Tibetan
དང༌། མ་བྱོན་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་བསླབ་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་དེ་ལྟར་གོང་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དམིགས་པ་དང་བཅས་ཤིང་མཚན་མ་དང་བཅས་པར་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་དུས་གསུམ་དུ་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་གང་ཇི་སྙེད་ཅིག་མངོན་པར་འདུ་མཛད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་སྟེ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ན། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་དམིགས་པ་དང་བཅས་ཤིང་མཚན་ མ་དང་བཅས་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་བསླབ་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། བྱམས་པ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐུར་བར་འགྱུར་བ་མེད་པར་འདོད་པས་འདི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་དུག་མེད་ཅིང་བདུད་རྩིའི་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་སྟེ། དེའི་ཐབས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐབས་མཁས་པས་དེ་ལ་མ་ཆགས་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མཛད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚད་མར་བྱས་ཏེ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ན་བསྔོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་གི་ངང་ཚུལ་གང་ཡིན་པ་དང༌། རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། དོན་དམ་པར་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཇི་ལྟར་བསྔོས་པའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ་མཁྱེན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །ཆོས་ཉིད་གང་གིས་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཇི་ལྟར་བསྔོས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་དུག་མེད་ཅིང་བདུད་རྩིའི་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བདུད་རྩི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ན་བསྔོ་བ་སྐྱོན་མེད་པ་ཡིན་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་འདི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་ཀྱང་ཁོངས་སུ་ཆུད་པ་མ་ཡིན། དེ་དག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཆུད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཁོངས་སུ་ཆུད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདས་པ་མ་ཡིན། མ་འོངས་པ་མ་ཡིན། ད་ལྟར་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟག་ཏུ་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པ་ལ་ཐུག་གི་བར་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པས་ཁམས་གསུམ་གང་ན་ཡང་མེད་ལ། དུས་གསུམ་གང་དུ་ཡང་མ་གཏོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང་གང་དུ་བསྔོ་བར་བྱ་བའི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་མཛད་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ཁམས་གསུམ་གང་ན་ཡང་མེད་པ་དུས་གསུམ་གང་དུ་ཡང་མ་གཏོགས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ན་བསྔོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དེ་ལྟར་ཤེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་བསྔོ་བ་དུག་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། བདུད་རྩིའི་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟག་ཏུ་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པ་ལ་ཐུག་གི་བར་གྱིས་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གོང་དུ་སྨོས་པའི་ཚུལ་དུ་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས་ཁམས་གསུམ་གང་ན་ཡང་མེད་ལ། དུས་གསུམ་གང་དུ་ཡང་མ་གཏོགས་པར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མཚན་མའི་ཚུལ་ལམ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་རུང་བའི་གཏན་ཚིགས་ཞིབ་ཏུ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལ་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཁམས་གསུམ་གང་ན་ཡང་མེད་ཅིང༌། དུས་གསུམ་གང་དུ་ཡང་མ་གཏོགས་པ་
Chinese
以及，对未出现和现在出现的诸佛的善根随喜，从“应当随喜这些善根”到“不应学习将这些善根回向于无上正等菩提”之间，如前所述，以有相和有执著的方式回向善根是有过失的。因此，对于十方世界中三世安住的诸佛世尊所积聚的善根，以及如何随喜和回向，不应学习以有相和有执著的方式回向，认为这些善根将回向于无上正等菩提。 饶益请问：慈氏，如果菩萨乘的善男子或善女子修习般若波罗蜜多，希望不诽谤如来，应当这样回向，从“应当这样回向”到“如此修行的菩萨摩诃萨的回向将是无毒且达到甘露的彼岸”之间，是讲了使善根回向完全清净的方法。其方法是，如来了知无上智慧的善根在胜义谛中是自性空的，但在世俗谛中以善巧方便不执著地回向，我也应如是回向。如是以如来为准绳而回向，则回向将完全清净。 其中的善根的体性是什么，自性是什么，相是什么，其中“自性是什么”是“相是什么”的异名。虽然在胜义谛中它们没有自性，但应了知在世俗谛中如何回向才能获得果报。 “以何种法性存在，如是”是指在胜义谛中是空性的法性。
English
And, from "rejoicing in the roots of virtue of the Buddhas who have not yet appeared and those who have appeared now," to "one should not train with the thought that those roots of virtue will be dedicated to unsurpassed, perfect, and complete enlightenment," dedicating the roots of virtue with a focus and with characteristics in the manner described above becomes a fault. Therefore, how should one rejoice and dedicate to the roots of virtue accumulated by the Buddhas, the Bhagavat, who abide in the ten directions of the world in the three times? One should not train to dedicate with a focus and with characteristics, thinking that those roots of virtue will be dedicated to unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. Subhuti said: Maitreya, if a son or daughter of good family of the Bodhisattva Vehicle practices the Perfection of Wisdom, wishing not to slander the Tathagata, one should dedicate in this way, from "one should dedicate in this way" to "the dedication of the Bodhisattva Mahasattva who practices in this way will be without poison and will reach the other shore of nectar," it teaches the method of purifying the dedication of the roots of virtue. The method is that the Tathagatas understand that the roots of virtue of unsurpassed wisdom are empty of inherent existence in the ultimate sense, but in the conventional sense, they dedicate without attachment through skillful means. I too should dedicate in the same way. If one dedicates by taking the Tathagata as the standard, the dedication will become completely pure. What is the nature of those roots of virtue, what is their essence, and what are their characteristics? "What is their essence" is a synonym for "what are their characteristics." Although they have no essence in the ultimate sense, one should understand how the result of dedication will be obtained in the conventional sense. "In the same way that it exists by what dharma nature" means that in the ultimate sense, it is the dharma nature of emptiness.
Chinese
因此，对于以世俗的方式如何回向才能获得果报，并且具有这种性质，应当随喜。所谓的“完全回向将变得无毒且达到甘露的极致”，其中的“甘露”指的是涅槃。像这样完全回向，因为回向没有过失，所以将获得涅槃，这是它的意思。此外，菩萨乘的种姓之子或种姓之女在修习般若波罗蜜多时，应当这样完全回向所有善根，从“善根都应当这样回向”到“那些独觉也未被包括在内。他们的那些善根也未被包括在内，凡是未被包括在内的，就不是过去，不是未来，也不是现在发生”，直到色等常住于舍为止，因为一切法在胜义中没有实体，所以在三界任何地方都不存在，也不属于任何三时。同样，应当知道，回向以及将要回向的无上菩提，以及将要回向的善根，以及造作善根的佛薄伽梵，以及声闻和独觉，在胜义中也不存在于三界的任何地方，也不属于任何三时。如果这样回向，回向就是完全清净的，这是所要阐述的。如果菩萨摩诃萨在修习般若波罗蜜多时，从“如果菩萨摩诃萨在修习般若波罗蜜多时”到“如果这样知道，菩萨摩诃萨的回向就是无毒的，将达到甘露的极致”，直到色等常住于舍为止，通过这些，所有这些法如前所述，在胜义中自性空，所以在三界的任何地方都不存在，也不属于任何三时。详细阐述了所有这些都不能以相状或所缘的方式进行回向的理由。为什么呢？因为在那里没有自性，即不在三界的任何地方，也不属于任何三时。
English
Therefore, one should rejoice in the fact that how one dedicates in a conventional way leads to the attainment of results, and that it has such a nature. The so-called "complete dedication will become non-toxic and reach the ultimate of nectar," where "nectar" refers to nirvana. If one dedicates completely in this way, because the dedication is without fault, one will attain nirvana, that is its meaning. Furthermore, when a son or daughter of a bodhisattva lineage practices prajnaparamita, they should completely dedicate all roots of virtue in this way, from "all roots of virtue should be dedicated in this way" to "those pratyekabuddhas are also not included. Those roots of virtue of theirs are also not included, and whatever is not included is not past, not future, and not present," until the point where form and so on always abide in equanimity. Because all dharmas are without substance in the ultimate sense, they do not exist in any of the three realms, nor do they belong to any of the three times. Similarly, one should know that the dedication, as well as the unsurpassed bodhi to be dedicated to, and the roots of virtue to be dedicated, and the Buddha Bhagavan who performed the roots of virtue, and the shravakas and pratyekabuddhas, also do not exist in any of the three realms in the ultimate sense, nor do they belong to any of the three times. If one dedicates in this way, the dedication is completely pure, this is what is to be explained. If a bodhisattva mahasattva practices prajnaparamita, from "if a bodhisattva mahasattva practices prajnaparamita" to "if one knows in this way, the dedication of the bodhisattva mahasattva is non-toxic, and will reach the ultimate of nectar," until the point where form and so on always abide in equanimity, through these, all those dharmas, as mentioned above, are empty of inherent existence in the ultimate sense, so they do not exist in any of the three realms, nor do they belong to any of the three times. It elaborates in detail the reasons why all these cannot be dedicated in the form of characteristics or objects of focus. Why is that? Because there is no inherent existence there, that is, it is not in any of the three realms, nor does it belong to any of the three times.
Tibetan
དེ་ལ་སོ་སོའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དེ་ལ་དོན་དམ་པར་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མེད་དེ། དངོས་པོ་ཡོད་པར་མ་ གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་བསྔོ་བར་བྱ་བ་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་མེད་པས་མེད་པ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་མཚན་མའི་ཚུལ་ལམ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ན་དེ་ནི་ལོག་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིན་གྱིས། ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅྭ་བརྒྱད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཞིང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་དམིགས་ཤིང༌། མཚན་མའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ན་ལོག་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་ལ་དེ་ལྟར་མི་བསྔགས་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅྭ་བརྒྱད་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བདག་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཁ་ཟས་དུག་ཅན་ཟ་བ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གང་གིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་ནི་དུག་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་དེ་ལྟར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅྭ་བརྒྱད་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མ་གྱུར་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་ཡང་མི་ནུས་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་བསྟན་པའོ། །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བདག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་དེས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ
Chinese
因此，这显示了各自没有自己的自性。凡是没有自性的，就是没有实物，也就是说，像这样没有自己的自性，那么究竟上也没有共同的自性，因为没有成立为实物之故。没有实物，就不能用没有实物来回向，也就是说，就像要回向的没有实物一样，回向者也是没有实物的缘故，没有用没有来回向是不行的，这是所要显示的，对一切也都要这样来理解。菩萨乘的种姓之子或种姓之女，如果以相的形态或者以所缘的形态来回向那些善根，那就是颠倒回向，不是如实回向，乃至不会圆满佛陀的十八不共法之间，是说像这样一切法自性空，没有实物，却执着为有实物，以相的形态来回向，就是颠倒回向，因此诸佛世尊们也不会赞叹，像这样不被赞叹的回向，就不能圆满六度等佛陀的十八不共法，乃至不能圆满清净的法，因为不能圆满自己的利益，就像吃有毒的食物一样，这是所要显示的。从“以何者布施的波罗蜜多不会圆满”开始，到“那是什么原因呢？因为像这样回向是有毒的缘故”之间，是说像这样六度等佛陀的十八不共法，乃至没有圆满，就不能清净佛土，也不能成熟众生，这是显示了不能圆满他人利益的过失。此外，菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，乃至我也以法性获得无上正等觉。
English
Therefore, this shows that each does not have its own self-nature. Whatever does not have self-nature is without substance, that is to say, like this without its own self-nature, then ultimately there is no common self-nature either, because it is not established as a substance. Without substance, one cannot dedicate with no substance, that is to say, just as what is to be dedicated is without substance, so too the one who dedicates is also without substance, it is not possible to dedicate nothing with nothing, this is what is to be shown, and everything should be understood in the same way. If a son or daughter of a bodhisattva lineage dedicates those roots of virtue in the form of signs or in the form of objects of focus, then that is a perverse dedication, not a true dedication, and will not perfect the eighteen unshared qualities of the Buddha. That is to say, like this, all dharmas are empty of self-nature and without substance, but one clings to them as having substance, and dedicates them in the form of signs, that is a perverse dedication, therefore the Buddhas, the Bhagavat, will not praise it either, and such a dedication that is not praised will not perfect the six perfections and so on, the eighteen unshared qualities of the Buddha, and will not perfect the pure dharmas, because it cannot perfect one's own benefit, it is like eating poisonous food, this is what is to be shown. From "By what does the perfection of generosity not become complete?" to "Why is that? Because such a dedication is poisonous," it is said that if the six perfections and so on, the eighteen unshared qualities of the Buddha, are not perfected, then one cannot purify the Buddha-field, nor can one ripen sentient beings, this shows the fault of not being able to perfect the benefit of others. Furthermore, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, up to, I also attain unsurpassed perfect enlightenment through the nature of Dharma.