Tibetan
བ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཡོངས་སུ་བརྟག་པའི་སྒྲུབ་པ་འདི་ཡང་རྣམ་པ་བཞིར་བསྟན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གང་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གང་གི་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཅི་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། ཅིའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གང་ཞེས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་ཞེས་བརྟག་པའོ། །གང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དང་འབྲེལ་བ་ཞེས་བརྟག་པའོ། །ཅི་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་གིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེས་བརྟག་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཞིག་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞེས་བརྟག་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་ཆོས་གང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་མི་དམིགས་པ་དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་རྟོག་ཅིང་སེམས་པ་དང༌། དེ་ལྟར་རྟོག་ཅིང་སེམས་པའི་ཚེ་སེམས་ཞུམ་པ་མེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་ཞུམ་པ་མེད་ལ། མི་འཇིགས་མི་དངང་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་གང་ཞེས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པའི་དོན་བསྟན་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཆོས་གང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་མི་དམིགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་སྤྱོད་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་
Chinese
是说“度的圆满”的意义。像这样，在显示了无执着的修习之后，为了显示其后完全考察的修习，世尊又说，菩萨摩诃萨在修习般若波罗蜜多时，像这样宣说了什么是般若波罗蜜多等等。这完全考察的修习也显示为四种方式：什么是般若波罗蜜多，这般若波罗蜜多是谁的，这般若波罗蜜多是什么，以及为什么称其为般若波罗蜜多，应当这样完全考察。其中，所谓“什么”的完全考察，是考察般若波罗蜜多的自性是怎样的。所谓“谁的”，是考察与谁相关。所谓“什么”，是考察以什么因称其为般若波罗蜜多。所谓“为什么”，是考察做什么用，才称其为般若波罗蜜多。其中，菩萨摩诃萨在修习般若波罗蜜多时，如果像这样修习：凡是不存在的、不可见的法，那就是般若波罗蜜多吗？这样修习就不是在修习般若波罗蜜多，从这开始，到具寿舍利弗之子菩萨摩诃萨在修习般若波罗蜜多时，如果像那样思虑和思考，像那样思虑和思考时，内心没有沮丧，完全没有沮丧，不害怕，不惊慌，不恐惧，那么应当知道这位菩萨摩诃萨没有离开般若波罗蜜多，这之间显示的是“什么”的完全考察的意义，即显示了通达世间和出世间的一切法无自性且不可见，这本身就是般若波罗蜜多的自性。如果修习：凡是不存在的、不可见的法，那就是般若波罗蜜多吗？这样修习，就不是在修习般若波罗蜜多。
English
It is said to mean "the perfection of degree." Having shown the practice of non-attachment in this way, in order to show the practice of complete examination thereafter, the Blessed One further said that when a Bodhisattva-Mahasattva practices the Prajnaparamita, he speaks of what the Prajnaparamita is, etc., in this way. This practice of complete examination is also shown in four ways: What is the Prajnaparamita, whose is this Prajnaparamita, what is this Prajnaparamita, and why is it called Prajnaparamita, should be completely examined in this way. Among them, the complete examination of "what" is to examine what the nature of the Prajnaparamita is like. The so-called "whose" is to examine with whom it is related. The so-called "what" is to examine by what cause it is called Prajnaparamita. The so-called "why" is to examine what it is used for, so it is called Prajnaparamita. Among them, when a Bodhisattva-Mahasattva practices the Prajnaparamita, if he practices like this: Is the Prajnaparamita that which does not exist and is invisible? Practicing in this way is not practicing the Prajnaparamita, from this beginning, to the son of the venerable Sharadvati, the Bodhisattva-Mahasattva, when practicing the Prajnaparamita, if he thinks and contemplates in that way, and when he thinks and contemplates in that way, his heart is not depressed, completely not depressed, not afraid, not panicked, not afraid, then it should be known that this Bodhisattva-Mahasattva has not left the Prajnaparamita, and in between, the meaning of the complete examination of "what" is shown, that is, it is shown that the nature of the Prajnaparamita is the understanding that all phenomena of the world and beyond are without self-nature and invisible. If you practice: Is the Prajnaparamita that which does not exist and is invisible? Practicing in this way is not practicing the Prajnaparamita.
Tibetan
སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་ཡང་དེ་ཉིད་མཚན་མར་འཛིན་ཅིང་དངོས་པོར་ལྟ་བ་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པར་མི་ཆུད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཆོས་གང་རྣམས་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པའི་དོན་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་ལ་གླེང་བསླང་ཞིང་དྲིས་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པའི་དོན་རབ་འབྱོར་གྱིས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་གཏན་ཚིགས་སུ་སྨོས་ནས་འདི་ལྟར་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་མིང་གིས་སྨོས་པའི་ཆོས་རྣམས་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་པོར་སྨོས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་པོར་སྨོས་སོ། །སེམས་ཞུམ་པ་མེད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཞུམ་པ་མེད་པ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་དང་མི་དངང་བ་དང་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པར་རྟོག་ཅིང་སེམས་པའི་ཚེ། སྟོང་པས་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་བའི་རྣམ་གྲངས་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པར་རྟོག་པ་ན་མེད་པས་སྐྲག་པར་མ་གྱུར་ཅིང༌། སྟོང་པའི་དོན་རྟོགས་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཅིའི་ཕྱིར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་ཡང་དག་པའི་མཐའི་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གང་གི་ཞེས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བཤད་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་གྱིས
Chinese
所谓“行”是指：即使心想，观想色等一切法无实且不可得，这本身就是般若波罗蜜多，但实际上却执着于相，并视其为实有，因此不能算是行于般若波罗蜜多，这就是其含义。之后，具寿舍利弗对具寿善现说道：“具寿善现，所谓何法无有且不可得？”这是为了让眷属们广泛领悟一切法无有且不可得之义，而向善现发起讨论并提问。善现说道：“具寿舍利弗，内空性”等等，这是善现广泛阐述一切法无有且不可得之义，列举了十八空性作为论证，因此，因为空性之故，般若波罗蜜多等等，世间和出世间的法，以名称所说的法都是无有且不可得的，这就是所要阐述的。在六度中首先提到般若波罗蜜多，是因为这是全面考察般若波罗蜜多的自性是什么的时候，所以首先提到。不灰心，完全不灰心，不害怕，不惊慌，不恐惧，是指在观想和思维一切法无有且不可得的时候，仅仅是不因空性而恐惧的各种说法而已。所谓“应知不离般若波罗蜜多”是指：如此观想一切法无实且不可得时，不因无有而恐惧，领悟空性之义本身就是般若波罗蜜多的自性，所以称为不离般若波罗蜜多。说道：“具寿善现，为何菩萨摩诃萨应知不离般若波罗蜜多”直到“应知真如的真如自性不存在”之间，是说全面考察这个般若波罗蜜多是什么，善现以
English
The so-called "practice" means: even if one thinks that contemplating that all phenomena such as form are unreal and unattainable is itself the Prajnaparamita, but in reality, one is attached to the characteristics and regards them as real, therefore, it cannot be regarded as practicing the Prajnaparamita, that is the meaning. After that, the venerable Sharadvatiputra said to the venerable Subhuti: "Venerable Subhuti, what are the dharmas that are non-existent and unattainable?" This is to initiate a discussion and ask Subhuti in order to allow the retinue to widely understand the meaning of all dharmas being non-existent and unattainable. Subhuti said: "Venerable Sharadvatiputra, internal emptiness," etc., this is Subhuti's extensive explanation of the meaning of all dharmas being non-existent and unattainable, listing the eighteen emptinesses as arguments, therefore, because of emptiness, Prajnaparamita, etc., worldly and transcendental dharmas, the dharmas mentioned by name are all non-existent and unattainable, this is what is to be explained. Among the six perfections, Prajnaparamita is mentioned first because this is the time to fully examine what the nature of Prajnaparamita is, so it is mentioned first. Not being discouraged, completely not being discouraged, not being afraid, not being alarmed, and not being frightened are merely various ways of saying that one is not afraid of emptiness when contemplating and thinking that all dharmas are non-existent and unattainable. The so-called "one should know not to be separated from Prajnaparamita" means: when contemplating that all dharmas are unreal and unattainable in this way, one is not afraid of non-existence, and understanding the meaning of emptiness itself is the nature of Prajnaparamita, so it is called not being separated from Prajnaparamita. Said: "Venerable Subhuti, why should a Bodhisattva-Mahasattva know not to be separated from Prajnaparamita" until "one should know that the true nature of Suchness does not exist," it is said to fully examine what this Prajnaparamita is, Subhuti with
Tibetan
་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། ཤཱ་རིའི་བུས་ཅིའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་བཏབ་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་ཐུག་པའི་བར་གྱི་ཆོས་མིང་གིས་སྨོས་པ་རྣམས། དོན་དམ་པར་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དེ་དང་མ་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཇི་ལྟ་བུ། ཚོར་བའི་རང་བཞིན་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོང་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པའི་ཚིག་ཤཱ་རིའི་བུས་སྨོས་ནས་འཁོར་རྣམས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཤིག་ཡོད་ན་ནི་བྲལ་བ་དང་མ་བྲལ་བ་ཞེས་བྱར་ཡང་རུང་ན། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད་ཅེས་དྲིས་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ། གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པའི་མཐའི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ལ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱའི། རང་བཞིན་ཡོད་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་ནི་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་རྣམ་གྲངས་དེས་ན་འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གོང་དུ་སྨོས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མཇུག་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ་སྟེ། རྣམ་གྲངས་དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་སྨོས་པའི་གཞུང་དེས་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པའི་མཐའི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་གང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་འདི་དང་འདི་ཤེས་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གང་དང་ཡང་འབྲེལ་པ་མེད་པས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གང་གི་ཡིན་ཞེས་བརྟག་པ་དེ་གང་གི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཞན་ཡང་གཟུགས་ལ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉི
Chinese
说：具寿舍利子，色即离色性等，是舍利子问：为何应知般若波罗蜜多不离之答。以名言所说之色等乃至真实边际之法，并非胜义中彼等之自性，以般若波罗蜜多行持之菩萨不颠倒了知，彼即是般若波罗蜜多之自性，故显示为不离彼。说：具寿善现，色之自性为何？受之自性为何等，是以上述色等彼等离自性，善现所说之语，舍利子复述，为断除眷属之疑惑，若有色等及彼等之自性之法，则可说离与不离，然彼等之自性有何如？是故提问。善现说：具寿舍利子，色之自性是无事物等，是显示色等乃至真实边际之诸法，胜义中未成立有自性，以无事物性即说为离彼等之自性，而非说离有自性。具寿舍利子，以彼等之理，如是色于色无自性等，是总结显示上述色等诸法无自性之义。以彼等之理者，以上述之理，应知色等乃至真实边际之诸法无自性，如是彼等诸法一切胜义中皆无自性之故，了知此法与彼法名为般若波罗蜜多，以与何者亦无关联，故此般若波罗蜜多是谁之，如是观察彼亦非谁之，是故显示。具寿舍利子，复次，色于色之相
English
Said: Venerable Sharadvatiputra, form is devoid of the nature of form, etc., is Shariputra's answer to the question of why one should know that prajnaparamita is inseparable. The dharmas mentioned by name, such as form, etc., up to the ultimate limit of reality, are not in reality their own nature, and the Bodhisattva who practices prajnaparamita knows without inversion that it is the nature of prajnaparamita, so it is shown to be inseparable from it. Said: Venerable Subhuti, what is the nature of form? What is the nature of feeling, etc., is that the above-mentioned form, etc., are devoid of their own nature, and Shariputra repeated the words spoken by Subhuti in order to dispel the doubts of the retinue, if there is a dharma of form, etc., and their own nature, then it can be said to be separated or inseparable, but what is the nature of them? Therefore, the question is asked. Subhuti said: Venerable Sharadvatiputra, the nature of form is non-existence, etc., which shows that the nature of all dharmas, such as form, etc., up to the ultimate limit of reality, is not established in reality, and that non-existence is said to be separate from their nature, but not separate from existence. Venerable Sharadvatiputra, for those reasons, such as form having no nature in form, etc., is a summary of the meaning of the above-mentioned dharmas, such as form, etc., having no nature. For those reasons, according to the above-mentioned reasons, it should be known that all dharmas, such as form, etc., up to the ultimate limit of reality, have no nature, and thus all those dharmas have no nature in reality, so knowing this dharma and that dharma is called prajnaparamita, because it has no connection with anything, so who is this prajnaparamita, and such observation is also not of anyone, so it is shown. Venerable Sharadvatiputra, furthermore, form in the aspect of form