Tibetan
ང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཀུན་བརྟགས་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ས་མི་རྟག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང༌། གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དོན་དམ་པའི་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཆོས་ལས་ཆོས་ཉིད་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་ལ། གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལས་གུད་ན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དོན་དམ་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་གུད་ན། ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིའོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་བའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨོན་པ་མེད་དོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་མི་གནས་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་དབེན་ནོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབེན་ནོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་དབེན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་མི་གནས་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པ་སྟེ། དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པའི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ལས་དབེན་པའི་ ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་གནས་པར་མི་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པའི་ཆོས་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་རྣམས་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བའི་སྒོ་ནས་མི་གནས་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་ལ་མི་གནས་པའི་སྒྲུབ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་ན་ཉེས་པའི་དམིགས་སུ་འགྱུར་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མི་མཁས་པས་བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང༌། བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་གནས་ན་དེ་གཟུགས་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མི་མཁས་པས་བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང༌། བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་གནས་ན། དེ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏེ། ཐབས་མི་མཁས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེ
Chinese
我，正等觉者的遍计所执生起和止灭的体性，因为无常的自性不存在的缘故。色无常性即以色无常性而空，此已显示。何为色无常性的空性？答：不是色无常性。此意为：真实胜义的色无常性的真如，不是遍计所执的色无常性的自性。若如是，则有法与法性成为他体的过失。答：在色无常性之外，亦无空性存在，色无常性即是空性，空性即是色无常性。如是说，真实胜义的无常性，在真如之外，遍计所执的色无常性，实事是不存在的，此已显示。如是，于受、想、行、识之蕴亦应如是比照。世尊，复次，菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多行持之时，不应安住于作意“色是痛苦”等，乃至世尊，如是等类，菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多行持之时，不应安住于作意“识是四”等之间者，乃是显示不应安住于了知五蕴自性是痛苦、无我、寂灭法性的证成。世尊，复次，菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多行持之时，不应安住于作意“色是空”等，乃至世尊，如是等类，菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多行持之时，不应安住于作意“识是无愿”等之间者，乃是显示不应安住于了知色等五蕴是解脱门空性、无相、无愿之法性的证成。世尊，复次，菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多
English
I, the perfectly enlightened one, assert that the nature of the arising and ceasing of the imputed is due to the non-existence of the nature of impermanence. It is taught that the very impermanence of form is empty by the very impermanence of form. What is the emptiness of the very impermanence of form? It is not the very impermanence of form. This means that the suchness of the very impermanence of form in the ultimate sense is not the nature of the very impermanence of form that is imputed. If that is the case, then there is the fault that the dharma and the dharmata become other. The answer is that there is no emptiness apart from the very impermanence of form, the very impermanence of form is emptiness, and emptiness is the very impermanence of form. It is said that the impermanence of reality, apart from suchness, the imputed impermanence of form, is not an existent thing, this has been shown. Similarly, it should be applied to the aggregates of feeling, perception, formation, and consciousness. O Blessed One, furthermore, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in making the mind dwell on "form is suffering," and so on. O Blessed One, in this way, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in making the mind dwell on "consciousness is four," and so on. This shows the proof that one should not abide in knowing that the nature of the five aggregates is suffering, selflessness, and the nature of peace. O Blessed One, furthermore, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in making the mind dwell on "form is empty," and so on. O Blessed One, in this way, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in making the mind dwell on "consciousness is without aspiration," and so on. This shows the proof that one should not abide in knowing that the five aggregates, such as form, are the door to liberation, emptiness, signlessness, and the nature of wishlessness. O Blessed One, furthermore, when a Bodhisattva Mahasattva
Chinese
当修持般若波罗蜜多时，不应安住于“色是空性”的想法中，从这句开始，直到“世尊，因此，菩萨摩诃萨在修持般若波罗蜜多时，不应安住于‘识是空性’的想法中”，这段经文是说，对于色等五蕴的空性，应知而不执著。所谓“空性”，是空性的别名，因为它是远离能取和所取的。 世尊，此外，菩萨摩诃萨在修持般若波罗蜜多时，不应安住于真如中，从这句开始，直到“世尊，因此，菩萨摩诃萨在修持般若波罗蜜多时，不应安住于真实之际”，这段经文是说，对于属于清净方面的法，如真如、法性、法界、法无垢性、真实之际等，不应以视其为功德的角度去执著。真如等也只是空性的别名而已，它们的体性如前所述。以上已经阐述了不执著于法性的修持。现在为了说明如果执著于法和法性，就会成为过失的目标，所以说：世尊，如果菩萨摩诃萨在修持般若波罗蜜多时，由于不善巧方便，以执著于我及我所的心安住于色，那么他就是在修持显现色，而不是在修持般若波罗蜜多，从这句开始，直到“世尊，如果菩萨摩诃萨在修持般若波罗蜜多时，由于不善巧方便，以执著于我及我所的心安住于真实之际，那么他就是在修持显现真实之际，而不是在修持般若波罗蜜多”，这段经文是说，所谓“由于不善巧方便”，是指诸法在胜义谛中无实
English
When practicing the Perfection of Wisdom, one should not abide in the thought that "form is emptiness," from this sentence to "Bhagavan, therefore, when a Bodhisattva-Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought that 'consciousness is emptiness,'" this passage explains that one should know the emptiness of the five aggregates, such as form, without clinging to it. The term "emptiness" is another name for emptiness, because it is free from the object of grasping and the grasper. Bhagavan, furthermore, when a Bodhisattva-Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in Suchness, from this sentence to "Bhagavan, therefore, when a Bodhisattva-Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the Limit of Reality," this passage explains that one should not cling to the dharmas belonging to the aspect of purification, such as Suchness, Dharmata, Dharmadhatu, Dharmakutata, and the Limit of Reality, by viewing them as virtues. Suchness and the like are merely different names for emptiness, and their characteristics are as previously described. The practice of not clinging to Dharmata has been explained above. Now, to show that clinging to dharmas and Dharmata will become the object of faults, it is said: Bhagavan, if a Bodhisattva-Mahasattva, when practicing the Perfection of Wisdom, abides in form with a mind clinging to self and what belongs to self due to unskilled means, then he is practicing the manifestation of form, not practicing the Perfection of Wisdom, from this sentence to "Bhagavan, if a Bodhisattva-Mahasattva, when practicing the Perfection of Wisdom, abides in the Limit of Reality with a mind clinging to self and what belongs to self due to unskilled means, then he is practicing the manifestation of the Limit of Reality, not practicing the Perfection of Wisdom," this passage explains that "due to unskilled means" means that dharmas are not real in ultimate truth.