提心和六度等，以及以有相的方式來理解，這也是菩薩的執著。如果像這樣產生執著，就與般若波羅蜜多的意義不相符，因此不能在沒有執著的般若波羅蜜多中行持，這是顯示了執著的過患。為什麼呢？因為，帝釋，不能完全回向色的自性，從「是」到「不能完全回向一切相智的自性」之間，這是顯示了以執著和有想的方式進行回向是不合理的理由。因為色等直到一切相智之間的法，在勝義諦中自性是空的，空的
English
In between, if one practices with attachment to pure dharmas and with characteristics, then one is attached to the extreme of existence, which is what is to be shown. Shariputra, if anyone says, "What is it that bodhisattvas, great beings, who practice in the Perfection of Wisdom, are without attachment?" From "is" to "Shariputra, those bodhisattvas, great beings, are skillful in means, and are without attachment when they practice in the Perfection of Wisdom," is not grasping at characteristics in the manner of focusing on the five aggregates and the three times, and combining the six perfections and other bodhisattva practices with the eighteen emptinesses. Because of focusing on these, one does not grasp at characteristics, and practicing with the three spheres completely pure is without attachment, which is what is to be shown. Then, the lord of the gods, Indra, said this to the venerable Subhuti, from "is" to "If one becomes attached to those attachments, one cannot practice in the Perfection of Wisdom without attachment," in order to show in detail to the retinue in another way the meaning of the characteristics of attachment to the extremes of existence and non-existence mentioned above, Indra asked Subhuti about the characteristics of attachment, and Subhuti said that even if one understands with attachment to all pure dharmas, such as the mind of enlightenment and the six perfections, and with characteristics, this is the attachment of a bodhisattva. If one becomes attached in this way, it is not in accordance with the meaning of the Perfection of Wisdom, and therefore one cannot practice in the Perfection of Wisdom without attachment, which shows the faults of attachment. Why is that? Because, Kaushika, one cannot completely dedicate the nature of form, from "is" to "one cannot completely dedicate the nature of all-knowingness," this shows the reason why dedication with attachment and with conception is unreasonable. Because the dharmas from form, etc., up to all-knowingness are empty of nature in ultimate truth, empty