Chinese
要圆满寂止和胜观智慧，所谓寂止，就是修持空性的等持，不作意的心专注于一境。胜观就是这样心专注于一境，不昏沉不掉举，以智慧使其明朗，从而特别见到真实义。要圆满三种明，所谓三种明，就是宿住随念明，死生智明，以及漏尽智明这三种。要圆满四种无碍解，所谓四种无碍解，就是法无碍解，义无碍解，词无碍解，以及辩才无碍解。其中法无碍解，就是如经部等佛陀亲口所说的教法全部如实通达。义无碍解，就是通达这些教法真实义是什么。词无碍解，就是菩萨对天、龙、夜叉等一切有情所说的语言都能理解，并且能用一切有情的语言说法。辩才无碍解，就是菩萨的辩才任何人都无法胜过，对于向他人请问佛法，以及回答他人提出的问题，都能辩才无碍。要圆满四无畏，所谓四无畏，就是于现证菩提无畏，于漏尽无畏，于决定宣说能障碍之法无畏，以及于宣说决定解脱之道无畏。其中于现证菩提无畏，就是如来对一切法，以世俗和胜义的体性，如实通达而现证菩提，无论天、魔、梵天、沙门、婆罗门等，任何具有神通、神变和功德，自诩智慧的人，都不能以“没有现证菩提”为理由进行反驳，因为没有可以反驳的根据和理由，所以没有被反驳的顾虑。
English
To perfect śamatha and vipaśyanā wisdom, śamatha is to cultivate the samādhi of emptiness, with a non-conceptual mind focused on a single point. Vipaśyanā is to illuminate with wisdom so that the mind, thus focused on a single point, does not become dull or agitated, and thereby to see the true meaning especially. To perfect the three knowledges, the three knowledges are the knowledge of remembering previous lives, the knowledge of the transference and birth of beings, and the knowledge of the exhaustion of defilements. To perfect the four kinds of perfect knowledge, the four kinds of perfect knowledge are perfect knowledge of the Dharma, perfect knowledge of the meaning, perfect knowledge of the definitive words, and perfect knowledge of eloquence. Among these, perfect knowledge of the Dharma is to perfectly know all the Dharma of the scriptures, etc., which are spoken from the mouth. Perfect knowledge of the meaning is to know what the true meaning of those Dharma of the scriptures is. Perfect knowledge of the definitive words is when a Bodhisattva understands the language spoken by all sentient beings, such as gods, nāgas, yakṣas, etc., and speaks and teaches the Dharma in the language of all sentient beings. Perfect knowledge of eloquence is the eloquence of a Bodhisattva that cannot be overcome by anyone. He has unimpeded eloquence in asking others about the Dharma and in answering questions asked by others. To perfect the four fearlessnesses, the four fearlessnesses are fearlessness in manifesting enlightenment, fearlessness in the exhaustion of defilements, fearlessness in definitely declaring the Dharma that obstructs, and fearlessness in declaring the path of definite liberation. Among these, fearlessness in manifesting enlightenment is that the Tathāgata has truly understood all Dharmas in terms of their conventional and ultimate nature and has manifested enlightenment. No god, māra, Brahmā, śramaṇa, or Brahmin, or anyone else with power, magical abilities, and qualities, who boasts of wisdom, can argue that he has not manifested enlightenment, because there is no basis or reason for arguing, and therefore there is no fear of being refuted.
Tibetan
མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་མི་འཇིགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཟག་པ་ཟད་པ་ལ་མི་འཇིགས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཟག་པ་རྣམས་བག་ཆགས་ཡན་ཆད་སྤངས་ཏེ། ཟད་པར་མཁྱེན་པ་ལ་ཟག་པ་མ་ཟད་དོ་ཞེས་སུས་ཀྱང་སུན་དབྱུང་ཞིང་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བརྒལ་དུ་མེད་དེ། མི་དོགས་ཤིང་མི་འཇིགས་པ་ནི་བག་མེད་པ་དང༌། ངོ་ཚ་མི་ཤེས་པ་དང༌། ཁྲེལ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་འཕགས་པའི་ལམ་དང༌། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བར་དུ་གཅོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ལ་ཐོག་ཏུ་མ་བབ་པ་མེད་པས་ན་སུས་ཀྱང་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བརྒལ་དུ་མེད་དེ། མི་འཇིགས་ཤིང་མི་དོགས་པའོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་བསྟན་པ་ལ་མི་འཇིགས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་བཤད་པ་ལ། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་སུས་ཀྱང་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒལ་ཞིང་གཞན་དུ་བསྒྱུར་དུ་མེད་དེ། མི་དོགས་ཤིང་མི་འཇིགས་པའོ། །མ་ཉམས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བའི་འཆི་འཕོ་དང༌། སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཉམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་ཤེས་པ་མ་ཉམས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྔར་ཡང་བཤད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འདིར་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་སུ་གཏོགས་པ་ཡང་བཤད་དོ། །ནོར་བདུན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དད་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། གཏོང་བ་དང༌། ཤེས་རབ་དང༌། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང༌། ཁྲེལ་ཡོད་པ་རྣམས་སོ། །སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་སྟེ། ནམ་ཞིག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སེལ་ནུས་སྙམ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། ནམ་ཞིག་དབུལ་བས་སྡུག་བསྔལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇོག་ནུས་སྙམ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། ནམ་ཞིག་ཤ་ཁྲག་དང་བཅས་པའི་ལུས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་ནུས་སྙམ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ན་ཡུན་རིང་པོར་གནས་པས་ཀྱང༌། ནམ་ཞིག་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པ་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་སྙམ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། ནམ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་པ་
Chinese
称为圆满正等觉之无畏。于诸漏已尽之无畏是：如来已断除贪欲等烦恼之诸漏，乃至习气亦断除，知诸漏已尽，无人能以任何方式反驳或以理智驳斥“诸漏未尽”，此乃无所疑惧。无所畏惧是因无惭、无愧等法会阻碍圣道与善法，若说此等法不会造成阻碍，则无人能以理智驳斥，此乃无畏且无所疑惧。于宣说决定出离之道之无畏是：如来说决定出离之道是能证得涅槃之因，任何沙门或婆罗门皆无法反驳或改变此说，此乃无所疑惧且无所畏惧。应圆满不退失之五神通，意指于众生之死亡与转生中，皆具足五神通，故称五神通不退失为不退失之神通。应圆满六度波罗蜜多，虽已于前述及六度波罗蜜多，然此处亦述及属于成熟有情之范畴。应圆满七圣财，即：信、戒、闻、舍、慧、惭、愧。应圆满大丈夫之八种分别，菩萨如是分别：何时能消除一切有情之诸苦？如是分别；何时能令受贫困之苦之有情安住于大富之中？如是分别；何时能以血肉之躯利益有情？如是分别；即便有情长久处于地狱之中，何时能唯作利益有情之事？如是分别；何时世间人
English
It is called fearlessness in perfect complete enlightenment. Fearlessness in the exhaustion of defilements is: The Tathagata has abandoned all defilements of desire, etc., even up to their imprints. Knowing that the defilements are exhausted, no one can refute or logically argue that "the defilements are not exhausted." This is without doubt and fear. Fearlessness is because shamelessness, lack of shame, and other such dharmas obstruct the noble path and virtuous qualities. If it is said that these dharmas do not cause obstruction, then no one can refute it with reason. This is fearlessness and without doubt. Fearlessness in teaching the path of definite departure is: The Tathagata says that the path of definite departure is the cause for attaining Nirvana. No renunciate or Brahmin can refute or change this statement. This is without doubt and fearlessness. One should perfect the five unfailing superknowledges, which means that in all the deaths and rebirths of beings, one is endowed with the five superknowledges. Therefore, the unfailing superknowledge is called unfailing superknowledge. One should perfect the six paramitas. Although the six paramitas have been mentioned before, here it is also discussed as belonging to the category of maturing sentient beings. One should perfect the seven noble riches, which are: faith, discipline, learning, generosity, wisdom, shame, and modesty. One should perfect the eight great man's discriminations. Bodhisattvas discriminate in this way: When will I be able to eliminate all the sufferings of all sentient beings? Thus they discriminate. When will I be able to place sentient beings suffering from poverty in great wealth? Thus they discriminate. When will I be able to benefit sentient beings with this body of flesh and blood? Thus they discriminate. Even if sentient beings remain in hell for a long time, when will I only do things that benefit sentient beings? Thus they discriminate. When will worldly people