Tibetan
ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་ལ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་སྐལ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། ཐབས་མཁས་པས་ཆོས་རྣམས་ལ་མི་དམིགས་པར་སྤྱོད་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་ཡོད་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། མ་ཞི་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང། མི་སྟོང་བ་དང༌། མཚན་མ་ཡོད་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་ཡོད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། དབེན་པ་དང༌། མི་དབེན་པའི་དངོས་པོར་འཛིན་ཅིང་མི་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཐབས་མཁས་པས་སྤྱོད་ཅིང་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་གཟུགས་མ་ཡིན། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གུད་ན་ཡང་གཟུགས་མེད། གཟུགས་ལས་གུད་ན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་མེད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས། གཟུགས་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མི་དམིགས་པར་སྤྱོད་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གཟུགས་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཐ་མི་དད་པའི་དོན་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་དམིགས་སོ། །མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་གྱུར་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། ཐབས་མཁས་པས་སྒྲུབ་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་མི་དམིགས་པར་སྤྱོད་པ་བསྟན་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དངོས་པོ་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་པས་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། སྤྱད་པར་བྱ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཉིས་ཀའི་རང་བཞིན་སྟོང་པའི་ཕྱིར་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་དམིགས་སོ། །མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་པ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སྤྱོད་པའི་ཟླས་གྲུབ་པ་མི་སྤྱོད་པ་ཡང་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་ཀྱང་སྤྱོད་ལ་མི་སྤྱོད་ཀྱང་མི་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་པ་དང་མི་སྤྱོད་པ་གཉིས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་སྤྱོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྤྱོད་པ་དང་མི་སྤྱོད་པ་གཉིས་ཀ་ལ་མ་གཏོགས་པའི་དངོས་པོ་གཞན་དུ་ཡང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལྟར་མི་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། སྤྱོད་པར་བྱ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་རང་བཞིན་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་པས་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་མི་དམིགས་པས་སྤྱོད་པ་དང་མི་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཁོང་དུ་ཆུད་དེ་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྤྱོད་པ་དང་སྤྱད་བར་བྱ་བ་གཉིས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པར་མ་ཟད་ཀྱི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྤྱོད་པ་དང་མི་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། མ་བླངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་མར་མ་བཟུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། སེམས་ཞུམ་པ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་ཤིང་དངོས་པོ་མེད་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པར་མ་གྱུར་པ། དེའི་ཕན་ཡོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འཐོབ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཐབས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྒྲུབ་པ་འདི་ཡང་རྣམ་པ་བཞིར་བསྟན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ལ་བསླབ་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པར་བསླབ་པ་དང༌། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པར་བསླབ་པ་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པར་བསླབ་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ལ་བསླབ་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ བསླབ་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མིང་བསྟན་པ་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མིང་བསྟན་པ་ནི། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལ་བྱ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་དང༌། ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་དང༌། རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། མ་ཞི་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། མི་སྟོང་པ་དང༌། མཚན་མ་ཡོད་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་ཡོད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་བརྟགས་པ་ཡིན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་སུ་བྱར་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་གཉིས་སུ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་པ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་ཡོན་ཏན་བསྔགས་པ་སྟེ་རྒྱ་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཏུ་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་
Chinese
菩萨摩诃萨在般若波罗蜜多中行时，从“不于色中行”起，到“具寿舍利子，菩萨摩诃萨如是行于般若波罗蜜多，则有证得无上正等菩提之分”止，此为以善巧方便不执著诸法而行之修行之教示。即对于色等世间法，以及布施波罗蜜多等出世间法，不执著于常与无常、乐与苦、有我与无我、寂静与不寂静、空与不空、有相与无相、有愿与无愿、远离与不远离之事物，而行持不执著，此乃教示以善巧方便而行且修持。何以故？具寿舍利子，色之空性即非色，离空性亦无色，离色亦无空性，空性即色，色即空性等，此为教示不执著于色等诸法而行之理。即教示色等诸法自性为空，故不如此行持。色与空性无有差别之义如前所说。菩萨摩诃萨行于般若波罗蜜多，然亦不执著于行，亦不执著于不行，从“不执著于不行”起，到“具寿舍利子，当知彼菩萨摩诃萨已近于一切种智”止，此为以善巧方便于修行时不执著于法之相而行之教示。即胜义中，菩萨本身与般若波罗蜜多亦未成立为实有，故行之菩萨与所行之般若波罗蜜多二者皆自性空。
English
When a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, from "does not practice in form" to "O Sharadvatiputra, a Bodhisattva Mahasattva who practices the Prajnaparamita in this way has the potential to realize unexcelled, perfect, and complete enlightenment," this shows the practice of skillfully not fixating on dharmas. That is, regarding form and other worldly dharmas, as well as the perfection of generosity and other transcendental dharmas, not grasping and not practicing with the notion of permanence and impermanence, happiness and suffering, self and no-self, peace and non-peace, emptiness and non-emptiness, signs and signlessness, aspiration and non-aspiration, isolation and non-isolation, is taught as skillful practice and accomplishment. Why is that? O Sharadvatiputra, the emptiness of form is not form, and there is no form apart from emptiness, and there is no emptiness apart from form, emptiness is form, and form is emptiness, and so on, this shows the reasoning for not fixating on form and other dharmas. It is taught that form and other dharmas are empty in nature, therefore one does not practice in that way. The meaning of the inseparability of form and emptiness is as previously explained. The Bodhisattva Mahasattva, even when practicing the Prajnaparamita, does not fixate on practicing, and does not fixate on not practicing, from "does not fixate on not practicing" to "O Sharadvatiputra, know that the Bodhisattva Mahasattva is close to omniscience," this shows the practice of not fixating on the characteristics of dharmas when practicing with skillful means. That is, in the ultimate sense, neither the Bodhisattva himself nor the Prajnaparamita are established as truly existent, therefore both the Bodhisattva who practices and the Prajnaparamita to be practiced are empty in nature.
Chinese
不执著于为了行为而行。不执著于不行为，这是因为行为并非究竟存在，所以由行为所成立的不行为也无法成立。不执著于既行又不行，这是因为行为和不行为二者没有实物。所谓非行亦非非行，是指除了行为和不行为之外的其他事物也不执著，是这个意思。 善现说：具寿舍利弗之子是这样因为不执著于般若波罗蜜多的自性等等，这是为了阐述这样不执著的理由，因为要行持的般若波罗蜜多本身没有成立为具有自性，所以没有执著之处，因此行持的菩萨也不执著，所以不执著于行与不行等四种分别。 为什么呢？因为他已经领悟到一切法没有实物的自性而没有取著。这说明不仅领悟到行与所行二者没有自性，而且因为领悟到一切有为法和无为法都没有自性，所以不行与非行等四种相的分别也不会产生。所谓“没有取著”，意思是“没有执著于相”。 如果菩萨摩诃萨在行持般若波罗蜜多时，没有怯懦等等，这是说像这样通达一切法没有实物的自性，并且因为没有实物而不恐惧，它的利益是成为获得一切相智的因。 这样阐述了方便的修持后，为了阐述之后迅速现证菩提的修持，所以宣说了“一切相智也是因为一切法没有实物的体性，所以是无二且不可分的”等等。这个修
English
There is no clinging to acting for the sake of acting. There is no clinging to not acting, because acting is not ultimately existent, so not acting, which is established by acting, cannot be established either. There is no clinging to both acting and not acting, because both acting and not acting are without substance. What is meant by neither acting nor not acting is that there is no clinging to other things besides acting and not acting. Subhuti said: The son of Sharadvati, the venerable one, is like this because he does not cling to the nature of the perfection of wisdom, etc. This is to explain the reason for such non-clinging, because the perfection of wisdom to be practiced itself has not been established as having self-nature, so there is no place to cling to, therefore the practicing bodhisattva also does not cling, so there is no clinging to the four discriminations such as acting and not acting. Why is that? Because he has understood that all dharmas have no substantial self-nature and has not taken hold of them. This shows that not only has he realized that both acting and what is to be acted upon have no self-nature, but also because he has realized that all conditioned and unconditioned dharmas have no self-nature, the four discriminations of characteristics such as non-acting and non-non-acting will not arise. "Not taken hold of" means "not clinging to characteristics." If a bodhisattva mahasattva, when practicing the perfection of wisdom, has no timidity, etc., this means that like this, having understood that all dharmas have no substantial self-nature, and because there is no substance, he is not afraid, its benefit is that it becomes the cause for attaining all-knowingness. Having thus explained the practice of means, in order to explain the practice of quickly attaining perfect enlightenment afterwards, it is said that "all-knowingness is also non-dual and indivisible because all dharmas have no substantial nature," etc. This practice
Chinese
又显示了四种方式，即学习禅定，学习不执着一切法，学习如幻术等，以及学习善巧方便。其中，通达一切相，是因为一切法皆无实性的缘故，无二且不可分，从“是”到“应当学习不共佛法”，显示了学习禅定。其中，学习禅定又分为两种：显示禅定的名称和显示无分别。其中，显示禅定的名称是：“这是菩萨摩诃萨们的禅定，名为一切法无生”等等。其中，所谓通达一切相，是指证悟一切法无二，对于一切遍计所执之法，如能取与所取、有与无、常与无常、乐与苦、我与无我、有为与无为、寂静与不寂静、空与不空、有相与无相、有愿与无愿等等，执着为二，这些都是遍计所执，因为在通达一切相中不存在，所以通达一切相被称为无二。所谓不可分，是因为以能取和所取等分别的分别念，无法将二者区分开来。所谓“这是菩萨摩诃萨们的禅定，名为一切法无生”，是因为通达一切相，证悟一切法无实性，无二且不可分，因此证悟一切法无生，所以称为一切法无生的禅定。所谓广大等，是赞叹该禅定的功德，所谓广大，是因为是自他广大义利之因。所谓殊胜，是因为声闻和缘觉的
English
Furthermore, four aspects are shown: learning samādhi, learning non-attachment to all dharmas, learning illusion-like qualities, and learning skillful means. Among these, the all-knowing is non-dual and indivisible because all dharmas are of the nature of non-substantiality. From "is" to "one should learn the unmixed dharmas of the Buddha," the learning of samādhi is shown. Among these, learning samādhi is also divided into two aspects: showing the name of samādhi and showing non-discrimination. Among these, showing the name of samādhi is: "This is the samādhi of the Bodhisattva Mahāsattvas, called the non-arising of all dharmas," and so on. Among these, the so-called all-knowingness refers to the realization that all dharmas are non-dual. For all imputed dharmas, such as the apprehended and the apprehender, existence and non-existence, permanence and impermanence, happiness and suffering, self and non-self, conditioned and unconditioned, peace and non-peace, emptiness and non-emptiness, sign and signless, aspiration and non-aspiration, etc., clinging to them as dualistic, all these are imputed. Because they do not exist in all-knowingness, all-knowingness is called non-dual. The so-called indivisible is because the conceptual thought that distinguishes between the apprehended and the apprehender cannot differentiate between the two. The so-called "This is the samādhi of the Bodhisattva Mahāsattvas, called the non-arising of all dharmas" is because all-knowingness realizes that all dharmas are non-substantial, non-dual, and indivisible. Therefore, it realizes the non-arising of all dharmas, so it is called the samādhi of the non-arising of all dharmas. The so-called vastness, etc., is praising the qualities of that samādhi. The so-called vastness is because it is the cause of vast benefit for oneself and others. The so-called supreme is because the Śrāvakas and Pratyekabuddhas'