Tibetan
་མ་བཟུང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་དེས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། ཉི་ཚེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་མཚན་མ་མེད་པར་རྟོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མ་དམིགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མཚན་མར་མི་འཛིན་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་དེ་ལ་སོ་སོར་བརྟགས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ སྟོང་པར་རྟོགས་ནས། མཚན་མར་གཟུང་དུ་རུང་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མཚན་མར་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེས་ཡེ་ཤེས་དེ་རྟོགས་པ་དང་ཐོབ་པར་བགྱི་བའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་འདི་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པ་སྟེ། གོང་དུ་སྨོས་པའི་རིམ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་བདག་གིས་ཤེས་པ་འདིས་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའམ། མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཐོབ་བོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་ལ་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། །ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་སའི་རིམ་པ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་རྟོགས་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་འཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་བདག་གི་ལུས་ཀྱི་ནང་ན་ཡོད་པར་ཡང་མི་མཐོང༌། ཕྱི་རོལ་ན་ཡོད་པར་ཡང་མི་མཐོང༌། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་ན་ཡང་ཡོད་པར་མི་མཐོང༌། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་ལ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་འགའ་ཞིག་ན་ཡོད་པར་ཡང་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེས་ཡེ་ཤེས་དེ་རྟོགས་པ་དང༌། ཐོབ་པར་བགྱི་བའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པར་ཤེས་པ་དེས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེས་ཆོས་གང་གིས་རྟོགས་པར་བགྱི་བ་དང༌། གང་རྟོགས་པར་བགྱིད་པ་དང༌། གང་ རྟོགས་པར་བགྱི་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཚན་མ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དོན་དམ་པར་གང་ཟག་གང་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཤེས་པ་གང་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཆོས་གང་རྣམ་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གསུམ་མི་དམིགས་པ་བསྟན་པ་སྟེ། དེས་ཆོས་གང་གིས་རྟོགས་པར་བགྱི་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་ལ་བྱའོ། །གང་རྟོགས་པར་བགྱིད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་ལ་བྱའོ། །གང་རྟོགས་པར་བགྱི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་གང་ཡང་དོན་དམ་པར་དམིགས་སུ་མེད་པས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་དང༌། ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་དེ་དག་གི་ལུས་ཀྱི་ནང་དང༌། ཕྱི་རོལ་དང༌། ཕྱི་ནང་གཉི་ག་དང༌། དེ་དག་ལས་གཞན་པ་བཞི་ཆར་ན་ཡང་མེད་པར་བསྟན་ནས། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་རེ་རེ་ལ་འཇུག་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་ནང་དང༌། ཕྱི་རོལ་དང༌། ཕྱི་ནང་གཉི་ག་དང༌། དེ་དག་ལས་གཞན་པ་ན་ཡང་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེས་ཡེ་ཤེས་དེ་གཟུགས་ཀྱི་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང༌། ཡེ་ཤེས་དེ་གཟུགས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཡང་དག་པའི་མཐའི་བར་དུ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་འཇུག་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་ནང་དང༌། ཕྱི་རོལ་དང༌། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་དང༌། དེ་དག་ལས་གཞན་ན་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །རྣམ་གྲངས་འདི་ལ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་ཕྲེང་བ་ཅན་མོས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའི་རྣམ་གྲངས་དེ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་དེས་རྟོགས་ནས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་དེ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་དད་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་ དོན་ཏོ། །དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་ཚད་མར་བགྱིས་
Chinese
从“未执持”开始，到“识亦未执持”之间，是指常行者以少分的智慧，对色等诸法一一观察后，显示了证悟无相。这就是说，他未曾见到对以自性空的一切法进行执持，这是显示了对色等诸法不执为相的理由。如果对常行者进行分别观察，就会证悟到色等诸法以自性空，因为没有见到可以执持为相的，所以显示了未曾执持为相。那是因为什么呢？就像他以证悟和获得智慧的方式，在内心也未曾真正见到，从“不执持无过失之法”到“不执持真实之边”，这才是菩萨摩诃萨的般若波罗蜜多，这之间是显示了不执持识的论证。以上述的次第，即使是证悟一切法无相的智慧，也认为我以这个智慧证悟了未证悟的法的差别，或者认为获得了未获得的，这样的智慧实际上是没有实体的。因此，像这样不执持就叫做不执持识。所谓证悟，就是对诸法的意义如实地领会。所谓获得，就是指获得入流果等地的次第，以及获得神通等功德的差别。像这样，即使是证悟诸法和获得功德差别的因的智慧，实际上也看不到它存在于我的身体内部，也看不到它存在于外部，也看不到它存在于内外两者之中，也看不到它存在于内外两者之外的其他地方。为了显示这个，那是因为什么呢？就像他以证悟和获得智慧的方式，在内心也未曾真正见到，等等这样说。其中的“他”是指
English
From "not grasping" to "consciousness is also not grasped," it refers to the fact that the constant practitioner, with a small amount of wisdom, individually examines phenomena such as form, and then shows the realization of non-appearance. That is, he has not seen the grasping of all phenomena that are empty of their own nature, which shows the reason for not grasping phenomena such as form as appearances. If one observes the constant practitioner separately, one will realize that phenomena such as form are empty of their own nature, and because one does not see that they can be grasped as appearances, it is shown that they have not been grasped as appearances. Why is that? It is as if he has not truly seen it in his heart in the way of realizing and obtaining wisdom, from "not grasping the faultless Dharma" to "not grasping the true extreme," this is the Prajnaparamita of the Bodhisattva Mahasattva, and in between is shown the proof of not grasping consciousness. In the above order, even the wisdom that realizes that all dharmas are without characteristics, also thinks that I have realized the differences of the dharmas that have not been realized with this wisdom, or thinks that I have obtained what has not been obtained, such wisdom is actually without substance. Therefore, not grasping like this is called not grasping consciousness. The so-called realization is the understanding of the meaning of all dharmas as they are. The so-called attainment refers to the attainment of the stages of the stream-enterer fruit, etc., and the differences in the qualities of supernatural powers, etc. In this way, even the wisdom that is the cause of realizing all dharmas and obtaining the differences in qualities, in reality, one cannot see that it exists inside my body, nor can one see that it exists outside, nor can one see that it exists in both inside and outside, nor can one see that it exists somewhere else other than both inside and outside. In order to show this, why is that? It is as if he has not truly seen it in his heart in the way of realizing and obtaining wisdom, and so on. The "he" in it refers to
Chinese
“周遍游行者以了知一切法无相”之义是也。何以故耶？如是，彼以何法而证悟，何者为所证悟，如是所证悟之法，亦未真实现见之，此谓之“无相而证悟之智慧，于胜义中，何者为所证悟之补特伽罗，以何识而证悟，何法为所证悟之三事不可得”之显示。彼以何法而证悟者，谓之识也。何者为所证悟者，谓之补特伽罗也。何者为所证悟者，谓之所应知之境，法之义，所应证悟，及功德之差别所应获得也。如是之法，于胜义中，以无所缘故，显示为未真实现见也。如是，为诸法之故，证悟及获得之识，彼等之身之内、外、内外二者，及彼等之外四者之中亦无有之显示。复次，色与受等诸法一一趣入之识，亦于内、外、内外二者，及彼等之外亦无有之显示故。彼以智慧未真实现见于色之内，智慧未真实现见于色之外等语已宣说。蕴、界、处等世间之法，及波罗蜜多与菩提分法等出世间之法，乃至真实边际，各别了知而趣入之识，亦于内、外、内外二者，及彼等之外亦未真实现见之显示。名为“周遍游行者花鬘”对此信解，谓不全执持识之名相，彼周遍游行者了悟之后，于般若波罗蜜多及一切种智，彼周遍游行者信解而生信是也。 “随信行者”之语，如前所说也。“以法性为量”，
English
The meaning of "the peripatetic knows all dharmas as signless" is this. Why is that? It is because he does not truly see the dharma by which he realizes, what is realized, and such a dharma that is realized. This means that the wisdom of realizing without signs shows that in the ultimate sense, the three things—the person who realizes, the consciousness by which he realizes, and the dharma that is realized—are not found. "He realizes by which dharma" refers to consciousness. "What is realized" refers to the person. "What is realized" refers to the object to be known, the meaning of dharma, what should be realized, and the distinction of qualities to be obtained. Such a dharma is shown to be not truly seen because there is no object of focus in the ultimate sense. Thus, for the sake of all dharmas, the consciousness of realization and attainment is shown to be absent in the inner body, the outer, both inner and outer, and other than those four. Furthermore, the consciousness that enters into each of the dharmas such as form and feeling is also shown to be absent in the inner, the outer, both inner and outer, and other than those. Therefore, it is said that he does not truly see wisdom within form, he does not truly see wisdom outside of form, and so on. The consciousness that individually understands and enters into worldly dharmas such as aggregates, elements, and sense bases, and supramundane dharmas such as perfections and factors of enlightenment, up to the true limit, is also shown to be not truly seen in the inner, the outer, both inner and outer, and other than those. The name "Garland of the Peripatetic" believes in this, meaning that after the peripatetic understands that name of not fully grasping consciousness, that peripatetic believes and has faith in the Prajnaparamita and the Omniscient One. The phrase "one who follows faith" is as previously explained. "Having made the nature of dharma the measure,"