Tibetan
ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས་འཁོར་རྣམས་ཀྱི་རྟོག་པ་སེམས་ཀྱིས་རྟོགས་ནས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བྱ་བ་འདི་ནི་བདག་གི་ཤེས་རབ་དང་སྤོབས་པ་མ་ཡིན་གྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་དང་མཐུས་སྟོན་ཏོ་ཞེས་བཤད་པ་སྟེ། གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་ནས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ། ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་གནས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་ཚུལ་གྱིས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བསྟན་པས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་པ་སྐད་བྱས་ནས། འཁོར་གྱི་ནང་ན་ཁ་ཅིག་མ་གུས་ཤིང་མ་དད་པར་འགྱུར་དུ་དོགས་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་ཡིན་གྱི། བདག་གི་ཚིག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐབས་ཀྱིས་སྟོན་པ་མཛད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་དང་མཐུས། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་ཉིད་ལ་ཐབས་ཀྱིས་སྟོན་པ་མཛད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བགྱི་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བགྱི་བའམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བགྱི་བ་འདི། ཆོས་གང་གི་ཚིག་བླ་དགས་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས་མིང་དང་བརྡར་གདགས་པ་ཙམ་གྱིས་བརྩོན་པ་ལ་གདམས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་མི་དམིགས་པས་བརྩོན་པ་ལ་གདམས་པ་དང༌། ཚིག་བླ་དགས་མི་དམིགས་པས་བརྩོན་པ་ལ་གདམས་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པས་བརྩོན་པ་ལ་གདམས་པ་དང༌། གདམས་པ་བཞིའི་སྐབས་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞུས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བགྱི་བའམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བགྱི་བ་དེ་ལྟ་བུ་བདག་གིས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གྱིས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་དམ་པར་དམིགས་སུ་མེད་ན་སུ་ཞིག་གང་ལ་གདམས་པར་བྱ་ཞེས་ཞུས་པའོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་དུ་བྱ་བ་དེ་དག་ནི་མི
Chinese
直到“并非地方”之间，尊者善现以心了知眷属们的思虑，说道：这部关于大乘佛法的谈论，不是我的智慧和勇气，而是如来加持和威力所显示的。这位尊者善现是位大菩萨，从无数劫以来积累了福德和智慧的资粮，获得了对甚深佛法的忍耐。然而，为了那些安住于声闻乘，以比丘的戒律调伏的众生，以声闻的形象示现，并声称这是自己的话语。为了避免眷属中有人不恭敬和不信任，所以宣示说：这是世尊的教诲，不是我的话语。舍利弗之子说：如来以方便为菩萨摩诃萨们开示般若波罗蜜多，就是这样，以如来的加持和威力，让善现进行佛法谈论，这本身就是以方便开示。世尊，我们称菩萨为菩萨，例如，我们称菩萨或般若波罗蜜多，这些是什么法的术语呢？等等，这是尊者善现为了通过仅仅是名称和施设来劝勉精进，通过不缘众生来劝勉精进，通过不缘术语来劝勉精进，通过不缘一切法来劝勉精进，为了区分四种劝勉的场合而提出的问题。世尊，我们称菩萨或般若波罗蜜多，像那样我并不真正随喜等等，这是善现基于胜义谛，如果菩萨和般若波罗蜜多在胜义上没有可缘之处，那么谁应该劝勉谁呢？善现，例如，般若波罗蜜多、菩萨和菩萨的名字，那些是名
English
Up to the point of "not being a place," the Venerable Subhuti, understanding the thoughts of the assembly, said: "This discourse on the Dharma of the Great Vehicle is not from my wisdom and courage, but is shown through the blessing and power of the Tathagata." This Venerable Subhuti is a great Bodhisattva, who has accumulated stores of merit and wisdom from countless kalpas and has obtained patience with the profound Dharma. However, for the sake of those beings who abide in the Hearer Vehicle and are disciplined by the precepts of a monk, he manifests in the form of a Hearer and claims that these are his own words. In order to avoid some in the assembly becoming disrespectful and distrustful, he declares: "This is the teaching of the Bhagavan, not my words." The son of Sharadvati said: "The Tathagata teaches the Prajnaparamita to the Bodhisattva-Mahasattvas by means of skillful means." Thus, by the blessing and power of the Tathagata, Subhuti is made to give a Dharma discourse, and this itself is teaching by skillful means. "Bhagavan, we call a Bodhisattva a Bodhisattva. For example, what Dharma terms are these that we call a Bodhisattva or Prajnaparamita?" etc. This is the question posed by the Venerable Subhuti in order to encourage diligence through mere names and designations, to encourage diligence through not focusing on beings, to encourage diligence through not focusing on terms, to encourage diligence through not focusing on all Dharmas, and to distinguish the occasions for the four encouragements. "Bhagavan, we call a Bodhisattva or Prajnaparamita, but I do not truly rejoice in such things," etc. This is Subhuti, based on the ultimate truth, asking, "If there is nothing to focus on in the ultimate sense of Bodhisattva and Prajnaparamita, then who should encourage whom?" "Subhuti, for example, Prajnaparamita, Bodhisattva, and the name of Bodhisattva, those are names
Tibetan
ང་ཙམ་སྟེ། མིང་དེ་ནི་ནང་ན་ཡང་མེད། ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མེད། གཉིས་ཀ་མེད་པར་ཡང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས། མིང་དང་བརྡར་བྱས་པའི་ཆོས་སུ་གདགས་པ་རྣམས་དེ་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། མིང་དང་བརྡར་གདགས་པ་ཙམ་གྱིས་བརྩོན་པ་ལ་གདམས་པ་བསྟན་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་དུ་བྱ་བ་དེ་དག་ནི་མིང་ཙམ་སྟེ། མིང་དེ་ནི་ནང་ན་ཡང་མེད། ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མེད། གཉིས་ཀ་མེད་པར་ཡང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་དང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་ལ་བརྟེན་ནས་བཀའ་སྩལ་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་ཕྱི་དང་ནང་དང༌། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ན་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་མོད་ཀྱི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མིང་དང་བརྡ་ཙམ་དུ་གདགས་པས་གདམས་ཤིང་རྗེས་སུ་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པའོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་སེམས་ཅན་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བར་མིང་དུ་གདགས་པའི་མིང་དེ་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དང། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཡིན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ། བཏགས་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི། མིང་དང་བརྡ་ཙམ་དུ་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བཏགས་པ་མ་གཏོགས་པར་སྐྱེ་བའམ། འགག་པ་མེད་དེ། མིང་དེ་ནི་ནང་ན་ཡང་མེད། ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མེད། གཉིས་ཀ་མེད་པར་ཡང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་བདག་དང༌། སེམས་ཅན་དང༌། གང་ཟག་ལ་སོགས་པར་བཏགས་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཡང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་མིང་དང་བརྡར་བཏགས་པ་སྟེ། བཤད་ཅིང་སུན་དབྱུང་བ་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་ཡང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མིང་དང་བརྡར་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་ཏེ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ནང་གི་གཟུགས་ཞེས་མིང་དུ་བྱ་བ་ནི། ཆོས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། གང་འདི་ཕྱི་རོལ་གྱི
Chinese
仅仅是名而已。那个名字既不在内，也不在外，也无法确定两者皆无，从这句开始，到善现菩萨摩诃萨修持般若波罗蜜多时，应如此理解以名和符号所施设的法，这之间，仅仅以名和施设来劝勉精进。善现，例如，般若波罗蜜多、菩萨、菩萨之名，这些都仅仅是名而已。那个名字既不在内，也不在外，也无法确定两者皆无，这句话，世尊是依世俗和胜义二谛而说的。菩萨等在胜义上，无论内外，或非内外都不可得，但在世俗上，为了使众生完全成熟，仅仅以名和符号来施设，从而劝勉和教导。如是说。善现，例如，众生、众生，作为名称施设的那个名字，仅仅是假立而已，从这句开始，到善现，同样地，无论是般若波罗蜜多，还是菩萨，还是菩萨之名，所有这些都仅仅是假立而已。对于任何假立之法，除了仅仅以名和符号进行称谓之外，既无生也无灭。 那个名字既不在内，也不在外，也无法确定两者皆无，到这句之间，外道徒所施设的我和众生、人和人等，虽然并非真实存在，但在世俗上，以我和众生等名和符号来施设，如所说和驳斥的那样，菩萨和般若波罗蜜多以及菩萨之名，即使在胜义上并不存在，但在世俗上，也应以名和符号来称谓和宣说，如是教导。善现，例如，被称为内部之色的名称，仅仅是法上的施设而已，从这句开始，到善现，例如，任何外部的……
English
It is just a name. That name is neither inside nor outside, nor can it be determined that both are absent. From this sentence, until Subhuti, the Bodhisattva Mahasattva, practices the Prajnaparamita, one should understand in this way the dharmas that are designated by names and symbols. In between, it is taught to encourage diligence merely by names and designations. Subhuti, for example, Prajnaparamita, Bodhisattva, and the name of Bodhisattva, these are just names. That name is neither inside nor outside, nor can it be determined that both are absent. With this sentence, the Blessed One spoke based on both the conventional and ultimate truths. Bodhisattvas, etc., in the ultimate sense, whether inside or outside, or neither inside nor outside, are not attainable, but in the conventional sense, in order to fully mature sentient beings, they are designated merely by names and symbols, thereby exhorting and teaching. Thus it is said. Subhuti, for example, sentient beings, sentient beings, the name designated as a name is merely a designation, from this sentence, until Subhuti, similarly, whether it is Prajnaparamita, or Bodhisattva, or the name of Bodhisattva, all of these are merely designations. For any designated dharma, apart from merely naming it with names and symbols, there is neither birth nor cessation. That name is neither inside nor outside, nor can it be determined that both are absent, up to this sentence, although the self, sentient beings, and persons, etc., designated by non-Buddhists are not truly existent, in the conventional sense, the names and symbols are designated as self and sentient beings, etc., as said and refuted, even though Bodhisattva, Prajnaparamita, and the name of Bodhisattva do not exist in the ultimate sense, in the conventional sense, they should be named and spoken with names and symbols, as taught. Subhuti, for example, the name called internal form is merely a designation of dharma, from this sentence, to Subhuti, for example, any external...
Tibetan
་རྩྭ་དང༌། ཤིང་དང༌། ཡལ་ག་དང༌། ལོ་མ་དང༌། འདབ་མ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མིང་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་མིང་དང་བརྡ་ཙམ་དུ་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གདགས་པ་མ་གཏོགས་པར་སྐྱེ་བའམ། འགག་པ་མེད་དེ། མིང་དེ་ནི་ནང་ན་ཡང་མེད། ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མེད། གཉིས་ཀ་མེད་པར་ཡང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་དང༌། ཁམས་བཅྭ་བརྒྱད་དང༌། ནང་གི་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྩི་ཤིང་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཡང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མིང་དང་བརྡར་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་ཏེ་བརྗོད་པ་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་མིང་དང་བརྡ་ཙམ་དུ་བཏགས་ཏེ་གདམས་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། འདས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཚན་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འདས་པའི་མཚན་དང༌། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་གཉིས་ཀར་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་པའི་དཔེས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་ཅིང་གདམས་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་ པ་སྟེ། དེ་བས་ན་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། མིང་དང་བརྡར་བཏགས་པ་དང༌། གདམས་ངག་ཏུ་བཏགས་པ་དང༌། ཆོས་སུ་བཏགས་པ་ལ་སློབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བས་དོན་དམ་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མིང་དང་བརྡ་ཙམ་དུ་བཏགས་ཏེ། གདམས་པ་ལ་སློབ་པར་བྱའོ་ཞེས་དོན་གྱིས་མཇུག་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པས་ནི། གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་རྟག་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོང་དུ་སྨོས་པ་ལྟར། ཆོས་ཐམས་ཅད་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པར་སློབ་ཅིང༌། འདོམས་པའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པར་འགྱུར་བ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་རྟག་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་མི་རྟག་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཞི་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་གཟུགས་ལ་རྟག་པ་དང༌
Chinese
草和树，以及树枝、叶子和花瓣等，所有这些都用各种名称来称谓。然而，这些也只是通过名称和符号来称谓，实际上并没有生或灭。这个名称既不在内，也不在外，也无法在两者之间找到。直到这里，世俗的五蕴、十二处、十八界，以及内在身体的形态和外在的草木等，虽然在胜义谛上并不存在，但在世俗谛上，就像用名称和符号来称谓一样，菩萨和般若波罗蜜多也应该仅仅用名称和符号来施教。如理作意，例如，过去佛薄伽梵的名号也存在等等。化身的过去名号和梦境等，在世俗谛和胜义谛上都不成立，但作为称谓的例子，菩萨等在世俗谛上应该被称谓和施教。因此，如理作意，菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，应该学习名称和符号的施设，以及教诫的施设和法的施设。这意味着虽然在胜义谛上菩萨等并不成立为实有，但在世俗谛上，为了使众生完全成熟，仅仅用名称和符号来施设，应该学习教诫。这是通过意义来总结并展示的。如理作意，菩萨摩诃萨如此行般若波罗蜜多，就不会真正见到色是常。如是等等，如前所述，教导说一切法都只是假立，并且断除一切分别念的果实。因此，不会真正见到色是常。不会真正见到色是无常，直到不会真正见到色是不寂静为止。这是因为外道徒认为色是常
English
Grass, trees, branches, leaves, and petals, all of these are referred to by various names. However, these are only designated by names and symbols; in reality, there is no arising or ceasing. This name is neither within nor without, nor can it be found in between. Up to this point, the worldly five aggregates, twelve sources, eighteen realms, as well as the inner form of the body and the outer plants and trees, although they do not exist in the ultimate truth, in the conventional truth, just as they are referred to by names and symbols, bodhisattvas and prajnaparamita should also be taught merely by names and symbols. For example, the name of the past Buddha Bhagavan also exists, and so on. The past names of the emanation body and dreams, etc., are not established in either conventional or ultimate truth, but as an example of designation, bodhisattvas, etc., should be designated and taught in the conventional truth. Therefore, Subhuti, when a bodhisattva mahasattva practices prajnaparamita, he should learn the designation of names and symbols, as well as the designation of instructions and the designation of dharma. This means that although in the ultimate truth, bodhisattvas, etc., are not established as real, in the conventional truth, in order to fully ripen sentient beings, they should be instructed by merely designating names and symbols. This is shown by summarizing the meaning. Subhuti, a bodhisattva mahasattva, practicing prajnaparamita in this way, will not truly see form as permanent. And so on, as mentioned above, it teaches that all dharmas are merely imputed, and that the fruit of abandoning all discriminations will be attained. Therefore, one will not truly see form as permanent. One will not truly see form as impermanent, until one will not truly see form as unpeaceful. This is because the non-Buddhists consider form to be permanent.