Tibetan
་ལྟར་གོང་དུ་སྨོས་པའི་རིམ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་ན། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་མི་སྐྱེ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སོ་སོའི་མིང་ནི་སྒྱུ་ མ་སྟེ། རྣམ་པར་བརྟགས་པ་དེ་དག་འཕྲལ་དུ་བྱུང་བའི་མིང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་སོ་སོའི་མིང་དང་མཚན་མར་བརྟགས་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལས། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་གློ་བུར་དུ་མིང་དང་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་བཏགས་པར་ཟད་ཀྱིས། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་འདི་ལྟར་ཡོངས་སུ་རྟོགས་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མིང་ཙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དོན་གོང་མ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པའོ། །ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་བདག་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་མོད་ཀྱི་དེ་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ན་དམིགས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་བདག་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་བརྟགས་པ་རྣམས། ཉན་ཐོས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་དཔེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། བྱང་ཆུབ་དང༌། སངས་རྒྱས་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དོན་དམ་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་བསྟན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཤེས་རབ་མ་གཏོགས་པར། དེ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་རབ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་དུ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་བས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་ཏེ། དམིགས་སུ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་དང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ནི་དངོས་ པོར་ལྟ་བ་ལ་དམིགས་པའི
Chinese
如前所述，以如幻之次第了悟一切法时，则于有为法与无为法等，不生起生灭等之念。何以故？是乃如是，一切法各自之名乃幻，以彼等分别乃由立即生起之非真实之名，而以周遍分别故，说为名言等，是显示不真实随见之理。法之各自名与相之分别，非真实存在，乃是幼稚之各自众生，骤然假立为名与名言而已，非是胜义存在之语。舍利子，又菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多行时，如是通达，如是菩萨之名，仅是名而已等，是为阐明前述之义而宣说。舍利子，譬如我我之名，虽于名言中说，然若如实周遍观察，则无所缘等，乃是外道以种种方式分别之我，声闻之人以了悟无我者，以无有之譬喻，显示菩萨与菩提与佛与般若波罗蜜多，于胜义中不可随见。如是，于色与受等其他诸法，亦应如其所宜而配之。如是，行于般若波罗蜜多之菩萨摩诃萨，除如来之智慧外，以执持非彼之智慧，声闻与独觉一切之智慧间，无所缘之空性，而胜伏之等，如是了悟空性，以无所缘之门行于般若波罗蜜多，则显示将获得殊胜智慧之利益，世间人等与声闻及独觉等之智慧，乃缘于实有之见。
English
As mentioned above, when all dharmas are realized as being like illusions in the order described, then the notion of arising and ceasing, etc., does not arise in relation to conditioned and unconditioned dharmas. Why is that? It is because, like this, the individual names of all dharmas are illusions. Those discriminations are spoken of as terms because they are completely discriminated from names that arise immediately and are not true. This shows the reasoning of not truly seeing accordingly. The discriminations of the individual names and characteristics of dharmas are not truly existent. It is only that childish individual beings suddenly impute them as names and terms. It is not truly existent in the ultimate sense. Shariputra, furthermore, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, he understands in this way: "This name 'Bodhisattva' is just a name," etc. This is taught in order to clarify the meaning mentioned above. Shariputra, for example, the term 'I, I' is spoken in name, but if one thoroughly examines it as it is in reality, there is no object of focus, etc. These are the various ways in which non-Buddhists discriminate the self. The example of those who understand non-self in the individual of the Hearers shows that Bodhisattva, Bodhi, Buddha, and Prajnaparamita are not seen accordingly in the ultimate sense. Likewise, other phenomena such as form and feeling should be applied accordingly. Thus, the Bodhisattva Mahasattva who practices the Prajnaparamita, except for the wisdom of the Tathagata, overcomes all the wisdom of the Hearers and Pratyekabuddhas by holding the emptiness without object of focus between the wisdom that is not that. Thus, understanding emptiness in this way, if one practices the Prajnaparamita through the gate of no object of focus, it shows the benefit of obtaining special wisdom. The wisdom of worldly people, Hearers, and Pratyekabuddhas is focused on the view of reality.
Tibetan
་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་མེད་པར་རྟོགས་པས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཏོ། །ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གལ་ཏེ་ཛམྦུའི་གླིང་འདི་དགེ་སློང་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་དང༌། མཽད་གལ་གྱི་བུ་ལྟ་བུ་ཤ་སྟག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གསལ་བར་བསྟན་པ་སྟེ། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ནང་ན་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་ལས་ཤེས་རབ་རྣོ་བ་མེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཤ་སྟག་གིས་ཛམྦུའི་གླིང་འདི་འདམ་བུའི་ཚལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གང་བར་གྱུར་བ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཐམས་ཅད་བསྡོམ་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཆ་ཤས་དང༌། དཔེ་དང་ཟླ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་བསྒྲུན་དུ་མེད་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་དེ་ནི་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྱུར་བའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ནི་བདག་གི་དོན་ལྷུར་ལེན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལྷུར་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་ཞུགས་སོ། །ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ག་ཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་ཉིན་གཅིག་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པའི་ཤེས་རབ་ཇི་ཙམ་པ་དེས། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཅིང་གནས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས། དེ་བས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཁྱད་ཞུགས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤར་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུས་གསོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི། ཤཱ་རིའི་བུ་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་ལ་གནས་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་དྲིས་པའི་ལན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་ཚུལ་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་བསྟན་ནས། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་དེ་ཇི་ སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་བྱེ་བྲག་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པས་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་བསྟན་ཏེ། བསམ་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། བདག་གིས་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སྤྱད་དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱས་ལ་ཆོས་
Chinese
因此，那位菩萨以证悟智慧的自性与相状皆无而压倒一切。舍利子，假如这赡部洲遍满如舍利子和目犍连一样的声闻，等等，这表明了菩萨的智慧特别超胜。在圣声闻中，没有比舍利子和目犍连更敏锐的智慧，假如这赡部洲像芦苇丛林一样遍满这样的人，将他们的所有智慧加起来，也无法与菩萨行般若波罗蜜多的智慧的一部分相比，用譬喻和比量等也无法衡量。那是什么原因呢？舍利子，这是因为菩萨摩诃萨的智慧是为了使一切有情完全从痛苦中解脱而存在的。而声闻和独觉的智慧则不是这样。这表明了使智慧变得特别殊胜的理由。声闻和独觉专注于自己的利益，而菩萨专注于有情的利益，因此存在差异。舍利子，再者，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多，仅仅一天中所修习的智慧，就能压倒并胜过所有声闻和独觉的智慧，等等。这表明了智慧更加超胜。同样，也应将其应用于东方等所有方向。舍利子请问，等等，舍利子安住于胜义谛，对于他的疑问，世尊以世俗谛的方式，阐述了菩萨的广大发心，为了显示其殊胜之处，舍利子，你认为如何，等等，虽然在胜义谛中没有差别，但在世俗谛中，由于往昔愿力的力量，生起了广大的发心，因此存在差别。那么，什么是广大的发心呢？就是我将运用对道的认识，利益一切有情，并以佛法
English
Therefore, that Bodhisattva overwhelms everything by realizing the nature and characteristics of wisdom to be without essence. Sharadvatiputra, if this Jambudvipa were filled entirely with monks like Sharadvatiputra and Maudgalyayana, etc., this clearly shows the extraordinary superiority of the Bodhisattva's wisdom. Among the noble Shravakas, there is no one with sharper wisdom than Shariputra and Maudgalyayana. If this Jambudvipa were filled with such beings, like a reed forest, the sum of all their wisdom would not compare to even a fraction of the wisdom of a Bodhisattva practicing Prajnaparamita, and it cannot be measured by similes or analogies. Why is that? Sharadvatiputra, it is because the wisdom of Bodhisattva-Mahasattvas exists for the purpose of completely liberating all sentient beings from suffering. The wisdom of Shravakas and Pratyekabuddhas is not like that. This shows the reason why wisdom becomes particularly superior. Shravakas and Pratyekabuddhas focus on their own benefit, while Bodhisattvas focus on the benefit of sentient beings, hence the difference. Furthermore, Sharadvatiputra, the wisdom cultivated by a Bodhisattva-Mahasattva practicing Prajnaparamita in just one day overwhelms and surpasses the wisdom of all Shravakas and Pratyekabuddhas, etc. This shows that wisdom is even more superior. Similarly, it should be applied to all directions, such as the east. Sharadvatiputra asked, etc., Shariputra abides in the ultimate truth, and in response to his question, the Bhagavan, in the manner of conventional truth, explained the vast aspiration of the Bodhisattva. To show its superiority, Sharadvatiputra, what do you think, etc., although there is no difference in the ultimate truth, in the conventional truth, due to the power of past aspirations, a vast aspiration has arisen, hence there is a difference. So, what is the vast aspiration? It is that I will use the knowledge of the path to benefit all sentient beings and with the Dharma