Tibetan
བ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་བསླབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྡོམ་པའི་བསླབ་པ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་ལ་སོགས་པའི་བསླབ་པ་དང། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་བསླབ་པའོ། །འདི་ནི་བསླབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་ལས་བཟློག་པའོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པར་སྦྱིན་པར་བྱེད་པའོ། །འདི་ནི་སྦྱིན་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་མ་དག་པར་སྦྱིན་པ་བྱས་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་མི་ཆུད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྷག་མ་ལྔ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཐབས་མཁས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་རྟོགས་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྡུ་བ་རྣམ་བཞི་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའོ། །འདི་ནི་ཐབས་མཁས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ལྟར་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་གནས་པའམ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལྟར་དངོས་པོ་ལ་ཆགས་ནས་འཁོར་བ་ལ་གནས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྐྱོན་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྐྱོན་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་འོག་ནས་འཆད་དོ། །འདི་ནི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྐྱོན་གྱི་མཚན་ཉིད་གོང་དུ་བཤད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ལ་མཚན་མར་འཛིན་ཅིང་མངོན་པར་ཆགས་ཏེ། འདུ་ཤེས་སུ་བྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་གང་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་ཞིབ་ཏུ་བསྟན་པ་སྟེ། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་གྱིས་སྟོང་པར་བྱ་མི་དགོས་ཏེ་དེ་བས་ན་དེ་སྟོང་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་བཙལ་མི་དགོས་པས། དེ་ལ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་
Chinese
所谓“菩萨摩诃萨之学”者，即菩萨之学有三种，即戒律之学、善法等之学，以及利益有情之学。所谓“此非学”者，与上述相反。所谓“菩萨摩诃萨之布施波罗蜜多”者，即三轮清净而行布施。所谓“此非布施波罗蜜多”者，即三轮不清净而行布施，仅是布施而已，不能算作波罗蜜多。同样，其余五种波罗蜜多，如持戒等，也应类推。所谓“菩萨摩诃萨之善巧方便”者，即于胜义谛中通达诸法皆空，然于世俗谛中，以四摄等令有情成熟。所谓“此非善巧方便”者，如同声闻一般安住于寂灭一隅，或如异生一般执著于事物而安住于轮回中。所谓“菩萨摩诃萨之无过失”者，无过失之相将在下文阐述。所谓“此为过失”者，过失之相即是上文所说。如是执著诸法之相，且显现贪著，而生起分别念，乃是菩萨之障碍，故显示为过失。所谓“内空性中，不见外空性之真实随逐”等，是圣者舍利子问圣者善现：“何为菩萨之无过失？”之回答。详细阐述了何为菩萨之无过失，即所谓“内空性中，不见外空性之真实随逐”者，内空性以内空性之自性而空，故外空性等空性无需由其他空性来使其空，因此，为了使之外空，无需于内空性中寻觅外空性，故于彼不见真实随逐。如是空性
English
That which is called "the training of a Bodhisattva Mahasattva" is that the training of a Bodhisattva is of three types: the training of discipline, the training of virtuous dharmas, and the training of benefiting sentient beings. That which is called "this is not a training" is the opposite of the above. That which is called "the generosity paramita of a Bodhisattva Mahasattva" is to give with the three spheres completely pure. That which is called "this is not the generosity paramita" is that giving which is done without the three spheres being completely pure is merely giving, and is not included in the paramita. Similarly, the remaining five paramitas, such as morality, should also be applied. That which is called "the skillful means of a Bodhisattva Mahasattva" is that although in the ultimate sense all dharmas are realized to be empty, in the conventional sense sentient beings are completely ripened by the four means of gathering and so forth. That which is called "this is not skillful means" is like a Hearer abiding in one direction of peace, or like an ordinary person clinging to objects and abiding in samsara. That which is called "the faultlessness of a Bodhisattva Mahasattva" is that the characteristic of faultlessness will be explained below. That which is called "this becomes a fault" is that the characteristic of fault is the same as what was explained above. Thus, clinging to the characteristics of dharmas and manifestly clinging to them, and making discriminations, is a fault because it is an obscuration of a Bodhisattva. It is shown that it becomes a fault. That which is called "in the emptiness of the internal, the emptiness of the external is not truly seen to follow" and so forth is the answer of the venerable Shariputra to the venerable Subhuti when he asked, "What is the faultlessness of a Bodhisattva?" It elaborately explains what the faultlessness of a Bodhisattva is, that is, that which is called "in the emptiness of the internal, the emptiness of the external is not truly seen to follow," the emptiness of the internal is empty by the nature of the emptiness of the internal, so the emptiness of the external and so forth, the emptiness does not need to be made empty by another emptiness, therefore, in order to make it empty, it is not necessary to seek the emptiness of the external in the emptiness of the internal, so in that, the true following is not seen. Similarly, emptiness
Tibetan
བཅྭ་བརྒྱད་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ཐ་དད་པར་མི་ལྟ་བར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། སློབ་པའི་ཚེ་ཅི་ནས་ཀྱང་གཟུགས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་དེས་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅྭ་བརྒྱད་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅྭ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་གིས་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ཡང་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱས་ནས། དོན་དམ་པར་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་སེམས་ལ་མཚན་མར་འཛིན་ཅིང༌། འདིའི་ མཚན་ཉིད་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ལ་མི་བསམ་མོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་མཚན་མར་མི་འཛིན་ཅིང་མི་སེམས་པ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཚན་མར་མི་འཛིན་ཅིང་རློམ་སེམས་མེད་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བ་ཤད་པ་དེ་གཉིས། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ནོ་སྙམ་མམ། མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཡིན་ནོ་སྙམ་མམ། རླབས་པོ་ཆེའི་སེམས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་འདུ་ཤེས་མི་སྐྱེད་ཅིང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་སེམས་དེ་སེམས་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། སེམས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་ཀུན་བརྟགས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་བས་སེམས་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས
Chinese
十八也要加上。像这样，内外空性等等，不要把事物看作是不同的，而是要证悟到自性空性中成为一体，这才是菩萨的无过失，是这个意思。具寿舍利子之子，此外，菩萨摩诃萨在修行般若波罗蜜多时，应当这样学习。学习时无论如何也要了解色，不要因此而生起骄慢之心，从“要了解十八不共佛法，不要因为这十八不共佛法而生起骄慢之心”之间，也要对蕴、界、处等等世间法，以及布施波罗蜜多等等出世间法，在名言上了解各自的体性是什么之后，在胜义中不要把它们的体性执著为心上的相，也不要在心里想“这个的体性是这个”，这样显示，像这样不执著相，心里不思念，这才是菩萨的无过失，是这个意思。也不要对那个菩提心生起骄慢之心等等，对于一切法不执著相，没有骄慢之心，这才是菩萨的无过失，这两个开示，是获得无上菩提的因，所以称为菩提心，不要想“这是菩提心”，或者想“这是不平等和相等的心”，或者想“这是伟大的心”，不要生起这样的想法，也不要生起骄慢之心，这样显示，如果这样做，就会成为菩萨的无过失，是这个意思。那为什么呢？因为这样，这个心不是心，因为心的自性是光明，这样就显示了不要对菩提心生起骄慢之心的理由，这个心，是指在名言上假立为菩提心，在胜义中，因为没有成立为实有自性，所以说不是心。因为心的自性是光明。
English
Eighteen should also be added. Like this, emptiness of inner and outer, etc., do not regard things as different, but realize that in the emptiness of self-nature they become one, this is the faultlessness of the Bodhisattva, this is the meaning. Son of Sharadvati, the venerable one, furthermore, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, he should learn in this way. When learning, one must understand form in any case, and do not give rise to arrogance because of it, from "one must understand the eighteen unshared dharmas of the Buddha, and do not give rise to arrogance because of these eighteen unshared dharmas" in between, also to the aggregates, realms, places, etc., worldly dharmas, and the generosity paramita, etc., transcendental dharmas, in the conventional, after understanding what the respective characteristics are, in the ultimate, do not grasp their characteristics as signs in the mind, nor think in the mind, "the characteristic of this is this," thus showing, like this, not grasping signs, and not thinking in the mind, this is the faultlessness of the Bodhisattva, this is the meaning. Also, do not give rise to arrogance towards that Bodhicitta, etc., towards all dharmas, not grasping signs, without arrogance, this is the faultlessness of the Bodhisattva, these two teachings, are the cause of attaining unsurpassed Bodhi, therefore it is called Bodhicitta, do not think "this is Bodhicitta," or think "this is an unequal and equal mind," or think "this is a great mind," do not generate such thoughts, nor give rise to arrogance, thus showing, if you do this, you will become the faultlessness of the Bodhisattva, this is the meaning. Why is that? Because like this, this mind is not mind, because the nature of mind is luminosity, thus showing the reason for not giving rise to arrogance towards Bodhicitta, this mind, refers to the conventionally established as Bodhicitta in name, in the ultimate, because it is not established as truly existent self-nature, therefore it is said not mind. Because the nature of mind is luminosity.