Tibetan
ར་ཡང་མི་ལྟུང་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དང་པོ་ཡང་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་པར་བར་མ་དོར་གནས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་བས་ན་སྐྱོན་ཆེན་པོར་ལྟུང་བ་གང་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་དུ། ནམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཐབས་མི་མཁས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་རྣམས་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་གསལ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་པར་ཆགས་ཤིང་གནས་ཏེ་འདུ་ཤེས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨོན་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་མངོན་པར་ཆགས་ཤིང་གནས་ཏེ། འདུ་ཤེས་པ་འདི་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་སྟེ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ལ་སྟོང་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་རྟོག་ཅིང་སྒོམ་པའི་ཚེ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་དང༌། མཚན་མ་ཅན་དུ་དམིགས་ཤིང་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མཚན་མར་མི་འཛིན་ཅིང༌། འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པར་སྤྱོད་པའི་རིགས་པ་ལས་དངོས་པོར་ཆགས་ཤིང་མཚན་མར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་འདི་སྤང་བར་བྱའོ། །འདིས་གཟུགས་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་སྤང་བར་བྱའོ། །འདིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ། སྤང་བར་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་མཚན་མར་འཛིན་པའི་སྐྱོན་བསྟན་པ་སྟེ། འདིས་གཟུགས་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྤོང་བར་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདིས་གཟུགས་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་ བའམ། འཕགས་པའི་ལམ་བསྒོམ་པ་འདིས། གཟུགས་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་མཚན་མར་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་འདི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལམ་འདི་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འདིས་ལམ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ། སྡུག་བསྔལ་ནི་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་ནི་སྤང་བར་བྱའོ། །འགོག་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱའོ། །ལམ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། འདིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྐྱོན་མེད་པའོ། །འདི་ནི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཆོས་དེ་དག་ལ་མངོན་པར་ཆགས་ཤིང་གནས་ཏེ། འདུ་ཤེས་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་སྟེ། སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། ཆོས་རྣམས་ལ་བླང་བ་དང༌། དོར་བའི་འདུ་ཤེས་དང༌། མཚན་མར་འཛིན་པ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལ་འདི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་རྣམས་སོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་བསྟེན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་དང༌། དད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་དང་མི་འགལ་བ་རྣམས་སོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་བསྟེན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང༌། མ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་དང་འགལ་བ་རྣམས་སོ། །འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ལ་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའོ།། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ལམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །དེ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་ནི་ས་དང་པོ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ད
Chinese
而且也不堕落，也不获得菩萨的第一地，而是处于中阴状态，这被称为菩萨的大过患。因此，如果有人问什么是堕入大过患，回答是：当菩萨大士不善巧方便，而行于六波罗蜜多等。 所以，所谓的贪著于法，就是执著于诸法的相状。为了清楚地说明这一点，（经中）说“对于色是空性显现执著并安住于此，以及认识到”等等。也就是说，对于“无愿的识”显现执著并安住于此，认识到“这位具寿舍利子，是菩萨大士贪著于不顺品之法，成为过患”等等。直到这里，（说明）当思惟和修习色等五蕴是空性、无常、痛苦、无我等时，因为执著于实有和相状而观修，所以称为贪著于法。因为没有颠倒地执著常等，所以称为随顺。菩萨不执著任何法的相状，从三轮清净的角度行持才是合理的，而执著于实有和相状，所以成为过患，这就是它的意义。菩萨的过患有三种：见解颠倒，心颠倒，认识颠倒。其中，所谓的“显现执著”，就是见解颠倒。所谓的“安住”，就是心颠倒。所谓的“认识”，就是显示认识颠倒。如果说“这个色应该断除，以此断除色”等等，直到“这个识应该断除，以此断除识”之间，就是将色等五蕴一一分开，从应该断除的角度显示执著相状的过患。所谓的“以此断除色”，就是说，断除者菩萨以此断除色，或者是修习圣道。
English
Moreover, one does not fall and does not attain the first bodhisattva ground, but remains in the intermediate state. This is called a great fault of the bodhisattva. Therefore, if someone asks what it means to fall into a great fault, the answer is: When a bodhisattva mahasattva is unskilled in means and practices the six perfections, etc. Therefore, the so-called craving for Dharma is to cling to the characteristics of all dharmas. In order to clearly explain this, (the sutra) says, "To be manifestly attached to and abide in the emptiness of form, and to recognize," and so on. That is to say, to be manifestly attached to and abide in the "unwishing consciousness," and to recognize that "this venerable Shariputra is a bodhisattva mahasattva who craves for the Dharma of the unfavorable category, and becomes a fault," and so on. Up to this point, (it explains) that when contemplating and meditating on the five aggregates of form, etc., as emptiness, impermanence, suffering, selflessness, etc., because one clings to reality and characteristics and meditates, it is called craving for Dharma. Because one does not cling to permanence, etc., in a reversed way, it is called conforming. It is reasonable for a bodhisattva not to cling to the characteristics of any Dharma and to act from the perspective of the three wheels being pure, but clinging to reality and characteristics becomes a fault, that is its meaning. There are three kinds of faults of a bodhisattva: reversed view, reversed mind, and reversed cognition. Among them, the so-called "manifest attachment" is the reversed view. The so-called "abiding" is the reversed mind. The so-called "cognition" is to show the reversed cognition. If it is said, "This form should be abandoned, and form should be abandoned by this," etc., until "This consciousness should be abandoned, and consciousness should be abandoned by this," it is to separate the five aggregates of form, etc., one by one, and show the fault of clinging to characteristics from the perspective of what should be abandoned. The so-called "abandoning form by this" means that the bodhisattva who abandons abandons form by this, or cultivates the noble path.
Chinese
以“色应断除”等执著于相，同样地，直到识也要如此配合。从“此痛苦应完全了知”等，到“此道应修习”。以“此道应修习”等，对于四圣谛，即“痛苦应了知，集起应断除，灭尽应现证，道应修习”等生起执著于相，则显示会成为过失。此，如前。此是完全染污，此是完全清净等，此是菩萨摩诃萨的无过失，此是会成为过失，对于这些法执著而安住，此想是菩萨摩诃萨随顺之法而贪爱，直到会成为过失，对于诸法生起应取和应舍之想，以及执著于相，则显示会成为过失。其中，此是完全染污，是指贪欲等会成为轮回之因。此是完全清净，是指念住等菩提分法会成为寂灭之因。这些法应依止，是指正见和信心等不违背菩萨行持的法。这些法不应依止，是指邪见和不信等违背菩萨行持的法。在此，菩萨摩诃萨应行持，是指布施波罗蜜多等。在此，不应行持，是指布施等的不顺品悭吝等。 此是菩萨摩诃萨之道，菩萨之道有两种，即见道和修道。其中，见道是指在初地时，如实证悟法界完全清净。修道是指如实证悟法界之后，在二地等也
English
By holding onto characteristics such as "form should be abandoned," similarly, it should be applied up to consciousness. From "this suffering should be completely known," etc., to "this path should be cultivated." By "this path should be cultivated," etc., regarding the four noble truths, that is, "suffering should be known, origination should be abandoned, cessation should be realized, the path should be cultivated," etc., it is shown that clinging to characteristics will become a fault. This, as before. This is completely defiled, this is completely purified, etc., this is the faultlessness of a Bodhisattva Mahasattva, this will become a fault, clinging and abiding in these dharmas, this thought is craving for the dharmas that are in accordance with the Bodhisattva Mahasattva, until it becomes a fault, generating the thought of what should be taken and what should be abandoned regarding dharmas, and clinging to characteristics, it is shown that it will become a fault. Among them, this is completely defiled, which refers to attachment and other things that will become the cause of samsara. This is completely purified, which refers to mindfulness and other limbs of enlightenment that will become the cause of nirvana. These dharmas should be relied upon, which refers to right view and faith and other dharmas that do not contradict the conduct of a Bodhisattva. These dharmas should not be relied upon, which refers to wrong view and disbelief and other things that contradict the conduct of a Bodhisattva. Here, a Bodhisattva Mahasattva should practice, which refers to the perfection of generosity and so on. Here, one should not practice, which refers to miserliness and other things that are contrary to generosity and so on. This is the path of a Bodhisattva Mahasattva, the path of a Bodhisattva has two aspects, namely the path of seeing and the path of cultivation. Among them, the path of seeing is the realization of the completely pure realm of dharma as it is in the first bhumi. The path of cultivation is the same realization of the realm of dharma as it is in the second bhumi and so on.