Tibetan
ལ་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་མོ་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་ཡང་མཚན་མ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཐབས་མི་མཁས་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་ཐབས་མི་མཁས་པས་གཟུགས་ལ་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པའི་མཚན་མར་རྟོག་ན་དེ་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་གྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མི་མཁས་པས་གཟུགས་རྟག་ཅེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་རྣམས་དང༌། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང། བདག་ཡོད་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། མ་ཞི་བ་དང༌། དབེན་པ་དང༌། མི་དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བར་མཚན་མར་འཛིན་ཅིང་སྤྱོད་ན། དེ་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཐབས་མི་མཁས་པ་ཡིན་པས་ཐབས་མི་མཁས་པ་དེ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཐབས་མི་མཁས་པ་ཇི་ལྟར་ རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཡང་མངོན་དུ་བྱ་བའི་སྐལ་བ་མེད་ན། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ་དེ་ནི་གནས་མེད་དོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་ཐབས་མི་མཁས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། ཐབས་མི་མཁས་པས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་བསྟན་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་མོས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་གཟུགས་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ལྟ་ཞིང་མོས་
Chinese
是为行。那即是，即使行于所谓修习般若波罗蜜多，也是行于相。那是由“当知菩萨摩诃萨是不善巧方便”等语所开示。其中，以不善巧方便而行于色，即是行于相，等等，是指对于五蕴，若以色等各自的体性为何之相而作意，那即是行于相，而不是行于般若波罗蜜多，这是所开示的。世尊，如果菩萨摩诃萨在行于般若波罗蜜多时，以不善巧方便而行于所谓色是常，即是行于相，等等，是指对于蕴和界等世间法，以及布施波罗蜜多等十八不共佛法之间的出世间法，若执持并安立常与无常、乐与苦、有我与无我、寂静与不寂静、远离与不远离等相，那即是行于相，而不是行于般若波罗蜜多。如是行持，则彼菩萨是不善巧方便，故当舍弃彼不善巧方便，这是所开示的。此后，具寿舍利弗对具寿善现如是说：具寿善现，当如何了知菩萨摩诃萨的不善巧方便？乃至，具寿舍利弗，如果彼菩萨摩诃萨连声闻地或独觉地也无有现证之分，更何况能现证无上正等菩提，那是绝无可能的。具寿舍利弗，菩萨摩诃萨如是行于般若波罗蜜多，当知是不善巧方便，乃至之间，是开示以不善巧方便而行于现行作意。所谓“于色贪著”，是指以颠倒见而视色为实有并贪著。
English
That is how to practice. That is to say, even if one practices what is called the practice of the Perfection of Wisdom, it is still practicing on characteristics. That is what is taught by "One should know that the Bodhisattva-Mahasattva is unskilled in means." Among them, to practice on form with unskilled means is to practice on characteristics, etc., which means that for the five aggregates, if one contemplates on the characteristics of what is the nature of each of form, etc., then that is practicing on characteristics, not practicing on the Perfection of Wisdom, this is what is taught. World-Honored One, if a Bodhisattva-Mahasattva, when practicing the Perfection of Wisdom, practices with unskilled means, saying that form is permanent, then that is practicing on characteristics, etc., which means that for the worldly dharmas such as aggregates and realms, and the transcendental dharmas among the eighteen unshared Buddha dharmas such as the Perfection of Giving, if one holds and establishes characteristics such as permanence and impermanence, pleasure and pain, self and non-self, peace and non-peace, seclusion and non-seclusion, then that is practicing on characteristics, not practicing on the Perfection of Wisdom. If one practices in this way, then that Bodhisattva is unskilled in means, so one should abandon that unskilled means, this is what is taught. After that, the Venerable Sharadvatiputra said to the Venerable Subhuti: Venerable Subhuti, how should one know the unskilled means of a Bodhisattva-Mahasattva? And so on, Venerable Sharadvatiputra, if that Bodhisattva-Mahasattva does not even have a share in realizing the Hearer's Ground or the Solitary Buddha's Ground, let alone realizing the Unsurpassed Perfect Enlightenment, that is absolutely impossible. Venerable Sharadvatiputra, if a Bodhisattva-Mahasattva practices the Perfection of Wisdom in this way, one should know that it is unskilled in means, and so on, which teaches that one practices on manifest activity with unskilled means. The so-called "attachment to form" means that one sees form as real and is attached to it with inverted views.
Tibetan
པའོ། །འདུ་ཤེས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་བཟང་བ་དང་ངན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མར་འཛིན་པའོ། །བྱིན་གྱིས་རློབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་གཟུགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་ཆགས་ཤིང་གནས་པའོ། །གཟུགས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་སྤྱོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང༌། སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་གཟུགས་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་མཐོང་ཞིང༌། དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་གཟུགས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། ན་བ་དང༌། ཚེ་འཕོ་བ་དང༌། མྱ་ངན་དང༌། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང། འཁྲུག་པ་ལས་ཡོངས་སུ་མི་འགྲོལ། སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ལས་ཡོངས་སུ་མི་འགྲོལ་བར་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ཉེས་པའི་དམིགས་བསྟན་པ་སྟེ། འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་ཞིང་ཐར་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཡང་མངོན་དུ་བྱ་བའི་སྐལ་བ་མེད་ན། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བར་སྤྱོད་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཉེས་པའི་དམིགས་བསྟན་པའོ། །དེ་ནི་གནས་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ལ་དངོས་པོར་འཛིན་ཅིང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་ན་ཐབས་མཁས་པར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐབས་མཁས་པས་སྤྱོད་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་ཐབས་མཁས་པས་སྤྱོད་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ལ་མི་དམིགས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་མི་དམིགས་པར་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལ་རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ནམ་བྱང་
Chinese
彼也。 认知，名为认知颠倒，执著于好与坏等相。 加持，名为心颠倒，执著并安住于色之事物。 行于色之显现造作，意为以如是颠倒之见、颠倒之认知、颠倒之心，见色具有事物，如是行持，则行于色之生起与灭坏等显现造作，不行于般若波罗蜜多之义。 彼乃生、老、病、死、迁逝、忧伤、悲叹、痛苦、不悦、扰乱中不得解脱，宣说不得解脱于大痛苦，乃显示显现造作于色之过患，意为不得从轮回中解脱并获得解脱。 如是，于受等乃至十八不共佛法亦应合用。 具寿舍利弗之子，若菩萨摩诃萨无有证得声闻地或独觉地之分，况言证得无上正等菩提，意为如是行于显现造作诸法，则显示不得获得解脱果之过患。 彼无有处所，意为如是执著诸法为事物，并行于显现造作，则不可能证得无上正等菩提之义。 曰：具寿善现，菩萨摩诃萨如何行于般若波罗蜜多，当知为善巧方便，等等，乃显示以善巧方便行持之建立。 其中，以善巧方便行持亦有二种：不行于诸法，及不行于诸法之相。 其中，善现曰：具寿舍利弗，何时菩萨
English
That too. Cognition, called inverted cognition, clings to characteristics such as good and bad. Blessing is called mind inversion, clinging to and dwelling in the substance of form. To act on the manifestation of form means to see form as having substance with such inverted views, inverted cognition, and inverted mind. If one acts in this way, one acts on the manifestation of the arising and destruction of form, but not on the meaning of Prajnaparamita. That is, one cannot be liberated from birth, old age, sickness, death, passing away, sorrow, lamentation, suffering, displeasure, and disturbance, and it is said that one cannot be liberated from great suffering. It shows the fault of manifesting and acting on form, meaning that one cannot be liberated from samsara and attain liberation. Likewise, it should also be applied to feelings, etc., up to the eighteen unshared dharmas of the Buddha. The son of the Venerable Sharadvatiputra, if a Bodhisattva-Mahasattva has no share in attaining the Hearer's Ground or the Solitary Buddha's Ground, what need is there to say that he will attain Unsurpassed Perfect Enlightenment? It means that if one acts on the manifestation of dharmas in this way, it shows the fault of not being able to obtain the fruit of liberation. That has no place, meaning that if one clings to dharmas as things and acts on manifestation, it is impossible to attain Unsurpassed Perfect Enlightenment. It is said: Venerable Subhuti, how should a Bodhisattva-Mahasattva act on Prajnaparamita, knowing it as skillful means, etc., which shows the establishment of acting with skillful means. Among them, there are also two kinds of acting with skillful means: not acting on dharmas and not acting on the characteristics of dharmas. Among them, Subhuti said: Venerable Shariputra, when a Bodhisattva