Tibetan
ཉེར་ལྔ་པ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་དང་བསྔོ་བའི་ལེའུ། ཉེར་ལྔ་པ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་དང་བསྔོ་བའི་ལེའུ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་རབ་འབྱོར་ལ་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གདུལ་བ་དང་ཞི་བར་བྱ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཤིང༌། མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་བསོད་ནམས་དང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་པའི་བསོད་ནམས་དང༌། བསྒོམ་པ་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པས་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་ཆེ་བ་བསྟན་པ་སྟེ། རབ་དང༌། དམ་པ་དང༌། གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤིང་བཟང་བའི་རྣམ་གྲངས་སྨོས་པའོ། །དེ་ལྟར་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཅི་བྱས་པ་ནི་བདག་འབའ་ཞིག་གི་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་བསོད་ནམས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས། དེའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་ཆེའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དམིགས་པ་དེ་དག་རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་མཚན་མར་བྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་ སུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་གོང་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱ་སྟེ། དེ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་ཆེ་བ་བསྟན་པ་ལ། རབ་འབྱོར་གྱིས་གལ་བཟུང་ནས་དྲིས་པ་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་པ་དག་གིས་དང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཏུ
Chinese
第二十五，随喜与回向品。 第二十五，随喜与回向品。 此后，菩萨摩诃萨弥勒对善现说，从“菩萨是为了调伏和寂静一切有情，以及完全从痛苦中解脱”开始，到“与随喜相应的善业之事与一切有情共同，并且以无所缘的方式回向于无上正等菩提”之间，指的是普通众生的随喜之福，以及声闻和独觉乘行者的布施之福，持戒之福，禅修之福。菩萨的随喜相应之福与一切有情共同，并且以无所缘的方式回向于无上正等菩提，从而显示了福德的特别殊胜和伟大。提到“殊胜”、“至上”、“主要”等，是说了殊胜和美好的各种名称。像这样，福德特别殊胜的理由是，声闻和独觉们所做的福德是为了自己一个人的利益而回向，而菩萨的随喜之福是为了有情而回向，因此显示了福德特别殊胜和伟大。此后，具寿善现从“菩萨摩诃萨弥勒对善现说了这样的话”开始，到“那些种姓之子如何将那些所缘作为相，它们就像所缘一样存在吗”之间，指的是前面菩萨弥勒将随喜相应的福德与一切有情共同，并且以无所缘的方式回向于无上正等菩提，从而显示了福德特别殊胜和伟大，善现抓住要点而提问。十方诸佛世尊无量无数，最初于菩提
English
Twenty-fifth, Chapter on Rejoicing and Dedication. Twenty-fifth, Chapter on Rejoicing and Dedication. Then, the Bodhisattva Mahasattva Maitreya said to Subhuti, from "The Bodhisattva is for the purpose of taming and pacifying all sentient beings, and completely liberating them from suffering," to "The object of meritorious action corresponding to rejoicing is shared with all sentient beings, and dedicated to the unsurpassed perfect and complete enlightenment in a non-objective manner," refers to the merit of rejoicing of ordinary sentient beings, as well as the merit of giving of the Hearers and Solitary Buddhas, the merit of keeping precepts, and the merit of meditation. The merit corresponding to the Bodhisattva's rejoicing is shared with all sentient beings, and dedicated to the unsurpassed perfect and complete enlightenment in a non-objective manner, thus showing the special excellence and greatness of merit. Mentioning "excellent," "supreme," "principal," etc., are various names of excellence and goodness. In this way, the reason for the special excellence of merit is that the merit done by the Hearers and Solitary Buddhas is dedicated for the benefit of oneself alone, while the merit of the Bodhisattva's rejoicing is dedicated for sentient beings, therefore showing the special excellence and greatness of merit. Then, the venerable Subhuti, from "The Bodhisattva Mahasattva Maitreya said these words to Subhuti," to "How do those sons of good family regard those objects as signs, do they exist as objects?" refers to the fact that the Bodhisattva Maitreya previously shared the merit corresponding to rejoicing with all sentient beings, and dedicated it to the unsurpassed perfect and complete enlightenment in a non-objective manner, thus showing the special excellence and greatness of merit, and Subhuti grasped the key point and asked. The immeasurable and countless Buddhas, the Bhagavat, in the ten directions, initially to enlightenment
Tibetan
་ཐུགས་བསྐྱེད་ནས། མཐའ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཤིང་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པར་གྱུར་གྱི་བར་དུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་གིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཅི་བསགས་པ་དེ་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་བྱས་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་པ་དང༌། བསམ་གཏན་བསྒོམས་པའི་བསོད་ནམས་དང༌། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་བཞེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་དམ་པའི་ཆོས་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་པ་རྣམས་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དམ་པའི་ཆོས་དེ་དག་བསྟན་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ལ་བསླབས་ནས། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང༌། སེམས་ཅན་གང་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བཞུགས་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་གང་ཇི་སྙེད་བསྐྱེད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ། བླ་ན་མེད་པའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བས་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་བསོད་ནམས་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཏེ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་ སུ་བསྔོས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་དག་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པའི་འཕགས་པ་དེ་དག་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཞིང་བསོད་ནམས་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ཇི་ལྟར་གྲགས་ཤིང་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་རབ་འབྱོར་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་ལ་དྲིས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཇི་ལྟར་དམིགས་ཤིང་མཚན་མར་བཟུང་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་ཡོད་ཅིང་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་སྟེ་མེད་ན་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཞིང་ཡོངས་སུ་བསྔོར་ཡང་མེད་དེ། དེ་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཞིང་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ན། མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་སྒྲོ་བཏགས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བལྟས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གལ་བཟུང་སྟེ་དྲིས་པའོ། །བྱམས་པས་སྨྲས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་དག་གིས་ཇི་ལྟ
Chinese
发心之后，直至完全寂灭、正法隐没之际，对于诸佛世尊所积累的一切善根，菩萨们随喜；对于声闻乘行者所作的布施、持戒、禅定的福德；对于圣声闻有学和无学者的无漏善根随喜；对于如来的无漏五蕴随喜；对于如来大悲心利益有情随喜；对于诸佛世尊无量无数的正法，以及世尊开示这些正法随喜；对于学习如其所说的正法之后，声闻、独觉、菩萨们获得各自的果位随喜；对于有情们在如来现前安住和寂灭时所积累的一切善根，全部汇集起来，以无上的随喜，如此随喜的福德也与一切有情共同，完全回向于无上圆满菩提的福德之事物，以及生起善根的圣者们，随喜并完全回向福德的菩萨们，如其名声和施设，是否真实存在呢？贤者善现向菩萨慈氏提问。如果他们如所缘和执持的相那样存在，那么一切法都将成为实有之物，并具有所缘的过失。如果他们不存在，那么对于这些善根随喜和回向也没有意义。如果对不存在之物随喜和回向，那么将对不存在之物强加存在，从而导致颠倒的见解。这是抓住要点提出的问题。慈氏回答说：菩萨乘的种姓之子们如何
English
Having generated the aspiration, until the time of complete nirvana and the disappearance of the sacred Dharma, Bodhisattvas rejoice in all the roots of virtue accumulated by those Buddhas, the Bhagavat; they rejoice in the merit of the Hearer Vehicle practitioners' acts of generosity, upholding of moral discipline, and meditative concentration; they rejoice in the stainless roots of virtue of the noble Hearer trainees and non-trainees; they rejoice in the Tathagata's stainless five aggregates; they rejoice in the Tathagata's great compassion that wishes to benefit sentient beings; they rejoice in the immeasurable and countless sacred Dharmas of the Buddhas, the Bhagavat, and in the Bhagavat's teaching of those sacred Dharmas; having learned the sacred Dharma as it was taught, they rejoice in the Hearers, Solitary Realizers, and Bodhisattvas attaining their respective fruits; they gather together all the roots of virtue that sentient beings have accumulated when the Tathagata was manifestly present and in nirvana; with unsurpassed rejoicing, they share that merit of rejoicing with all sentient beings, and completely dedicate it to the object of merit, the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, and to those noble ones who generate roots of virtue, and to the Bodhisattvas who rejoice and completely dedicate merit, are they truly existent as they are renowned and designated? The Venerable Subhuti asked the Bodhisattva Maitreya. If they existed as they are perceived and apprehended as signs, then all phenomena would become substantial entities and would have the fault of having objects of focus. If they did not exist, then there would be no meaning in rejoicing and dedicating those roots of virtue. If one rejoices and dedicates to something that does not exist, then one would be imputing existence to what does not exist, thus leading to a reversed view. This is the question asked by grasping the essential point. Maitreya said: How do those sons of the lineage of the Bodhisattva Vehicle
Tibetan
ར་མཚན་མར་བྱ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་དེ་བཞིན་དུ། དངོས་པོ་དེ་དག་དང༌། དམིགས་པ་དེ་དག་དམིགས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་དང༌། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ལ་སོགས་པ་གོང་དུ་སྨོས་པ་དེ་དག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དམིགས་ཤིང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་ཟད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་དམིགས་པ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ལྟར་དེའི་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མ་གྱུར་ཏམ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་བསོད་ནམས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་མི་དམིགས་ན་ནི་བསྔོར་ཡང་མེད། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྔོས་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་རྟོགས་པས། མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་ལྟ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བདེ་བར་ལྟ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང༌། མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་བར་ལྟ་བ་ བཞིན་དུ། འདུ་ཤེས་དང་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་འགྱུར་རམ་ཞེས་བརྒལ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་དང༌། དམིགས་པ་ཇི་ལྟ་བར་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ན་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་དངོས་པོ་དེ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། དམིགས་པ་དེ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། བྱང་ཆུབ་དེ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། སེམས་དེ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་དེ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཇི་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་ཤིང་མཚན་མར་བཟུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་དང༌། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་དངོས་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་ཤིང་མཚན་མར་བཟུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པའི་དངོས་པོ་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་དང༌། སེམས་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་དང༌། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་དག་ར
Chinese
而且应当作意，如是回向于无上正等菩提。如是，彼等事物和彼等对境并非实有，意即彼等善根和随喜等上述诸法，仅于世俗中作意和回向，并非胜义中实有。善现白言：若如是事物无有和对境无有者，乃至如是彼之想颠倒耶？意即若如是事物无有，则十方诸佛薄伽梵和声闻、独觉彼等随喜善根之福，若不回向于无上正等菩提，则亦无回向。若以对境之方式回向，则于无有事物中认知为有，如于无常中见为常，于痛苦中见为乐，于无我中见为我，于不净中见为净一般，想和见解岂不颠倒耶？如是虽说，然一切事物如何，对境如何，菩提亦如是，心亦如是，乃至十八不共佛法亦如是者，则回向于无上正等菩提之事物为何？对境为何？菩提为何？心为何？彼等善根为何？随喜所具之福德为何？乃至如何假立名言和执持相状，如是无上菩提和回向之心，以及布施波罗蜜多等乃至十八不共佛法之间，彼等一切事物如何假立名言和执持相状，如是若为实有事物，则回向之事物和对境和菩提和心和善根和随喜所具之福德名为彼等事物
English
And it should be contemplated that, just as it is, it is dedicated to the unsurpassed, perfectly complete Enlightenment. Thus, those things and those objects are not truly existent, meaning that those roots of virtue and the rejoicing, etc., mentioned above, are only contemplated and dedicated in the conventional sense, but are not truly existent in the ultimate sense. Subhuti said: If, as such, things are non-existent and objects are non-existent, then, until such time as that perception is inverted, meaning that if, as such, things are non-existent, then the merit of the Buddhas, Bhagavat, of the ten directions, and the Shravakas and Pratyekabuddhas rejoicing in the roots of virtue, if it is not dedicated to the unsurpassed, perfectly complete Enlightenment, then there is no dedication. If it is dedicated in the manner of an object, then one perceives existence in non-existent things, just as one sees permanence in impermanence, sees happiness in suffering, sees self in non-self, and sees purity in impurity, wouldn't perception and views be inverted? Although it is said as such, how are all things, how are objects, how is Enlightenment, how is mind, and how are the eighteen unshared qualities of the Buddha, then what is the thing dedicated to the unsurpassed, perfectly complete Enlightenment? What is the object? What is Enlightenment? What is mind? What are those roots of virtue? What is the merit possessed by rejoicing? Until how names are nominally established and characteristics are held, just as the unsurpassed Enlightenment and the mind of dedication, and the perfection of generosity, etc., until the eighteen unshared qualities of the Buddha, how all those things are nominally established and characteristics are held, just as if they were truly existent things, then the thing of dedication and the object and Enlightenment and mind and the roots of virtue and the merit possessed by rejoicing are called those things.