Tibetan
༌། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་དང༌། ས་དང༌། ཆུ་དང༌། མེ་དང༌། རླུང་དང༌། ནམ་མཁའ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་རྣམས་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་རྣམས་ཏེ། འཁོར་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་དང༌། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་དང༌། དབང་པོ་ལྔ་དང༌། སྟོབས་ལྔ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་དང༌། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་དང༌། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། ཚད་མེད་པ་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང༌། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་དང༌། བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་རྣམས་དང༌། ཡི་གེ་རྣམས་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་རྣམས་དང༌། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པར་མི་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཁོར་བའི་རྒྱུར་གྱུར་བའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས་ གནས་པར་བྱར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་ཡི་གེ་རྣམས་ལ་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡི་གེ་ཨ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡི་གེའི་འབྲུ་རྣམས་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ལྟ་བས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཡི་གེ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་གནས་པར་མི་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཨ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེའི་འབྲུ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་གཟུངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་ཡི་གེ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། གཟུངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། ཨ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུར་བརྗོད་པ་ལས་མངོན་པར་འགྲུབ་བོ། །ཡི་གེའི་འབྲུ་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ད
Chinese
十二处、地、水、火、风、空、识界等，以及十二缘起支。这些是轮回之因的诸法。还有六度、四念住、四正断、四神足、五根、五力、七觉支、八正道、四圣谛、四禅、四无量、四无色定、八解脱、九次第定、三解脱门、如来十力、四无畏、四无碍解、大慈、大悲、十八不共佛法等。还有文字、神通、三摩地门、陀罗尼门，以及清净之法，也应如是应用。世尊，因此，菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，不住于一切陀罗尼门。这是因为色等轮回之因的诸法，以及清净之法，它们的自性是空性的，因此不应住于它们，这是所教导的。其中，不住于文字，是指不应以认为文字阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）等文字的字句是实有的方式来住。不住于文字的显现，是指不应依赖于阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）等文字的字句，因为由此会生起了悟无生之义的陀罗尼智慧，这被称为文字的显现，也不应住于此，这是所教导的。因为陀罗尼智慧从一开始就是不生的。阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）被称为一切法的门，从这样的表达中显现出来。文字的字句被表达为词语，这也是菩萨
English
The twelve sources, earth, water, fire, wind, space, the realms of consciousness, and the twelve links of dependent origination. These are the dharmas that are the cause of samsara. Also, the six perfections, the four mindfulnesses, the four right abandonments, the four legs of magical power, the five faculties, the five powers, the seven branches of enlightenment, the eightfold noble path, the four noble truths, the four dhyanas, the four immeasurables, the four formless absorptions, the eight liberations, the nine sequential abidings, the three doors of liberation, the ten powers of the Tathagata, the four fearlessnesses, the four analytical knowledges, great love, great compassion, and the eighteen unshared qualities of the Buddha. Also, letters, superknowledges, the doors of samadhi, the doors of dharani, and pure dharmas should also be applied in the same way. World Honored One, therefore, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he does not abide in all the doors of dharani. This is because the dharmas that are the cause of samsara, such as form, and the pure dharmas, their nature is emptiness, therefore one should not abide in them, this is what is taught. Among them, not abiding in letters means that one should not abide by viewing the syllables of letters such as the letter A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: A) as real. Not abiding in the manifestation of letters means that one should not rely on the syllables of letters such as A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: A), because from this the wisdom of dharani that realizes the meaning of non-arising will arise, this is called the manifestation of letters, and one should not abide in this either, this is what is taught. Because the wisdom of dharani is unborn from the very beginning. A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: A) is called the door of all dharmas, it manifests from such an expression. The syllables of letters are expressed as words, and this is also the Bodhisattva
Tibetan
བང་པོ་རབ་ཏུ་རྣོ་བ་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་གཅིག་ལ་བརྟེན་ཏེ་བསྒོམས་ན་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །དབང་པོ་བར་མ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཡི་གེ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་གཉིས་ལ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །དབང་པོ་རྟུལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་དུ་མ་ལ་བརྟེན་ནས། གོམས་པར་བྱས་ནས་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ལ་གནས་པར་མི་བགྱི། གཉིས་སུ་བརྗོད་པ་ལ་གནས་པར་མི་བགྱི། ཐ་དད་དུ་བརྗོད་པ་ལ་གནས་པར་མི་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡི་གེ་གཅིག་དང༌། ཡི་གེ་གཉིས་དང༌། ཡི་གེ་མང་པོའི་ཚིག་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས། གཟུགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་ཞིང་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། གནས་པར་མི་བྱ་བའི་དོན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་བ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་མི་ རྟག་གོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ལ་མི་གནས་པ་དེ་ཡང་གཟུགས་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་གནས་པར་མི་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མི་རྟག་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཀུན་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མི་རྟག་པ་ནི་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་མེད་པའི་དོན་ཏོ་ཞེས་བཤད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་ལ་རྟག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལས་བཟློག་ན་རྟག་ཏུ་མེད་ཅིང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པར་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་མི་རྟག་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉན་ཐོས་ད
Chinese
有些根器非常敏锐的人，依靠无生之义，如果修习就能成为获得圆满菩提之因。中等根器的人，依靠两个字，习惯于口头上的两种表达，就能成为获得圆满菩提之因。迟钝根器的人，依靠多种口头表达，通过习惯就能成为获得圆满菩提之因。因此，（佛）说不应安住于单一的表达，不应安住于二元的表达，不应安住于不同的表达。通过一个字、两个字和多个字的口头表达，生起色之智慧，成为获得圆满菩提之因，也不应安住于此，这是所要阐述的，不安住的意义如前所述。如此阐述了不应安住于法，现在为了阐述不应安住于法性，世尊又说，菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，不应安住于“色是无常”等。不应安住于法性，即从“色是无常”等，直到“世尊，因此菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，不应安住于真实之边”之间所阐述的内容。其中，所谓“色是无常”，声闻和缘觉的无常是生灭的相，那是遍计所执的自性。菩萨的无常是依靠无的相，是无的意义，如此解释说。例如，常时存在称为常。与此相反，常时不存在，任何时候都不存在，这就是菩萨的无常。因此，无的相就是胜义谛的无常。所谓“色之无常性以色之无常性空”，菩萨的胜义谛无常，
English
Some with very sharp faculties, if they meditate relying on the single meaning of unbornness, it will become the cause for attaining perfect enlightenment. Those with intermediate faculties, relying on two letters, becoming accustomed to two verbal expressions, will become the cause for attaining perfect enlightenment. Those with dull faculties, relying on many verbal expressions, through habituation, will become the cause for perfect enlightenment. Therefore, it is said that one should not abide in a single expression, should not abide in a dual expression, should not abide in different expressions. Through the gate of verbal expressions of one letter, two letters, and many letters, the wisdom of form arises and becomes the cause for perfect enlightenment, one should not abide even in that, this is what is being taught, the meaning of not abiding is as before. Thus, having shown that one should not abide in the Dharma, now, in order to show that one should not abide in the nature of Dharma, the Bhagavan further said, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, one should not abide in saying "form is impermanent," and so on. Not abiding in the nature of Dharma, that is, from "form is impermanent," and so on, up to "Bhagavan, therefore, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, one should not abide in the extreme of truth." Among them, the so-called "form is impermanent," the impermanence of the Shravakas and Pratyekabuddhas is the characteristic of arising and ceasing, which is the self-nature of complete imputation. The impermanence of the Bodhisattvas is based on the characteristic of non-existence, it is the meaning of non-existence, thus it is explained. For example, what always exists is called permanent. Conversely, what never exists, and does not exist at any time, is called the impermanence of the Bodhisattvas. Therefore, the characteristic of non-existence is the very impermanence of the ultimate truth. The so-called "the impermanence of form is empty of the impermanence of form," the ultimate impermanence of the Bodhisattvas,