Tibetan
་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོར་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས་ཆོས་མཉན་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ཟབ་མོ་འདི་ཐོས་ནས་འཇིགས་ཤིང་དངང་བ་དང་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང༌། སྟོང་པ་བཅོ་བརྒྱད་རྣམས་བཤད་པའི་སྐབས་སུ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཞེས་མི་འབྱུང་ལ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ཆད་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཞེས་འབྱུང་བ་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཞེས་བྱ་བ་མ་སྨོས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང༌། སྟོང་པ་བཅོ་བརྒྱད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོག་མ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་གོམས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཞེས་མ་སྨོས་སོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དང༌། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། ཚད་མེད་པ་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང༌། མཐར་གྱིས་གནས་ པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་རྣམས་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་ཆོས་ཡིན་ལ། བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་དང༌། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་ཆོས་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསྒོམས་ནས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ལ། འབྲས་བུའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཞེས་སྨོས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་བྱང་ཆུབ་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་མ་སྨོས་ལ། བསྒོམ་པ་འབའ་ཞིག་སྨོས་པ་ནི་དེ་གཉིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པ་འདི་ཐོས་ན་འཇིགས་ཤིང་དངང་ལ་སྐྲག་པར་འགྱུར་ཞིང་ཐབས་མི་མཁས་ཏེ། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོའི་ལག་ཏུ་ལྟུང་ཞིང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་རྣམས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་ཞིང་དམིགས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེས་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་ཞིང་དམིགས་ཏེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེས་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་བསྒོམ་པའི་ཐབས་མི་མཁས་པ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཐབས་མི་མཁས་པར་གྱུར་པ་ཡང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་མི་ལྡན་ཞིང་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ལས་གྱུར་པས་དེ་ལྟར་འགྱུར་བའི་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་སྤང་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར་གཟུགས་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར་རྒ་ཤི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་
Chinese
是为了获得一切智，而完全地回向。因此，亲近并恭敬这样的善知识，听闻佛法，听闻这甚深的般若波罗蜜多之义后，就不会恐惧、害怕和惊慌，这是所要开示的。在讲解蕴、界等世间法，以及六度、十八空性时，不会出现“为了修习而宣说佛法”的说法。而从四念住等开始，则会出现“为了修习而宣说佛法”的说法。这是因为蕴、界等世间法，是要认识到无常等相，从而加以舍弃的，因此没有说“为了修习而宣说佛法”。六度和十八空性，是菩萨们从一开始就自然而然地习惯的，因此没有说“宣说佛法”。四念住等三十七菩提分法，四圣谛，四禅，四无量，四无色定，八解脱，次第止住的九次第定，三解脱门，六神通，这些是声闻、缘觉和菩萨们共同的法，也是应该修习的法，因此说了“为了修习而宣说佛法”。禅定和陀罗尼门，即使是声闻和缘觉所不共有的，也是菩萨和佛陀世尊们共同的法，也是菩萨修习后应该获得的，因此说了“为了修习而宣说佛法”。如来的十力，四无畏，四无碍解，大悲，十八不共佛法，是如来的行境，是果位的法，是菩萨应该获得的，因此说了“为了修习而宣说佛法”。一切种智和菩提，没有说无常等。
English
It is to completely dedicate oneself in order to attain omniscience. Therefore, it is taught that by attending to and honoring such a virtuous spiritual friend, listening to the Dharma, and hearing this profound meaning of the Perfection of Wisdom, one will not become fearful, apprehensive, or terrified. When explaining the worldly dharmas such as the aggregates and elements, as well as the six perfections and the eighteen emptinesses, the phrase "teaching the Dharma for the sake of cultivation" does not appear. However, from the four mindfulnesses onwards, the phrase "teaching the Dharma for the sake of cultivation" does appear. This is because the worldly dharmas such as the aggregates and elements are to be abandoned after recognizing their aspects such as impermanence, so the phrase "teaching the Dharma for the sake of cultivation" is not mentioned. The six perfections and the eighteen emptinesses are naturally familiar to Bodhisattvas from the beginning, so the phrase "teaching the Dharma" is not mentioned. The thirty-seven factors of enlightenment, such as the four mindfulnesses, the four noble truths, the four dhyanas, the four immeasurables, the four formless absorptions, the eight liberations, the nine sequential abidings, the three doors of liberation, and the six superknowledges are common dharmas of Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas, and are also dharmas to be cultivated, so the phrase "teaching the Dharma for the sake of cultivation" is mentioned. Although the samadhis and dharani gates are not shared by Shravakas and Pratyekabuddhas, they are common dharmas of Bodhisattvas and the Blessed Buddhas, and are also to be attained by Bodhisattvas through cultivation, so the phrase "teaching the Dharma for the sake of cultivation" is mentioned. The ten powers of the Tathagata, the four fearlessnesses, the four analytical knowledges, great compassion, and the eighteen unshared dharmas of the Buddha are the realm of the Tathagata, and are the dharmas of the result, which are to be attained by Bodhisattvas, so the phrase "teaching the Dharma for the sake of cultivation" is mentioned. Omniscience and enlightenment do not mention impermanence, etc.
Chinese
说是，仅仅说禅修，是因为那二者是如是的自性，所以不可能有无常等等。 善现请问：世尊，如何菩萨摩诃萨在般若波罗蜜多中行时，听到宣说般若波罗蜜多，会恐惧、惊慌、害怕，不善巧方便，堕入恶友之手，被善知识完全抛弃呢？ 从“如是菩萨摩诃萨应了知恶友们，如是知后也应完全舍弃”之间，是说善巧于完全舍弃恶友之方便。 对此，世尊开示说：善现，于此，菩萨 摩诃萨在般若波罗蜜多中行时，以具足一切相智之无作意，禅修并缘于般若波罗蜜多，且以般若波罗蜜多而生骄慢心，乃至禅修并缘于布施波罗蜜多，且以布施波罗蜜多而生骄慢心，如是之类，善现，应知菩萨摩诃萨是不善巧于在般若波罗蜜多中行之方便。 在此之间，是说不善巧于禅修六波罗蜜多之方便，如是不善巧之因，也是由于不具足善知识且依赖恶友所致，因此应善巧于舍弃如是转变之恶友，如是宣说。 善现，又，菩萨摩诃萨在般若波罗蜜多中行时，以具足一切相智之无作意，作意于色是内空性，也以缘之方式缘于内空性，且以空性而生骄慢心，乃至彼在般若波罗蜜多中行时，以具足一切相智之无作意，作意于老死是无事物之自性
English
It is said that only meditation is mentioned because those two are the nature of suchness, so impermanence and so on are impossible. Subhuti asked: "O Blessed One, how does a Bodhisattva Mahasattva, when practicing in the Prajnaparamita, become frightened, alarmed, and terrified upon hearing the exposition of the Prajnaparamita, and become unskilled in means, fall into the hands of evil friends, and be completely abandoned by virtuous spiritual friends?" From "Thus, a Bodhisattva Mahasattva should recognize evil friends, and having recognized them, should completely abandon them," it is taught to be skilled in the means of completely abandoning evil friends. To this, the Blessed One said: "Subhuti, here, when a Bodhisattva Mahasattva practices in the Prajnaparamita, without the intention of possessing all-knowing wisdom, he meditates on and focuses on the Prajnaparamita, and becomes arrogant with the Prajnaparamita," and so on, "he meditates on and focuses on the Dana Paramita, and becomes arrogant with the Dana Paramita, such a thing, Subhuti, should be known as a Bodhisattva Mahasattva who is not skilled in the means of practicing in the Prajnaparamita." In between, it is taught that one is not skilled in the means of meditating on the six Paramitas, and the reason for being unskilled in this way is also due to not possessing virtuous spiritual friends and relying on evil friends, therefore one should be skilled in abandoning such transforming evil friends, as it is taught. Subhuti, again, when a Bodhisattva Mahasattva practices in the Prajnaparamita, without the intention of possessing all-knowing wisdom, he focuses on form as being empty of inner nature, and also focuses on the emptiness of inner nature in the manner of focusing, and becomes arrogant with emptiness, and so on, when he practices in the Prajnaparamita, without the intention of possessing all-knowing wisdom, he focuses on old age and death as the nature of non-things.
Tibetan
སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་དང༌། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དང༌། རེག་པ་དྲུག་དང༌། རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ་དྲུག་དང༌། སའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ཁམས་དྲུག་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་བཅུ་གཉིས་རྣམས་རེ་རེ་ལ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་དང་སྦྱར་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོར་ལྟ་བ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་ཅིང་ཐབས་མི་མཁས་པས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔོ་བར་མི་བྱེད་པ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་གྱུར་བ་ཡང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་མི་ལྡན་ཞིང་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ལས་གྱུར་པས་དེ་ལྟར་འགྱུར་བའི་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་སྤང་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་བསྒོམ་སྟེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དེ་དག་ཀྱང་དམིགས་ལ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་བསྒོམ་སྟེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་དེ་དག་ཀྱང་དམིགས་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། རྣམ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་དང༌། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་དང༌། དབང་པོ་ལྔ་དང། སྟོབས་ལྔ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་དང༌། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་དང༌། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། ཚད་མེད་པ་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང༌། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་དང༌། གཟུངས་ཀྱི་གོ་རྣམས་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོ
Chinese
于空性而作意，以所缘之方式，于无事物之自性空性亦作意，且以空性亦起慢心，如是乃至之间，五蕴、十二处、十八界、六触、触缘之六受、地界等六界、十二缘起，一一亦与十八空性相合，以于空性等以所缘之方式视为空实有，且以空性亦起慢心，且以不善巧之方便，亦不为获得一切种智而退怯，如是转变，亦由不具善知识且依止恶友所致，故应善巧舍弃如是转变之恶友，如是宣说。 饶益，又菩萨摩诃萨彼于般若波罗蜜多而行时，于具足一切种智之无作意之念住等修习，以所缘之方式，于彼等念住亦作意，彼等亦起慢心，如是乃至，彼于般若波罗蜜多而行时，于具足一切种智之无作意之佛不共法等修习，以所缘之方式，于佛不共法彼等亦作意，佛不共法彼等亦起慢心，如是乃至之间，法念住四者，正断四者，神足四者，五根，五力，七菩提分，八圣道分，四圣谛，四禅，四无量，四无色定，八解脱，次第住定九者，三解脱门，六神通，等持等，陀罗尼之位等，如来之
English
By attending to emptiness, and by way of objectification, even emptiness, which is the nature of the absence of things, is objectified, and even with emptiness, pride arises. Up to this point, the five aggregates, the twelve sources, the eighteen elements, the six contacts, the six feelings arising from contact, the six elements such as the earth element, and the twelve links of dependent origination are each combined with the eighteen emptinesses. By viewing emptiness and so forth as real by way of objectification, and even with emptiness, pride arises, and by means of unskilled methods, one does not shrink back from the purpose of attaining omniscience. It is taught that such a transformation also arises from not having a virtuous friend and relying on evil companions, so one should be skilled in the means of abandoning such evil companions who cause such a transformation. Furthermore, Subhuti, when that Bodhisattva Mahasattva engages in the Perfection of Wisdom, he cultivates the mindfulness and so forth that are devoid of mental engagement and endowed with omniscience. By way of objectification, he also objectifies those mindfulnesses, and they also give rise to pride. From there, when he engages in the Perfection of Wisdom, he cultivates the unshared qualities of the Buddha and so forth that are devoid of mental engagement and endowed with omniscience. By way of objectification, he also objectifies those unshared qualities of the Buddha, and those unshared qualities of the Buddha also give rise to pride. Up to this point, the four establishments of mindfulness of phenomena, the four perfect abandonments, the four legs of miraculous power, the five faculties, the five powers, the seven branches of enlightenment, the eightfold noble path, the four noble truths, the four dhyanas, the four immeasurables, the four formless absorptions, the eight liberations, the nine successive abidings, the three doors of liberation, the six superknowledges, the samadhis, the positions of dharanis, the Tathagata's