Tibetan
ན་དམ་པར་ཆོས་གང་ཡང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པར་བཤད་པས། བརྒྱ་བྱིན་མགུ་ནས་འཁོར་རྣམས་ཀྱང་མགུ་བ་དང་དད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུ་ངོ་མཚར་ཆེའོ་ཞེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསྟོད་པའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རིང་དུ་བགྱིད་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་འདུ་ཤེས་ཤིང་རྣམ་པར་རྟོག་གམ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་འདུ་ཤེས་ཤིང་རྣམ་པར་རྟོག་ན་ཡང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཐོབ་པར་མི་བྱེད་པའི་མཐའ་གཉིས་སུ་འཛིན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདོར་ཞིང་རིང་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་རྣམ་གྲངས་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རིང་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་གྲངས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཐོབ་པར་མི་བྱེད་པའི་མཐའ་གཉིས་སུ་འཛིན་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདོར་ཞིང་རིང་དུ་བྱེད་པར་མ་ཟད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཤ་སྟག་ཏུ་སྟོན་པས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གསོག་གསོབ་སྟེ་སྙིང་པོ་མེད་པའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་ན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདོར་ཞིང་རིང་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པས། ཆོས་གང་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་བ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས། དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཡིད་ཆེས་པར་བྱར་མི་རུང་བའི་འཁོར་རྣམས་ལ་ཞིབ་ཏུ་བཤད་པའི་གླིང་ བསླང་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞུས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་གཟུགས་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་རྟོགས་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་ཡིད་ཆེས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་
Chinese
因此，由于宣说了在胜义中没有任何法可以获得，帝释天欢喜，为了使眷属们也欢喜并生起信心，赞叹般若波罗蜜多说：像这样太稀奇了。之后，从具寿善现禀白世尊说，到“那是远离般若波罗蜜多”之间，如果认为般若波罗蜜多是能获得一切法的实有之物而进行分别，或者认为般若波罗蜜多是不能获得一切法的实有之物而进行分别，由于执着于获得和不获得两种边，与般若波罗蜜多的意义相违，因此就舍弃并远离般若波罗蜜多，这是所要阐述的。世尊开示说：善现，以何种方式等，到“是远离般若波罗蜜多的方式”之间，仅仅是执着于获得和不获得两种边并进行分别，不仅是舍弃并远离般若波罗蜜多，而且般若波罗蜜多宣说一切法无实有，完全是空性，因此认为般若波罗蜜多是空洞无物的，没有精华，如果这样想并进行分别，也是舍弃并远离般若波罗蜜多，这是所要阐述的。禀白说：世尊，由于信奉般若波罗蜜多，会对什么法信奉呢？从这开始，由于色等一切法在胜义中自性空，为了启发眷属们详细讲述不应信奉实有之物的开端，善现向世尊请教。世尊开示说：善现，由于信奉般若波罗蜜多，不会信奉色等，直到不会信奉一切相智之间，如果通达般若波罗蜜多的意义，信奉在胜义中一切法自性空，那么就不会信奉色等。
English
Therefore, since it was proclaimed that in the ultimate sense, no Dharma whatsoever can be attained, Indra was delighted, and in order to make the retinue also rejoice and generate faith, he praised the Prajñāpāramitā, saying, "Such a thing is most wondrous." Then, from the statement of the venerable Subhuti addressing the Blessed One, up to "That is to distance oneself from the Prajñāpāramitā," it means that if one conceives of the Prajñāpāramitā as something real that obtains all Dharmas and discriminates accordingly, or if one conceives of the Prajñāpāramitā as something real that does not obtain all Dharmas and discriminates accordingly, then, by clinging to the two extremes of obtaining and not obtaining, one contradicts the meaning of the Prajñāpāramitā. Therefore, one abandons and distances oneself from the Prajñāpāramitā, which is what is to be explained. The Blessed One declared: "Subhuti, by what means," and so on, up to "It is a means of distancing oneself from the Prajñāpāramitā," which means that merely clinging to and discriminating between the two extremes of obtaining and not obtaining is not only abandoning and distancing oneself from the Prajñāpāramitā, but also because the Prajñāpāramitā shows that all Dharmas are without substance and are entirely empty. Therefore, if one thinks that the Prajñāpāramitā is hollow and without essence, and discriminates in this way, one also abandons and distances oneself from the Prajñāpāramitā, which is what is to be explained. He asked: "Blessed One, by having faith in the Prajñāpāramitā, in what Dharma will one have faith?" From this point, because all Dharmas, such as form, are empty of inherent existence in the ultimate sense, Subhuti inquired of the Blessed One in order to initiate a detailed explanation to the retinue that one should not have faith in things that exist. The Blessed One declared: "Subhuti, by having faith in the Prajñāpāramitā, one will not have faith in form," and so on, up to "One will not have faith in omniscience itself," which means that if one understands the meaning of the Prajñāpāramitā and has faith that all Dharmas are empty of inherent existence in the ultimate sense, then one will not have faith in form, and so on.
Tibetan
པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པས། གཟུགས་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འགྱུར་བ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འགྱུར་བ་ལགས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་དམིགས་པའི་དོན་འཁོར་རྣམས་ལ་ཞིབ་ཏུ་བཤད་པའི་གླེང་བསླང་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞུས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་གཟུགས་སུ་མི་དམིགས་པས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པས། གཟུགས་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་ཏེ། དེ་དག་གང་ལ་ཡང་དངོས་པོ་ཡོད་པར་མི་དམིགས་ཤིང་མཚན་མར་མི་འཛིན་པར་གྱུར་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ཟབ་མོ་རྟོགས་ཤིང་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ཟབ་མོ་རྟོགས་ཤིང་ཡིད་ཆེས་པར་གྱུར་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་པས་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆེན་པོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཚེ་ཡང་བཟང་ཞིང་ཆེ་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ལ། ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ཚེ་ཡང་ངན་ཞིང་ཆུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དེ། དེ་ལྟར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅིང་ཡོན་ཏན་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆེན་མོའོ་ཞེས་བསྟོད་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། རྒྱུ་གང་གིས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆེན་མོ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆེན་མོ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་དྲིས་པའོ། །གསོལ་པ། གཟུགས་ཆེ་བར་མི་བགྱིད་ཆུང་བར་མི་བགྱིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས།
Chinese
因此，显示了直到一切种智，都不会执着于一切法有实物。请问：世尊，如何因信胜慧到彼岸，而不信于色等，直到不信一切种智呢？这是为了详细解释不执着于色等直到一切种智之间一切法的意义，而由善现向世尊请问。世尊开示说：善现，不执着于色，就会信胜慧到彼岸。这样，信胜慧到彼岸，就不会信于色等，直到信胜慧到彼岸，就不会信于一切种智。这是因为通达色等一切法在胜义中自性空，对任何事物都不执着为实有，也不执着于相。如果这样，就会通达胜慧到彼岸的甚深意义，并产生信心。如果这样通达胜慧到彼岸的甚深意义，并产生信心，就不会相信色等直到一切种智之间的一切法有实物。请问：世尊，像这样，此胜慧到彼岸是伟大的到彼岸，这是因为在色等一切法完全清净时，也不会分别认为它是好的和大的；在不完全清净时，也不会分别认为它是坏的和小的。这样，不分别自成，并且功德很大，所以赞叹它是伟大的到彼岸。世尊开示说：善现，你怎么想？以什么原由说此胜慧到彼岸是伟大的到彼岸呢？这是询问如何是伟大的到彼岸的理由。请问：不对色等作大，不对色等作小……
English
Therefore, it is shown that until one reaches the state of complete omniscience, one will not cling to the belief that all phenomena have inherent existence. The question is: "Bhagavan, how is it that by having faith in the Perfection of Wisdom, one does not have faith in form, and so on, up to not having faith in complete omniscience?" This is because, in order to explain in detail the meaning of not fixating on all phenomena from form, and so on, up to complete omniscience, Subhuti asks the Bhagavan. The Bhagavan replies: "Subhuti, by not fixating on form, one will have faith in the Perfection of Wisdom. Thus, by having faith in the Perfection of Wisdom, one will not have faith in form, and so on, up to having faith in the Perfection of Wisdom, one will not have faith in complete omniscience." This is because one realizes that all phenomena, such as form, are ultimately empty of inherent existence. If one does not fixate on any of them as having inherent existence and does not cling to their characteristics, then one will realize the profound meaning of the Perfection of Wisdom and develop faith. If one realizes the profound meaning of the Perfection of Wisdom and develops faith in this way, then one will not believe that all phenomena, from form, and so on, up to complete omniscience, have inherent existence. The question is: "Bhagavan, in this way, this Perfection of Wisdom is the Great Perfection, because even when all phenomena such as form are completely pure, one does not discriminate that it is good and great; and when it is not completely pure, one does not discriminate that it is bad and small. Thus, without discriminating self-arisen qualities and because of its great qualities, it is praised as the Great Perfection." The Bhagavan replies: "Subhuti, what do you think? By what reason is this Perfection of Wisdom said to be the Great Perfection?" This is asking for the reason why it is the Great Perfection. The question is: "One does not make form great, one does not make it small..."