Tibetan
ས་པར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ངེས་པར་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སུན་འབྱིན་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་དང་ཐུན་མོང་མ་ལགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལྟ་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དེ་ཡང་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི། དོན་དམ་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་མེད་པར་བསྟན་པའོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མཚན་མར་བརྗོད་པ་མ་ལགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མ་དམིགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། མཚན་མར་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནི་འདི་ལྟར་མཚན་མ་ལས་ཉོན་མོངས་པར་ འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ལྟ་ཞིང་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །མཚན་མ་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། གཟུགས་ནི་མཚན་མའོ། །ཚོར་བ་ནི་མཚན་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཡི་གེ་རྣམས་ནི་མཚན་མའོ། །གཅིག་ཏུ་བརྗོད་བ་ནི་མཚན་མའོ། །གཉིས་སུ་བརྗོད་པ་ནི་མཚན་མའོ། །ཐ་དད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་མཚན་མའོ། །དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་འཇིག་རྟེན་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་མིང་གིས་སྨོས་པ་དེ་དག་ལ་དངོས་པོར་རྟོག་ཅིང་མཚན་མར་འཛིན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཡི་གེ་རྣམས་ནི་མཚན་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡི་གེ་ཨ་ལ་སོགས་པ་མ་སྐྱེས་པའི་དོན་སྟོན་པའི་སྒོ་རྣམས་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའོ། །གཅིག་ཏུ་བརྗོད་པ་དང༌། གཉིས་སུ་བརྗོད་པ་དང༌། ཐ་དད་དུ་བརྗོད་པ་རྣམས་ཀྱང་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་དངོས་པོར་རྟོག་པ་ནི་མཚན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་མཚན་མར་བཟུང་བ་ཞི
Chinese
名为“地基确定”是指：因为是必定获得无上圆满菩提之因。名为“不被声闻和独觉所夺”是指：因为不会被声闻和独觉驳倒。名为“与彼等不共”是指：因为声闻和独觉等没有那样的等持。名为“安住于等持坛城的菩萨摩诃萨，将成为一切种智”是指：显示安住于该等持的菩萨们，将获得如来果位的利益。又以“一切种智也是内空性”等，显示了胜义中一切种智也是无所执着的。为什么呢？从“那不是相的言说”到“因此，他不会缘取以自性空的一切法”，显示了不执着于相的论证。所谓“因此，从相生起烦恼”是指：视色等法为实有，执着于相本身就是菩萨的障碍，因为使心续烦恼，所以称为烦恼。那些相是什么呢？从“色是相，受是相”到“文字是相，说一是一相，说二是相，说不同是相，那是烦恼”，显示了对世间和出世间以名称所说的那些法，执着为实有，执着于相是菩萨的烦恼。其中“文字是相”是指：执着于文字阿等，显示不生之义的门等为相。说一、说二、说不同等也如前所说，因为对那些执着为实有是相。如果那被执着为相
English
The term "ground ascertainment" means: because it is the cause for definitely attaining the unsurpassed, perfectly complete enlightenment. The term "not stolen by all the Hearers and Solitary Buddhas" means: because it will not be refuted by the Hearers and Solitary Buddhas. The term "not shared with them" means: because the Hearers and Solitary Buddhas do not have such a samadhi. The term "the Bodhisattva Mahasattva who abides in that mandala of samadhi will become omniscient" means: it shows the benefit that the Bodhisattvas who abide in that samadhi will attain the state of the Tathagata. Furthermore, with "omniscience is also emptiness of the interior" and so on, it shows that in the ultimate sense, omniscience is also without any grasping. Why is that? From "that is not a statement of characteristics" to "therefore, he does not perceive the grasping of all phenomena that are empty by their own nature," it shows the proof of not grasping onto characteristics. The statement "therefore, affliction arises from characteristics" means that viewing phenomena such as form as real and grasping onto characteristics themselves is the obscuration of a Bodhisattva, because it afflicts the mind stream, it is called affliction. What are those characteristics? From "form is a characteristic, feeling is a characteristic" to "letters are characteristics, saying one is a characteristic, saying two is a characteristic, saying different is a characteristic, that is called affliction," it shows that grasping as real and grasping onto characteristics those phenomena that are spoken of by name in the world and beyond the world is the affliction of a Bodhisattva. Among them, "letters are characteristics" means: grasping onto letters such as A, which are the doors that show the meaning of non-arising, as characteristics. Saying one, saying two, saying different, etc., are also as previously explained, because grasping onto those as real is a characteristic. If that is grasped as a characteristic,
Tibetan
ག་ལགས་ན་ནི། ཀུན་དུ་རྒྱུ་ཕྲེང་བ་ཅན་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ལ་དད་པ་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཚན་མ་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་བསྟན་པ་སྟེ། མུ་སྟེགས་ཅན་ཀུན་དུ་རྒྱུ་ཕྲེང་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དགའ་བ་ཞིག་ཡོད་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་མཚན་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཐོས་ནས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དད་པར་གྱུར་པའི་དཔེས་མཚན་མར་བཟུང་བ་མ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གལ་ཏེ་མཚན་མར་བཟུང་བ་ཞིག་ཡིན་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་མཚན་མ་མེད་པའི་ཆོས་མི་བཤད་པ་ལ། ཀུན་དུ་རྒྱུ་དེ་ཡང་མཚན་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཐོས་ནས་དད་པ་སྐྱེས་པར་འགྱུར་བ་མི་རིགས་པ་ཞིག་ན། མཚན་མ་མེད་པའི་ཆོས་བཤད་པ་ལས་དད་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་དང་སྦྱར་ན། མཚན་མ་མེད་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ཡིན་གྱི། མཚན་མར་རྟོག་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པས་ཉོན་ མོངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དད་པ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། ཀུན་དུ་རྒྱུ་དེ་ཆོས་གང་ལ་དད་པ་སྐྱེས་པའི་དམིགས་དང༌། དད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པའོ། །དེ་ཡང་མཚན་མའི་ཡུལ་དུ་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དད་པ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་མཚན་མ་ཅན་གྱི་ཚུལ་དུ་སྐྱེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །མཚན་མ་མཆིས་པའི་ཚུལ་དུ་ཡང་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མིང་དང་བརྡར་གདགས་པ་ཙམ་དུ་མཚན་མ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་མཚན་མ་དང་མཚན་མ་མ་མཆིས་པར་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་པས་གཟུང་བ་མ་ལགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཚན་མར་མི་འཛིན་པར་སྒྲུབ་པའི་དོན་གོང་དུ་བཤད་པ་ཉིད་མཇུག་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ་སྟེ། མཚན་མ་ཅན་དུ་ཡང་མི་འཛིན། མཚན་མ་མེད་པར་ཡང་མི་འཛིན་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཀུན་དུ་རྒྱུ་ཕྲེང་བ་ཅན་དེས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ལ་མོས་པར་གྱུར་ནས། དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ཉི་ཚེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཞུགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་དེ་སྔོན་མཚན་མ་མེད་པར་སྤྱོད་པ་ལ་དད་པས་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཞེས་བྱ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་མཚན་མ་མེད་པར་ནི་མ་རྟོགས་ཀྱི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ནས་མཚན་མ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཉི་ཚེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཞུགས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཞུགས་ནས་གཟུགས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང༌། ཚོར་བ་ཡོངས་སུ
Chinese
那么，外道遍行者发髻者也没有对这遍知智获得信仰，这是以无相的理由和例子来显示的。外道遍行者发髻者，喜欢无相的等持。从薄伽梵那里听闻无相的法后，以对遍知智生起信心的例子，显示了不是以相来执取的理由。如果般若波罗蜜多等是执取相的，那么薄伽梵也不会宣说无相的法。如果那个遍行者听闻无相的法后，不可能生起信心，那么与宣说无相的法而生起信心相结合，无相是真实的，以相来分别则是颠倒的，会变成烦恼，这样来显示。那个信心又是什么呢？例如，对般若波罗蜜多生起信赖等，这是显示那个遍行者对什么法生起信心的所缘，以及信心的体性和分类。那也不是相的境，这是说，那个信心在胜义谛中也不是以有相的方式产生的。也不是有相的方式，这是说，在世俗中也不是仅仅以名言和假立来成为无相的。这样，那既不是以相也不是以无相来完全执取，所以不是所执取，这是总结并显示了上面所说的不执取相的意义。应当了知，既不执取为有相，也不执取为无相。那个遍行者发髻者也对这遍知智生起欢喜后，以随信行而以少分的智慧进入，这是说，那个遍行者以前对无相的行持生起信心，所以称为随信行。不是一下子就证悟一切法无相，而是因为对色等一一证悟无相，所以称为以少分的智慧进入。这样进入后，色完全不执取，受完全不
English
Now, the wandering ascetic with a topknot also did not gain faith in this omniscient wisdom; this is shown with the reason and example of the absence of characteristics. The heretic wandering ascetic with a topknot, who delights in the samadhi without characteristics, having heard the Dharma without characteristics from the Bhagavan, showed the reason that is not apprehended as a characteristic by the example of having faith arise in the omniscient wisdom. If the Perfection of Wisdom and so forth were something apprehended as a characteristic, then the Bhagavan would also not speak of the Dharma without characteristics. If it were unreasonable for that wandering ascetic to generate faith after hearing the Dharma without characteristics, then in conjunction with having faith arise from speaking the Dharma without characteristics, the absence of characteristics is true, but to conceptualize as a characteristic is inverted, and it will become affliction, this is how it is shown. What is that faith? For example, having confidence in the Perfection of Wisdom and so forth, this shows the object of what Dharma that wandering ascetic generated faith in, as well as the nature and classifications of faith. That is also not an object of characteristics, this says that that faith also did not arise in the ultimate sense in the manner of having characteristics. It is also not in the manner of having characteristics, this says that in the conventional sense it is also not without characteristics merely as name and designation. Thus, since that is not completely apprehended as having characteristics or not having characteristics, it is not apprehended, this is to summarize and show the meaning of not apprehending characteristics that was spoken of above. It should be understood that one neither apprehends as having characteristics nor apprehends as not having characteristics. That wandering ascetic with a topknot also, having rejoiced in this omniscient wisdom, entered with a partial wisdom by following faith, this says that that wandering ascetic previously had faith in the practice of the absence of characteristics, so it is called following faith. It is not that one realizes all dharmas as without characteristics all at once, but because one realizes the absence of characteristics one by one from form and so forth, it is called entering with a partial wisdom. Having entered in that way, form is not completely apprehended, feeling is completely not