Tibetan
ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་སླད་དུ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་བརྩོན་པར་བྱས་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་དེ་ལྟར་མོས་པར་གྱུར་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་འགྱུར་བ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་དེས་མཚན་མ་མེད་པའི་ཆོས་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་ཅིང་མཚན་མ་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པ་དང༌། ཆོས་གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཅིང་གང་ལ་ཡང་མི་རྟོག་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་ཀྱང་དེས་རློམ་སེམས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུང་དུ་མ་མཆིས་གཏང་དུ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་བགྱི་བའམ། གཏང་བར་བགྱི་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་གང་ཡང་མ་དམིགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུང་དུ་ཡོད་ན་ནི་གཏང་བར་བྱ་བ་ཡང་ཟླས་འགྲུབ་ན། གོང་དུ་བཤད་པའི་རིམ་པས་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཏང་བ་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཟླས་བཏང་དུ་མེད་པ་ཡང་ཞར་ལ་བཤད་པ་བསྟན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་གཟུགས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་དང་ཚོར་བ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཟུང་དུ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་འདི་ནི་ཕ་རོལ་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་འདིའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་མིང་གིས་སྨོས་པ་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ མ་གྲུབ་པས་གང་ལ་ཡང་དངོས་པོར་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། ཕ་རོལ་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི་ཕ་རོལ་དང་ཚུལ་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཡོད་ན། འདི་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་པས་ཕ་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མེད་དེ། དེ་ལྟར་ཕ་རོལ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པའམ། མཐར་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་
Chinese
དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་སླད་དུ།（梵文天城体待补充，梵文罗马拟音待补充，汉语字面意思：为了不缘一切法） རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་བརྩོན་པར་བྱས་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།། དེ་དེ་ལྟར་མོས་པར་གྱུར་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་འགྱུར་བ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་དེས་མཚན་མ་མེད་པའི་ཆོས་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་ཅིང་མཚན་མ་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པ་དང༌། ཆོས་གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཅིང་གང་ལ་ཡང་མི་རྟོག་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་ཀྱང་དེས་རློམ་སེམས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའོ།། ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུང་དུ་མ་མཆིས་གཏང་དུ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་བགྱི་བའམ། གཏང་བར་བགྱི་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་གང་ཡང་མ་དམིགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུང་དུ་ཡོད་ན་ནི་གཏང་བར་བྱ་བ་ཡང་ཟླས་འགྲུབ་ན། གོང་དུ་བཤད་པའི་རིམ་པས་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཏང་བ་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཟླས་བཏང་དུ་མེད་པ་ཡང་ཞར་ལ་བཤད་པ་བསྟན་ཏོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་གཟུགས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་དང་ཚོར་བ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཟུང་དུ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་འདི་ནི་ཕ་རོལ་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་འདིའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་མིང་གིས་སྨོས་པ་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ མ་གྲུབ་པས་གང་ལ་ཡང་དངོས་པོར་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ།། ཕ་རོལ་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི་ཕ་རོལ་དང་ཚུལ་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཡོད་ན། འདི་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་པས་ཕ་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མེད་དེ། དེ་ལྟར་ཕ་རོལ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པའམ། མཐར་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་
English
Therefore, it is said that in order to not focus on all phenomena, one enters the wisdom of the Omniscient One. This means that one strives for the true nature of phenomena, realizing that all phenomena are without characteristics. Realizing that all phenomena are without focus is entering the wisdom of the Omniscient One. From 'Having become devoted in that way' to 'There is no arrogance even with the attainment of nirvana' demonstrates the qualities of the wandering ascetic who has realized the signless dharma. It shows that one realizes that all phenomena are without substance and free from characteristics in the ultimate sense, and that even if one attains nirvana by not attending to or contemplating any dharma, there is no arrogance. It is said that because all phenomena are neither to be grasped nor abandoned, one does not perceive any such dharma to be grasped or abandoned. If there were something to be grasped, then something to be abandoned would also be established as its counterpart. However, since there is nothing to be grasped according to the order explained above, there is also nothing to be abandoned. It is shown that the absence of something to be abandoned is also implicitly stated through the absence of something to be grasped. O Blessed One, it is said that since all phenomena are not grasped, not grasping form, not grasping feeling, and so on, up to 'Since all phenomena are not grasped, not grasping the ultimate limit is the perfection that has no other shore. This is the Prajnaparamita of the Bodhisattva Mahasattvas' demonstrates the benefits of establishing the absence of grasping. It shows that since all phenomena mentioned by name, both mundane and supramundane, are not established as having substance, not grasping anything as a substance is the Prajnaparamita of the Bodhisattva. The perfection that has no other shore means that if there were a substance, there would also be something called 'other shore' and 'this shore'. However, in this case, since all phenomena are realized to be without substance, there is no 'other shore'. Thus, realizing the absence of an 'other shore' is itself the ultimate or final perfection, hence 'perfection'.
Tibetan
ཞེས་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་སྨོན་ལམ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་བར་མ་དོར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་བར་མ་དོར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་མོས་ཤིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཟུང་དུ་མེད་པར་རྟོག་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མ་བྱས་པར་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལྟར་བར་མ་དོར་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ལ་བརྩོན་པར་བསྟན་པའོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་སྨོན་ལམ་རྣམས་ནི་སྨོན་ལམ་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་ལགས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ཀྱང་མ་ལགས། ཆོས་མ་ལགས་པ་ཡང་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་པར་དུ་ནི། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མ་རྫོགས་པར་བར་མ་དོར་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་རྒྱུ་བསྟན་པ་སྟེ། སྨོན་ལམ་དང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ཡོད་ན་ནི་དེ་དག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་ཤིང་གཉེན་པོ་ལ་བརྟེན་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་སྒྲུབ་ཀྱི། ཆོས་དེ་དག་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་དངོས་པོར་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་བར་མ་དོར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་དག་གི་ཆོས་ཀྱང་མ་ལགས་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དེ་དག་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མ་ལགས་པ་ཡང་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དེ་དག་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བའི་སླད་དུ་གཟུགས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་དང༌། ཚོར་བ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་དོན་མཇུག་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གང་ཡང་དངོས་པོར་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་ར
Chinese
如是说。然而从“直至发愿未圆满之间，在中阴中不入于寂灭”起，到“直至十八不共佛法未圆满之间，在中阴中不入于寂灭”之间，是说遍行者信解一切法无相，并显示是佛种性的功德。虽然胜义中了知一切法皆不可取，但在世俗中，未圆满福德和智慧资粮之前，如声闻和独觉一样，在中阴中不入于寂灭，而是显示精勤于圆满资粮。那是因为什么呢？像这样，从“诸愿非愿”起，到“十八不共佛法非佛法，彼等亦非法，非法亦非法”之间，是显示未圆满福德和智慧资粮，在中阴中不入于寂灭之因。如果发愿和念住等法在胜义中是实有，则舍弃彼等之不共品，依止对治而成就寂灭。因为彼等法和寂灭本身，在胜义中也不执为实有，所以才说在中阴中不入于寂灭。彼等法亦非法，是说发愿等法，在胜义中未成立为实有之故。非法亦非法，是说在世俗中，发愿等法是入于寂灭之因之故。世尊，如是为了一切法皆不执取之故，从“色不执取”和“受不执取”起，到“不执取真实之边，此是菩萨摩诃萨之般若波罗蜜多”之间，是总结显示了成立无所执取的意义。如是世间和出世间的一切法，在胜义中未成立为实有，因此任何也不执取为实有，那即是智慧。
English
It is said thus. However, from "until the aspiration is not fully complete, one does not enter into nirvana in the bardo," up to "until the eighteen unmixed qualities of the Buddha are not fully complete, one does not enter into nirvana in the bardo," it shows that the wanderer believes that all dharmas are without characteristics and demonstrates the qualities of being of the Buddha lineage. Although in the ultimate sense, one understands that all dharmas are completely ungraspable, in the relative sense, before the accumulation of merit and wisdom is fully completed, like the Shravakas and Pratyekabuddhas, one does not enter into nirvana in the bardo, but it shows diligence in completing the accumulations. Why is that? Like this, from "aspirations are not aspirations," up to "the eighteen unmixed qualities of the Buddha are not the qualities of the Buddha, they are not dharmas, and what is not dharma is also not dharma," it shows the cause of not entering into nirvana in the bardo before the accumulation of merit and wisdom is completed. If aspirations and mindfulness, etc., are truly existent in the ultimate sense, then abandoning their discordant aspects and relying on antidotes, one would accomplish nirvana. Because those dharmas and nirvana itself are not grasped as truly existent in the ultimate sense, it is said that one does not enter into nirvana in the bardo. That those dharmas are also not dharmas means that aspirations and so on are not established as truly existent in the ultimate sense. That what is not dharma is also not dharma means that in the relative sense, aspirations and so on are the cause of entering into nirvana. O Blessed One, thus, for the sake of not grasping all dharmas, from "form is not grasped" and "feeling is not grasped," up to "not grasping the true limit, this is the Prajnaparamita of the Bodhisattva Mahasattva," it summarizes and shows the meaning of establishing non-grasping. Thus, all dharmas of the world and beyond the world are not established as truly existent in the ultimate sense, therefore, whatever is not grasped as truly existent is wisdom.