Tibetan
་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཐབས་མི་མཁས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་རྣམས་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་གསལ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་པར་ཆགས་ཤིང་གནས་ཏེ་འདུ་ཤེས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨོན་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་མངོན་པར་ཆགས་ཤིང་གནས་ཏེ། འདུ་ཤེས་པ་འདི་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་སྟེ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ལ་སྟོང་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་རྟོག་ཅིང་སྒོམ་པའི་ཚེ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་དང༌། མཚན་མ་ཅན་དུ་དམིགས་ཤིང་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མཚན་མར་མི་འཛིན་ཅིང༌། འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པར་སྤྱོད་པའི་རིགས་པ་ལས་དངོས་པོར་ཆགས་ཤིང་མཚན་མར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་འདི་སྤང་བར་བྱའོ། །འདིས་གཟུགས་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་སྤང་བར་བྱའོ། །འདིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ། སྤང་བར་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་མཚན་མར་འཛིན་པའི་སྐྱོན་བསྟན་པ་སྟེ། འདིས་གཟུགས་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྤོང་བར་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདིས་གཟུགས་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་ བའམ། འཕགས་པའི་ལམ་བསྒོམ་པ་འདིས། གཟུགས་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་མཚན་མར་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་འདི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལམ་འདི་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འདིས་ལམ་བསྒོམ་པར་
Chinese
菩萨摩诃萨以不善巧之方便行持六度等语。其中，所谓贪著于法，即是执著诸法之相。为阐明此义，宣说了执著并安住于“色空”等语。又宣说了执著并安住于“无愿之识”等语。此乃具寿舍利子，菩萨摩诃萨贪著于不顺品之法，是为过失。如是直至此句之间，即是于色等五蕴，于空性、无常、痛苦、无我等进行思择与修习之时，因缘于事物存在及具有相状而专注修习，故称之为贪著于法。因恒常等未颠倒之故，称之为随顺。菩萨不执著任何法之相，以三轮清净之理而行持，然因执著事物及相状，故成为过失，此乃其义。菩萨之过失有三种：见解颠倒，心颠倒，以及认识颠倒。其中，所谓“执著”，即是见解颠倒。所谓“安住”，即是心颠倒。所谓“认识”，即是显示认识颠倒。假设说，此色应舍弃，以此舍弃色等，直至此识应舍弃，以此舍弃识之间，即是将色等五蕴一一分开，从应舍弃之角度显示执著相状之过失。所谓“以此舍弃色”，即是说，舍弃者菩萨以此舍弃色，或者说，修习此圣道，舍弃色，此乃执著相状。同样，应与识相连。所谓此痛苦应遍知等，直至此道应修习，以此修习道。
English
It is said that Bodhisattva-Mahasattvas practice the six perfections with unskilled means, and so on. Among them, what is called attachment to the Dharma is clinging to the characteristics of all Dharmas. In order to clarify this, it is explained that one clings to and abides in "form is empty," and so on. It is also explained that one clings to and abides in "consciousness without aspiration." This is because the venerable Sharadvatiputra, a Bodhisattva-Mahasattva, is attached to the Dharma of unfavorable qualities, which becomes a fault. Up to this point, it means that when contemplating and meditating on the five aggregates such as form, emptiness, impermanence, suffering, selflessness, etc., one focuses on and meditates on things as existing and having characteristics, therefore it is called attachment to the Dharma. Because constancy and so on are not reversed, it is called conforming. Bodhisattvas do not cling to the characteristics of any Dharma, and practice with the reasoning of the three wheels being completely pure, but because they cling to things and characteristics, it becomes a fault, that is the meaning. The faults of Bodhisattvas are of three types: reversed views, reversed mind, and reversed perceptions. Among them, "clinging" means reversed views. "Abiding" means reversed mind. "Perception" means showing reversed perceptions. Suppose it is said that this form should be abandoned, and form is abandoned by this, and so on, until this consciousness should be abandoned, and consciousness is abandoned by this, it means that the five aggregates such as form are separated one by one, and the fault of clinging to characteristics is shown from the perspective of what should be abandoned. "Form is abandoned by this" means that the Bodhisattva who abandons abandons form by this, or that by practicing this noble path, form is abandoned, which is clinging to characteristics. Similarly, it should be connected to consciousness. It is said that this suffering should be fully known, and so on, until this path should be cultivated, and the path is cultivated by this.
Tibetan
བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ། སྡུག་བསྔལ་ནི་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་ནི་སྤང་བར་བྱའོ། །འགོག་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱའོ། །ལམ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། འདིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྐྱོན་མེད་པའོ། །འདི་ནི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཆོས་དེ་དག་ལ་མངོན་པར་ཆགས་ཤིང་གནས་ཏེ། འདུ་ཤེས་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་སྟེ། སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། ཆོས་རྣམས་ལ་བླང་བ་དང༌། དོར་བའི་འདུ་ཤེས་དང༌། མཚན་མར་འཛིན་པ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལ་འདི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་རྣམས་སོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་བསྟེན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་དང༌། དད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་དང་མི་འགལ་བ་རྣམས་སོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་བསྟེན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང༌། མ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་དང་འགལ་བ་རྣམས་སོ། །འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ལ་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའོ།། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ལམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །དེ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་ནི་ས་དང་པོ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །འདི་ནི་ལམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གོང་དུ་སྨོས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་སོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུ
Chinese
在“应作”之间的内容是：关于四圣谛，痛苦应当了解，集起应当断除，灭尽应当现证，道应当修习，如果执著于这些说法，就会成为过失。这和前面所说的一样。从“这是完全的烦恼，这是完全的清净”到“这是菩萨摩诃萨的无过失，这是会成为过失的”，对于这些法执著并安住，这种认为是贪著菩萨摩诃萨相应的法，是会成为过失的。在“会成为过失的”之间的内容是：对于诸法，取舍的认识和执著会成为过失。其中，“这是完全的烦恼”是指贪欲等会成为轮回之因。“这是完全的清净”是指正念等菩提分的法会成为寂灭之因。 “这些法应当修习”是指如正见和信心等不违背菩萨行持的法。“这些法不应当修习”是指如邪见和不信等违背菩萨行持的法。“菩萨摩诃萨应当行持这个”是指布施波罗蜜多等。“不应当行持这个”是指与布施等不相应的悭吝等。 “这是菩萨摩诃萨的道”是指，菩萨的道有两种：见道和修道。其中，见道是指在初地时，如实证悟完全清净的法界。修道是指如实证悟法界之后，在二地等反复串习。 “这不是道”是指，与前面所说的菩萨道不相应的，烦恼障和所知障等。“这是菩
English
The content between "should be done" is: Regarding the Four Noble Truths, suffering should be understood, origination should be abandoned, cessation should be realized, and the path should be cultivated. If one clings to these statements, it will become a fault. This is the same as what was said before. From "This is completely afflicted, this is completely purified" to "This is the faultlessness of a Bodhisattva Mahasattva, this will become a fault," clinging to and abiding in these dharmas, this notion is craving for the dharmas corresponding to a Bodhisattva Mahasattva, which will become a fault. The content between "will become a fault" is: Regarding all dharmas, the perception of acceptance and rejection, and clinging, will become a fault. Among them, "This is completely afflicted" refers to greed and so on, which will become the cause of samsara. "This is completely purified" refers to mindfulness and other dharmas of the aspects of enlightenment, which will become the cause of nirvana. "These dharmas should be practiced" refers to right view and faith, etc., which do not contradict the conduct of a Bodhisattva. "These dharmas should not be practiced" refers to wrong view and disbelief, etc., which contradict the conduct of a Bodhisattva. "This should be practiced by a Bodhisattva Mahasattva" refers to the perfection of generosity, etc. "This should not be practiced" refers to miserliness, etc., which are not in accordance with generosity, etc. "This is the path of a Bodhisattva Mahasattva" refers to the path of a Bodhisattva, which has two aspects: the path of seeing and the path of cultivation. Among them, the path of seeing refers to the realization of the completely pure realm of dharma as it is in the first bhumi. The path of cultivation refers to repeatedly familiarizing oneself with the realm of dharma as it is realized in the second bhumi and so on. "This is not the path" refers to the afflictive obscurations and the obscurations of knowledge, etc., which are not in accordance with the aforementioned path of a Bodhisattva. "This is a Bo