Tibetan
དག་ལ་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནས་དབེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བར་དུ་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་རྟོག་པའི་ཚེ་སྟོང་པས་མི་སྐྲག་ཅིང་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་མོས་ཤིང་དད་པ་ཉིད་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའོ། །དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང༌། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ལ་བྱའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བས་གཟུགས་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་དེ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རབ་ཏུ་རྟོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ལྟར་དེ་དག་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བས་མི་གཏོང་ཞིང་བརྩོན་འགྲུས་མི་འདོར་བ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེ་ཡོད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་མི་འཇིགས་མི་དངང་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་བསྟན་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ་སོར་རྟོག་པ་མི་གཏོང་བ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མི་འདོར་བ་ཉིད་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ནམ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བས་གཟུགས་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོག་ཅིང་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དང༌། མི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་མ་ཡིན་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བགེགས་སུ་འགྱུར་བ་གཞན་གྱི་སྐབས་མི་འབྱེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེ་ཡོད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་མི་འཇིགས་མི་དངང་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་བསྟན་ཏེ། བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་ གཞན་ལ་སེམས་མི་གཡེང་བར་བསྒོམ་པའི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་ལ་སེམས་རྩེ་ག
Chinese
对于不从无常的相状作意乃至从寂静的相状作意之间，于甚深法作意之时，不怖畏空性，且对于甚深法安忍，对于甚深法信乐与胜解，即是善巧于圆满般若波罗蜜多的方便。所谓寂静，是指远离有与无，所取与能取等边。 善现，再者，菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多行持之时，以具足一切相智之作意，对于“色是无常”之语，以不缘之方式而善加作意。如是彼等以具足一切相智之作意不舍弃，且不舍精进，此乃菩萨摩诃萨之精进波罗蜜多，由此之故，菩萨摩诃萨不畏惧、不惊慌、不恐惧。直至此间，是开示善巧于圆满精进波罗蜜多的方便，对于五蕴等诸法，以不缘之方式不舍弃个别作意，且不舍弃作意一切相智，即是开示善巧于圆满精进波罗蜜多的方便。 善现，再者，菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多行持之时，何时以具足一切相智之作意，对于“色是无常”之语，以不缘之方式作意，且不分别声闻与独觉之作意，以及非为不善法，成为菩提之障碍的其他境，从……起，此乃菩萨摩诃萨之禅定波罗蜜多，由此之故，菩萨摩诃萨不畏惧、不惊慌、不恐惧。直至此间，是开示善巧于圆满禅定波罗蜜多的方便，所谓禅定，是指心不散乱于其他所缘，对于所修之所缘，心一
English
For those who, from contemplating the aspect of impermanence to contemplating the aspect of solitude, when contemplating the profound Dharma, are not afraid of emptiness, and who are patient with the profound Dharma, and who have faith and devotion to the profound Dharma, are skilled in the means of perfecting the perfection of wisdom. The so-called solitude refers to being free from extremes such as existence and non-existence, the object of grasping and the grasper. Furthermore, Subhuti, when a Bodhisattva-Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, with the thought endowed with all-knowingness, he thoroughly contemplates the statement "Form is impermanent" in a way that he does not focus on it. Thus, they do not abandon the thought endowed with all-knowingness, and do not abandon diligence. This is the Perfection of Diligence of the Bodhisattva-Mahasattva. Because of this, the Bodhisattva-Mahasattva does not fear, does not panic, and does not become afraid. Up to this point, it is shown to be skilled in the means of perfecting the Perfection of Diligence. Not abandoning individual contemplation of the five aggregates and other phenomena in a way that does not focus on them, and not abandoning the thought of all-knowingness itself, is shown to be skilled in the means of perfecting the Perfection of Diligence. Furthermore, Subhuti, when a Bodhisattva-Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, whenever with the thought endowed with all-knowingness, he contemplates the statement "Form is impermanent" in a way that he does not focus on it, and does not distinguish the thought associated with the Hearers and Solitary Buddhas, and other objects that are not non-virtuous and become obstacles to enlightenment, from... This is the Perfection of Meditation of the Bodhisattva-Mahasattva. Because of this, the Bodhisattva-Mahasattva does not fear, does not panic, and does not become afraid. Up to this point, it is shown to be skilled in the means of perfecting the Perfection of Meditation. The so-called meditation refers to the mind not being distracted by other objects, and the mind being one-
Tibetan
ཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་ལ་བྱ་སྟེ། འདི་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་ལས། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཞན་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དམིགས་པ་དང་བཅས་ཤིང་རྒྱ་ཆུང་བ་དང༌། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་སྒྲིབ་ཅིང་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་མི་དགེ་བ་གཞན་དག་ལ་མི་གཡེང་ཞིང་དེ་དག་གི་གོ་སྐབས་འབྱེད་པ་ཉིད་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ནམ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བས་རྣམ་པ་འདི་ལྟར་རབ་ཏུ་རྟོག་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་གྱི། གཟུགས་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རབ་འབྱོར་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཐབས་མཁས་པའོ། །ཐབས་མཁས་པ་དེ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་བསྟན་པ་འདི་ཐོས་ནས་མི་འཇིགས་མི་དངང་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་བསྟན་པ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་རྒྱུ་བྱས་ཏེ། ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་གྱི། གཟུགས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་གཟུགས་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས་གཟུགས་དང་སྟོང་པ་ཐ་མི་དད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཟུགས་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་འཇིག་རྟེན་དང་ འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པར་རྟོགས་ཤིང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ
Chinese
应当安立于一处，此亦是为了在世俗中获得一切种智，从修习出发。其他的作意，如声闻和独觉的作意，是有所缘且狭小的。不耽著于其他会障蔽和阻碍获得无上正等菩提的不善法，并且不开启它们的机缘，这即是善巧于圆满般若波罗蜜多的方便。如是宣说。 善现，此外，菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，以具足一切种智的作意，如此如理作意：色之空性，非以色为空，而是色即是空性。空性亦是色。从这开始，善现，这是菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多的善巧方便。具足此善巧方便的菩萨摩诃萨，听闻此教法后，不会恐惧、不会害怕、不会惊慌。直到这段话为止，是宣说善巧于圆满般若波罗蜜多的方便。 色之空性，非以色为空，是指以色之法性，空性圆满成立的自性为因，并非使遍计所执的色之自性变为空性，而是说色自身即是自性空。因此说，色自身即是空性。空性亦是色，是指色自身即是自性空，因此色与空性无有差别之义。 如色一般，从受乃至佛陀的不共法十八，世间和出世间的一切法，也应如是比照。如是，在胜义谛中，通达一切法在空性中一味，并且具足能获得世俗的一切种智的作意，那便是善巧于圆满般若波罗蜜多的方便。如是宣说。
English
It should be established in one place. This is also for the sake of attaining omniscience in the conventional sense, starting from cultivation. Other mental activities, such as the mental activities of Hearers and Solitary Buddhas, are object-oriented and narrow. Not being distracted by other non-virtuous dharmas that would obscure and hinder the attainment of unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, and not opening up opportunities for them, this is skillful in the means to perfect the perfection of meditative concentration. Thus it is taught. Furthermore, Subhuti, when a Bodhisattva-Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he thoroughly contemplates in this way with a mind endowed with all aspects of omniscience: "The emptiness of form is not that form is empty, but form itself is emptiness. Emptiness is also form." From this point on, Subhuti, this is the skillful means by which a Bodhisattva-Mahasattva practices the Perfection of Wisdom. A Bodhisattva-Mahasattva who possesses this skillful means will not be afraid, terrified, or frightened upon hearing this teaching. Up to this point, it is the teaching of being skilled in the means to perfect the Perfection of Wisdom. "The emptiness of form is not that form is empty" means that by the nature of form, with emptiness as the completely established nature as the cause, it is not that the nature of form, which is imputed, becomes empty, but rather that form itself is empty by nature. Therefore, it is taught that form itself is also emptiness. "Emptiness is also form" is said to mean that form itself is empty by nature, so form and emptiness are not different. Just as with form, so too with feeling, and so on up to the eighteen unshared qualities of the Buddha, all dharmas of the world and beyond the world should be applied in the same way. Thus, in the ultimate truth, realizing that all dharmas are of one taste in emptiness, and possessing the mental activity that enables the attainment of all aspects of omniscience in the conventional sense, that is skillful in the means to perfect the Perfection of Wisdom. Thus it is taught.
Tibetan
འོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པ་འདི་ཐོས་ན་མི་འཇིགས་མི་དངང་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་བའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དེ་གང་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རབ་འབྱོར་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དེས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཐོས་ན་མི་འཇིགས་མི་དངང་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་བསྟན་ཏེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དེ་ཡང་ཕུང་པོ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཁམས་དང༌། རེག་པ་དྲུག་དང༌། རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་དྲུག་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་དང༌། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་རྣམས་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམས་དང། དབང་པོ་རྣམས་དང༌། སྟོབས་རྣམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་དང༌། འཕགས་པའི་ལམ་རྣམས་དང༌། འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་དང༌། བསམ་གཏན་རྣམས་དང༌། ཚད་མེད་པ་རྣམས་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་རྣམས་དང༌། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་རྣམས་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་དང༌། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་རྣམས་དང༌། མི་འཇིགས་ པ་རྣམས་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམས་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང༌། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་དང༌། དབེན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཆོས་སྟོན་ཅིང་དོན་དམ་པར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་དུ་ཆོས་བསྟན་ནས། དེ་ལྟར་ཆོས་བསྟན་ཅིང་མཉན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོར་མི་འཇུག་པར་རྣམ་པ་ཐམས
Chinese
哦。 贤首（藏文：རབ་འབྱོར།）请问：世尊，被善知识完全摄受的菩萨摩诃萨听闻这般宣说般若波罗蜜多，对于不会不害怕、不恐惧、不惊慌的善知识，那是哪一位呢？从这里开始，贤首，应当了知这位是菩萨摩诃萨的善知识，被那位善知识完全摄受的菩萨摩诃萨，听闻这般般若波罗蜜多，对于不会不害怕、不恐惧、不惊慌。直到这里，是宣说了依止善知识的方便善巧。那位善知识，对于蕴、处、界、六触、触所生的六种感受、缘起、波罗蜜多、空性、念住、正断、神足、根、力、菩提支、圣道、圣谛、静虑、无量、无色定、解脱、渐次住定、解脱门、神通、等持、陀罗尼门、如来力、无畏、别别正智、大悲、不共佛法、一切种智，乃至无上菩提之间的世间和出世间诸法，是无常、是痛苦、是无我、是寂静、是空性、是无相、是无愿、是无作、是寂静自性。如此以世俗谛宣说佛法，以胜义谛宣说彼等一切皆不可得之方式来宣说佛法。如此宣说佛法，听闻的善根，也不允许为了获得声闻和独觉的果位而在世俗谛中回向，而是为了
English
Oh. Subhuti asked: "World Honored One, which is the virtuous friend who, when a Bodhisattva Mahasattva who is completely taken care of by a virtuous friend hears this exposition of the Perfection of Wisdom, will not be unafraid, not fearful, not terrified?" From here, Subhuti, it should be known that this is the virtuous friend of the Bodhisattva Mahasattva. The Bodhisattva Mahasattva who is completely taken care of by that virtuous friend, when hearing this Perfection of Wisdom, will not be unafraid, not fearful, not terrified. Up to here, the skillful means of relying on a virtuous friend is explained. That virtuous friend, regarding the aggregates, sense bases, elements, the six contacts, the six feelings arising from contact, dependent origination, the perfections, the emptinesses, the mindfulnesses, the right abandonments, the miraculous feet, the faculties, the powers, the branches of enlightenment, the noble paths, the noble truths, the concentrations, the immeasurables, the formless absorptions, the liberations, the gradual abiding absorptions, the doors of liberation, the superknowledges, the samadhis, the doors of dharani, the powers of the Tathagata, the fearlessnesses, the separate correct knowledges, great compassion, the unshared qualities of the Buddha, the omniscience, and even the worldly and transworldly dharmas between unsurpassed enlightenment, are impermanent, are suffering, are selfless, are peaceful, are emptiness, are signless, are wishless, are unconditioned, are of a solitary nature. Thus, the Dharma is taught in conventional truth, and the Dharma is taught in the manner that all of them are unobtainable in ultimate truth. Thus, the root of virtue of teaching and listening to the Dharma is not allowed to be dedicated in conventional truth for the purpose of attaining the stages of Hearers and Solitary Buddhas, but for the sake of